Էլչիբեկյան, Ժ. Գ.

Էլչիբեկյան, Ժ. Գ.

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Պատմություն

Հայաստանը և Սելևկյան տերությունը

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի և Սելևկյան պետության միջև պատմական հարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ անդրադառնալով հելլենիստական ժամանակաշրջանում Հայկական լեռնաշխարհի քաղաքական, ռազմաքաղաքական և դիվանագիտական դրությանը։ Այն ներկայացնում է այն պատմական միջավայրը, որում ձևավորվել և զարգացել են Հայաստանի հարաբերությունները Սելևկյանների հետ՝ բացահայտելով տարածաշրջանում այդ պետության ազդեցության տարածման նախադրյալները, քաղաքական շահերը և դրանց առնչությունը հայկական պետական կազմավորումների պատմական զարգացմանը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է Սելևկյան պետության ձևավորման և հզորացման պայմաններում Հայաստանի ունեցած դիրքի բացահայտումը, ինչպես նաև այն քաղաքական գործընթացների վերլուծությունը, որոնք պայմանավորել են երկու կողմերի փոխհարաբերությունները։ Հատուկ նշանակություն ունի հելլենիստական աշխարհի ուժերի հարաբերակցության համատեքստում Հայաստանի դերի դիտարկումը, քանի որ Սելևկյանների տերության քաղաքականությունն անմիջականորեն առնչվում էր Առաջավոր Ասիայի տարածքային վերահսկողության, ռազմավարական հաղորդակցության ուղիների և հարակից երկրների նկատմամբ ազդեցության պահպանման խնդիրներին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու այն բարդ քաղաքական իրադրության մասին, որում գործել են հայկական պետական կազմավորումները՝ ձգտելով պահպանել իրենց դիրքերը, ինքնուրույնությունը և քաղաքական շահերը տարածաշրջանային մեծ տերությունների մրցակցության պայմաններում։ Կարևորվում է նաև Հայաստանի և Սելևկյանների հարաբերությունների դիտարկումը ոչ միայն ռազմական ու քաղաքական հակասությունների, այլև հելլենիստական աշխարհի ընդհանրական պատմական գործընթացների շրջանակում՝ հաշվի առնելով այդ ժամանակաշրջանի մշակութային, տնտեսական և վարչաքաղաքական փոխազդեցությունները։ Թեմայի ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի հայոց հին պատմության այն շրջանի ըմբռնման համար, երբ Հայաստանի քաղաքական զարգացումը սերտորեն կապված էր Առաջավոր Ասիայի միջազգային իրադարձությունների հետ, իսկ տարածաշրջանի հզոր պետությունների միջև պայքարը նոր հնարավորություններ և մարտահրավերներ էր ստեղծում հայկական պետականության համար։ Աշխատությունը արժեքավոր է հատկապես նրանով, որ ուշադրությունը կենտրոնացնում է հայոց պատմության համեմատաբար մասնագիտացված, բայց կարևոր մի դրվագի վրա՝ նպաստելով Հայաստանի արտաքին քաղաքական պատմության, հելլենիստական ժամանակաշրջանի և Սելևկյան պետության տարածաշրջանային քաղաքականության փոխկապակցված ուսումնասիրությանը։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում հին աշխարհի պատմությամբ, հայագիտությամբ և Առաջավոր Ասիայի քաղաքական պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների, ուսանողների ու ընթերցողների համար՝ հնարավորություն ընձեռելով ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու Հայաստանի պատմական դիրքի և տարածաշրջանային հարաբերությունների համակարգում նրա ունեցած դերի մասին։

Թարմացվել է՝ 2026-11-21
Հայաստանը և Սելևկյան տերությունը

Անվճար

Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book10 Տեսնել ավելին Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան 1884 թ․ – 1915 թ․ Դանիել Վարուժանը արևմտահայ պոեզիայի ամենատաղանդավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն բնությունը, գյուղական կյանքը և մարդու ստեղծագործ ուժը։ Վարուժանը հիանում էր աշխատանքի գեղեցկությամբ և մարդու հոգևոր ուժով։ Նրա բանաստեղծությունները հարուստ են պատկերներով և զգացմունքներով։ Նա ձգտել է վերածնել ազգային մշակութային արժեքները։ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ նա ձերբակալվել և սպանվել է։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պոեզիայի զարգացման վրա։ Վարուժանի ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Նա համարվում է արևմտահայ գրականության դասականներից մեկը։ menu_book3 Տեսնել ավելին Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) 1835 թ․ – 1888 թ․ Րաֆֆին հայ պատմավեպի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում ազգային ազատագրության և հայրենասիրության թեմաները։ «Սամվել», «Խենթը» և «Դավիթ Բեկ» վեպերը համարվում են հայ գրականության դասականներ։ Նա ստեղծել է ուժեղ և հիշվող հերոսներ։ Րաֆֆու կերպարները պայքարում են հանուն ազատության և արդարության։ Նրա գրքերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ երիտասարդության վրա։ Նա կարողացել է պատմությունը ներկայացնել հետաքրքիր և կենդանի ձևով։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Րաֆֆին համարվում է ազգային մտածողության ձևավորման կարևոր գործիչ։ Նրա անունը մշտապես կապված է հայրենասիրական գրականության հետ։ menu_book18 Տեսնել ավելին Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book18 Տեսնել ավելին Միսաք Մեծարենց Միսաք Մեծարենց 1886 թ․ – 1908 թ․ Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարական պոեզիայի ամենապայծառ ներկայացուցիչներից է։ Չնայած կարճ կյանքին, նա ստեղծել է բարձրարժեք գրական ժառանգություն։Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարերգության ամենապայծառ անուններից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, սերը և կյանքի գեղեցկությունը։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա հասցրել է ստեղծել բարձրարժեք պոեզիա։ Նրա լեզուն երաժշտական է և նուրբ։ Մեծարենցը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ռոմանտիկ պոեզիայի վրա։ Նրա բանաստեղծությունները լի են լույսով և զգացմունքայնությամբ։ Նա համարվում է արևմտահայ պոեզիայի ամենաքնարական ձայներից մեկը։ Նրա գործերը մինչ օրս սիրով ընթերցվում են։ Նրա ժառանգությունը փոքր ծավալով, բայց մեծ արժեք ունի։ Նա հայ գրականության բացառիկ տաղանդներից է։ menu_book2 Տեսնել ավելին Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Տեսնել ավելին