Հեղինակի գրքերը (2)

Օնլայն

Պատմություն

Տիգրան Մեծի բանակը․ առաջին մաս

Աշխատությունը նվիրված է հայոց պատմության նշանավորագույն պետական գործիչներից մեկի՝ Տիգրան Բ Մեծի օրոք Հայաստանի ռազմական կազմակերպման, բանակաշինության և ռազմական հզորության ուսումնասիրությանը։ Տիգրան Մեծի գահակալության ժամանակաշրջանը հայոց պետականության պատմության մեջ առանձնանում է քաղաքական և տարածքային ընդարձակմամբ, միջազգային ազդեցության աճով ու Հայաստանի՝ Առաջավոր Ասիայի կարևորագույն տերություններից մեկի վերածմամբ։ Այդ պատմական վերելքի հիմքում կարևոր դեր է ունեցել կազմակերպված, մարտունակ և ժամանակի ռազմական պահանջներին համապատասխան զարգացող բանակը, որի կառուցվածքի, համալրման սկզբունքների, կառավարման և մարտական հնարավորությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու ժամանակաշրջանի ռազմաքաղաքական իրողությունների մասին։ Գրքում ուշադրության կենտրոնում է Տիգրան Մեծի բանակի՝ որպես պետական իշխանության, արտաքին քաղաքականության և տարածքային ընդարձակման հիմնական հենարաններից մեկի, պատմական նշանակությունը։ Ռազմական պատմության տեսանկյունից կարևոր է բանակի կազմակերպական կառուցվածքի, զորատեսակների, զինվորական ծառայության առանձնահատկությունների, սպառազինության, մարտական պատրաստության և ռազմական գործողությունների իրականացման սկզբունքների դիտարկումը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև հայկական զորքի փոխհարաբերությունը հին աշխարհի ռազմական ավանդույթների հետ, քանի որ Տիգրան Մեծի ժամանակաշրջանում Հայաստանը գործել է տարբեր ժողովուրդների, պետությունների և ռազմական համակարգերի փոխազդեցության բարդ միջավայրում։ Այդ հանգամանքը թույլ է տալիս ուսումնասիրել հայկական բանակի առանձնահատկությունները ոչ միայն ազգային պատմության շրջանակում, այլև հին աշխարհի ռազմարվեստի ընդհանուր զարգացման համատեքստում։ Աշխատության թեմատիկ ընդգրկումը կարևոր է նաև հայոց պետականության պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ բանակի կազմավորման ու գործունեության հարցերը սերտորեն կապված են կենտրոնացված իշխանության ամրապնդման, երկրի պաշտպանունակության ապահովման, նվաճված տարածքների վերահսկման և միջազգային հարաբերություններում Հայաստանի դիրքերի պահպանման հետ։ Գրքի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս խորությամբ անդրադառնալ հին հայկական ռազմական ավանդույթներին, բանակի դերին պետականության կայացման գործում և Տիգրան Մեծի ժամանակաշրջանի ռազմական ժառանգությանը։ Այն արժեքավոր է հայոց ռազմական պատմությամբ, հին աշխարհի բանակների կազմակերպմամբ, ռազմարվեստի զարգացմամբ և Տիգրանյան Հայաստանի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների, ուսանողների ու հետազոտողների համար՝ նպաստելով հայկական ռազմական ժառանգության ճանաչմանը և պատմական հիշողության պահպանմանը։

Թարմացվել է՝ 2026-11-19
Տիգրան Մեծի բանակը․ առաջին մաս

Անվճար

Օնլայն

Պատմություն

Տիգրան Մեծի բանակը․ Պրակ II

Աշխատությունը նվիրված է Հայոց արքա Տիգրան Բ Մեծի օրոք հայկական բանակի կազմակերպման, կառուցվածքի, ռազմական ներուժի և ռազմարվեստի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ շարունակելով Տիգրան Մեծի ռազմական գործունեությանն ու նրա ստեղծած հզոր պետության պաշտպանական համակարգին վերաբերող պատմագիտական հետազոտությունը։ Գրքում ուշադրության կենտրոնում է այն ժամանակաշրջանը, երբ Մեծ Հայքը վերածվեց Առաջավոր Ասիայի քաղաքական և ռազմական նշանակալի ուժերից մեկի, իսկ նրա բանակը դարձավ պետության տարածքային ընդարձակման, արտաքին քաղաքական նպատակների իրականացման և նվաճված տարածքների պահպանման կարևորագույն հենարանը։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակը ներառում է հին հայկական ռազմական կազմակերպության առանձնահատկությունները, զինված ուժերի համալրման սկզբունքները, զորքի կազմավորման և կառավարման հարցերը, տարբեր զորատեսակների նշանակությունը, սպառազինության ու ռազմական հանդերձանքի բնութագրերը, ինչպես նաև մարտական գործողությունների կազմակերպման և վարման եղանակները։ Առանձնահատուկ կարևորություն է ներկայացնում Տիգրան Մեծի բանակի՝ ժամանակաշրջանի ռազմական իրողություններին համապատասխան գործելու կարողության ուսումնասիրությունը, քանի որ հայկական զորքերը ստիպված էին գործել տարբեր աշխարհագրական պայմաններում և բախվել տարածաշրջանի հզոր պետությունների ու բազմազան ռազմական ավանդույթներ ունեցող հակառակորդների հետ։ Աշխատության շրջանակում կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայկական հեծելազորի, հետևակի և այլ ռազմական ստորաբաժանումների դերի, մարտավարական հնարավորությունների ու փոխգործակցության հարցը, ինչպես նաև բանակի նյութատեխնիկական ապահովման, հրամանատարության և ռազմական կարգապահության նշանակությունը։ Տիգրան Մեծի ժամանակաշրջանի ռազմական հզորությունը դիտարկվում է ոչ միայն առանձին մարտերի կամ ռազմական արշավանքների տեսանկյունից, այլև պետական կառավարման, տնտեսական հնարավորությունների, ժողովրդագրական ներուժի և արտաքին քաղաքականության հետ ունեցած սերտ կապի համատեքստում։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես կարողացավ Մեծ Հայքը ձևավորել իր ժամանակի համար նշանակալի ռազմական ուժ և այն ծառայեցնել տարածաշրջանային ազդեցության ընդլայնմանն ու պետական շահերի պաշտպանությանը։ Հետազոտության պատմագիտական նշանակությունն ընդգծվում է նաև նրանով, որ հին հայկական բանակի ուսումնասիրությունը կարևոր միջոց է Հայաստանի ռազմական պատմության, պետականության զարգացման և ազգային ռազմարվեստի ավանդույթների ձևավորման ընթացքը հասկանալու համար։ Ստեղծագործությունը նպաստում է Տիգրան Մեծի դարաշրջանի ավելի ամբողջական ընկալմանը՝ ռազմական իրադարձությունները ներկայացնելով դրանց քաղաքական, հասարակական և քաղաքակրթական միջավայրի հետ փոխկապակցված։ Այն արժեքավոր նյութ է հայոց պատմությամբ, հին աշխարհի ռազմական պատմությամբ, ռազմական կազմակերպությունների զարգացմամբ և հին հայկական ռազմարվեստով հետաքրքրվող ընթերցողների, պատմաբանների, արևելագետների, ռազմական պատմության ուսումնասիրողների և ուսանողների համար։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև հայկական պատմական հիշողության և ռազմական ժառանգության ուսումնասիրման տեսանկյունից, քանի որ անդրադառնում է այն ժամանակաշրջանին, երբ հայկական պետականությունն ու բանակը հասել էին իրենց հզորության նշանակալի բարձրակետերից մեկին՝ թողնելով խոր հետք տարածաշրջանի քաղաքական և ռազմական պատմության մեջ։

Թարմացվել է՝ 2026-11-19
Տիգրան Մեծի բանակը․ Պրակ II

Անվճար

Հրանտ Մաթևոսյան Հրանտ Մաթևոսյան 1935 թ․ – 2002 թ․ Հրանտ Մաթևոսյանը համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի մեծագույն վարպետներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում խորությամբ ներկայացված են գյուղական կյանքը, մարդկային հարաբերությունները և ազգային մտածողությունը։Հրանտ Մաթևոսյանը հայ արձակի ամենամեծ վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական աշխարհի, մարդու և բնության փոխհարաբերությունը։ Նա հայտնի է իր խորը հոգեբանական դիտարկումներով և յուրահատուկ լեզվով։ Նրա գործերը հաճախ ներկայացնում են մարդու ներքին պայքարը և ազգային մտածողությունը։ Մաթևոսյանի հայտնի գործերից են «Մենք ենք, մեր սարերը» և բազմաթիվ պատմվածքներ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից գրականության վրա։ Նրա լեզուն պատկերավոր և փիլիսոփայական է։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս ուսումնասիրվում են։ Նա համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի հիմնասյուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book4 Տեսնել ավելին Ակսել Բակունց Ակսել Բակունց 1899 թ․ – 1937 թ․ Ակսել Բակունցը հայ արձակի ամենաբարձր մակարդակի վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական կյանքի, մարդու և բնության ներդաշնակության պատկերումը։ Բակունցը առանձնանում է նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով և լեզվական ճշգրտությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Ալպիական մանուշակ», «Մթնաձոր» և այլ պատմվածքներ։ Նա համարվում է հայ կարճ արձակի անգերազանցելի հեղինակներից մեկը։ Բակունցի ստեղծագործությունները լի են մարդկային խորությամբ և լուռ տխրությամբ։ Նրա հերոսները հաճախ պայքարում են սոցիալական դժվարությունների հետ։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նա զոհվել է ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ։ menu_book5 Տեսնել ավելին Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book9 Տեսնել ավելին Հակոբ Պարոնյան Հակոբ Պարոնյան 1843 թ․ – 1891 թ․ Հակոբ Պարոնյանը հայ երգիծական գրականության ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում քննադատել է հասարակական արատները, կեղծավորությունը և անարդարությունը։ Նրա հումորը սուր է և հաճախ շատ արդիական նույնիսկ այսօր։ Պարոնյանը ստեղծել է բազմաթիվ հիշարժան կերպարներ։ Նրա գործերը համատեղում են ծիծաղն ու հասարակական քննադատությունը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ երգիծանքի զարգացման վրա։ Նրա լեզուն կենդանի է և արտահայտիչ։ Պարոնյանի ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են դպրոցներում և համալսարաններում։ Նա համարվում է հայ սատիրայի դասականը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է հետաքրքրել ընթերցողներին։ menu_book2 Տեսնել ավելին Դերենիկ Դեմիրճյան Դերենիկ Դեմիրճյան 1877 թ․ – 1956 թ․ Դերենիկ Դեմիրճյանը գրող, դրամատուրգ և հասարակական գործիչ էր։ Նա առավել հայտնի է իր «Վարդանանք» պատմական վեպով, որը հայ գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից է։ Դեմիրճյանը մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել հայկական պատմության և ազգային հերոսների նկատմամբ։ Նրա գործերում հաճախ հանդիպում են հայրենասիրական գաղափարներ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ պիեսներ և պատմվածքներ։ Դեմիրճյանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պատմական արձակի զարգացման վրա։ Նա կարևոր դեր է ունեցել նաև հայկական թատրոնի զարգացման գործում։ Նրա աշխատանքները մինչ օրս լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Դեմիրճյանը համարվում է հայ դասական գրականության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ menu_book7 Տեսնել ավելին Սիլվա Կապուտիկյան Սիլվա Կապուտիկյան 1919 թ․ – 2006 թ․ Սիլվա Կապուտիկյանը հայ պոեզիայի ամենաազդեցիկ կին հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն հայրենիքը, սերը, լեզուն և ազգային ինքնությունը։ Կապուտիկյանը գրել է բազմաթիվ բանաստեղծություններ և հրապարակախոսական նյութեր։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել հայ լեզվի պահպանման հարցերին։ Նրա գործերը լայն ճանաչում են ստացել ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ սփյուռքում։ Կապուտիկյանը նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ նվիրված են ազգային արժեքներին։ Նա համարվում է հայ կին պոեզիայի ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ ազդեցիկ։ menu_book2 Տեսնել ավելին