Книги автора (2)

Онлайн

История

Տիգրան Մեծի բանակը․ առաջին մաս

Աշխատությունը նվիրված է հայոց պատմության նշանավորագույն պետական գործիչներից մեկի՝ Տիգրան Բ Մեծի օրոք Հայաստանի ռազմական կազմակերպման, բանակաշինության և ռազմական հզորության ուսումնասիրությանը։ Տիգրան Մեծի գահակալության ժամանակաշրջանը հայոց պետականության պատմության մեջ առանձնանում է քաղաքական և տարածքային ընդարձակմամբ, միջազգային ազդեցության աճով ու Հայաստանի՝ Առաջավոր Ասիայի կարևորագույն տերություններից մեկի վերածմամբ։ Այդ պատմական վերելքի հիմքում կարևոր դեր է ունեցել կազմակերպված, մարտունակ և ժամանակի ռազմական պահանջներին համապատասխան զարգացող բանակը, որի կառուցվածքի, համալրման սկզբունքների, կառավարման և մարտական հնարավորությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու ժամանակաշրջանի ռազմաքաղաքական իրողությունների մասին։ Գրքում ուշադրության կենտրոնում է Տիգրան Մեծի բանակի՝ որպես պետական իշխանության, արտաքին քաղաքականության և տարածքային ընդարձակման հիմնական հենարաններից մեկի, պատմական նշանակությունը։ Ռազմական պատմության տեսանկյունից կարևոր է բանակի կազմակերպական կառուցվածքի, զորատեսակների, զինվորական ծառայության առանձնահատկությունների, սպառազինության, մարտական պատրաստության և ռազմական գործողությունների իրականացման սկզբունքների դիտարկումը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև հայկական զորքի փոխհարաբերությունը հին աշխարհի ռազմական ավանդույթների հետ, քանի որ Տիգրան Մեծի ժամանակաշրջանում Հայաստանը գործել է տարբեր ժողովուրդների, պետությունների և ռազմական համակարգերի փոխազդեցության բարդ միջավայրում։ Այդ հանգամանքը թույլ է տալիս ուսումնասիրել հայկական բանակի առանձնահատկությունները ոչ միայն ազգային պատմության շրջանակում, այլև հին աշխարհի ռազմարվեստի ընդհանուր զարգացման համատեքստում։ Աշխատության թեմատիկ ընդգրկումը կարևոր է նաև հայոց պետականության պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ բանակի կազմավորման ու գործունեության հարցերը սերտորեն կապված են կենտրոնացված իշխանության ամրապնդման, երկրի պաշտպանունակության ապահովման, նվաճված տարածքների վերահսկման և միջազգային հարաբերություններում Հայաստանի դիրքերի պահպանման հետ։ Գրքի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս խորությամբ անդրադառնալ հին հայկական ռազմական ավանդույթներին, բանակի դերին պետականության կայացման գործում և Տիգրան Մեծի ժամանակաշրջանի ռազմական ժառանգությանը։ Այն արժեքավոր է հայոց ռազմական պատմությամբ, հին աշխարհի բանակների կազմակերպմամբ, ռազմարվեստի զարգացմամբ և Տիգրանյան Հայաստանի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների, ուսանողների ու հետազոտողների համար՝ նպաստելով հայկական ռազմական ժառանգության ճանաչմանը և պատմական հիշողության պահպանմանը։

Обновлено. 2026-11-19
Տիգրան Մեծի բանակը․ առաջին մաս

Бесплатно

Онлайн

История

Տիգրան Մեծի բանակը․ Պրակ II

Աշխատությունը նվիրված է Հայոց արքա Տիգրան Բ Մեծի օրոք հայկական բանակի կազմակերպման, կառուցվածքի, ռազմական ներուժի և ռազմարվեստի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ շարունակելով Տիգրան Մեծի ռազմական գործունեությանն ու նրա ստեղծած հզոր պետության պաշտպանական համակարգին վերաբերող պատմագիտական հետազոտությունը։ Գրքում ուշադրության կենտրոնում է այն ժամանակաշրջանը, երբ Մեծ Հայքը վերածվեց Առաջավոր Ասիայի քաղաքական և ռազմական նշանակալի ուժերից մեկի, իսկ նրա բանակը դարձավ պետության տարածքային ընդարձակման, արտաքին քաղաքական նպատակների իրականացման և նվաճված տարածքների պահպանման կարևորագույն հենարանը։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակը ներառում է հին հայկական ռազմական կազմակերպության առանձնահատկությունները, զինված ուժերի համալրման սկզբունքները, զորքի կազմավորման և կառավարման հարցերը, տարբեր զորատեսակների նշանակությունը, սպառազինության ու ռազմական հանդերձանքի բնութագրերը, ինչպես նաև մարտական գործողությունների կազմակերպման և վարման եղանակները։ Առանձնահատուկ կարևորություն է ներկայացնում Տիգրան Մեծի բանակի՝ ժամանակաշրջանի ռազմական իրողություններին համապատասխան գործելու կարողության ուսումնասիրությունը, քանի որ հայկական զորքերը ստիպված էին գործել տարբեր աշխարհագրական պայմաններում և բախվել տարածաշրջանի հզոր պետությունների ու բազմազան ռազմական ավանդույթներ ունեցող հակառակորդների հետ։ Աշխատության շրջանակում կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայկական հեծելազորի, հետևակի և այլ ռազմական ստորաբաժանումների դերի, մարտավարական հնարավորությունների ու փոխգործակցության հարցը, ինչպես նաև բանակի նյութատեխնիկական ապահովման, հրամանատարության և ռազմական կարգապահության նշանակությունը։ Տիգրան Մեծի ժամանակաշրջանի ռազմական հզորությունը դիտարկվում է ոչ միայն առանձին մարտերի կամ ռազմական արշավանքների տեսանկյունից, այլև պետական կառավարման, տնտեսական հնարավորությունների, ժողովրդագրական ներուժի և արտաքին քաղաքականության հետ ունեցած սերտ կապի համատեքստում։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես կարողացավ Մեծ Հայքը ձևավորել իր ժամանակի համար նշանակալի ռազմական ուժ և այն ծառայեցնել տարածաշրջանային ազդեցության ընդլայնմանն ու պետական շահերի պաշտպանությանը։ Հետազոտության պատմագիտական նշանակությունն ընդգծվում է նաև նրանով, որ հին հայկական բանակի ուսումնասիրությունը կարևոր միջոց է Հայաստանի ռազմական պատմության, պետականության զարգացման և ազգային ռազմարվեստի ավանդույթների ձևավորման ընթացքը հասկանալու համար։ Ստեղծագործությունը նպաստում է Տիգրան Մեծի դարաշրջանի ավելի ամբողջական ընկալմանը՝ ռազմական իրադարձությունները ներկայացնելով դրանց քաղաքական, հասարակական և քաղաքակրթական միջավայրի հետ փոխկապակցված։ Այն արժեքավոր նյութ է հայոց պատմությամբ, հին աշխարհի ռազմական պատմությամբ, ռազմական կազմակերպությունների զարգացմամբ և հին հայկական ռազմարվեստով հետաքրքրվող ընթերցողների, պատմաբանների, արևելագետների, ռազմական պատմության ուսումնասիրողների և ուսանողների համար։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև հայկական պատմական հիշողության և ռազմական ժառանգության ուսումնասիրման տեսանկյունից, քանի որ անդրադառնում է այն ժամանակաշրջանին, երբ հայկական պետականությունն ու բանակը հասել էին իրենց հզորության նշանակալի բարձրակետերից մեկին՝ թողնելով խոր հետք տարածաշրջանի քաղաքական և ռազմական պատմության մեջ։

Обновлено. 2026-11-19
Տիգրան Մեծի բանակը․ Պրակ II

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book5 Подробнее Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Подробнее Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book5 Подробнее Հակոբ Պարոնյան Հակոբ Պարոնյան 1843 թ․ – 1891 թ․ Հակոբ Պարոնյանը հայ երգիծական գրականության ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում քննադատել է հասարակական արատները, կեղծավորությունը և անարդարությունը։ Նրա հումորը սուր է և հաճախ շատ արդիական նույնիսկ այսօր։ Պարոնյանը ստեղծել է բազմաթիվ հիշարժան կերպարներ։ Նրա գործերը համատեղում են ծիծաղն ու հասարակական քննադատությունը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ երգիծանքի զարգացման վրա։ Նրա լեզուն կենդանի է և արտահայտիչ։ Պարոնյանի ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են դպրոցներում և համալսարաններում։ Նա համարվում է հայ սատիրայի դասականը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է հետաքրքրել ընթերցողներին։ menu_book2 Подробнее Պերճ Պռոշյան Պերճ Պռոշյան 1837 թ․ – 1907 թ․ Պերճ Պռոշյանը հայ ռեալիստական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում պատկերել է գյուղական կյանքը և հասարակ մարդկանց առօրյան։ Նրա հերոսները սովորական մարդիկ են՝ իրենց խնդիրներով ու երազանքներով։ Պռոշյանը մեծ ուշադրություն է դարձրել սոցիալական հարցերին։ Նրա գրքերը արժեքավոր տեղեկություններ են տալիս 19-րդ դարի հայկական կյանքի մասին։ Նա կարևորել է կրթության և լուսավորության դերը։ Նրա լեզուն պարզ է և բնական։ Պռոշյանի ստեղծագործությունները աչքի են ընկնում իրատեսական նկարագրություններով։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա անունը շարունակում է հիշվել որպես ռեալիզմի կարևոր ներկայացուցիչ։ menu_book3 Подробнее Միսաք Մեծարենց Միսաք Մեծարենց 1886 թ․ – 1908 թ․ Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարական պոեզիայի ամենապայծառ ներկայացուցիչներից է։ Չնայած կարճ կյանքին, նա ստեղծել է բարձրարժեք գրական ժառանգություն։Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարերգության ամենապայծառ անուններից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, սերը և կյանքի գեղեցկությունը։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա հասցրել է ստեղծել բարձրարժեք պոեզիա։ Նրա լեզուն երաժշտական է և նուրբ։ Մեծարենցը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ռոմանտիկ պոեզիայի վրա։ Նրա բանաստեղծությունները լի են լույսով և զգացմունքայնությամբ։ Նա համարվում է արևմտահայ պոեզիայի ամենաքնարական ձայներից մեկը։ Նրա գործերը մինչ օրս սիրով ընթերցվում են։ Նրա ժառանգությունը փոքր ծավալով, բայց մեծ արժեք ունի։ Նա հայ գրականության բացառիկ տաղանդներից է։ menu_book2 Подробнее