Ղարիբյան, Բալասան Գագիկի

Գրականություն

Աբիգ Ավագյանը (Abig Avagyan) հայ գրող է, որը ծնվել է 1919 թվականի սեպտեմբերի 14-ին Թեհրանում՝ իրանահայ ընտանիքում։ Նա ստացել է բազմալեզու կրթություն՝ սովորելով տեղական հայկական դպրոցում, ինչպես նաև պարսկերեն, ֆրանսերեն և ամերիկյան կրթական հաստատություններում, ինչը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա աշխարհայացքի և գրական ձևավորման վրա։ 1939 թվականին զորակոչվել է Իրանի բանակ և անցել օդաչուական պատրաստություն՝ ծառայելով որպես ռազմական օդաչու 1941–1946 թվականներին։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո՝ 1946 թվականին, նա տեղափոխվել է Խորհրդային Հայաստան և միացել գրողների միությանը 1949 թվականին։ Նրա ստեղծագործական ուղին հիմնականում կապված է հայ ժողովրդի պատմության, մշակույթի, ազգային ինքնության և մարդու ներաշխարհի խոր վերլուծության հետ, որտեղ նա փորձել է համադրել կենսագրական փորձը, պատերազմական հիշողությունները և փիլիսոփայական դիտարկումները։ Նրա գրական ժառանգությունը գնահատվում է որպես նշանակալի ներդրում հայ խորհրդային գրականության մեջ, իսկ նրա գործերը հաճախ դիտարկվում են որպես պատմական և հոգեբանական արձագանքների համադրություն, որոնք արտացոլում են 20-րդ դարի բարդ սոցիալ-քաղաքական իրականությունը։ Նա մահացել է 1983 թվականին Երևանում։