Աբիգ Ավագյանի ստեղծագործությունը

Տնտեսագիտություն

Հայաստանի մեքենաշինության զարգացման հիմնախնդիրները վերաբերում են երկրի արդյունաբերական կառուցվածքի այն հատվածին, որը պատմականորեն ունեցել է կարևոր դեր, սակայն անկախության տարիներից հետո զգալիորեն կորցրել է իր նախկին արտադրական ծավալներն ու տեխնոլոգիական կարողությունները, և ներկայումս կանգնած է մի շարք համակարգային դժվարությունների առաջ, որոնք պայմանավորված են ինչպես տնտեսական, այնպես էլ տեխնոլոգիական և ինստիտուցիոնալ գործոններով։ Հիմնական խնդիրներից մեկը արտադրական հզորությունների հնացումն է, քանի որ շատ ձեռնարկություններ դեռևս հիմնված են խորհրդային ժամանակաշրջանի սարքավորումների վրա, որոնք չեն համապատասխանում ժամանակակից միջազգային ստանդարտներին, ինչի հետևանքով նվազում է արտադրանքի մրցունակությունը արտաքին շուկաներում։ Բացի այդ, ոլորտը տառապում է ներդրումների պակասից, քանի որ բարձր կապիտալատար ծախսերը և երկարաժամկետ վերադարձի անորոշությունը վանում են ինչպես տեղական, այնպես էլ արտասահմանյան ներդրողներին, իսկ ֆինանսավորման սահմանափակ հասանելիությունը խոչընդոտում է նոր տեխնոլոգիաների ներդրմանը և արտադրական գործընթացների արդիականացմանը։ Մյուս կարևոր հիմնախնդիրը մասնագիտական կադրերի սակավությունն է, քանի որ ինժեներական կրթության և արդյունաբերական պրակտիկայի միջև կապը թուլացել է, ինչը հանգեցրել է բարձր որակավորում ունեցող մասնագետների արտահոսքի և երիտասարդ կադրերի ներգրավման դժվարությունների։ Շուկայի փոքր ծավալը նույնպես էական սահմանափակում է, քանի որ ներքին պահանջարկը բավարար չէ լայնածավալ արտադրություն ապահովելու համար, իսկ արտահանման հնարավորությունները սահմանափակվում են միջազգային մրցակցության բարձր մակարդակով և լոգիստիկ խնդիրներով։ Ավելին, տեխնոլոգիական հետամնացությունը և նորարարական հետազոտությունների թույլ զարգացումը խոչընդոտում են բարձր ավելացված արժեք ունեցող արտադրանքի ստեղծմանը, ինչը հատկապես կարևոր է մեքենաշինության ոլորտում մրցունակ լինելու համար։ Վերջապես, ոլորտի զարգացման վրա ազդում են նաև կառավարման և պետական քաղաքականության որոշակի բացերը, որոնք կապված են արդյունաբերական ռազմավարության ոչ բավարար համակարգվածության, ենթակառուցվածքների թերի զարգացման և արդյունաբերական կլաստերների թույլ ձևավորման հետ, ինչի արդյունքում մեքենաշինությունը դեռևս չի կարող լիարժեք վերականգնել կամ զարգացնել իր ներուժը որպես տնտեսության ռազմավարական ճյուղ։

Այլ առարկաներ

Սա տեղեկատու-մատենագիտական բնույթի հրատարակություն է, որը ներկայացնում է 1950 թվականի ընթացքում նշվող կարևոր պատմական, մշակութային, գիտական և հասարակական հիշարժան տարեթվերի համակարգված օրացույցը, որտեղ ըստ օրերի և ամիսների ներկայացվում են տարբեր ոլորտների նշանակալի իրադարձությունների հոբելյանները, հայտնի անձանց ծննդյան և մահվան տարեթվերը, ինչպես նաև պատմական կարևոր իրադարձությունների հիշատակումները, աշխատանքը ծառայում է որպես տեղեկատու աղբյուր՝ ընթերցողների, ուսուցիչների, մշակութային աշխատողների և հետազոտողների համար, նպաստելով պատմական գիտակցության ձևավորմանը և հասարակական-մշակութային հիշողության պահպանմանը, միաժամանակ ընդգծվում է նման օրացույցների դերը կրթական գործընթացներում և հանրային տեղեկատվության համակարգման գործում։

Մաթեմատիկա

Այս թեման վերաբերում է այն բարձր զգայունության դետեկտորներին, որոնք հիմնված են երկրորդային էլեկտրոնային էմիսիայի (secondary electron emission) երևույթի վրա և նախատեսված են չափազանց կարճ ժամանակային գործընթացների գրանցման համար՝ պիկոսեկունդային և ենթապիկոսեկունդային (sub-picosecond) լուծաչափով։ Երկրորդային էլեկտրոնային էմիսիան տեղի է ունենում, երբ բարձր էներգիայով մասնիկը կամ ֆոտոնը բախվում է նյութի մակերեսին և առաջացնում է լրացուցիչ էլեկտրոնների արտանետում, որոնք կարող են օգտագործվել որպես ազդանշանի կրիչներ։ Այս սկզբունքի վրա կառուցված դետեկտորներում առաջնային ազդանշանը փոխակերպվում է երկրորդային էլեկտրոնների հոսքի, որը հետո ուժեղացվում և գրանցվում է շատ բարձր ժամանակային ճշգրտությամբ։ Պիկոսեկունդային և ենթապիկոսեկունդային լուծաչափ ստանալու համար կիրառվում են հատուկ արագ էլեկտրոնային բազմապատկիչներ, միկրոքանալային թիթեղներ (MCP), արագ էլեկտրական դաշտեր և ցածր իներտության նյութեր, որոնք նվազեցնում են ազդանշանի տարածման և հավաքման ժամանակային ուշացումները։

Իրավաբանություն

Սեփականության դեմ ուղղված հանցագործությունները քրեական իրավունքի այն խումբն են, որոնք ուղղված են անձի կամ կազմակերպության գույքային իրավունքների խախտմանը՝ պատճառելով նյութական վնաս կամ զրկելով սեփականատիրոջը իր գույքից։ Այս հանցագործությունները համարվում են հասարակական վտանգավոր արարքներ, քանի որ խաթարում են տնտեսական հարաբերությունները, սեփականության պաշտպանությունը և հասարակական վստահությունը։ Դրանց հիմնական տեսակներն են գողությունը, կողոպուտը, ավազակությունը, խարդախությունը, յուրացումը, շորթումը և գույքի դիտավորյալ ոչնչացումը կամ վնասումը։ Գողությունը իրականացվում է գաղտնի կերպով ուրիշի գույքի ապօրինի վերցմամբ, իսկ կողոպուտը՝ բացահայտ ձևով։ Ավազակությունը առանձնանում է բռնության կամ դրա սպառնալիքի կիրառմամբ՝ գույք ձեռք բերելու նպատակով։ Խարդախությունը կապված է խաբեության կամ վստահության չարաշահման միջոցով գույք կամ իրավունքներ ձեռք բերելու հետ, իսկ յուրացումը տեղի է ունենում, երբ անձը իրեն վստահված գույքը ապօրինաբար յուրացնում է։ Շորթումը ենթադրում է սպառնալիքի միջոցով գույք կամ իրավունքներ պահանջելը։ Այս հանցագործությունների ծանրությունը գնահատվում է կախված պատճառված վնասի չափից, կիրառված միջոցներից և մեղավորության ձևից՝ դիտավորություն կամ անզգուշություն։ Սեփականության դեմ ուղղված հանցագործությունները լուրջ սոցիալական հետևանքներ ունեն, քանի որ վնասում են տնտեսական կայունությանը և նվազեցնում հասարակական վստահությունը իրավական համակարգի նկատմամբ։ Պետությունը դրանց դեմ պայքարում կիրառում է քրեական պատիժներ, կանխարգելիչ միջոցառումներ և իրավապահ մարմինների վերահսկողություն։ Այսպիսով, սեփականության դեմ ուղղված հանցագործությունների կանխումը և պատժումը կարևոր նշանակություն ունեն հասարակական կարգի, տնտեսական անվտանգության և իրավական պետության կայացման համար։

Կրոն

Գիրքը ներկայացնում է ժողովրդական հոգևոր մշակույթի այն ձևերը, որոնք կապված են մարդու առօրյա կյանքի, առողջության, պաշտպանության և հաջողության հետ՝ միախառնելով քրիստոնեական և նախաքրիստոնեական պատկերացումները։ Հիմնական բովանդակությունը․ Ժողովրդական աղոթքներ Տարբեր իրավիճակների համար նախատեսված աղոթքներ (հիվանդություն, վտանգ, հաջողություն)։ Հմայական խոսքեր Բուժիչ և պաշտպանիչ խոսքային ձևեր, որոնք ունեն ծիսական բնույթ։ Հավատալիքային համակարգ Բնության, մարդու և գերբնական ուժերի վերաբերյալ ավանդական պատկերացումներ։ Կրոնական և ժողովրդական սինկրետիզմ Քրիստոնեական աղոթքների և հին հավատալիքների համատեղ գոյակցություն։ Բանահյուսական նյութերի հավաքագրում Նյութերի գրանցում, դասակարգում և մեկնաբանում։

Գրականություն

ՀԽՍՀ Պետական գրադարանի (Ալեքսանդր Մյասնիկյանի անվան) 1990 թվականի պլանը մշակվել էր խորհրդային գրադարանային համակարգի վերջին փուլում՝ երբ սկսվում էին ինչպես վարչական-քաղաքական փոփոխություններ, այնպես էլ տեղեկատվական ոլորտի արդիականացման առաջին քայլերը։ Այդ տարվա պլանը հիմնականում նպատակաուղղված էր գրադարանի ավանդական գիտամշակութային գործառույթների պահպանմանը, ֆոնդերի համալրմանը և աստիճանական անցմանը դեպի նոր կազմակերպչական և տեխնիկական ձևեր։ Պլանի առանցքային ուղղություններից մեկը գրքային ֆոնդերի հարստացումն էր՝ ներառելով հայերեն, ռուսերեն և օտարալեզու գիտական, հասարակական-քաղաքական և գեղարվեստական գրականություն, ինչպես նաև հատուկ ուշադրություն հազվագյուտ և արժեքավոր հրատարակությունների ձեռքբերմանը և պահպանությանը։ Մեծ տեղ էր տրվում նաև պարտադիր օրինակների համակարգին, որի միջոցով ապահովվում էր հանրապետությունում լույս տեսնող գրականության ամբողջական հավաքագրումը և ազգային մատենագիտական հաշվառումը։ 1990 թվականի պլանում կարևոր տեղ էր զբաղեցնում մատենագիտական աշխատանքի կատարելագործումը՝ ազգային մատենագիտության հրատարակությունների շարունակումը, կատալոգների արդիականացումը և տեղեկատու-հղումային ապարատի բարելավումը, որպեսզի ընթերցողներին և գիտնականներին տրամադրվեր ավելի համակարգված տեղեկատվական սպասարկում։ Բացի այդ, նախատեսվում էր ընթերցողական ծառայությունների բարելավում, ընթերցասրահների աշխատանքի արդյունավետության բարձրացում, գիտական և մշակութային միջոցառումների կազմակերպում, ցուցահանդեսների և թեմատիկ ցուցադրությունների անցկացում։ Պլանի մեջ սկսում էին ձևավորվել նաև նոր մոտեցումներ՝ կապված գրադարանային գործընթացների մեքենայացման և ավտոմատացման հետ, թեև այդ փուլում դրանք դեռ գտնվում էին նախնական փորձարկման և ծրագրավորման մակարդակում։ 1990 թվականը նաև անցումային տարի էր կազմակերպչական առումով, երբ գրադարանը արդեն վերանվանվում էր Հայաստանի ազգային գրադարան և աստիճանաբար վերանայում իր գործունեության ուղղությունները՝ համադրելով խորհրդային համակարգից ժառանգված կառուցվածքը և նոր անկախ պետականության պահանջները։ Այսպիսով, 1990 թվականի պլանը կարելի է բնութագրել որպես անցումային փաստաթուղթ, որը միաժամանակ պահպանում էր դասական գրադարանային խնդիրները և նախապատրաստում էր համակարգը տեղեկատվական և ինստիտուցիոնալ փոփոխությունների։