Хачикян, Армен Эмильевич

Хачикян, Армен Эмильевич

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Պատմություն

Հռոմի արևելյան քաղաքականությունը Պրինցիպատի ձևավորման ժամանակաշրջանում (Օգոստոսից մինչև Կլավդիոս) և Հայաստանը

Աշխատությունը նվիրված է Հռոմեական կայսրության արևելյան քաղաքականության ուսումնասիրությանը Պրինցիպատի ձևավորման և ամրապնդման ժամանակաշրջանում՝ Օգոստոսի իշխանությունից մինչև Կլավդիոսի կառավարումը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով Հայաստանի քաղաքական, ռազմավարական և դիվանագիտական նշանակությանը։ Այն անդրադառնում է Հռոմի արտաքին քաղաքականության ձևավորման գործընթացներին, արևելյան ուղղությամբ նրա շահերին, տարածաշրջանում ազդեցության տարածման մեխանիզմներին և այն քաղաքական հարաբերություններին, որոնք ձևավորվում էին Հռոմի ու արևելյան պետությունների միջև։ Հատուկ տեղ է հատկացվում Հայաստանին՝ որպես Հռոմեական կայսրության և Պարթևական տերության միջև գտնվող կարևոր աշխարհաքաղաքական տարածքի, որի նկատմամբ վերահսկողությունը մեծ նշանակություն ուներ երկու տերությունների տարածաշրջանային դիրքերի, ռազմական անվտանգության և քաղաքական ազդեցության տեսանկյունից։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են Հռոմի և Պարթևաստանի մրցակցության պատմական նախադրյալները, հայկական գահի շուրջ ծավալված քաղաքական պայքարը, հայոց թագավորական իշխանության վրա արտաքին ուժերի ազդեցությունը և Հայաստանի ինքնուրույն քաղաքական դերակատարության պահպանման խնդիրները։ Առանձնակի հետաքրքրություն է ներկայացնում Օգոստոսի օրոք ձևավորված արևելյան քաղաքականության ուսումնասիրությունը, երբ Հռոմը փորձում էր ամրապնդել իր դիրքերը տարածաշրջանում՝ համադրելով դիվանագիտական բանակցությունները, ռազմական ճնշումը, դաշնակցային հարաբերությունները և քաղաքական միջամտության տարբեր միջոցներ։ Ներկայացվում է նաև այն հանգամանքը, որ Հայաստանը հռոմեա-պարթևական հարաբերություններում պարզապես տարածքային կամ ռազմավարական նշանակություն ունեցող երկիր չէր, այլ ինքնուրույն քաղաքական շահեր ունեցող թագավորություն, որի գահակալների ընտրությունը, արտաքին կողմնորոշումը և ներքին կայունությունը կարող էին անմիջականորեն ազդել տարածաշրջանային ուժերի հավասարակշռության վրա։ Պրինցիպատի սկզբնական շրջանի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու Հռոմեական պետության արտաքին քաղաքականության առանձնահատկությունները հանրապետական կառավարման համակարգից կայսերական իշխանության անցման պայմաններում, ինչպես նաև հասկանալու, թե ինչպես էին կայսրերը ձգտում պահպանել և ընդլայնել Հռոմի ազդեցությունը արևելքում՝ առանց մշտական լայնածավալ ռազմական բախումների մեջ ներքաշվելու։ Կլավդիոսի կառավարման ժամանակաշրջանի ընդգրկումը լրացնում է պատմական պատկերը՝ հնարավորություն տալով հետևելու Օգոստոսի ժամանակաշրջանում ձևավորված քաղաքական սկզբունքների հետագա զարգացմանը և Հայաստանի հարցի շարունակական նշանակությանը հռոմեական արևելյան քաղաքականության համատեքստում։ Աշխատության պատմագիտական արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ այն միավորում է Հռոմեական կայսրության արտաքին քաղաքականության և Հայաստանի քաղաքական պատմության ուսումնասիրությունը՝ երկու պատմական գործընթացները ներկայացնելով փոխկապակցված տարածաշրջանային հարաբերությունների շրջանակում։ Այն կարևոր նշանակություն ունի հին Հայաստանի միջազգային դիրքի, հայոց պետականության արտաքին քաղաքական մարտահրավերների, հռոմեա-պարթևական հակամարտության և Հին Արևելքի քաղաքական պատմության ուսումնասիրության համար։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում ինչպես անտիկ պատմությամբ և հռոմեական դիվանագիտությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների, այնպես էլ Հայոց պատմության, միջազգային հարաբերությունների պատմության և Հայաստանի աշխարհաքաղաքական անցյալի ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Թարմացվել է՝ 2026-11-21
Հռոմի արևելյան քաղաքականությունը Պրինցիպատի ձևավորման ժամանակաշրջանում (Օգոստոսից մինչև Կլավդիոս) և Հայաստանը

Անվճար

Գրիգոր Նարեկացի Գրիգոր Նարեկացի 951 թ․ – 1003 թ․ Գրիգոր Նարեկացին միջնադարյան հայ գրականության և քրիստոնեական մտքի ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Մատյան ողբերգությունն» է, որը հաճախ կոչվում է պարզապես «Նարեկ»։ Գիրքը բաղկացած է աղոթքներից և հոգևոր խորհրդածություններից։ Նարեկացին խորությամբ ուսումնասիրել է մարդու հոգին, մեղքը, ապաշխարությունն ու հավատքը։ Նրա լեզուն չափազանց հարուստ և պատկերավոր է։ Նարեկացու ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ հոգևոր մշակույթի վրա։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ 2015 թվականին նա հռչակվել է Կաթոլիկ եկեղեցու Վարդապետ։ Նարեկացին համարվում է համաշխարհային քրիստոնեական գրականության կարևոր հեղինակներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել ամբողջ աշխարհում։ menu_book29 Տեսնել ավելին Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1875 թ․ – 1957 թ․ Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա պոեզիան լի է սիրո, հայրենիքի, կարոտի և մարդկային զգացմունքների թեմաներով։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև արտերկրում։Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում սերը, հայրենիքը, կարոտը և մարդու ներաշխարհը։ Իսահակյանի լեզուն առանձնանում է մեղմությամբ, երաժշտականությամբ և խոր զգացմունքայնությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Աբու Լալա Մահարին» և բազմաթիվ քնարական բանաստեղծություններ։ Նա երկար տարիներ ապրել է արտասահմանում, սակայն մշտապես կապված է եղել հայրենիքի հետ։ Իսահակյանի պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել նաև միջազգային մակարդակով։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Նա եղել է նաև հասարակական և մշակութային ակտիվ գործիչ։ Իսահակյանի ստեղծագործությունները շարունակում են սիրել տարբեր սերունդներ։ Նա համարվում է հայ պոեզիայի մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Տեսնել ավելին Պերճ Պռոշյան Պերճ Պռոշյան 1837 թ․ – 1907 թ․ Պերճ Պռոշյանը հայ ռեալիստական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում պատկերել է գյուղական կյանքը և հասարակ մարդկանց առօրյան։ Նրա հերոսները սովորական մարդիկ են՝ իրենց խնդիրներով ու երազանքներով։ Պռոշյանը մեծ ուշադրություն է դարձրել սոցիալական հարցերին։ Նրա գրքերը արժեքավոր տեղեկություններ են տալիս 19-րդ դարի հայկական կյանքի մասին։ Նա կարևորել է կրթության և լուսավորության դերը։ Նրա լեզուն պարզ է և բնական։ Պռոշյանի ստեղծագործությունները աչքի են ընկնում իրատեսական նկարագրություններով։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա անունը շարունակում է հիշվել որպես ռեալիզմի կարևոր ներկայացուցիչ։ menu_book3 Տեսնել ավելին Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Տեսնել ավելին Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book14 Տեսնել ավելին Հակոբ Պարոնյան Հակոբ Պարոնյան 1843 թ․ – 1891 թ․ Հակոբ Պարոնյանը հայ երգիծական գրականության ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում քննադատել է հասարակական արատները, կեղծավորությունը և անարդարությունը։ Նրա հումորը սուր է և հաճախ շատ արդիական նույնիսկ այսօր։ Պարոնյանը ստեղծել է բազմաթիվ հիշարժան կերպարներ։ Նրա գործերը համատեղում են ծիծաղն ու հասարակական քննադատությունը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ երգիծանքի զարգացման վրա։ Նրա լեզուն կենդանի է և արտահայտիչ։ Պարոնյանի ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են դպրոցներում և համալսարաններում։ Նա համարվում է հայ սատիրայի դասականը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է հետաքրքրել ընթերցողներին։ menu_book2 Տեսնել ավելին