Հակոբյան, Տիգրանուհի Վյաչեսլավի

Հակոբյան, Տիգրանուհի Վյաչեսլավի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Մանկավարժություն

Сравнительный анализ проблем дошкольного воспитания и образования во взглядах армянских и русских педагогов XIX века

Գիտական աշխատությունը նվիրված է XIX դարի հայ և ռուս մանկավարժների հայացքներում նախադպրոցական դաստիարակության և կրթության հիմնախնդիրների համեմատական ուսումնասիրությանը՝ մանկավարժական մտքի պատմական զարգացման, ազգային կրթական ավանդույթների և երեխայի անձի ձևավորման վերաբերյալ տեսական պատկերացումների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակներում քննության են առնվում նախադպրոցական տարիքի երեխաների դաստիարակության նպատակների, բովանդակության, մեթոդների և կազմակերպման ձևերի վերաբերյալ հայ և ռուս մանկավարժական մտքի ներկայացուցիչների մոտեցումները, դրանց ընդհանրություններն ու տարբերությունները, ինչպես նաև տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական, մշակութային և կրթական պայմանների ազդեցությունը մանկավարժական գաղափարների ձևավորման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երեխայի վաղ զարգացման նշանակության, ընտանեկան դաստիարակության դերի, բարոյական արժեքների ձևավորման, մտավոր կարողությունների զարգացման և կրթության ու դաստիարակության փոխկապակցվածության վերաբերյալ պատկերացումներին։ Ուսումնասիրվում են XIX դարի մանկավարժական տեսություններում երեխայի տարիքային և անհատական առանձնահատկությունների հաշվառման, բնական զարգացման սկզբունքների պահպանման, խաղի և ստեղծագործական գործունեության միջոցով ուսուցման, ինչպես նաև երեխայի ինքնուրույնության և ճանաչողական հետաքրքրությունների խթանման հարցերը։ Քննարկվում են հայ և ռուս մանկավարժների մոտեցումները նախադպրոցական կրթության բովանդակության ձևավորմանը, մայրենի լեզվի ուսուցմանը, խոսքի զարգացմանը, աշխատանքային և գեղագիտական դաստիարակությանը, ինչպես նաև երեխաների հասարակական վարքագծի և հաղորդակցական կարողությունների ձևավորմանը։ Անդրադարձ է կատարվում ընտանիքի, կրթական հաստատությունների և հասարակության փոխհարաբերություններին, ծնողների ու դաստիարակների պատասխանատվությանը, մանկավարժի մասնագիտական և բարոյական հատկանիշներին, ինչպես նաև երեխայի զարգացման համար բարենպաստ միջավայրի ստեղծման անհրաժեշտությանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հայկական և ռուսական մանկավարժական ավանդույթների փոխազդեցության ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով XIX դարի կրթական բարեփոխումները, լուսավորական գաղափարների տարածումը, ազգային ինքնագիտակցության զարգացումը և եվրոպական մանկավարժական տեսությունների ազդեցությունը։ Զուգադրական վերլուծության միջոցով դիտարկվում են նախադպրոցական դաստիարակության վերաբերյալ առաջադեմ գաղափարների ձևավորման պատմական նախադրյալները, կրթության մարդասիրական սկզբունքների զարգացումը և երեխայի նկատմամբ անհատական մոտեցման կարևորության գիտակցումը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում հայ մանկավարժական մտքում ազգային մշակույթի, մայրենի լեզվի, ընտանեկան ավանդույթների և բարոյական դաստիարակության նշանակությանը, ինչպես նաև ռուս մանկավարժական տեսություններում երեխայի համակողմանի զարգացման, դաստիարակության գիտական հիմնավորման և կրթական միջավայրի կազմակերպման հարցերին։ Քննության են առնվում նախադպրոցական հաստատությունների ստեղծման և զարգացման պատմական պայմանները, մանկապարտեզների գործունեության կազմակերպման սկզբունքները և վաղ մանկության կրթության հասարակական նշանակության վերաբերյալ ձևավորված պատկերացումները։ Կարևորվում են մանկավարժական գաղափարների պատմական շարունակականությունը, տարբեր ազգային կրթական համակարգերի միջև առկա ընդհանրությունները և դրանց ազդեցությունը հետագա մանկավարժական տեսությունների ու գործնական մեթոդների զարգացման վրա։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս առավել խորությամբ հասկանալու XIX դարի հայ և ռուս մանկավարժական մտքի առանձնահատկությունները, նախադպրոցական կրթության պատմական զարգացման օրինաչափությունները և վաղ մանկության դաստիարակության վերաբերյալ գաղափարների գիտական ու մշակութային նշանակությունը։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել մանկավարժության պատմաբանների, նախադպրոցական կրթության մասնագետների, կրթության հոգեբանների, մանկավարժների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների և մանկավարժական բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների ուսանողների, ինչպես նաև հայ և ռուս մանկավարժական ժառանգության, համեմատական մանկավարժության և նախադպրոցական կրթության պատմության ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Թարմացվել է՝ 2026-10-10
Сравнительный анализ проблем дошкольного воспитания и образования во взглядах армянских и русских педагогов XIX века

Անվճար

Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book2 Տեսնել ավելին Դերենիկ Դեմիրճյան Դերենիկ Դեմիրճյան 1877 թ․ – 1956 թ․ Դերենիկ Դեմիրճյանը գրող, դրամատուրգ և հասարակական գործիչ էր։ Նա առավել հայտնի է իր «Վարդանանք» պատմական վեպով, որը հայ գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից է։ Դեմիրճյանը մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել հայկական պատմության և ազգային հերոսների նկատմամբ։ Նրա գործերում հաճախ հանդիպում են հայրենասիրական գաղափարներ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ պիեսներ և պատմվածքներ։ Դեմիրճյանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պատմական արձակի զարգացման վրա։ Նա կարևոր դեր է ունեցել նաև հայկական թատրոնի զարգացման գործում։ Նրա աշխատանքները մինչ օրս լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Դեմիրճյանը համարվում է հայ դասական գրականության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ menu_book6 Տեսնել ավելին Գուրգեն Մահարի Գուրգեն Մահարի 1903 թ․ – 1969 թ․ Գուրգեն Մահարին հայ արձակի և հուշագրության կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ հիմնված են սեփական կյանքի փորձի վրա։ Նա նկարագրել է խորհրդային ժամանակների դժվարությունները և բանտային կյանքը։ Նրա հայտնի գործերից է «Ծաղկած փշալարեր» վեպը։ Մահարու լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունի մարդու ազատության գաղափարը։ Նա նաև անդրադարձել է պատմական և սոցիալական թեմաներին։ Մահարու գործերը արժեքավոր վկայություն են ժամանակաշրջանի մասին։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից արձակի վրա։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել այսօր։ menu_book4 Տեսնել ավելին Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book19 Տեսնել ավելին Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book10 Տեսնել ավելին Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book19 Տեսնել ավելին