Հակոբյան, Տիգրանուհի Վյաչեսլավի

Հակոբյան, Տիգրանուհի Վյաչեսլավի

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Pedagogy

Сравнительный анализ проблем дошкольного воспитания и образования во взглядах армянских и русских педагогов XIX века

Գիտական աշխատությունը նվիրված է XIX դարի հայ և ռուս մանկավարժների հայացքներում նախադպրոցական դաստիարակության և կրթության հիմնախնդիրների համեմատական ուսումնասիրությանը՝ մանկավարժական մտքի պատմական զարգացման, ազգային կրթական ավանդույթների և երեխայի անձի ձևավորման վերաբերյալ տեսական պատկերացումների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակներում քննության են առնվում նախադպրոցական տարիքի երեխաների դաստիարակության նպատակների, բովանդակության, մեթոդների և կազմակերպման ձևերի վերաբերյալ հայ և ռուս մանկավարժական մտքի ներկայացուցիչների մոտեցումները, դրանց ընդհանրություններն ու տարբերությունները, ինչպես նաև տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական, մշակութային և կրթական պայմանների ազդեցությունը մանկավարժական գաղափարների ձևավորման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երեխայի վաղ զարգացման նշանակության, ընտանեկան դաստիարակության դերի, բարոյական արժեքների ձևավորման, մտավոր կարողությունների զարգացման և կրթության ու դաստիարակության փոխկապակցվածության վերաբերյալ պատկերացումներին։ Ուսումնասիրվում են XIX դարի մանկավարժական տեսություններում երեխայի տարիքային և անհատական առանձնահատկությունների հաշվառման, բնական զարգացման սկզբունքների պահպանման, խաղի և ստեղծագործական գործունեության միջոցով ուսուցման, ինչպես նաև երեխայի ինքնուրույնության և ճանաչողական հետաքրքրությունների խթանման հարցերը։ Քննարկվում են հայ և ռուս մանկավարժների մոտեցումները նախադպրոցական կրթության բովանդակության ձևավորմանը, մայրենի լեզվի ուսուցմանը, խոսքի զարգացմանը, աշխատանքային և գեղագիտական դաստիարակությանը, ինչպես նաև երեխաների հասարակական վարքագծի և հաղորդակցական կարողությունների ձևավորմանը։ Անդրադարձ է կատարվում ընտանիքի, կրթական հաստատությունների և հասարակության փոխհարաբերություններին, ծնողների ու դաստիարակների պատասխանատվությանը, մանկավարժի մասնագիտական և բարոյական հատկանիշներին, ինչպես նաև երեխայի զարգացման համար բարենպաստ միջավայրի ստեղծման անհրաժեշտությանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հայկական և ռուսական մանկավարժական ավանդույթների փոխազդեցության ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով XIX դարի կրթական բարեփոխումները, լուսավորական գաղափարների տարածումը, ազգային ինքնագիտակցության զարգացումը և եվրոպական մանկավարժական տեսությունների ազդեցությունը։ Զուգադրական վերլուծության միջոցով դիտարկվում են նախադպրոցական դաստիարակության վերաբերյալ առաջադեմ գաղափարների ձևավորման պատմական նախադրյալները, կրթության մարդասիրական սկզբունքների զարգացումը և երեխայի նկատմամբ անհատական մոտեցման կարևորության գիտակցումը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում հայ մանկավարժական մտքում ազգային մշակույթի, մայրենի լեզվի, ընտանեկան ավանդույթների և բարոյական դաստիարակության նշանակությանը, ինչպես նաև ռուս մանկավարժական տեսություններում երեխայի համակողմանի զարգացման, դաստիարակության գիտական հիմնավորման և կրթական միջավայրի կազմակերպման հարցերին։ Քննության են առնվում նախադպրոցական հաստատությունների ստեղծման և զարգացման պատմական պայմանները, մանկապարտեզների գործունեության կազմակերպման սկզբունքները և վաղ մանկության կրթության հասարակական նշանակության վերաբերյալ ձևավորված պատկերացումները։ Կարևորվում են մանկավարժական գաղափարների պատմական շարունակականությունը, տարբեր ազգային կրթական համակարգերի միջև առկա ընդհանրությունները և դրանց ազդեցությունը հետագա մանկավարժական տեսությունների ու գործնական մեթոդների զարգացման վրա։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս առավել խորությամբ հասկանալու XIX դարի հայ և ռուս մանկավարժական մտքի առանձնահատկությունները, նախադպրոցական կրթության պատմական զարգացման օրինաչափությունները և վաղ մանկության դաստիարակության վերաբերյալ գաղափարների գիտական ու մշակութային նշանակությունը։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել մանկավարժության պատմաբանների, նախադպրոցական կրթության մասնագետների, կրթության հոգեբանների, մանկավարժների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների և մանկավարժական բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների ուսանողների, ինչպես նաև հայ և ռուս մանկավարժական ժառանգության, համեմատական մանկավարժության և նախադպրոցական կրթության պատմության ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Updated: 2026-10-10
Сравнительный анализ проблем дошкольного воспитания и образования во взглядах армянских и русских педагогов XIX века

Free

Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book14 Read more Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) 1878 թ․ – 1915 թ․ Սիամանթոն արևմտահայ գրականության ամենահզոր բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները նվիրված են ազգային պայքարին, ազատությանը և մարդկային արժանապատվությանը։ Նա մեծ ցավով նկարագրել է հայ ժողովրդի ողբերգական ճակատագիրը։ Սիամանթոյի լեզուն ուժեղ է, կրակոտ և հուզական։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է բողոք և արդարության պահանջ։ Հայոց ցեղասպանության տարիներին նա զոհվել է օսմանյան իշխանությունների կողմից։ Նրա գործերը դարձել են ազգային հիշողության կարևոր մաս։ Սիամանթոն մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ բանաստեղծների վրա։ Նրա ստեղծագործությունները շարունակում են արդիական մնալ։ Նա համարվում է ազատատենչ պոեզիայի խորհրդանիշներից մեկը։ menu_book2 Read more Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1875 թ․ – 1957 թ․ Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա պոեզիան լի է սիրո, հայրենիքի, կարոտի և մարդկային զգացմունքների թեմաներով։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև արտերկրում։Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում սերը, հայրենիքը, կարոտը և մարդու ներաշխարհը։ Իսահակյանի լեզուն առանձնանում է մեղմությամբ, երաժշտականությամբ և խոր զգացմունքայնությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Աբու Լալա Մահարին» և բազմաթիվ քնարական բանաստեղծություններ։ Նա երկար տարիներ ապրել է արտասահմանում, սակայն մշտապես կապված է եղել հայրենիքի հետ։ Իսահակյանի պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել նաև միջազգային մակարդակով։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Նա եղել է նաև հասարակական և մշակութային ակտիվ գործիչ։ Իսահակյանի ստեղծագործությունները շարունակում են սիրել տարբեր սերունդներ։ Նա համարվում է հայ պոեզիայի մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book3 Read more Վահան Թոթովենց Վահան Թոթովենց 1889 թ․ – 1938 թ․ Վահան Թոթովենց հայ արձակագիր, դրամատուրգ և լրագրող է, որը համարվում է XX դարի հայ գրականության կարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները առանձնանում են իրականության խոր ու պատկերավոր նկարագրություններով, որտեղ արտացոլված են հայ ժողովրդի կյանքը, ցավը և դիմադրողականությունը պատմական ծանր ժամանակներում։ Թոթովենցի գրականության հիմնական թեմաներն են արևմտահայ կյանքի պատկերումը, պատերազմները, գաղթը և մարդու ճակատագիրը բարդ սոցիալական ու քաղաքական պայմաններում։ Նրա գործերում հաճախ զգացվում է անձնական փորձի ազդեցությունը, ինչը դրանք դարձնում է ավելի անկեղծ և ազդեցիկ։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններից է «Հին Հռոմեական ճանապարհի վրա» վեպը, որտեղ նա նկարագրում է իր մանկությունը և արևմտահայ իրականությունը՝ հարուստ ու կենդանի լեզվով։ Թոթովենցը նաև զբաղվել է լրագրությամբ և հասարակական գործունեությամբ՝ մասնակցելով ժամանակի մտավոր ու քաղաքական կյանքին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա կապեր է ունեցել հայկական ռազմական ու ազգային շրջանակների հետ, ինչը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա աշխարհայացքի վրա։ 1938 թվականին, ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ, նա ձերբակալվել և գնդակահարվել է։ Չնայած իր կյանքի ողբերգական ավարտին, Վահան Թոթովենցի ստեղծագործությունները այսօր համարվում են հայ գրականության արժեքավոր մաս՝ իրենց պատմական և գեղարվեստական նշանակությամբ։ menu_book2 Read more Ակսել Բակունց Ակսել Բակունց 1899 թ․ – 1937 թ․ Ակսել Բակունցը հայ արձակի ամենաբարձր մակարդակի վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական կյանքի, մարդու և բնության ներդաշնակության պատկերումը։ Բակունցը առանձնանում է նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով և լեզվական ճշգրտությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Ալպիական մանուշակ», «Մթնաձոր» և այլ պատմվածքներ։ Նա համարվում է հայ կարճ արձակի անգերազանցելի հեղինակներից մեկը։ Բակունցի ստեղծագործությունները լի են մարդկային խորությամբ և լուռ տխրությամբ։ Նրա հերոսները հաճախ պայքարում են սոցիալական դժվարությունների հետ։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նա զոհվել է ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ։ menu_book6 Read more Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book19 Read more