Հարությունյան, Լիլիթ Միշայի

Հարությունյան, Լիլիթ Միշայի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Պատմություն

Լիբանանը երկու քաղաքացիական պատերազմների միջև (1958–1975 թթ.)

Աշխատությունը նվիրված է Լիբանանի պատմության կարևորագույն և բարդ ժամանակաշրջաններից մեկին՝ 1958 թվականի քաղաքացիական պատերազմի ավարտից մինչև 1975 թվականին նոր քաղաքացիական պատերազմի սկիզբն ընկած տարիներին։ Այն ուսումնասիրում է լիբանանյան պետության քաղաքական, հասարակական, տնտեսական և միջհամայնքային զարգացումները՝ ներկայացնելով այն ներքին ու արտաքին գործոնները, որոնք ձևավորեցին երկրի հետագա պատմական ընթացքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Լիբանանի քաղաքական համակարգի առանձնահատկություններին, դավանական համայնքների միջև ուժերի հարաբերակցությանը, պետական կառավարման կառուցվածքին և իշխանության բաշխման սկզբունքներին, որոնք էական ազդեցություն ունեին երկրի ներքին կայունության վրա։ Քննարկվող ժամանակաշրջանը բնութագրվում էր մի կողմից՝ տնտեսական աշխուժությամբ, առևտրի, ֆինանսական համակարգի և մշակութային կյանքի զարգացմամբ, իսկ մյուս կողմից՝ հասարակական հակասությունների խորացմամբ, քաղաքական բևեռացմամբ և տարբեր համայնքների միջև վստահության աստիճանական թուլացմամբ։ Աշխատության պատմաքաղաքական համատեքստում կարևոր տեղ են զբաղեցնում արաբական աշխարհի տարածաշրջանային վերափոխումները, պաղեստինյան հիմնախնդրի ազդեցությունը Լիբանանի ներքաղաքական կյանքի վրա, պաղեստինցի փախստականների ներկայությունը և Պաղեստինի ազատագրության կազմակերպության գործունեության ընդլայնումը։ Քննության են առնվում նաև Լիբանանի հարաբերությունները հարևան արաբական պետությունների հետ, տարածաշրջանային հակամարտությունների ներգործությունը և միջազգային քաղաքական զարգացումների ազդեցությունը երկրի ներքին գործընթացների վրա։ Հատուկ նշանակություն ունի 1958 թվականի ճգնաժամից հետո ձևավորված քաղաքական իրավիճակի և 1975 թվականի քաղաքացիական պատերազմի նախաշեմին կուտակված հակասությունների փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը, քանի որ այդ տարիների ընթացքում ձևավորված խնդիրները կարևոր նախադրյալներ դարձան հետագա զինված բախումների համար։ Նյութը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես կարող էին տնտեսական զարգացման և արտաքին աշխարհում երկրի համեմատաբար բարենպաստ դիրքի պայմաններում միաժամանակ խորանալ քաղաքական ու հասարակական այնպիսի ճգնաժամեր, որոնք աստիճանաբար խաթարեցին պետական համակարգի կայունությունը։ Պատմական իրադարձությունների դիտարկումը կարևոր է նաև Լիբանանի բազմադավան և բազմահամայնքային հասարակության առանձնահատկությունները, արաբական ազգային շարժումների ազդեցությունը և Մերձավոր Արևելքի աշխարհաքաղաքական իրադրության փոփոխությունները համակողմանիորեն ընկալելու տեսանկյունից։ Աշխատությունը արժեքավոր է Լիբանանի նորագույն պատմությամբ, արաբական երկրների քաղաքական զարգացումներով, քաղաքացիական հակամարտությունների առաջացման պատճառներով և Մերձավոր Արևելքի միջազգային հարաբերություններով հետաքրքրվող ընթերցողների, ուսանողների ու հետազոտողների համար՝ նպաստելով տարածաշրջանի պատմական գործընթացների և ժամանակակից քաղաքական իրողությունների ձևավորման հիմքերի ավելի խորքային ըմբռնմանը։

Թարմացվել է՝ 2026-11-19
Լիբանանը երկու քաղաքացիական պատերազմների միջև (1958–1975 թթ.)

Անվճար

Պերճ Պռոշյան Պերճ Պռոշյան 1837 թ․ – 1907 թ․ Պերճ Պռոշյանը հայ ռեալիստական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում պատկերել է գյուղական կյանքը և հասարակ մարդկանց առօրյան։ Նրա հերոսները սովորական մարդիկ են՝ իրենց խնդիրներով ու երազանքներով։ Պռոշյանը մեծ ուշադրություն է դարձրել սոցիալական հարցերին։ Նրա գրքերը արժեքավոր տեղեկություններ են տալիս 19-րդ դարի հայկական կյանքի մասին։ Նա կարևորել է կրթության և լուսավորության դերը։ Նրա լեզուն պարզ է և բնական։ Պռոշյանի ստեղծագործությունները աչքի են ընկնում իրատեսական նկարագրություններով։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա անունը շարունակում է հիշվել որպես ռեալիզմի կարևոր ներկայացուցիչ։ menu_book3 Տեսնել ավելին Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book11 Տեսնել ավելին Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book9 Տեսնել ավելին Վահան Տերյան Վահան Տերյան 1885 թ․ – 1920 թ․ Վահան Տերյանը հայ քնարական պոեզիայի ամենասիրելի հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտահայտված են սերը, մենությունը, կարոտը և կյանքի անցողիկությունը։ Տերյանի բանաստեղծությունները հայտնի են իրենց երաժշտականությամբ և նուրբ տրամադրությամբ։ Նա մեծ ազդեցություն է կրել եվրոպական խորհրդապաշտությունից։ Նրա պոեզիան նոր շունչ է բերել հայկական գրականությանը։ Տերյանի լեզուն մեղմ է, գեղեցիկ և հուզական։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծություններ դարձել են երգեր։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա սերունդների բանաստեղծների վրա։ Տերյանի ստեղծագործությունները շարունակում են մնալ ամենաընթերցվողներից։ Նա համարվում է հայ քնարերգության մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Տեսնել ավելին Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) 1835 թ․ – 1888 թ․ Րաֆֆին հայ պատմավեպի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում ազգային ազատագրության և հայրենասիրության թեմաները։ «Սամվել», «Խենթը» և «Դավիթ Բեկ» վեպերը համարվում են հայ գրականության դասականներ։ Նա ստեղծել է ուժեղ և հիշվող հերոսներ։ Րաֆֆու կերպարները պայքարում են հանուն ազատության և արդարության։ Նրա գրքերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ երիտասարդության վրա։ Նա կարողացել է պատմությունը ներկայացնել հետաքրքիր և կենդանի ձևով։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Րաֆֆին համարվում է ազգային մտածողության ձևավորման կարևոր գործիչ։ Նրա անունը մշտապես կապված է հայրենասիրական գրականության հետ։ menu_book18 Տեսնել ավելին Ակսել Բակունց Ակսել Բակունց 1899 թ․ – 1937 թ․ Ակսել Բակունցը հայ արձակի ամենաբարձր մակարդակի վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական կյանքի, մարդու և բնության ներդաշնակության պատկերումը։ Բակունցը առանձնանում է նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով և լեզվական ճշգրտությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Ալպիական մանուշակ», «Մթնաձոր» և այլ պատմվածքներ։ Նա համարվում է հայ կարճ արձակի անգերազանցելի հեղինակներից մեկը։ Բակունցի ստեղծագործությունները լի են մարդկային խորությամբ և լուռ տխրությամբ։ Նրա հերոսները հաճախ պայքարում են սոցիալական դժվարությունների հետ։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նա զոհվել է ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ։ menu_book5 Տեսնել ավելին