Հարությունյան, Լիլիթ Միշայի

Հարությունյան, Լիլիթ Միշայի

menu_book Посмотреть материалы

Книги автора (1)

Онлайн

История

Լիբանանը երկու քաղաքացիական պատերազմների միջև (1958–1975 թթ.)

Աշխատությունը նվիրված է Լիբանանի պատմության կարևորագույն և բարդ ժամանակաշրջաններից մեկին՝ 1958 թվականի քաղաքացիական պատերազմի ավարտից մինչև 1975 թվականին նոր քաղաքացիական պատերազմի սկիզբն ընկած տարիներին։ Այն ուսումնասիրում է լիբանանյան պետության քաղաքական, հասարակական, տնտեսական և միջհամայնքային զարգացումները՝ ներկայացնելով այն ներքին ու արտաքին գործոնները, որոնք ձևավորեցին երկրի հետագա պատմական ընթացքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Լիբանանի քաղաքական համակարգի առանձնահատկություններին, դավանական համայնքների միջև ուժերի հարաբերակցությանը, պետական կառավարման կառուցվածքին և իշխանության բաշխման սկզբունքներին, որոնք էական ազդեցություն ունեին երկրի ներքին կայունության վրա։ Քննարկվող ժամանակաշրջանը բնութագրվում էր մի կողմից՝ տնտեսական աշխուժությամբ, առևտրի, ֆինանսական համակարգի և մշակութային կյանքի զարգացմամբ, իսկ մյուս կողմից՝ հասարակական հակասությունների խորացմամբ, քաղաքական բևեռացմամբ և տարբեր համայնքների միջև վստահության աստիճանական թուլացմամբ։ Աշխատության պատմաքաղաքական համատեքստում կարևոր տեղ են զբաղեցնում արաբական աշխարհի տարածաշրջանային վերափոխումները, պաղեստինյան հիմնախնդրի ազդեցությունը Լիբանանի ներքաղաքական կյանքի վրա, պաղեստինցի փախստականների ներկայությունը և Պաղեստինի ազատագրության կազմակերպության գործունեության ընդլայնումը։ Քննության են առնվում նաև Լիբանանի հարաբերությունները հարևան արաբական պետությունների հետ, տարածաշրջանային հակամարտությունների ներգործությունը և միջազգային քաղաքական զարգացումների ազդեցությունը երկրի ներքին գործընթացների վրա։ Հատուկ նշանակություն ունի 1958 թվականի ճգնաժամից հետո ձևավորված քաղաքական իրավիճակի և 1975 թվականի քաղաքացիական պատերազմի նախաշեմին կուտակված հակասությունների փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը, քանի որ այդ տարիների ընթացքում ձևավորված խնդիրները կարևոր նախադրյալներ դարձան հետագա զինված բախումների համար։ Նյութը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես կարող էին տնտեսական զարգացման և արտաքին աշխարհում երկրի համեմատաբար բարենպաստ դիրքի պայմաններում միաժամանակ խորանալ քաղաքական ու հասարակական այնպիսի ճգնաժամեր, որոնք աստիճանաբար խաթարեցին պետական համակարգի կայունությունը։ Պատմական իրադարձությունների դիտարկումը կարևոր է նաև Լիբանանի բազմադավան և բազմահամայնքային հասարակության առանձնահատկությունները, արաբական ազգային շարժումների ազդեցությունը և Մերձավոր Արևելքի աշխարհաքաղաքական իրադրության փոփոխությունները համակողմանիորեն ընկալելու տեսանկյունից։ Աշխատությունը արժեքավոր է Լիբանանի նորագույն պատմությամբ, արաբական երկրների քաղաքական զարգացումներով, քաղաքացիական հակամարտությունների առաջացման պատճառներով և Մերձավոր Արևելքի միջազգային հարաբերություններով հետաքրքրվող ընթերցողների, ուսանողների ու հետազոտողների համար՝ նպաստելով տարածաշրջանի պատմական գործընթացների և ժամանակակից քաղաքական իրողությունների ձևավորման հիմքերի ավելի խորքային ըմբռնմանը։

Обновлено. 2026-11-19
Լիբանանը երկու քաղաքացիական պատերազմների միջև (1958–1975 թթ.)

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book5 Подробнее Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book11 Подробнее Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) 1878 թ․ – 1915 թ․ Սիամանթոն արևմտահայ գրականության ամենահզոր բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները նվիրված են ազգային պայքարին, ազատությանը և մարդկային արժանապատվությանը։ Նա մեծ ցավով նկարագրել է հայ ժողովրդի ողբերգական ճակատագիրը։ Սիամանթոյի լեզուն ուժեղ է, կրակոտ և հուզական։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է բողոք և արդարության պահանջ։ Հայոց ցեղասպանության տարիներին նա զոհվել է օսմանյան իշխանությունների կողմից։ Նրա գործերը դարձել են ազգային հիշողության կարևոր մաս։ Սիամանթոն մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ բանաստեղծների վրա։ Նրա ստեղծագործությունները շարունակում են արդիական մնալ։ Նա համարվում է ազատատենչ պոեզիայի խորհրդանիշներից մեկը։ menu_book2 Подробнее Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book5 Подробнее Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book17 Подробнее Մովսես Խորենացի Մովսես Խորենացի 410 թ․ – 490 թ․ Մովսես Խորենացին հայ պատմագրության հիմնադիրն է և հայտնի է որպես «Հայ պատմության հայր»։ Նրա «Հայոց պատմություն» աշխատությունը համարվում է հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից մեկը։ Այն նկարագրում է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունները, մշակույթը և պատմական զարգացումը։Մովսես Խորենացին համարվում է հայ պատմագրության հիմնադիրը և հաճախ կոչվում է «Հայ պատմության հայր»։ Նրա գլխավոր աշխատությունը՝ «Հայոց պատմությունը», հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից է։ Այս գրքում նա ներկայացրել է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունների պատմությունը և ազգային ավանդույթները։ Խորենացին օգտագործել է ինչպես գրավոր, այնպես էլ բանավոր աղբյուրներ։ Նրա աշխատությունը մեծ նշանակություն ունի ոչ միայն պատմաբանների, այլև գրականագետների համար։ Գրքի լեզուն հարուստ է և պատկերավոր։ Նա կարևոր դեր է ունեցել հայկական ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման մեջ։ Խորենացու ազդեցությունը զգացվում է հետագա դարերի գրականության և պատմագրության վրա։ Նրա անունը դարձել է հայկական գիտական մտքի խորհրդանիշ։ Այսօր նա շարունակում է մնալ հայ մշակույթի ամենահարգված դեմքերից մեկը։ menu_book8 Подробнее