Հարությունյան, Լիլիթ Միշայի

Հարությունյան, Լիլիթ Միշայի

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

History

Լիբանանը երկու քաղաքացիական պատերազմների միջև (1958–1975 թթ.)

Աշխատությունը նվիրված է Լիբանանի պատմության կարևորագույն և բարդ ժամանակաշրջաններից մեկին՝ 1958 թվականի քաղաքացիական պատերազմի ավարտից մինչև 1975 թվականին նոր քաղաքացիական պատերազմի սկիզբն ընկած տարիներին։ Այն ուսումնասիրում է լիբանանյան պետության քաղաքական, հասարակական, տնտեսական և միջհամայնքային զարգացումները՝ ներկայացնելով այն ներքին ու արտաքին գործոնները, որոնք ձևավորեցին երկրի հետագա պատմական ընթացքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Լիբանանի քաղաքական համակարգի առանձնահատկություններին, դավանական համայնքների միջև ուժերի հարաբերակցությանը, պետական կառավարման կառուցվածքին և իշխանության բաշխման սկզբունքներին, որոնք էական ազդեցություն ունեին երկրի ներքին կայունության վրա։ Քննարկվող ժամանակաշրջանը բնութագրվում էր մի կողմից՝ տնտեսական աշխուժությամբ, առևտրի, ֆինանսական համակարգի և մշակութային կյանքի զարգացմամբ, իսկ մյուս կողմից՝ հասարակական հակասությունների խորացմամբ, քաղաքական բևեռացմամբ և տարբեր համայնքների միջև վստահության աստիճանական թուլացմամբ։ Աշխատության պատմաքաղաքական համատեքստում կարևոր տեղ են զբաղեցնում արաբական աշխարհի տարածաշրջանային վերափոխումները, պաղեստինյան հիմնախնդրի ազդեցությունը Լիբանանի ներքաղաքական կյանքի վրա, պաղեստինցի փախստականների ներկայությունը և Պաղեստինի ազատագրության կազմակերպության գործունեության ընդլայնումը։ Քննության են առնվում նաև Լիբանանի հարաբերությունները հարևան արաբական պետությունների հետ, տարածաշրջանային հակամարտությունների ներգործությունը և միջազգային քաղաքական զարգացումների ազդեցությունը երկրի ներքին գործընթացների վրա։ Հատուկ նշանակություն ունի 1958 թվականի ճգնաժամից հետո ձևավորված քաղաքական իրավիճակի և 1975 թվականի քաղաքացիական պատերազմի նախաշեմին կուտակված հակասությունների փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը, քանի որ այդ տարիների ընթացքում ձևավորված խնդիրները կարևոր նախադրյալներ դարձան հետագա զինված բախումների համար։ Նյութը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես կարող էին տնտեսական զարգացման և արտաքին աշխարհում երկրի համեմատաբար բարենպաստ դիրքի պայմաններում միաժամանակ խորանալ քաղաքական ու հասարակական այնպիսի ճգնաժամեր, որոնք աստիճանաբար խաթարեցին պետական համակարգի կայունությունը։ Պատմական իրադարձությունների դիտարկումը կարևոր է նաև Լիբանանի բազմադավան և բազմահամայնքային հասարակության առանձնահատկությունները, արաբական ազգային շարժումների ազդեցությունը և Մերձավոր Արևելքի աշխարհաքաղաքական իրադրության փոփոխությունները համակողմանիորեն ընկալելու տեսանկյունից։ Աշխատությունը արժեքավոր է Լիբանանի նորագույն պատմությամբ, արաբական երկրների քաղաքական զարգացումներով, քաղաքացիական հակամարտությունների առաջացման պատճառներով և Մերձավոր Արևելքի միջազգային հարաբերություններով հետաքրքրվող ընթերցողների, ուսանողների ու հետազոտողների համար՝ նպաստելով տարածաշրջանի պատմական գործընթացների և ժամանակակից քաղաքական իրողությունների ձևավորման հիմքերի ավելի խորքային ըմբռնմանը։

Updated: 2026-11-19
Լիբանանը երկու քաղաքացիական պատերազմների միջև (1958–1975 թթ.)

Free

Հակոբ Պարոնյան Հակոբ Պարոնյան 1843 թ․ – 1891 թ․ Հակոբ Պարոնյանը հայ երգիծական գրականության ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում քննադատել է հասարակական արատները, կեղծավորությունը և անարդարությունը։ Նրա հումորը սուր է և հաճախ շատ արդիական նույնիսկ այսօր։ Պարոնյանը ստեղծել է բազմաթիվ հիշարժան կերպարներ։ Նրա գործերը համատեղում են ծիծաղն ու հասարակական քննադատությունը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ երգիծանքի զարգացման վրա։ Նրա լեզուն կենդանի է և արտահայտիչ։ Պարոնյանի ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են դպրոցներում և համալսարաններում։ Նա համարվում է հայ սատիրայի դասականը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է հետաքրքրել ընթերցողներին։ menu_book2 Read more Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book5 Read more Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) 1835 թ․ – 1888 թ․ Րաֆֆին հայ պատմավեպի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում ազգային ազատագրության և հայրենասիրության թեմաները։ «Սամվել», «Խենթը» և «Դավիթ Բեկ» վեպերը համարվում են հայ գրականության դասականներ։ Նա ստեղծել է ուժեղ և հիշվող հերոսներ։ Րաֆֆու կերպարները պայքարում են հանուն ազատության և արդարության։ Նրա գրքերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ երիտասարդության վրա։ Նա կարողացել է պատմությունը ներկայացնել հետաքրքիր և կենդանի ձևով։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Րաֆֆին համարվում է ազգային մտածողության ձևավորման կարևոր գործիչ։ Նրա անունը մշտապես կապված է հայրենասիրական գրականության հետ։ menu_book18 Read more Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) 1878 թ․ – 1915 թ․ Սիամանթոն արևմտահայ գրականության ամենահզոր բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները նվիրված են ազգային պայքարին, ազատությանը և մարդկային արժանապատվությանը։ Նա մեծ ցավով նկարագրել է հայ ժողովրդի ողբերգական ճակատագիրը։ Սիամանթոյի լեզուն ուժեղ է, կրակոտ և հուզական։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է բողոք և արդարության պահանջ։ Հայոց ցեղասպանության տարիներին նա զոհվել է օսմանյան իշխանությունների կողմից։ Նրա գործերը դարձել են ազգային հիշողության կարևոր մաս։ Սիամանթոն մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ բանաստեղծների վրա։ Նրա ստեղծագործությունները շարունակում են արդիական մնալ։ Նա համարվում է ազատատենչ պոեզիայի խորհրդանիշներից մեկը։ menu_book2 Read more Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book5 Read more Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Read more