Հեջուբյանց, Գաբրիել

Литература

Այս հրատարակությունը պատկանում է երեխաների կրթության, մտավոր զարգացման և բարոյական դաստիարակությանն ուղղված գրականության շրջանակին։ Այն ներկայացնում է այնպիսի ընթերցանության գաղափար, որի հիմնական նպատակն է խրախուսել երեխաների հետաքրքրասիրությունը, գիտելիքներ ձեռք բերելու ձգտումը և անձնական կարողությունների զարգացումը։ Երեխաների համար նախատեսված կրթադաստիարակչական գրականությունը կարևոր դեր է ունեցել ընթերցանության մշակույթի ձևավորման, լեզվական հմտությունների կատարելագործման և բարոյական արժեքների փոխանցման գործում։ Նման հրատարակությունները կարող էին ընդգրկել ուսուցողական պատմություններ, խրատական նյութեր, ճանաչողական տեղեկություններ կամ երեխաների տարիքին համապատասխան այլ գրական ստեղծագործություններ, որոնք միավորում են գիտելիքի փոխանցումն ու դաստիարակչական նպատակը։ Վերնագրում շեշտված խելամտության և ուսման նկատմամբ հետաքրքրության գաղափարները մատնանշում են կրթության կարևորությունը՝ որպես անձի ձևավորման և հասարակության մեջ գիտակցված մասնակցության հիմք։ Ընթերցանության միջոցով երեխաները հնարավորություն են ստանում ընդլայնելու իրենց պատկերացումները շրջապատող աշխարհի մասին, զարգացնելու տրամաբանական մտածողությունը, սովորելու տարբերակել վարքի դրական ու բացասական դրսևորումները և ձևավորելու ինքնուրույն դատողություններ։ Այսպիսի գրականությունը կարող է նաև խթանել աշխատասիրությունը, ազնվությունը, կարգապահությունը, համբերությունը և գիտելիքի նկատմամբ հարգանքը։ XIX դարում հայերեն մանկական և կրթական գրականության զարգացումը սերտորեն կապված էր կրթական հաստատությունների, ուսումնական ծրագրերի և ազգային լեզվով գիտելիքի տարածման հետ։ Մանկական ընթերցանության համար նախատեսված գրքերը նպաստում էին գրագիտության տարածմանը և երեխաների համար հասանելի լեզվով ուսուցողական նյութերի ստեղծմանը։ Մոսկվայի Լազարյան ճեմարանի տպագրական միջավայրում լույս տեսած այս հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ կրթական պատմության, մանկավարժական մտքի և հայերեն տպագիր մանկական գրականության ուսումնասիրության համար։ Լազարյան ճեմարանը կարևոր դեր է ունեցել հայ կրթական ու մշակութային կյանքի զարգացման մեջ՝ նպաստելով կրթության տարածմանը, գիտական հետաքրքրությունների ձևավորմանը և հայերեն գրավոր ժառանգության պահպանմանը։ Նման հրատարակությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու այն կրթական սկզբունքների մասին, որոնք կարևորվում էին երեխաների մտավոր ու բարոյական զարգացման գործում։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել մանկավարժներին, հայագետներին, մանկական գրականության պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին և XIX դարի հայկական կրթական հաստատությունների գործունեությունն ուսումնասիրողներին։ Այն արժեքավոր է նաև պատմական գրադարանային հավաքածուների համար՝ որպես ժամանակաշրջանի կրթական նպատակներն ու ընթերցանության մշակույթն արտացոլող տպագիր նյութ։ Միաժամանակ, առանց բնագրի ուսումնասիրության հնարավոր չէ հստակ նշել գրքում ընդգրկված ստեղծագործությունների տեսակները, թեմաները, հեղինակներին կամ նախատեսված տարիքային խմբի սահմանները։ Այդ պատճառով հրատարակության բովանդակային գնահատումը հիմնվում է դրա վերնագրով արտահայտված կրթադաստիարակչական ուղղվածության վրա։ Ընդհանուր առմամբ, այս աշխատությունը ներկայացնում է երեխաների գիտելիքի, խելամտության և ուսման նկատմամբ հետաքրքրության խրախուսման գաղափարը՝ կարևոր տեղ զբաղեցնելով հայերեն մանկական ու կրթական գրականության պատմական ժառանգության մեջ։