Հովհաննիսյան, Կարեն Հովհաննեսի

Հովհաննիսյան, Կարեն Հովհաննեսի

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

History

Թուխ Մանուկ սրբավայրերը (պատմաազգագրական ուսումնասիրություն)

Աշխատությունը նվիրված է հայկական ժողովրդական հավատալիքների և ավանդական մշակույթի համակարգում առանձնահատուկ տեղ զբաղեցնող Թուխ Մանուկ սրբավայրերի պատմաազգագրական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում Հայաստանի տարբեր բնակավայրերում հանդիպող այդ սրբավայրերի ծագման վերաբերյալ ավանդությունները, դրանց տարածվածությունը, անվանման առանձնահատկությունները, տեղական համայնքների հետ ունեցած կապերը և ժողովրդական կրոնական պատկերացումներում դրանց նշանակությունը։ Ուսումնասիրվում են սրբավայրերի նյութական ձևերը՝ փոքր մատուռները, քարաշեն կառույցները, խաչքարերի կամ սրբացված բնական վայրերի հետ կապված համալիրները՝ դրանք դիտարկելով պատմական միջավայրի և ժողովրդական մշակույթի փոխազդեցության համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ուխտագնացության, տոնական այցելությունների, նվիրատվությունների և սրբավայրերի շուրջ ձևավորված համայնքային սովորույթների պատմական ու խորհրդանշական իմաստներին։ Հետազոտությունը կարող է համադրել ազգագրական դաշտային նյութերը, բանավոր ավանդությունները, տեղանունները, պատմական աղբյուրները և նյութական մշակույթի հուշարձանների ուսումնասիրությունը՝ փորձելով բացահայտել տարբեր շրջաններում պահպանված ավանդույթների ընդհանրություններն ու տեղային տարբերությունները։ Կարևորվում է նաև նախաքրիստոնեական պատկերացումների և քրիստոնեական մշակույթի հնարավոր փոխազդեցության խնդիրը՝ խուսափելով ժողովրդական սովորույթների ծագումը միանշանակ որևէ մեկ պատմական շերտով բացատրելուց։ Սրբավայրերը դիտարկվում են ոչ միայն որպես կրոնական նշանակություն ունեցող վայրեր, այլև որպես համայնքային հիշողության, տեղական ինքնության և մշակութային ժառանգության պահպանման կենտրոններ։ Դրանց շուրջ ձևավորված պատմությունները և ծեսերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպես են տարբեր ժամանակաշրջանների պատկերացումները պահպանվել, վերաիմաստավորվել և փոխանցվել սերունդներին։ Առանձին նշանակություն ունի սրբավայրերի աշխարհագրական տեղաբաշխման ուսումնասիրությունը, որը կարող է բացահայտել դրանց կապը բնակավայրերի պատմության, հին ճանապարհների, բնական առանձնահատկությունների և տեղական սրբազան տարածքների համակարգի հետ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ազգագրության, պատմության, բանագիտության և մշակութային մարդաբանության մոտեցումները՝ նպաստելով հայկական ժողովրդական սրբավայրերի, դրանց շուրջ ձևավորված հավատալիքների և ավանդական կրոնական մշակույթի առավել ամբողջական ըմբռնմանը։

Updated: 2026-09-25
Թուխ Մանուկ սրբավայրերը (պատմաազգագրական ուսումնասիրություն)

Free

Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) 1835 թ․ – 1888 թ․ Րաֆֆին հայ պատմավեպի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում ազգային ազատագրության և հայրենասիրության թեմաները։ «Սամվել», «Խենթը» և «Դավիթ Բեկ» վեպերը համարվում են հայ գրականության դասականներ։ Նա ստեղծել է ուժեղ և հիշվող հերոսներ։ Րաֆֆու կերպարները պայքարում են հանուն ազատության և արդարության։ Նրա գրքերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ երիտասարդության վրա։ Նա կարողացել է պատմությունը ներկայացնել հետաքրքիր և կենդանի ձևով։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Րաֆֆին համարվում է ազգային մտածողության ձևավորման կարևոր գործիչ։ Նրա անունը մշտապես կապված է հայրենասիրական գրականության հետ։ menu_book18 Read more Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book14 Read more Մովսես Խորենացի Մովսես Խորենացի 410 թ․ – 490 թ․ Մովսես Խորենացին հայ պատմագրության հիմնադիրն է և հայտնի է որպես «Հայ պատմության հայր»։ Նրա «Հայոց պատմություն» աշխատությունը համարվում է հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից մեկը։ Այն նկարագրում է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունները, մշակույթը և պատմական զարգացումը։Մովսես Խորենացին համարվում է հայ պատմագրության հիմնադիրը և հաճախ կոչվում է «Հայ պատմության հայր»։ Նրա գլխավոր աշխատությունը՝ «Հայոց պատմությունը», հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից է։ Այս գրքում նա ներկայացրել է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունների պատմությունը և ազգային ավանդույթները։ Խորենացին օգտագործել է ինչպես գրավոր, այնպես էլ բանավոր աղբյուրներ։ Նրա աշխատությունը մեծ նշանակություն ունի ոչ միայն պատմաբանների, այլև գրականագետների համար։ Գրքի լեզուն հարուստ է և պատկերավոր։ Նա կարևոր դեր է ունեցել հայկական ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման մեջ։ Խորենացու ազդեցությունը զգացվում է հետագա դարերի գրականության և պատմագրության վրա։ Նրա անունը դարձել է հայկական գիտական մտքի խորհրդանիշ։ Այսօր նա շարունակում է մնալ հայ մշակույթի ամենահարգված դեմքերից մեկը։ menu_book4 Read more Ներսես Շնորհալի Ներսես Շնորհալի 1102 թ․ – 1173 թ․ Ներսես Շնորհալին եղել է հայ եկեղեցու կաթողիկոս, բանաստեղծ և աստվածաբան։ Նա հայտնի է իր հոգևոր երգերով, աղոթքներով և բանաստեղծություններով։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում բարությունը, սերը և մարդասիրությունը։ Շնորհալին ձգտել է միավորել մարդկանց և ամրապնդել քրիստոնեական արժեքները։ Նրա գրական լեզուն պարզ է, բայց միևնույն ժամանակ խորիմաստ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ եկեղեցական շարականներ։ Ներսես Շնորհալու ստեղծագործությունները մինչ օրս օգտագործվում են հայկական եկեղեցական կյանքում։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հայ մշակույթի և կրթության զարգացման մեջ։ Նա համարվում է հայ միջնադարյան գրականության ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա անունը շարունակում է մնալ ազգային հպարտության աղբյուր։ menu_book3 Read more Հակոբ Պարոնյան Հակոբ Պարոնյան 1843 թ․ – 1891 թ․ Հակոբ Պարոնյանը հայ երգիծական գրականության ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում քննադատել է հասարակական արատները, կեղծավորությունը և անարդարությունը։ Նրա հումորը սուր է և հաճախ շատ արդիական նույնիսկ այսօր։ Պարոնյանը ստեղծել է բազմաթիվ հիշարժան կերպարներ։ Նրա գործերը համատեղում են ծիծաղն ու հասարակական քննադատությունը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ երգիծանքի զարգացման վրա։ Նրա լեզուն կենդանի է և արտահայտիչ։ Պարոնյանի ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են դպրոցներում և համալսարաններում։ Նա համարվում է հայ սատիրայի դասականը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է հետաքրքրել ընթերցողներին։ menu_book2 Read more Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Read more