Հովսեպոս Փլավիոս

Հովսեպոս Փլավիոս

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Պատմություն

Օտար աղբյուրները Հայաստանի և հայերի մասին․ հին հունական աղբյուրներ, հատոր Ա․ Հովսեպոս Փլավիոս և Դիոն Կասսիոս

Գիրքը հայ ժողովրդի և Հայաստանի պատմության ուսումնասիրության համար կարևոր նշանակություն ունեցող պատմագիտական ժողովածու է, որն ընդգրկում է անտիկ աշխարհի նշանավոր պատմագիրներ Հովսեպոս Փլավիոսի և Դիոն Կասսիոսի աշխատություններում պահպանված տեղեկությունները Հայաստանի, հայ ժողովրդի, նրա քաղաքական կյանքի, պետական կազմավորումների և հին աշխարհի պատմական զարգացումներում ունեցած դերի մասին։ Ժողովածուն պատկանում է օտարալեզու սկզբնաղբյուրների այն կարևոր շարքին, որի նպատակն է ներկայացնել Հայաստանի անցյալը ոչ միայն հայկական պատմագրական ավանդույթի, այլև հարևան ու հեռավոր ժողովուրդների հեղինակների հաղորդած տեղեկությունների միջոցով՝ հնարավորություն տալով համադրելու տարբեր պատմական տեսակետներ և ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու հայոց պատմության վաղ շրջանի մասին։ Հովսեպոս Փլավիոսի պատմագիտական երկերը կարևոր տեղեկություններ են պարունակում Հին Արևելքի, հելլենիստական աշխարհի, Հռոմեական կայսրության և տարածաշրջանի ժողովուրդների քաղաքական ու հասարակական հարաբերությունների վերաբերյալ։ Նրա հաղորդումները հնարավորություն են տալիս դիտարկելու Հայաստանը այն լայն պատմաքաղաքական միջավայրում, որտեղ ձևավորվել և զարգացել են տարածաշրջանային պետությունների հարաբերությունները, տեղի ունեցել ռազմական բախումներ, դիվանագիտական փոխհարաբերություններ և իշխանական փոփոխություններ։ Դիոն Կասսիոսի պատմական երկերը, որոնք ընդգրկում են Հռոմի պատմությունը՝ հնագույն ժամանակներից մինչև նրա ժամանակաշրջանը, առանձնահատուկ արժեք ունեն Հայաստանի և Հռոմի միջև հարաբերությունների, հայոց թագավորների քաղաքական գործունեության, հռոմեական արտաքին քաղաքականության, արևելյան արշավանքների և տարածաշրջանի ռազմավարական նշանակության ուսումնասիրության համար։ Նրա հաղորդումների միջոցով հնարավոր է պատկերացում կազմել այն պատմական իրադարձությունների ու գործընթացների մասին, որոնց շրջանակում Հայաստանը հանդես է եկել որպես կարևոր քաղաքական ուժ և Հռոմեական կայսրության արևելյան քաղաքականության նշանակալի գործոն։ Երկու հեղինակների աշխատություններում պահպանված տեղեկությունները արժեքավոր են հատկապես այն պատճառով, որ ներկայացնում են Հայաստանի պատմության այնպիսի կողմեր, որոնք հաճախ ամբողջական արտացոլում չեն գտել հայկական գրավոր աղբյուրներում կամ պահպանվել են այլ հեղինակների երկերում։ Դրանք հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու հայոց պետականության զարգացումը, թագավորական իշխանության դիրքն ու հեղինակությունը, արտաքին քաղաքական կապերը, ռազմական իրադարձությունները, Հայաստանի հարաբերությունները Պարթևաստանի, Հռոմի և տարածաշրջանի մյուս քաղաքական կենտրոնների հետ, ինչպես նաև հայ ժողովրդի ներգրավվածությունը անտիկ աշխարհի պատմական գործընթացներում։ Ժողովածուի կարևոր առանձնահատկություններից է պատմական սկզբնաղբյուրների ներկայացումը հայագիտության համար անհրաժեշտ գիտական շրջանակում՝ դրանք դարձնելով հասանելի Հայաստանի պատմությամբ, անտիկ պատմագրությամբ և միջազգային քաղաքական հարաբերություններով զբաղվող ընթերցողներին։ Աշխատության բովանդակային արժեքը պայմանավորված է նաև նրանով, որ օտար հեղինակների վկայությունները հնարավորություն են տալիս համեմատելու տարբեր պատմական ավանդույթներում պահպանված տեղեկությունները, բացահայտելու իրադարձությունների տարբեր մեկնաբանությունները և քննադատական մոտեցմամբ գնահատելու անտիկ պատմագրության հաղորդած տվյալները։ Այս տեսանկյունից գիրքը ոչ միայն պատմական տեղեկությունների հավաքածու է, այլև հետազոտական նշանակություն ունեցող սկզբնաղբյուրային հրատարակություն, որն աջակցում է հայոց հին պատմության ժամանակագրական, քաղաքական, դիվանագիտական և մշակութային խնդիրների ուսումնասիրմանը։ Այն կարևոր տեղ ունի հայագիտության և անտիկ պատմության ուսումնասիրության մեջ, քանի որ նպաստում է Հայաստանի՝ որպես հին աշխարհի պատմական ու աշխարհաքաղաքական տարածքի, միջազգային գիտական ընկալման ընդլայնմանը։ Գիրքը արժեքավոր է պատմաբանների, արևելագետների, բանասերների, հնագույն պատմության մասնագետների, ուսանողների և հայ ժողովրդի անցյալի նկատմամբ հետաքրքրություն ունեցող ընթերցողների համար՝ միաժամանակ ծառայելով որպես գիտական հետազոտությունների, սկզբնաղբյուրների համեմատական քննության և Հայաստանի հին պատմության վերաբերյալ խորացված գիտելիքների ձեռքբերման կարևոր նյութ։

Թարմացվել է՝ 2026-11-17
Օտար աղբյուրները Հայաստանի և հայերի մասին․ հին հունական աղբյուրներ, հատոր Ա․ Հովսեպոս Փլավիոս և Դիոն Կասսիոս

Անվճար

Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1875 թ․ – 1957 թ․ Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա պոեզիան լի է սիրո, հայրենիքի, կարոտի և մարդկային զգացմունքների թեմաներով։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև արտերկրում։Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում սերը, հայրենիքը, կարոտը և մարդու ներաշխարհը։ Իսահակյանի լեզուն առանձնանում է մեղմությամբ, երաժշտականությամբ և խոր զգացմունքայնությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Աբու Լալա Մահարին» և բազմաթիվ քնարական բանաստեղծություններ։ Նա երկար տարիներ ապրել է արտասահմանում, սակայն մշտապես կապված է եղել հայրենիքի հետ։ Իսահակյանի պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել նաև միջազգային մակարդակով։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Նա եղել է նաև հասարակական և մշակութային ակտիվ գործիչ։ Իսահակյանի ստեղծագործությունները շարունակում են սիրել տարբեր սերունդներ։ Նա համարվում է հայ պոեզիայի մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Տեսնել ավելին Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) 1878 թ․ – 1915 թ․ Սիամանթոն արևմտահայ գրականության ամենահզոր բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները նվիրված են ազգային պայքարին, ազատությանը և մարդկային արժանապատվությանը։ Նա մեծ ցավով նկարագրել է հայ ժողովրդի ողբերգական ճակատագիրը։ Սիամանթոյի լեզուն ուժեղ է, կրակոտ և հուզական։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է բողոք և արդարության պահանջ։ Հայոց ցեղասպանության տարիներին նա զոհվել է օսմանյան իշխանությունների կողմից։ Նրա գործերը դարձել են ազգային հիշողության կարևոր մաս։ Սիամանթոն մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ բանաստեղծների վրա։ Նրա ստեղծագործությունները շարունակում են արդիական մնալ։ Նա համարվում է ազատատենչ պոեզիայի խորհրդանիշներից մեկը։ menu_book2 Տեսնել ավելին Սիլվա Կապուտիկյան Սիլվա Կապուտիկյան 1919 թ․ – 2006 թ․ Սիլվա Կապուտիկյանը հայ պոեզիայի ամենաազդեցիկ կին հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն հայրենիքը, սերը, լեզուն և ազգային ինքնությունը։ Կապուտիկյանը գրել է բազմաթիվ բանաստեղծություններ և հրապարակախոսական նյութեր։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել հայ լեզվի պահպանման հարցերին։ Նրա գործերը լայն ճանաչում են ստացել ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ սփյուռքում։ Կապուտիկյանը նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ նվիրված են ազգային արժեքներին։ Նա համարվում է հայ կին պոեզիայի ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ ազդեցիկ։ menu_book2 Տեսնել ավելին Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) 1835 թ․ – 1888 թ․ Րաֆֆին հայ պատմավեպի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում ազգային ազատագրության և հայրենասիրության թեմաները։ «Սամվել», «Խենթը» և «Դավիթ Բեկ» վեպերը համարվում են հայ գրականության դասականներ։ Նա ստեղծել է ուժեղ և հիշվող հերոսներ։ Րաֆֆու կերպարները պայքարում են հանուն ազատության և արդարության։ Նրա գրքերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ երիտասարդության վրա։ Նա կարողացել է պատմությունը ներկայացնել հետաքրքիր և կենդանի ձևով։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Րաֆֆին համարվում է ազգային մտածողության ձևավորման կարևոր գործիչ։ Նրա անունը մշտապես կապված է հայրենասիրական գրականության հետ։ menu_book18 Տեսնել ավելին Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book18 Տեսնել ավելին Վահան Տերյան Վահան Տերյան 1885 թ․ – 1920 թ․ Վահան Տերյանը հայ քնարական պոեզիայի ամենասիրելի հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտահայտված են սերը, մենությունը, կարոտը և կյանքի անցողիկությունը։ Տերյանի բանաստեղծությունները հայտնի են իրենց երաժշտականությամբ և նուրբ տրամադրությամբ։ Նա մեծ ազդեցություն է կրել եվրոպական խորհրդապաշտությունից։ Նրա պոեզիան նոր շունչ է բերել հայկական գրականությանը։ Տերյանի լեզուն մեղմ է, գեղեցիկ և հուզական։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծություններ դարձել են երգեր։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա սերունդների բանաստեղծների վրա։ Տերյանի ստեղծագործությունները շարունակում են մնալ ամենաընթերցվողներից։ Նա համարվում է հայ քնարերգության մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Տեսնել ավելին