Խառատյան, Սաթենիկ Աշոտի

Խառատյան, Սաթենիկ Աշոտի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Բժշկություն

Разработка новых средств и методов профилактики и химиотерапии пастереллеза сельскохозяйственных животных

Աշխատանքը նվիրված է գյուղատնտեսական կենդանիների պաստերելյոզի կանխարգելման և քիմիաթերապիայի նոր միջոցների ու մեթոդների մշակմանը, դրանց արդյունավետության ուսումնասիրմանն ու անասնաբուժական պրակտիկայում կիրառման հնարավորությունների գնահատմանը։ Պաստերելյոզը բազմաթիվ տնային և վայրի կենդանիների վարակիչ հիվանդություն է, որը սուր ընթացքի դեպքում կարող է ուղեկցվել սեպտիցեմիայով, թոքերի և պլևրայի բորբոքային փոփոխություններով, իսկ ենթասուր կամ քրոնիկական ձևերի դեպքում՝ թոքաբորբով, արթրիտով, մաստիտով և այլ ախտաբանական երևույթներով։ Հիվանդության հարուցիչների շարքում կարևոր նշանակություն ունի Pasteurella multocida-ն։ Հետազոտության հիմնական ուղղություններից մեկը պաստերելյոզի կանխարգելման ավելի արդյունավետ համակարգերի ձևավորումն է, որը կարող է ներառել կենդանիների իմունականխարգելում, պահման և կերակրման պայմանների բարելավում, կենդանիների սթրեսային գործոնների նվազեցում, նոր կենդանիների կարանտինային պահում, ախտահանման և դեզինսեկցիայի միջոցառումներ, ինչպես նաև վարակակիրների և հնարավոր փոխանցման գործոնների վերահսկում։ Գործնական անասնաբուժական կանոնակարգերում պաստերելյոզի կանխարգելման կարևոր միջոցներից մեկը պատվաստումն է, որը կազմակերպվում է համապատասխան պատվաստանյութերի կիրառման հրահանգներին և տվյալ տնտեսության հակահամաճարակային ծրագրերին համապատասխան։ Աշխատանքի երկրորդ կարևոր ուղղությունը քիմիաթերապիայի նոր միջոցների և դրանց կիրառման եղանակների ուսումնասիրությունն է։ Այս համատեքստում հետազոտությունը կարող է ներառել տարբեր անասնաբուժական հակամանրէային պատրաստուկների ազդեցության գնահատում, բուժման արդյունավետության համեմատական ուսումնասիրություն, դեղամիջոցների կիրառման առավել նպատակահարմար սխեմաների որոշում և հիվանդ կենդանիների կլինիկական վիճակի փոփոխության դիտարկում։ Միաժամանակ նման ուսումնասիրությունների համար կարևոր է հարուցիչի լաբորատոր նույնականացումը և անհրաժեշտության դեպքում դրա զգայունության գնահատումը հակամանրէային միջոցների նկատմամբ, քանի որ բուժման արդյունավետությունը կախված է ինչպես հարուցչի կենսաբանական առանձնահատկություններից, այնպես էլ ընտրված պատրաստուկի և կիրառման պայմանների համապատասխանությունից։ Պաստերելյոզի ախտորոշումը սովորաբար հիմնվում է համաճարակաբանական տվյալների, կլինիկական նշանների և ախտաբանաանատոմիական փոփոխությունների վրա՝ լաբորատոր, մասնավորապես մանրէաբանական հետազոտության պարտադիր կիրառմամբ։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել նաև նոր կանխարգելիչ միջոցների համեմատությունը արդեն կիրառվող մեթոդների հետ՝ պարզելու համար դրանց պաշտպանիչ ազդեցությունը, կիրառման հարմարավետությունը, անվտանգությունը և տնտեսական արդյունավետությունը։ Այս մոտեցումը կարևոր է հատկապես անասնապահական տնտեսություններում, որտեղ վարակիչ հիվանդությունների բռնկումները կարող են հանգեցնել կենդանիների անկման, արտադրողականության նվազման և բուժման ու հակահամաճարակային միջոցառումների ծախսերի ավելացման։ Նոր պատվաստանյութերի մշակման ուղղությունը շարունակում է արդիական մնալ նաև ներկայումս․ օրինակ՝ 2026 թվականին Ռուսաստանի կենդանիների առողջության ոլորտի գիտական կառույցներից մեկը հայտարարել է խոշոր եղջերավոր անասունների պաստերելյոզի և հիստոֆիլյոզի դեմ համակցված նոր պատվաստանյութի մշակման և դրա արդյունավետության ու անվտանգության նախակլինիկական գնահատման ծրագրի մասին։ Աշխատանքում կարևոր նշանակություն ունի նաև կանխարգելման և բուժման միջոցների համալիր կիրառման գաղափարը։ Միայն դեղորայքային բուժումը չի կարող ամբողջությամբ լուծել խնդիրը, եթե պահպանվում են վարակի տարածմանը նպաստող պայմանները, ուստի արդյունավետ հակապաստերելյոզային համակարգը պետք է միավորի ախտորոշումը, մեկուսացումը, պատվաստումը, անասնաբուժասանիտարական միջոցառումները, կենդանիների պահման պայմանների վերահսկումը և անհրաժեշտ բուժական միջամտությունները։ Վարակված տնտեսություններում գործող անասնաբուժական կանոնները նախատեսում են նաև հիվանդ կամ կասկածելի կենդանիների մեկուսացում և հակահամաճարակային սահմանափակումների իրականացում։ Աշխատանքի կիրառական նշանակությունը կայանում է նոր կամ կատարելագործված միջոցների հայտնաբերման և դրանց կիրառման գիտական հիմնավորման մեջ, ինչը կարող է նպաստել կենդանիների հիվանդացության ու անկման նվազեցմանը, տնտեսությունների արտադրողականության պահպանմանը և հակապաստերելյոզային միջոցառումների արդյունավետության բարձրացմանը։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը համադրում է անասնաբուժական մանրէաբանության, իմունաբանության, դեղաբանության և էպիզոոտոլոգիայի մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ստեղծել պաստերելյոզի դեմ կանխարգելման և բուժման ավելի արդյունավետ համակարգ և գիտականորեն գնահատել նոր միջոցների գործնական կիրառելիությունը։

Թարմացվել է՝ 2026-08-31
Разработка новых средств и методов профилактики и химиотерапии пастереллеза сельскохозяйственных животных

Անվճար

Հրանտ Մաթևոսյան Հրանտ Մաթևոսյան 1935 թ․ – 2002 թ․ Հրանտ Մաթևոսյանը համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի մեծագույն վարպետներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում խորությամբ ներկայացված են գյուղական կյանքը, մարդկային հարաբերությունները և ազգային մտածողությունը։Հրանտ Մաթևոսյանը հայ արձակի ամենամեծ վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական աշխարհի, մարդու և բնության փոխհարաբերությունը։ Նա հայտնի է իր խորը հոգեբանական դիտարկումներով և յուրահատուկ լեզվով։ Նրա գործերը հաճախ ներկայացնում են մարդու ներքին պայքարը և ազգային մտածողությունը։ Մաթևոսյանի հայտնի գործերից են «Մենք ենք, մեր սարերը» և բազմաթիվ պատմվածքներ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից գրականության վրա։ Նրա լեզուն պատկերավոր և փիլիսոփայական է։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս ուսումնասիրվում են։ Նա համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի հիմնասյուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book4 Տեսնել ավելին Ակսել Բակունց Ակսել Բակունց 1899 թ․ – 1937 թ․ Ակսել Բակունցը հայ արձակի ամենաբարձր մակարդակի վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական կյանքի, մարդու և բնության ներդաշնակության պատկերումը։ Բակունցը առանձնանում է նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով և լեզվական ճշգրտությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Ալպիական մանուշակ», «Մթնաձոր» և այլ պատմվածքներ։ Նա համարվում է հայ կարճ արձակի անգերազանցելի հեղինակներից մեկը։ Բակունցի ստեղծագործությունները լի են մարդկային խորությամբ և լուռ տխրությամբ։ Նրա հերոսները հաճախ պայքարում են սոցիալական դժվարությունների հետ։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նա զոհվել է ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ։ menu_book5 Տեսնել ավելին Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book9 Տեսնել ավելին Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) 1835 թ․ – 1888 թ․ Րաֆֆին հայ պատմավեպի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում ազգային ազատագրության և հայրենասիրության թեմաները։ «Սամվել», «Խենթը» և «Դավիթ Բեկ» վեպերը համարվում են հայ գրականության դասականներ։ Նա ստեղծել է ուժեղ և հիշվող հերոսներ։ Րաֆֆու կերպարները պայքարում են հանուն ազատության և արդարության։ Նրա գրքերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ երիտասարդության վրա։ Նա կարողացել է պատմությունը ներկայացնել հետաքրքիր և կենդանի ձևով։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Րաֆֆին համարվում է ազգային մտածողության ձևավորման կարևոր գործիչ։ Նրա անունը մշտապես կապված է հայրենասիրական գրականության հետ։ menu_book18 Տեսնել ավելին Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book9 Տեսնել ավելին Մովսես Խորենացի Մովսես Խորենացի 410 թ․ – 490 թ․ Մովսես Խորենացին հայ պատմագրության հիմնադիրն է և հայտնի է որպես «Հայ պատմության հայր»։ Նրա «Հայոց պատմություն» աշխատությունը համարվում է հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից մեկը։ Այն նկարագրում է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունները, մշակույթը և պատմական զարգացումը։Մովսես Խորենացին համարվում է հայ պատմագրության հիմնադիրը և հաճախ կոչվում է «Հայ պատմության հայր»։ Նրա գլխավոր աշխատությունը՝ «Հայոց պատմությունը», հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից է։ Այս գրքում նա ներկայացրել է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունների պատմությունը և ազգային ավանդույթները։ Խորենացին օգտագործել է ինչպես գրավոր, այնպես էլ բանավոր աղբյուրներ։ Նրա աշխատությունը մեծ նշանակություն ունի ոչ միայն պատմաբանների, այլև գրականագետների համար։ Գրքի լեզուն հարուստ է և պատկերավոր։ Նա կարևոր դեր է ունեցել հայկական ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման մեջ։ Խորենացու ազդեցությունը զգացվում է հետագա դարերի գրականության և պատմագրության վրա։ Նրա անունը դարձել է հայկական գիտական մտքի խորհրդանիշ։ Այսօր նա շարունակում է մնալ հայ մշակույթի ամենահարգված դեմքերից մեկը։ menu_book8 Տեսնել ավելին