Խառատյան, Սաթենիկ Աշոտի

Խառատյան, Սաթենիկ Աշոտի

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Medicine

Разработка новых средств и методов профилактики и химиотерапии пастереллеза сельскохозяйственных животных

Աշխատանքը նվիրված է գյուղատնտեսական կենդանիների պաստերելյոզի կանխարգելման և քիմիաթերապիայի նոր միջոցների ու մեթոդների մշակմանը, դրանց արդյունավետության ուսումնասիրմանն ու անասնաբուժական պրակտիկայում կիրառման հնարավորությունների գնահատմանը։ Պաստերելյոզը բազմաթիվ տնային և վայրի կենդանիների վարակիչ հիվանդություն է, որը սուր ընթացքի դեպքում կարող է ուղեկցվել սեպտիցեմիայով, թոքերի և պլևրայի բորբոքային փոփոխություններով, իսկ ենթասուր կամ քրոնիկական ձևերի դեպքում՝ թոքաբորբով, արթրիտով, մաստիտով և այլ ախտաբանական երևույթներով։ Հիվանդության հարուցիչների շարքում կարևոր նշանակություն ունի Pasteurella multocida-ն։ Հետազոտության հիմնական ուղղություններից մեկը պաստերելյոզի կանխարգելման ավելի արդյունավետ համակարգերի ձևավորումն է, որը կարող է ներառել կենդանիների իմունականխարգելում, պահման և կերակրման պայմանների բարելավում, կենդանիների սթրեսային գործոնների նվազեցում, նոր կենդանիների կարանտինային պահում, ախտահանման և դեզինսեկցիայի միջոցառումներ, ինչպես նաև վարակակիրների և հնարավոր փոխանցման գործոնների վերահսկում։ Գործնական անասնաբուժական կանոնակարգերում պաստերելյոզի կանխարգելման կարևոր միջոցներից մեկը պատվաստումն է, որը կազմակերպվում է համապատասխան պատվաստանյութերի կիրառման հրահանգներին և տվյալ տնտեսության հակահամաճարակային ծրագրերին համապատասխան։ Աշխատանքի երկրորդ կարևոր ուղղությունը քիմիաթերապիայի նոր միջոցների և դրանց կիրառման եղանակների ուսումնասիրությունն է։ Այս համատեքստում հետազոտությունը կարող է ներառել տարբեր անասնաբուժական հակամանրէային պատրաստուկների ազդեցության գնահատում, բուժման արդյունավետության համեմատական ուսումնասիրություն, դեղամիջոցների կիրառման առավել նպատակահարմար սխեմաների որոշում և հիվանդ կենդանիների կլինիկական վիճակի փոփոխության դիտարկում։ Միաժամանակ նման ուսումնասիրությունների համար կարևոր է հարուցիչի լաբորատոր նույնականացումը և անհրաժեշտության դեպքում դրա զգայունության գնահատումը հակամանրէային միջոցների նկատմամբ, քանի որ բուժման արդյունավետությունը կախված է ինչպես հարուցչի կենսաբանական առանձնահատկություններից, այնպես էլ ընտրված պատրաստուկի և կիրառման պայմանների համապատասխանությունից։ Պաստերելյոզի ախտորոշումը սովորաբար հիմնվում է համաճարակաբանական տվյալների, կլինիկական նշանների և ախտաբանաանատոմիական փոփոխությունների վրա՝ լաբորատոր, մասնավորապես մանրէաբանական հետազոտության պարտադիր կիրառմամբ։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել նաև նոր կանխարգելիչ միջոցների համեմատությունը արդեն կիրառվող մեթոդների հետ՝ պարզելու համար դրանց պաշտպանիչ ազդեցությունը, կիրառման հարմարավետությունը, անվտանգությունը և տնտեսական արդյունավետությունը։ Այս մոտեցումը կարևոր է հատկապես անասնապահական տնտեսություններում, որտեղ վարակիչ հիվանդությունների բռնկումները կարող են հանգեցնել կենդանիների անկման, արտադրողականության նվազման և բուժման ու հակահամաճարակային միջոցառումների ծախսերի ավելացման։ Նոր պատվաստանյութերի մշակման ուղղությունը շարունակում է արդիական մնալ նաև ներկայումս․ օրինակ՝ 2026 թվականին Ռուսաստանի կենդանիների առողջության ոլորտի գիտական կառույցներից մեկը հայտարարել է խոշոր եղջերավոր անասունների պաստերելյոզի և հիստոֆիլյոզի դեմ համակցված նոր պատվաստանյութի մշակման և դրա արդյունավետության ու անվտանգության նախակլինիկական գնահատման ծրագրի մասին։ Աշխատանքում կարևոր նշանակություն ունի նաև կանխարգելման և բուժման միջոցների համալիր կիրառման գաղափարը։ Միայն դեղորայքային բուժումը չի կարող ամբողջությամբ լուծել խնդիրը, եթե պահպանվում են վարակի տարածմանը նպաստող պայմանները, ուստի արդյունավետ հակապաստերելյոզային համակարգը պետք է միավորի ախտորոշումը, մեկուսացումը, պատվաստումը, անասնաբուժասանիտարական միջոցառումները, կենդանիների պահման պայմանների վերահսկումը և անհրաժեշտ բուժական միջամտությունները։ Վարակված տնտեսություններում գործող անասնաբուժական կանոնները նախատեսում են նաև հիվանդ կամ կասկածելի կենդանիների մեկուսացում և հակահամաճարակային սահմանափակումների իրականացում։ Աշխատանքի կիրառական նշանակությունը կայանում է նոր կամ կատարելագործված միջոցների հայտնաբերման և դրանց կիրառման գիտական հիմնավորման մեջ, ինչը կարող է նպաստել կենդանիների հիվանդացության ու անկման նվազեցմանը, տնտեսությունների արտադրողականության պահպանմանը և հակապաստերելյոզային միջոցառումների արդյունավետության բարձրացմանը։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը համադրում է անասնաբուժական մանրէաբանության, իմունաբանության, դեղաբանության և էպիզոոտոլոգիայի մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ստեղծել պաստերելյոզի դեմ կանխարգելման և բուժման ավելի արդյունավետ համակարգ և գիտականորեն գնահատել նոր միջոցների գործնական կիրառելիությունը։

Updated: 2026-08-31
Разработка новых средств и методов профилактики и химиотерапии пастереллеза сельскохозяйственных животных

Free

Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book10 Read more Պերճ Պռոշյան Պերճ Պռոշյան 1837 թ․ – 1907 թ․ Պերճ Պռոշյանը հայ ռեալիստական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում պատկերել է գյուղական կյանքը և հասարակ մարդկանց առօրյան։ Նրա հերոսները սովորական մարդիկ են՝ իրենց խնդիրներով ու երազանքներով։ Պռոշյանը մեծ ուշադրություն է դարձրել սոցիալական հարցերին։ Նրա գրքերը արժեքավոր տեղեկություններ են տալիս 19-րդ դարի հայկական կյանքի մասին։ Նա կարևորել է կրթության և լուսավորության դերը։ Նրա լեզուն պարզ է և բնական։ Պռոշյանի ստեղծագործությունները աչքի են ընկնում իրատեսական նկարագրություններով։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա անունը շարունակում է հիշվել որպես ռեալիզմի կարևոր ներկայացուցիչ։ menu_book3 Read more Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1875 թ․ – 1957 թ․ Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա պոեզիան լի է սիրո, հայրենիքի, կարոտի և մարդկային զգացմունքների թեմաներով։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև արտերկրում։Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում սերը, հայրենիքը, կարոտը և մարդու ներաշխարհը։ Իսահակյանի լեզուն առանձնանում է մեղմությամբ, երաժշտականությամբ և խոր զգացմունքայնությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Աբու Լալա Մահարին» և բազմաթիվ քնարական բանաստեղծություններ։ Նա երկար տարիներ ապրել է արտասահմանում, սակայն մշտապես կապված է եղել հայրենիքի հետ։ Իսահակյանի պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել նաև միջազգային մակարդակով։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Նա եղել է նաև հասարակական և մշակութային ակտիվ գործիչ։ Իսահակյանի ստեղծագործությունները շարունակում են սիրել տարբեր սերունդներ։ Նա համարվում է հայ պոեզիայի մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Read more Հրանտ Մաթևոսյան Հրանտ Մաթևոսյան 1935 թ․ – 2002 թ․ Հրանտ Մաթևոսյանը համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի մեծագույն վարպետներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում խորությամբ ներկայացված են գյուղական կյանքը, մարդկային հարաբերությունները և ազգային մտածողությունը։Հրանտ Մաթևոսյանը հայ արձակի ամենամեծ վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական աշխարհի, մարդու և բնության փոխհարաբերությունը։ Նա հայտնի է իր խորը հոգեբանական դիտարկումներով և յուրահատուկ լեզվով։ Նրա գործերը հաճախ ներկայացնում են մարդու ներքին պայքարը և ազգային մտածողությունը։ Մաթևոսյանի հայտնի գործերից են «Մենք ենք, մեր սարերը» և բազմաթիվ պատմվածքներ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից գրականության վրա։ Նրա լեզուն պատկերավոր և փիլիսոփայական է։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս ուսումնասիրվում են։ Նա համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի հիմնասյուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book4 Read more Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Read more Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book5 Read more