Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Մշակույթ

Գրքասիրություն և գրքամոլություն

Աշխատությունը նվիրված է գրքի նկատմամբ մարդու վերաբերմունքի, ընթերցանության մշակույթի, գրքասիրության և գրքամոլության տարբերությունների ու փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությանը։ Այն անդրադառնում է գրքի՝ որպես գիտելիքի, հոգևոր հարստության, մտավոր զարգացման և մշակութային ժառանգության փոխանցման կարևորագույն միջոցի նշանակությանը՝ միաժամանակ ուշադրություն հրավիրելով ընթերցանության նկատմամբ չափավոր, գիտակցված և նպատակային վերաբերմունքի անհրաժեշտությանը։ Գրքասիրությունը ներկայացվում է որպես մարդու մտավոր ու հոգևոր աշխարհի հարստացման, աշխարհայացքի ընդլայնման, գիտելիքների ձեռքբերման և գեղագիտական ճաշակի ձևավորման կարևոր նախապայման։ Գրքի հանդեպ սերը ենթադրում է ոչ միայն գրական ստեղծագործություններ հավաքելու կամ ընթերցելու ցանկություն, այլև դրանց բովանդակությունը հասկանալու, գաղափարները վերլուծելու, ձեռք բերած գիտելիքները սեփական մտածողության մեջ կիրառելու և ընթերցանությունը անձնական զարգացման անբաժանելի մաս դարձնելու կարողություն։ Աշխատության հիմնական գաղափարական ուղղություններից մեկը գրքասիրության և գրքամոլության տարբերակման խնդիրն է։ Եթե գրքասիրությունը հիմնվում է գրքի նկատմամբ գիտակցված հետաքրքրության, ընթերցողական պահանջմունքի և գրական արժեքների ըմբռնման վրա, ապա գրքամոլությունը կարող է արտահայտվել գրքերի կուտակման, դրանց քանակական հավաքման և գրքային ունեցվածքի նկատմամբ չափազանցված կապվածության մեջ՝ երբեմն առանց համապատասխան ընթերցանության կամ բովանդակային յուրացման։ Այս հակադրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու գրքի իրական արժեքի և դրա արտաքին՝ նյութական ընկալման տարբերությունը՝ ընդգծելով, որ գիրքը պետք է լինի ոչ միայն պահպանվող առարկա, այլև ընթերցվող, ուսումնասիրվող և մտավոր կյանքում կիրառվող մշակութային արժեք։ Կարևորվում է նաև գրադարանի և անձնական գրքահավաքի նշանակությունը մարդու կյանքում։ Գրքերը հավաքելը կարող է վկայել գիտելիքի նկատմամբ հետաքրքրության, մշակութային ժառանգությունը պահպանելու ձգտման և ընթերցանության նկատմամբ սիրո մասին, սակայն դրանց իրական նշանակությունը բացահայտվում է միայն այն դեպքում, երբ գրքային հավաքածուն դառնում է մտավոր աշխատանքի, ինքնակրթության և մշակութային հաղորդակցության կենդանի միջավայր։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակը ներառում է նաև ընթերցողի պատասխանատվության, գրական ճաշակի, գրքի ընտրության և ընթերցանության նպատակների հարցերը։ Ընթերցանությունը դիտարկվում է որպես ակտիվ մտավոր գործընթաց, որը պահանջում է ուշադրություն, քննադատական մտածողություն և կարդացածը գնահատելու կարողություն։ Գրքի արժեքը պայմանավորված չէ միայն նրա հեղինակությամբ, արտաքին տեսքով կամ հազվագյուտ լինելով, այլև այն գիտելիքով, գաղափարներով ու հոգևոր փորձառությամբ, որոնք այն փոխանցում է ընթերցողին։ Այս տեսանկյունից աշխատությունը խրախուսում է գրքերի նկատմամբ բովանդակային և գիտակցված վերաբերմունք՝ կարևորելով որակյալ գրականության ընտրությունը, ընթերցածի իմաստավորումը և գրքի միջոցով անձնական զարգացման շարունակականությունը։ Մշակութային առումով այն առնչվում է գրքի և ընթերցանության հասարակական նշանակության, գրադարանային մշակույթի զարգացման, գրահավաքչության ավանդույթների և ընթերցողական ճաշակի ձևավորման խնդիրներին։ Գրքի նկատմամբ վերաբերմունքը դիտարկվում է որպես հասարակության ընդհանուր կրթական ու մշակութային մակարդակի կարևոր ցուցիչ, քանի որ ընթերցանության տարածումը նպաստում է գիտելիքի հասանելիությանը, մտավոր ինքնուրույնությանը և մշակութային արժեքների պահպանմանը։ Խորհրդային շրջանի հայ գրահրատարակչական և գրական միջավայրի համատեքստում այս թեման առանձնահատուկ հետաքրքրություն ունի՝ կապված ընթերցանության խրախուսման, գրադարանների գործունեության, գրքի հանրայնացման և հասարակության կրթական զարգացման խնդիրների հետ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել գրականության և գրքի պատմությամբ, գրադարանագիտությամբ, մատենագիտությամբ, ընթերցանության մշակույթով և գրահավաքչությամբ զբաղվող մասնագետներին, ինչպես նաև գրքի սիրահարներին ու ընթերցողներին, որոնք հետաքրքրված են գրքի իրական արժեքի, ընթերցողական սովորությունների և գրքասիրության ու գրքամոլության սահմանազատման հարցերով։ Այն կարևորում է այն միտքը, որ գրքի նկատմամբ իսկական սերը դրսևորվում է ոչ թե միայն գրքեր ունենալու, այլև դրանք կարդալու, հասկանալու, գնահատելու և դրանց միջոցով սեփական մտավոր ու հոգևոր աշխարհը հարստացնելու մեջ։

Թարմացվել է՝ 2026-11-17
Գրքասիրություն և գրքամոլություն

Անվճար

Գաբրիել Սունդուկյան Գաբրիել Սունդուկյան 1825 թ․ – 1912 թ․ Հայ մեծ դրամատուրգ, արձակագիր և հասարակական գործիչ էր, որը համարվում է հայկական ռեալիստական դրամատուրգիայի հիմնադիրը։ Նա ծնվել է 1825 թվականի հուլիսի 11-ին՝ Թիֆլիսում, և մահացել 1912 թվականի մարտի 29-ին։ Սունդուկյանի ստեղծագործություններում արտացոլված են XIX դարի հայ հասարակության կյանքը, կենցաղը, սովորույթներն ու սոցիալական խնդիրները։ Նրա ամենահայտնի պիեսներից են «Պեպո»-ն, «Խաթաբալա»-ն և «Էլի մեկ զոհ»-ը, որոնք մեծ ժողովրդականություն են վայելում մինչ օրս։ Սունդուկյանը կարևոր դեր է ունեցել հայկական թատրոնի զարգացման գործում, իսկ նրա ստեղծագործությունները դարձել են հայ դրամատուրգիայի դասական նմուշներ։ Նրա անունը կրում է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնը, որը Հայաստանի ամենահեղինակավոր թատրոններից է։ menu_book2 Տեսնել ավելին Միսաք Մեծարենց Միսաք Մեծարենց 1886 թ․ – 1908 թ․ Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարական պոեզիայի ամենապայծառ ներկայացուցիչներից է։ Չնայած կարճ կյանքին, նա ստեղծել է բարձրարժեք գրական ժառանգություն։Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարերգության ամենապայծառ անուններից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, սերը և կյանքի գեղեցկությունը։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա հասցրել է ստեղծել բարձրարժեք պոեզիա։ Նրա լեզուն երաժշտական է և նուրբ։ Մեծարենցը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ռոմանտիկ պոեզիայի վրա։ Նրա բանաստեղծությունները լի են լույսով և զգացմունքայնությամբ։ Նա համարվում է արևմտահայ պոեզիայի ամենաքնարական ձայներից մեկը։ Նրա գործերը մինչ օրս սիրով ընթերցվում են։ Նրա ժառանգությունը փոքր ծավալով, բայց մեծ արժեք ունի։ Նա հայ գրականության բացառիկ տաղանդներից է։ menu_book2 Տեսնել ավելին Վահան Տերյան Վահան Տերյան 1885 թ․ – 1920 թ․ Վահան Տերյանը հայ քնարական պոեզիայի ամենասիրելի հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտահայտված են սերը, մենությունը, կարոտը և կյանքի անցողիկությունը։ Տերյանի բանաստեղծությունները հայտնի են իրենց երաժշտականությամբ և նուրբ տրամադրությամբ։ Նա մեծ ազդեցություն է կրել եվրոպական խորհրդապաշտությունից։ Նրա պոեզիան նոր շունչ է բերել հայկական գրականությանը։ Տերյանի լեզուն մեղմ է, գեղեցիկ և հուզական։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծություններ դարձել են երգեր։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա սերունդների բանաստեղծների վրա։ Տերյանի ստեղծագործությունները շարունակում են մնալ ամենաընթերցվողներից։ Նա համարվում է հայ քնարերգության մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Տեսնել ավելին Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book14 Տեսնել ավելին Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book5 Տեսնել ավելին Պերճ Պռոշյան Պերճ Պռոշյան 1837 թ․ – 1907 թ․ Պերճ Պռոշյանը հայ ռեալիստական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում պատկերել է գյուղական կյանքը և հասարակ մարդկանց առօրյան։ Նրա հերոսները սովորական մարդիկ են՝ իրենց խնդիրներով ու երազանքներով։ Պռոշյանը մեծ ուշադրություն է դարձրել սոցիալական հարցերին։ Նրա գրքերը արժեքավոր տեղեկություններ են տալիս 19-րդ դարի հայկական կյանքի մասին։ Նա կարևորել է կրթության և լուսավորության դերը։ Նրա լեզուն պարզ է և բնական։ Պռոշյանի ստեղծագործությունները աչքի են ընկնում իրատեսական նկարագրություններով։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա անունը շարունակում է հիշվել որպես ռեալիզմի կարևոր ներկայացուցիչ։ menu_book3 Տեսնել ավելին