Книги автора (1)

Онлайн

Культура

Գրքասիրություն և գրքամոլություն

Աշխատությունը նվիրված է գրքի նկատմամբ մարդու վերաբերմունքի, ընթերցանության մշակույթի, գրքասիրության և գրքամոլության տարբերությունների ու փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությանը։ Այն անդրադառնում է գրքի՝ որպես գիտելիքի, հոգևոր հարստության, մտավոր զարգացման և մշակութային ժառանգության փոխանցման կարևորագույն միջոցի նշանակությանը՝ միաժամանակ ուշադրություն հրավիրելով ընթերցանության նկատմամբ չափավոր, գիտակցված և նպատակային վերաբերմունքի անհրաժեշտությանը։ Գրքասիրությունը ներկայացվում է որպես մարդու մտավոր ու հոգևոր աշխարհի հարստացման, աշխարհայացքի ընդլայնման, գիտելիքների ձեռքբերման և գեղագիտական ճաշակի ձևավորման կարևոր նախապայման։ Գրքի հանդեպ սերը ենթադրում է ոչ միայն գրական ստեղծագործություններ հավաքելու կամ ընթերցելու ցանկություն, այլև դրանց բովանդակությունը հասկանալու, գաղափարները վերլուծելու, ձեռք բերած գիտելիքները սեփական մտածողության մեջ կիրառելու և ընթերցանությունը անձնական զարգացման անբաժանելի մաս դարձնելու կարողություն։ Աշխատության հիմնական գաղափարական ուղղություններից մեկը գրքասիրության և գրքամոլության տարբերակման խնդիրն է։ Եթե գրքասիրությունը հիմնվում է գրքի նկատմամբ գիտակցված հետաքրքրության, ընթերցողական պահանջմունքի և գրական արժեքների ըմբռնման վրա, ապա գրքամոլությունը կարող է արտահայտվել գրքերի կուտակման, դրանց քանակական հավաքման և գրքային ունեցվածքի նկատմամբ չափազանցված կապվածության մեջ՝ երբեմն առանց համապատասխան ընթերցանության կամ բովանդակային յուրացման։ Այս հակադրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու գրքի իրական արժեքի և դրա արտաքին՝ նյութական ընկալման տարբերությունը՝ ընդգծելով, որ գիրքը պետք է լինի ոչ միայն պահպանվող առարկա, այլև ընթերցվող, ուսումնասիրվող և մտավոր կյանքում կիրառվող մշակութային արժեք։ Կարևորվում է նաև գրադարանի և անձնական գրքահավաքի նշանակությունը մարդու կյանքում։ Գրքերը հավաքելը կարող է վկայել գիտելիքի նկատմամբ հետաքրքրության, մշակութային ժառանգությունը պահպանելու ձգտման և ընթերցանության նկատմամբ սիրո մասին, սակայն դրանց իրական նշանակությունը բացահայտվում է միայն այն դեպքում, երբ գրքային հավաքածուն դառնում է մտավոր աշխատանքի, ինքնակրթության և մշակութային հաղորդակցության կենդանի միջավայր։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակը ներառում է նաև ընթերցողի պատասխանատվության, գրական ճաշակի, գրքի ընտրության և ընթերցանության նպատակների հարցերը։ Ընթերցանությունը դիտարկվում է որպես ակտիվ մտավոր գործընթաց, որը պահանջում է ուշադրություն, քննադատական մտածողություն և կարդացածը գնահատելու կարողություն։ Գրքի արժեքը պայմանավորված չէ միայն նրա հեղինակությամբ, արտաքին տեսքով կամ հազվագյուտ լինելով, այլև այն գիտելիքով, գաղափարներով ու հոգևոր փորձառությամբ, որոնք այն փոխանցում է ընթերցողին։ Այս տեսանկյունից աշխատությունը խրախուսում է գրքերի նկատմամբ բովանդակային և գիտակցված վերաբերմունք՝ կարևորելով որակյալ գրականության ընտրությունը, ընթերցածի իմաստավորումը և գրքի միջոցով անձնական զարգացման շարունակականությունը։ Մշակութային առումով այն առնչվում է գրքի և ընթերցանության հասարակական նշանակության, գրադարանային մշակույթի զարգացման, գրահավաքչության ավանդույթների և ընթերցողական ճաշակի ձևավորման խնդիրներին։ Գրքի նկատմամբ վերաբերմունքը դիտարկվում է որպես հասարակության ընդհանուր կրթական ու մշակութային մակարդակի կարևոր ցուցիչ, քանի որ ընթերցանության տարածումը նպաստում է գիտելիքի հասանելիությանը, մտավոր ինքնուրույնությանը և մշակութային արժեքների պահպանմանը։ Խորհրդային շրջանի հայ գրահրատարակչական և գրական միջավայրի համատեքստում այս թեման առանձնահատուկ հետաքրքրություն ունի՝ կապված ընթերցանության խրախուսման, գրադարանների գործունեության, գրքի հանրայնացման և հասարակության կրթական զարգացման խնդիրների հետ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել գրականության և գրքի պատմությամբ, գրադարանագիտությամբ, մատենագիտությամբ, ընթերցանության մշակույթով և գրահավաքչությամբ զբաղվող մասնագետներին, ինչպես նաև գրքի սիրահարներին ու ընթերցողներին, որոնք հետաքրքրված են գրքի իրական արժեքի, ընթերցողական սովորությունների և գրքասիրության ու գրքամոլության սահմանազատման հարցերով։ Այն կարևորում է այն միտքը, որ գրքի նկատմամբ իսկական սերը դրսևորվում է ոչ թե միայն գրքեր ունենալու, այլև դրանք կարդալու, հասկանալու, գնահատելու և դրանց միջոցով սեփական մտավոր ու հոգևոր աշխարհը հարստացնելու մեջ։

Обновлено. 2026-11-17
Գրքասիրություն և գրքամոլություն

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Գաբրիել Սունդուկյան Գաբրիել Սունդուկյան 1825 թ․ – 1912 թ․ Հայ մեծ դրամատուրգ, արձակագիր և հասարակական գործիչ էր, որը համարվում է հայկական ռեալիստական դրամատուրգիայի հիմնադիրը։ Նա ծնվել է 1825 թվականի հուլիսի 11-ին՝ Թիֆլիսում, և մահացել 1912 թվականի մարտի 29-ին։ Սունդուկյանի ստեղծագործություններում արտացոլված են XIX դարի հայ հասարակության կյանքը, կենցաղը, սովորույթներն ու սոցիալական խնդիրները։ Նրա ամենահայտնի պիեսներից են «Պեպո»-ն, «Խաթաբալա»-ն և «Էլի մեկ զոհ»-ը, որոնք մեծ ժողովրդականություն են վայելում մինչ օրս։ Սունդուկյանը կարևոր դեր է ունեցել հայկական թատրոնի զարգացման գործում, իսկ նրա ստեղծագործությունները դարձել են հայ դրամատուրգիայի դասական նմուշներ։ Նրա անունը կրում է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնը, որը Հայաստանի ամենահեղինակավոր թատրոններից է։ menu_book2 Подробнее Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Подробнее Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) 1835 թ․ – 1888 թ․ Րաֆֆին հայ պատմավեպի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում ազգային ազատագրության և հայրենասիրության թեմաները։ «Սամվել», «Խենթը» և «Դավիթ Բեկ» վեպերը համարվում են հայ գրականության դասականներ։ Նա ստեղծել է ուժեղ և հիշվող հերոսներ։ Րաֆֆու կերպարները պայքարում են հանուն ազատության և արդարության։ Նրա գրքերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ երիտասարդության վրա։ Նա կարողացել է պատմությունը ներկայացնել հետաքրքիր և կենդանի ձևով։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Րաֆֆին համարվում է ազգային մտածողության ձևավորման կարևոր գործիչ։ Նրա անունը մշտապես կապված է հայրենասիրական գրականության հետ։ menu_book18 Подробнее Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book17 Подробнее Ակսել Բակունց Ակսել Բակունց 1899 թ․ – 1937 թ․ Ակսել Բակունցը հայ արձակի ամենաբարձր մակարդակի վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական կյանքի, մարդու և բնության ներդաշնակության պատկերումը։ Բակունցը առանձնանում է նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով և լեզվական ճշգրտությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Ալպիական մանուշակ», «Մթնաձոր» և այլ պատմվածքներ։ Նա համարվում է հայ կարճ արձակի անգերազանցելի հեղինակներից մեկը։ Բակունցի ստեղծագործությունները լի են մարդկային խորությամբ և լուռ տխրությամբ։ Նրա հերոսները հաճախ պայքարում են սոցիալական դժվարությունների հետ։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նա զոհվել է ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ։ menu_book5 Подробнее Վահան Տերյան Վահան Տերյան 1885 թ․ – 1920 թ․ Վահան Տերյանը հայ քնարական պոեզիայի ամենասիրելի հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտահայտված են սերը, մենությունը, կարոտը և կյանքի անցողիկությունը։ Տերյանի բանաստեղծությունները հայտնի են իրենց երաժշտականությամբ և նուրբ տրամադրությամբ։ Նա մեծ ազդեցություն է կրել եվրոպական խորհրդապաշտությունից։ Նրա պոեզիան նոր շունչ է բերել հայկական գրականությանը։ Տերյանի լեզուն մեղմ է, գեղեցիկ և հուզական։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծություններ դարձել են երգեր։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա սերունդների բանաստեղծների վրա։ Տերյանի ստեղծագործությունները շարունակում են մնալ ամենաընթերցվողներից։ Նա համարվում է հայ քնարերգության մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Подробнее