Կուֆաեվ, Մ. Ն.

Կուֆաեվ, Մ. Ն.

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Culture

Գրքասիրություն և գրքամոլություն

Աշխատությունը նվիրված է գրքի նկատմամբ մարդու վերաբերմունքի, ընթերցանության մշակույթի, գրքասիրության և գրքամոլության տարբերությունների ու փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությանը։ Այն անդրադառնում է գրքի՝ որպես գիտելիքի, հոգևոր հարստության, մտավոր զարգացման և մշակութային ժառանգության փոխանցման կարևորագույն միջոցի նշանակությանը՝ միաժամանակ ուշադրություն հրավիրելով ընթերցանության նկատմամբ չափավոր, գիտակցված և նպատակային վերաբերմունքի անհրաժեշտությանը։ Գրքասիրությունը ներկայացվում է որպես մարդու մտավոր ու հոգևոր աշխարհի հարստացման, աշխարհայացքի ընդլայնման, գիտելիքների ձեռքբերման և գեղագիտական ճաշակի ձևավորման կարևոր նախապայման։ Գրքի հանդեպ սերը ենթադրում է ոչ միայն գրական ստեղծագործություններ հավաքելու կամ ընթերցելու ցանկություն, այլև դրանց բովանդակությունը հասկանալու, գաղափարները վերլուծելու, ձեռք բերած գիտելիքները սեփական մտածողության մեջ կիրառելու և ընթերցանությունը անձնական զարգացման անբաժանելի մաս դարձնելու կարողություն։ Աշխատության հիմնական գաղափարական ուղղություններից մեկը գրքասիրության և գրքամոլության տարբերակման խնդիրն է։ Եթե գրքասիրությունը հիմնվում է գրքի նկատմամբ գիտակցված հետաքրքրության, ընթերցողական պահանջմունքի և գրական արժեքների ըմբռնման վրա, ապա գրքամոլությունը կարող է արտահայտվել գրքերի կուտակման, դրանց քանակական հավաքման և գրքային ունեցվածքի նկատմամբ չափազանցված կապվածության մեջ՝ երբեմն առանց համապատասխան ընթերցանության կամ բովանդակային յուրացման։ Այս հակադրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու գրքի իրական արժեքի և դրա արտաքին՝ նյութական ընկալման տարբերությունը՝ ընդգծելով, որ գիրքը պետք է լինի ոչ միայն պահպանվող առարկա, այլև ընթերցվող, ուսումնասիրվող և մտավոր կյանքում կիրառվող մշակութային արժեք։ Կարևորվում է նաև գրադարանի և անձնական գրքահավաքի նշանակությունը մարդու կյանքում։ Գրքերը հավաքելը կարող է վկայել գիտելիքի նկատմամբ հետաքրքրության, մշակութային ժառանգությունը պահպանելու ձգտման և ընթերցանության նկատմամբ սիրո մասին, սակայն դրանց իրական նշանակությունը բացահայտվում է միայն այն դեպքում, երբ գրքային հավաքածուն դառնում է մտավոր աշխատանքի, ինքնակրթության և մշակութային հաղորդակցության կենդանի միջավայր։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակը ներառում է նաև ընթերցողի պատասխանատվության, գրական ճաշակի, գրքի ընտրության և ընթերցանության նպատակների հարցերը։ Ընթերցանությունը դիտարկվում է որպես ակտիվ մտավոր գործընթաց, որը պահանջում է ուշադրություն, քննադատական մտածողություն և կարդացածը գնահատելու կարողություն։ Գրքի արժեքը պայմանավորված չէ միայն նրա հեղինակությամբ, արտաքին տեսքով կամ հազվագյուտ լինելով, այլև այն գիտելիքով, գաղափարներով ու հոգևոր փորձառությամբ, որոնք այն փոխանցում է ընթերցողին։ Այս տեսանկյունից աշխատությունը խրախուսում է գրքերի նկատմամբ բովանդակային և գիտակցված վերաբերմունք՝ կարևորելով որակյալ գրականության ընտրությունը, ընթերցածի իմաստավորումը և գրքի միջոցով անձնական զարգացման շարունակականությունը։ Մշակութային առումով այն առնչվում է գրքի և ընթերցանության հասարակական նշանակության, գրադարանային մշակույթի զարգացման, գրահավաքչության ավանդույթների և ընթերցողական ճաշակի ձևավորման խնդիրներին։ Գրքի նկատմամբ վերաբերմունքը դիտարկվում է որպես հասարակության ընդհանուր կրթական ու մշակութային մակարդակի կարևոր ցուցիչ, քանի որ ընթերցանության տարածումը նպաստում է գիտելիքի հասանելիությանը, մտավոր ինքնուրույնությանը և մշակութային արժեքների պահպանմանը։ Խորհրդային շրջանի հայ գրահրատարակչական և գրական միջավայրի համատեքստում այս թեման առանձնահատուկ հետաքրքրություն ունի՝ կապված ընթերցանության խրախուսման, գրադարանների գործունեության, գրքի հանրայնացման և հասարակության կրթական զարգացման խնդիրների հետ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել գրականության և գրքի պատմությամբ, գրադարանագիտությամբ, մատենագիտությամբ, ընթերցանության մշակույթով և գրահավաքչությամբ զբաղվող մասնագետներին, ինչպես նաև գրքի սիրահարներին ու ընթերցողներին, որոնք հետաքրքրված են գրքի իրական արժեքի, ընթերցողական սովորությունների և գրքասիրության ու գրքամոլության սահմանազատման հարցերով։ Այն կարևորում է այն միտքը, որ գրքի նկատմամբ իսկական սերը դրսևորվում է ոչ թե միայն գրքեր ունենալու, այլև դրանք կարդալու, հասկանալու, գնահատելու և դրանց միջոցով սեփական մտավոր ու հոգևոր աշխարհը հարստացնելու մեջ։

Updated: 2026-11-17
Գրքասիրություն և գրքամոլություն

Free

Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book17 Read more Հրանտ Մաթևոսյան Հրանտ Մաթևոսյան 1935 թ․ – 2002 թ․ Հրանտ Մաթևոսյանը համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի մեծագույն վարպետներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում խորությամբ ներկայացված են գյուղական կյանքը, մարդկային հարաբերությունները և ազգային մտածողությունը։Հրանտ Մաթևոսյանը հայ արձակի ամենամեծ վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական աշխարհի, մարդու և բնության փոխհարաբերությունը։ Նա հայտնի է իր խորը հոգեբանական դիտարկումներով և յուրահատուկ լեզվով։ Նրա գործերը հաճախ ներկայացնում են մարդու ներքին պայքարը և ազգային մտածողությունը։ Մաթևոսյանի հայտնի գործերից են «Մենք ենք, մեր սարերը» և բազմաթիվ պատմվածքներ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից գրականության վրա։ Նրա լեզուն պատկերավոր և փիլիսոփայական է։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս ուսումնասիրվում են։ Նա համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի հիմնասյուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book4 Read more Հակոբ Պարոնյան Հակոբ Պարոնյան 1843 թ․ – 1891 թ․ Հակոբ Պարոնյանը հայ երգիծական գրականության ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում քննադատել է հասարակական արատները, կեղծավորությունը և անարդարությունը։ Նրա հումորը սուր է և հաճախ շատ արդիական նույնիսկ այսօր։ Պարոնյանը ստեղծել է բազմաթիվ հիշարժան կերպարներ։ Նրա գործերը համատեղում են ծիծաղն ու հասարակական քննադատությունը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ երգիծանքի զարգացման վրա։ Նրա լեզուն կենդանի է և արտահայտիչ։ Պարոնյանի ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են դպրոցներում և համալսարաններում։ Նա համարվում է հայ սատիրայի դասականը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է հետաքրքրել ընթերցողներին։ menu_book2 Read more Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book5 Read more Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1875 թ․ – 1957 թ․ Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա պոեզիան լի է սիրո, հայրենիքի, կարոտի և մարդկային զգացմունքների թեմաներով։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև արտերկրում։Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում սերը, հայրենիքը, կարոտը և մարդու ներաշխարհը։ Իսահակյանի լեզուն առանձնանում է մեղմությամբ, երաժշտականությամբ և խոր զգացմունքայնությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Աբու Լալա Մահարին» և բազմաթիվ քնարական բանաստեղծություններ։ Նա երկար տարիներ ապրել է արտասահմանում, սակայն մշտապես կապված է եղել հայրենիքի հետ։ Իսահակյանի պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել նաև միջազգային մակարդակով։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Նա եղել է նաև հասարակական և մշակութային ակտիվ գործիչ։ Իսահակյանի ստեղծագործությունները շարունակում են սիրել տարբեր սերունդներ։ Նա համարվում է հայ պոեզիայի մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Read more Ակսել Բակունց Ակսել Բակունց 1899 թ․ – 1937 թ․ Ակսել Բակունցը հայ արձակի ամենաբարձր մակարդակի վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական կյանքի, մարդու և բնության ներդաշնակության պատկերումը։ Բակունցը առանձնանում է նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով և լեզվական ճշգրտությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Ալպիական մանուշակ», «Մթնաձոր» և այլ պատմվածքներ։ Նա համարվում է հայ կարճ արձակի անգերազանցելի հեղինակներից մեկը։ Բակունցի ստեղծագործությունները լի են մարդկային խորությամբ և լուռ տխրությամբ։ Նրա հերոսները հաճախ պայքարում են սոցիալական դժվարությունների հետ։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նա զոհվել է ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ։ menu_book5 Read more