Նիկողոսյան, Մարետա Կոլյայի

Философия

Աշխատությունը նվիրված է հերմենևտիկայի հիմնական խնդիրների պատմական և մշակութային զարգացման ուսումնասիրությանը՝ մեկնաբանության տեսության ձևավորման տարբեր փուլերի և դրանց գաղափարական նախադրյալների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում տեքստի, իմաստի, հեղինակի, մեկնաբանողի և պատմամշակութային միջավայրի փոխհարաբերությունն է, ինչպես նաև այն հարցը, թե տարբեր ժամանակաշրջաններում ինչպես են ընկալվել հասկացման ու մեկնաբանության հնարավորություններն ու սահմանները։ Քննության են առնվում հերմենևտիկական մտածողության ակունքները, կրոնական և իրավական տեքստերի մեկնաբանման ավանդույթները, բանասիրական մոտեցումների զարգացումը և հետագայում հերմենևտիկայի վերածումը ավելի լայն փիլիսոփայական ուղղության։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն գաղափարին, որ տեքստի իմաստը չի կարող ամբողջությամբ առանձնացվել այն պատմական ու մշակութային պայմաններից, որոնցում ստեղծվել և հետագայում մեկնաբանվել է տվյալ տեքստը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ մեկնաբանողի նախնական գիտելիքների, լեզվական միջավայրի, մշակութային փորձի և արժեքային համակարգի նշանակությանը հասկացման գործընթացում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում մասի և ամբողջի փոխադարձ մեկնաբանության սկզբունքը, որի միջոցով առանձին բառերի, գաղափարների կամ հատվածների իմաստը բացահայտվում է ամբողջ ստեղծագործության համատեքստում, իսկ ամբողջի ընկալումն իր հերթին ճշգրտվում է առանձին բաղադրիչների ուսումնասիրությամբ։ Քննության են առնվում նաև օբյեկտիվ մեկնաբանության հնարավորության, հեղինակային մտադրության նշանակության, պատմական հեռավորության և ժամանակակից ընթերցողի ընկալման միջև հարաբերությունների վերաբերյալ տեսական բանավեճերը։ Հերմենևտիկան դիտարկվում է ոչ միայն որպես տեքստերի վերլուծության մեթոդ, այլև որպես մշակութային հաղորդակցության և տարբեր պատմական աշխարհների միջև իմաստային կապերի բացահայտման միջոց։ Այս տեսանկյունից մեկնաբանությունը ներկայանում է որպես շարունակական գործընթաց, որի ընթացքում անցյալի մշակութային ժառանգությունը նոր իմաստներ է ձեռք բերում տարբեր ժամանակաշրջանների մտավոր միջավայրերում։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է փիլիսոփայության, մշակութաբանության, պատմության և տեքստաբանության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել հերմենևտիկական խնդիրների պատմական փոփոխականությունը և դրանց նշանակությունը մարդկային մտածողության, լեզվի ու մշակույթի փոխհարաբերությունների ըմբռնման համար։