Հերմենևտիկայի հիմնախնդիրների պատմամշակութային տեսանկյունները

History

Գիրքը ուսումնասիրում է կառավարման փաստաթղթերի միօրինականացման և ստանդարտացման գործընթացները՝ ներկայացնելով կազմակերպական և պետական կառավարման համակարգերում փաստաթղթաշրջանառության արդյունավետ կազմակերպման հիմնական սկզբունքները։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են կառավարչական փաստաթղթերի տեսակները, դրանց ձևավորման, ձևակերպման և պահպանման կանոնները, ինչպես նաև փաստաթղթերի միասնական ձևաչափերի կիրառման անհրաժեշտությունը կառավարման գործընթացների պարզեցման և արագացման նպատակով։ Հեղինակը քննարկում է ստանդարտացման դերը վարչական աշխատանքի արդյունավետության բարձրացման, տեղեկատվության հստակ փոխանցման և կազմակերպական վերահսկողության ապահովման գործում։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում փաստաթղթային համակարգերի թվայնացմանը, էլեկտրոնային փաստաթղթաշրջանառությանը, արխիվացման ժամանակակից մեթոդներին և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառությանը կառավարման ոլորտում։ Ներկայացվում են նաև միջազգային փորձը, պետական կառավարման բարեփոխումների շրջանակում փաստաթղթային համակարգերի արդիականացման մոտեցումները և կազմակերպական մշակույթի վրա դրանց ազդեցությունը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ձևավորել ամբողջական պատկերացում կառավարման փաստաթղթերի միօրինականացման և ստանդարտացման նշանակության վերաբերյալ՝ օգտակար լինելով պետական ծառայողների, կառավարման մասնագետների, գործարարների և ուսանողների համար։

History

Գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության և Հունաստանի Հանրապետության միջև հարաբերությունների ձևավորմանն ու զարգացմանը 1991-1998 թվականներին՝ Հայաստանի անկախության վերականգնումից հետո ձևավորված նոր միջազգային և տարածաշրջանային իրողությունների պայմաններում։ Ուսումնասիրության առանցքում երկու երկրների միջև քաղաքական, դիվանագիտական, տնտեսական, ռազմական, մշակութային և հումանիտար կապերի զարգացումն է, ինչպես նաև դրանց վրա ազդող տարածաշրջանային և միջազգային գործոնների վերլուծությունը։ Հայաստանի անկախացումից հետո արտաքին քաղաքականության կարևոր խնդիրներից մեկը միջազգային հարաբերությունների լիարժեք համակարգում ներգրավվելն ու տարբեր պետությունների հետ դիվանագիտական կապերի հաստատումն էր։ Այս գործընթացում Հունաստանը առանձնահատուկ նշանակություն ուներ՝ հաշվի առնելով երկու ժողովուրդների պատմական, մշակութային և քրիստոնեական ընդհանրությունները, ինչպես նաև փոխադարձ համակրանքի և պատմական հիշողության վրա հիմնված կապերը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է 1990-ականների սկզբին դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատման և երկկողմ քաղաքական երկխոսության ձևավորման գործընթացը։ Կարող են քննվել բարձրաստիճան պաշտոնյաների փոխայցերը, միջպետական շփումները, ստորագրված համաձայնագրերը և այն հիմնական հարցերը, որոնք ձևավորել են երկկողմ հարաբերությունների օրակարգը։ Այդ շրջանի հարաբերությունների առանձնահատկությունն այն էր, որ դրանք զարգանում էին Հայաստանի համար քաղաքական և տնտեսական ծանր պայմաններում՝ Արցախյան հակամարտության, շրջափակման, տնտեսական ճգնաժամի և տարածաշրջանային անվտանգության խնդիրների ֆոնին։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում Հունաստանի դիրքորոշումը տարածաշրջանային գործընթացների նկատմամբ։ Հունաստանը, լինելով Եվրամիության և ՆԱՏՕ-ի անդամ, Հայաստանի համար կարող էր հանդես գալ որպես եվրոպական և միջազգային կառույցների հետ կապերի կարևոր գործընկեր։ Միաժամանակ երկու երկրների արտաքին քաղաքական օրակարգերում առկա էին մի շարք ընդհանուր հետաքրքրություններ, որոնք նպաստում էին փոխադարձ քաղաքական աջակցությանը։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության վերաբերյալ Հունաստանի դիրքորոշումները և այդ հարցի ազդեցությունը երկկողմ հարաբերությունների վրա։ 1990-ականների ընթացքում Հայաստանի արտաքին քաղաքականության կարևոր ուղղություններից մեկը հակամարտության խաղաղ կարգավորման միջազգային մեխանիզմների ձևավորման գործընթացն էր, իսկ Հունաստանի վերաբերմունքը տարածաշրջանային կայունության և Հայաստանի նկատմամբ կարևոր դեր ուներ երկկողմ քաղաքական կապերի համատեքստում։ Առանձին ուշադրության է արժանի տնտեսական համագործակցությունը։ Հայաստանի անկախացումից հետո տնտեսական կապերի զարգացման համար անհրաժեշտ էր ստեղծել իրավական և կազմակերպական հիմքեր, զարգացնել առևտրային հարաբերությունները, ներդրումային համագործակցությունը և գործարար շփումները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել առևտրաշրջանառության զարգացման միտումները, հունական ներդրումների և տնտեսական ծրագրերի նշանակությունը, ինչպես նաև Հայաստանի՝ արտաքին տնտեսական կապերի ընդլայնման ձգտումները։ Կարևոր նշանակություն ուներ նաև Հունաստանի հնարավոր դերը Հայաստանի տնտեսական վերականգնման և միջազգային տնտեսական համակարգին ինտեգրվելու գործընթացում։ Ռազմական և պաշտպանական համագործակցությունը նույնպես կարող է դիտարկվել որպես երկկողմ հարաբերությունների առանձին ուղղություն։ 1990-ականների ընթացքում Հայաստանի զինված ուժերի ձևավորման և վերակազմավորման պայմաններում արտաքին գործընկերների հետ ռազմական կրթության, մասնագիտական պատրաստության և այլ ոլորտներում կապերի զարգացումը ձեռք էր բերում կարևոր նշանակություն։ Հունաստանի հետ համագործակցության ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս բացահայտել այդ ժամանակաշրջանում ձևավորված ռազմաքաղաքական կապերի բնույթն ու նշանակությունը։ Հատուկ տեղ կարող է հատկացվել մշակութային և հումանիտար հարաբերություններին։ Երկու ժողովուրդների պատմական կապերը, մշակութային ժառանգության նկատմամբ փոխադարձ հետաքրքրությունը, կրթական և գիտական համագործակցությունը, մշակութային միջոցառումները և հասարակական կազմակերպությունների շփումները նպաստել են երկկողմ հարաբերությունների հասարակական հիմքի ամրապնդմանը։ Այս ուղղությունը հատկապես կարևոր էր, քանի որ պետական դիվանագիտությանը զուգահեռ ձևավորվում էին նաև հասարակական և մշակութային կապերի կայուն մեխանիզմներ։ Ուսումնասիրության մեջ կարող է ընդգրկվել նաև հայկական համայնքի և հունական հասարակության դերակատարությունը հարաբերությունների զարգացման գործում։ Պատմական հիշողությունը և երկու ժողովուրդների միջև առկա փոխադարձ ընկալումները նպաստել են քաղաքական հարաբերությունների համար բարենպաստ հասարակական միջավայրի ձևավորմանը։ Միաժամանակ հետազոտությունը կարող է ցույց տալ, թե ինչպես էին պատմական և մշակութային ընդհանրությունները վերածվում ժամանակակից միջպետական համագործակցության կոնկրետ ուղղությունների։ Աշխատանքի կարևոր խնդիրներից է 1991-1998 թվականների երկկողմ հարաբերությունների զարգացման փուլային պատկերի ներկայացումը։ Այդ ժամանակահատվածում ձևավորվեցին հարաբերությունների հիմնական ինստիտուցիոնալ հիմքերը, ընդլայնվեց քաղաքական երկխոսությունը և ստեղծվեցին համագործակցության տարբեր ոլորտների հետագա զարգացման նախադրյալներ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ Հայաստանի և Հունաստանի հարաբերությունները 1991-1998 թվականներին ձևավորվեցին ոչ միայն ընթացիկ քաղաքական շահերի, այլև պատմական, մշակութային և աշխարհաքաղաքական գործոնների համադրության արդյունքում։ Այդ տարիները կարևոր նշանակություն ունեցան երկկողմ կապերի ինստիտուցիոնալացման և հետագա համագործակցության հիմքերի ստեղծման համար՝ քաղաքականությունից ու տնտեսությունից մինչև պաշտպանություն, մշակույթ, կրթություն և հումանիտար ոլորտներ։

Culture

Հրատարակությունը մատենագիտական-տեղեկատվական բնույթի ընթացիկ տեղեկատու է, որը ներկայացնում է ՀԽՍՀ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ տվյալ ժամանակաշրջանում հրատարակված նոր գրականությունը և նպատակ ունի ընթերցողներին, գրադարաններին ու մշակութային ոլորտի մասնագետներին օպերատիվ կերպով տեղեկացնել թեմատիկ նոր աղբյուրների մասին։ Այն համակարգում և մատնանշում է մշակույթի և արվեստի տարբեր բնագավառներին վերաբերող գրքերը, ժողովածուները, հոդվածները և այլ հրատարակություններ՝ հնարավորություն տալով արագ կողմնորոշվել առկա գրականության մեջ և գտնել անհրաժեշտ տեղեկատվական աղբյուրը։ Տեղեկատուի բովանդակությունը կարող է ընդգրկել հայ մշակույթի պատմությանը, գրականությանը, կերպարվեստին, երաժշտությանը, թատրոնին, ճարտարապետությանը, կինոյին, ժողովրդական արվեստին, մշակութային ժառանգությանը և հարակից ոլորտներին վերաբերող նյութեր։ Մատենագիտական նկարագրությունների համակարգված ներկայացումը կարևոր նշանակություն ունի ինչպես մասնագիտական, այնպես էլ գիտակրթական աշխատանքի համար, քանի որ ընթերցողին հնարավորություն է տալիս հետևել տվյալ ոլորտում նոր հրատարակությունների ընթացքին՝ առանց առանձին աղբյուրների երկարատև որոնման։ Հրատարակությունը կարող է ծառայել նաև որպես գրադարանային-տեղեկատվական աշխատանքի գործիք՝ համալրման, թեմատիկ տեղեկատու-մատենագիտական սպասարկման, գրականության ընտրության և ընթերցողների տեղեկատվական պահանջների բավարարման գործընթացներում։ Ընթացիկ տեղեկատուի արժեքը հատկապես մեծ է այն առումով, որ այն արտացոլում է որոշակի ժամանակահատվածում մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ ստեղծված ու շրջանառության մեջ դրված գրական արտադրանքը՝ դրանով իսկ պահպանելով տվյալ շրջանի մշակութային և հրատարակչական կյանքի տեղեկատվական պատկերը։ Այն կարող է օգտակար լինել գրադարանավարների, մատենագետների, մշակույթի և արվեստի մասնագետների, ուսուցիչների, ուսանողների, հետազոտողների և թեմայով հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ որպես նոր գրականության որոնման, ընտրության և հետագա ուսումնասիրման հուսալի ուղեցույց։

Economics

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է մաքսային հսկողության ոլորտում ռիսկերի կառավարման համակարգի ուսումնասիրությանը և դրա բարելավման հնարավոր ուղիների բացահայտմանը՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում մաքսային ռիսկերի բացահայտման, գնահատման, կանխատեսման և նվազեցման գործընթացներն են, որոնք կարևոր նշանակություն ունեն միաժամանակ օրինական արտաքին առևտրի խթանման, պետական եկամուտների պաշտպանության և մաքսային խախտումների կանխարգելման համար։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են մաքսային հսկողության կազմակերպման սկզբունքները, ռիսկերի առաջացման հիմնական պատճառները և այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել ապրանքների ու տրանսպորտային միջոցների մաքսային ձևակերպման գործընթացի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ռիսկերի կառավարման ժամանակակից մեթոդներին, այդ թվում՝ տվյալների վերլուծությանը, ռիսկային չափանիշների սահմանմանը, տեղեկատվական համակարգերի կիրառմանը և ընտրողական մաքսային հսկողության կազմակերպմանը։ Աշխատությունը կարևորում է այնպիսի համակարգի ձևավորումը, որի պայմաններում մաքսային մարմինները կարող են ռեսուրսներն առավել արդյունավետ կենտրոնացնել բարձր ռիսկայնություն ունեցող գործարքների և բեռների նկատմամբ՝ միաժամանակ նվազեցնելով բարեխիղճ արտաքին տնտեսական գործունեություն իրականացնող անձանց համար վարչական և ժամանակային բեռը։ Հայաստանի օրինակով ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ մաքսային ռիսկերի կառավարման առկա մեխանիզմների արդյունավետությանը, դրանց կիրառման ընթացքում առաջացող խնդիրներին և տեղեկատվական ու կազմակերպական բացերին։ Կարևոր տեղ է հատկացվում մաքսային տվյալների որակին, տարբեր պետական և մասնավոր տեղեկատվական աղբյուրների փոխկապակցմանը, թվային տեխնոլոգիաների կիրառմանը և ռիսկերի գնահատման ավտոմատացման հնարավորություններին։ Հետազոտությունը կարող է դիտարկել նաև մաքսային հսկողության և արտաքին առևտրի ազատականացման միջև հավասարակշռության ապահովման խնդիրը, քանի որ չափազանց խիստ վերահսկողությունը կարող է բարդացնել առևտրային գործընթացները, իսկ ոչ բավարար վերահսկողությունը՝ մեծացնել մաքսային խախտումների և պետական եկամուտների կորստի ռիսկերը։ Աշխատության արդյունքները կարող են հիմք ծառայել մաքսային հսկողության արդյունավետության բարձրացման, ռիսկերի կանխատեսման մեխանիզմների կատարելագործման, վերահսկողական ռեսուրսների օպտիմալ օգտագործման և մաքսային վարչարարության թվայնացման ուղղությամբ առաջարկների մշակման համար։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել մաքսային ծառայության մասնագետներին, պետական կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչներին, տնտեսագետներին, արտաքին առևտրի մասնագետներին, իրավաբաններին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը ներկայացնում է ՀՀ մաքսային հսկողության ոլորտում ռիսկերի կառավարման համակարգի համալիր ուսումնասիրություն՝ շեշտադրելով ռիսկերի վաղ հայտնաբերման, տվյալահեն վերլուծության, ժամանակակից տեխնոլոգիաների կիրառման և վերահսկողության արդյունավետության ու արտաքին առևտրի դյուրացման միջև հավասարակշռության պահպանման կարևորությունը։

Linguistics

Աշխատությունը կապված է անտիկ աշխարհի ամենաազդեցիկ քերականական երկերից մեկի՝ Դիոնիսիոս Թրակացու քերականական ուսմունքի հետ։ Դիոնիսիոս Թրակացին հին հունական քերականագիտության նշանավոր ներկայացուցիչներից էր, որի աշխատությունը դարեր շարունակ ծառայել է որպես լեզվի կանոնակարգված ուսումնասիրության և դասավանդման հիմնարար ձեռնարկ։ Նրա քերականական համակարգը լեզուն դիտարկում է որպես փոխկապակցված միավորների ամբողջություն՝ առանձնացնելով հնչյունները, վանկերը, բառերը, խոսքի մասերն ու դրանց գործառույթները։ Հատուկ նշանակություն ունի խոսքի մասերի դասակարգումը, որի շրջանակում ուսումնասիրվում են գոյականը, բայը, դերբայը, հոդը, դերանունը, նախդիրը, մակբայը, շաղկապը և այլ լեզվական միավորներ։ Քննության են առնվում նաև բառերի ձևաբանական հատկանիշները, հոլովական և բայական ձևերը, քերականական սեռը, թիվը, ժամանակը և եղանակը։ Այս մոտեցումը նպաստել է քերականության՝ որպես ինքնուրույն գիտակարգի ձևավորմանն ու հետագա զարգացմանը՝ մեծ ազդեցություն ունենալով հունական, հռոմեական և միջնադարյան լեզվաբանական ավանդույթների վրա։ Երկը կարևոր է նաև հայ քերականագիտական մտքի պատմության համար, քանի որ անտիկ քերականական սկզբունքները երկար ժամանակ ազդեցություն են ունեցել հայերենի քերականության նկարագրության և ուսուցման մեթոդների վրա։ Այն արժեքավոր աղբյուր է դասական լեզվաբանության պատմությամբ, քերականական տեսությունների զարգացմամբ և հին լեզուների ուսումնասիրման ավանդույթներով հետաքրքրվողների համար։

Sociology

Ուսումնասիրությունը նվիրված է սիրիահայերի՝ Հայաստան տեղափոխվելուց հետո նոր հասարակական միջավայրում հարմարվելու և ինտեգրվելու գործընթացներին։ Այն դիտարկում է սիրիահայ համայնքի տեղաշարժը, Հայաստանում բնակություն հաստատելու առանձնահատկությունները և սոցիալական, տնտեսական ու մշակութային միջավայրում ներգրավվելու ուղիները։ Աշխատության կարևոր թեմաներից է հայրենադարձության և հարկադիր տեղահանության փորձառության ազդեցությունը անհատների ու ընտանիքների կյանքի վրա, ինչպես նաև նոր պայմաններում սոցիալական կապերի ձևավորումն ու համայնքային ինքնության պահպանումը։ Ինտեգրման գործընթացը ներկայացվում է որպես բազմակողմ երևույթ, որն առնչվում է բնակարանային և աշխատանքային պայմաններին, կրթությանը, լեզվական ու մշակութային միջավայրին, հասարակական մասնակցությանը և պետական ու համայնքային աջակցության մեխանիզմներին։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու սիրիահայերի առջև ծառացած դժվարությունները, նրանց ունեցած ներուժը և Հայաստանի հասարակական կյանքում ներգրավվելու տարբեր հնարավորությունները։ Այն կարևոր նյութ է տրամադրում ժամանակակից հայության ներքին տեղաշարժերի, Սփյուռք-Հայաստան կապերի և համայնքային հարմարվողականության ուսումնասիրության համար։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել սփյուռքագետներին, սոցիոլոգներին, ազգագրագետներին, միգրացիայի հարցերով զբաղվող մասնագետներին և ժամանակակից հայ հասարակության զարգացումներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։