Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Պատմություն

Հայոց ցեղասպանությունը

Աշխատությունը նվիրված է հայ ժողովրդի պատմության ամենաողբերգական և ճակատագրական իրադարձություններից մեկին՝ Օսմանյան կայսրությունում իրականացված Հայոց ցեղասպանությանը՝ ներկայացնելով դրա պատմական նախադրյալները, պատճառները, իրականացման քաղաքականությունը և հայ ժողովրդի վրա ունեցած խոր ու երկարատև հետևանքները։ Գրքում կենտրոնական տեղ է հատկացվում հայ բնակչության նկատմամբ Օսմանյան իշխանությունների վարած համակարգված հակահայկական քաղաքականությանը, ազգային և կրոնական խտրականության դրսևորումներին, հայերի իրավունքների սահմանափակմանը, բռնություններին, կոտորածներին և բռնի տեղահանություններին, որոնք աստիճանաբար վերածվեցին հայ ժողովրդի բնաջնջման նպատակաուղղված քաղաքականության։ Անդրադարձ է կատարվում XIX դարի վերջին և XX դարի սկզբին Օսմանյան կայսրությունում ձևավորված քաղաքական ու հասարակական պայմաններին, Հայկական հարցի միջազգային նշանակությանը, հայ բնակչության դրությանը և կայսրության ներքին ու արտաքին քաղաքական գործընթացներին։ Առանձնահատուկ պատմական նշանակություն ունի 1915 թվականի իրադարձությունների ուսումնասիրությունը, երբ երիտթուրքական իշխանությունների իրականացրած տեղահանությունների, զանգվածային սպանությունների, բռնությունների և կենսապայմանների միտումնավոր ոչնչացման հետևանքով հայ ժողովուրդը ենթարկվեց աննախադեպ մարդկային ու նյութական կորուստների։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու ցեղասպանությունը ոչ միայն որպես առանձին պատմական իրադարձությունների հաջորդականություն, այլև որպես պետական քաղաքականության, ազգային անհանդուրժողականության, քաղաքական հաշվարկների և մարդկային հիմնարար իրավունքների ոտնահարման հետևանքով իրականացված հանցագործություն։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև միջազգային հանրության վերաբերմունքի, մեծ տերությունների քաղաքական դիրքորոշումների, դիվանագիտական արձագանքների և հայ ժողովրդի ճակատագրի նկատմամբ արտաքին ուժերի պատասխանատվության խնդիրը։ Հայոց ցեղասպանության պատմական ուսումնասիրությունը միաժամանակ բացահայտում է հայ ժողովրդի ազգային ինքնության, պատմական հիշողության և հավաքական դիմադրողականության նշանակությունը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են ողբերգական իրադարձությունները վերափոխել հայկական հասարակական կյանքը, ժողովրդագրական պատկերը, մշակութային ժառանգությունը և աշխարհասփյուռ հայության ձևավորման ընթացքը։ Ստեղծագործության թեման կարևոր նշանակություն ունի նաև ցեղասպանությունների պատմության և միջազգային իրավունքի ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ այն առնչվում է մարդկության դեմ ուղղված հանցագործությունների ճանաչման, պատմական ճշմարտության պահպանման, արդարության վերականգնման և նման ոճրագործությունների կանխարգելման հիմնախնդիրներին։ Աշխատությունն արժեքավոր է Հայոց ցեղասպանության պատմական հանգամանքների, հայ ժողովրդի կրած կորուստների և այդ իրադարձությունների համազգային ու միջազգային նշանակության վերաբերյալ պատկերացում կազմելու համար։ Այն կարևոր ընթերցանության նյութ է հայ ժողովրդի նորագույն պատմությամբ, Հայկական հարցով, Օսմանյան կայսրության քաղաքական պատմությամբ և ցեղասպանագիտությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների, ուսանողների ու հետազոտողների համար՝ նպաստելով պատմական հիշողության պահպանմանը, ազգային անցյալի գիտակցմանը և մարդկության պատմության ողբերգական էջերի խորքային ընկալմանը։

Թարմացվել է՝ 2026-11-17
Հայոց ցեղասպանությունը

Անվճար

Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1875 թ․ – 1957 թ․ Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա պոեզիան լի է սիրո, հայրենիքի, կարոտի և մարդկային զգացմունքների թեմաներով։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև արտերկրում։Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում սերը, հայրենիքը, կարոտը և մարդու ներաշխարհը։ Իսահակյանի լեզուն առանձնանում է մեղմությամբ, երաժշտականությամբ և խոր զգացմունքայնությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Աբու Լալա Մահարին» և բազմաթիվ քնարական բանաստեղծություններ։ Նա երկար տարիներ ապրել է արտասահմանում, սակայն մշտապես կապված է եղել հայրենիքի հետ։ Իսահակյանի պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել նաև միջազգային մակարդակով։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Նա եղել է նաև հասարակական և մշակութային ակտիվ գործիչ։ Իսահակյանի ստեղծագործությունները շարունակում են սիրել տարբեր սերունդներ։ Նա համարվում է հայ պոեզիայի մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Տեսնել ավելին Մովսես Խորենացի Մովսես Խորենացի 410 թ․ – 490 թ․ Մովսես Խորենացին հայ պատմագրության հիմնադիրն է և հայտնի է որպես «Հայ պատմության հայր»։ Նրա «Հայոց պատմություն» աշխատությունը համարվում է հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից մեկը։ Այն նկարագրում է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունները, մշակույթը և պատմական զարգացումը։Մովսես Խորենացին համարվում է հայ պատմագրության հիմնադիրը և հաճախ կոչվում է «Հայ պատմության հայր»։ Նրա գլխավոր աշխատությունը՝ «Հայոց պատմությունը», հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից է։ Այս գրքում նա ներկայացրել է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունների պատմությունը և ազգային ավանդույթները։ Խորենացին օգտագործել է ինչպես գրավոր, այնպես էլ բանավոր աղբյուրներ։ Նրա աշխատությունը մեծ նշանակություն ունի ոչ միայն պատմաբանների, այլև գրականագետների համար։ Գրքի լեզուն հարուստ է և պատկերավոր։ Նա կարևոր դեր է ունեցել հայկական ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման մեջ։ Խորենացու ազդեցությունը զգացվում է հետագա դարերի գրականության և պատմագրության վրա։ Նրա անունը դարձել է հայկական գիտական մտքի խորհրդանիշ։ Այսօր նա շարունակում է մնալ հայ մշակույթի ամենահարգված դեմքերից մեկը։ menu_book8 Տեսնել ավելին Վահան Թեքեյան Վահան Թեքեյան 1878 թ․ – 1945 թ․ Վահան Թեքեյանը սփյուռքահայ գրականության ամենահայտնի բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հայտնի են իրենց խորը քնարականությամբ և հայրենասիրությամբ։ Թեքեյանը գրել է սիրո, հայրենիքի և մարդկային կյանքի մասին։ Նա նաև ակտիվ լրագրող և հասարակական գործիչ էր։ Նրա պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել հայկական սփյուռքում։ Թեքեյանի լեզուն նուրբ է և արտահայտիչ։ Նա կարևոր դեր է ունեցել արևմտահայ մշակույթի պահպանման գործում։ Նրա գործերը թարգմանվել են տարբեր լեզուներով։ Շատ գրականագետներ նրան անվանում են «Սփյուռքի բանաստեղծ իշխան»։ Նրա անունը շարունակում է մնալ հայ պոեզիայի կարևոր էջերից մեկը։ menu_book2 Տեսնել ավելին Վահան Թոթովենց Վահան Թոթովենց 1894 թ․ – 1938 թ․ Վահան Թոթովենց հայ արձակագիր, դրամատուրգ և լրագրող է, որը համարվում է XX դարի հայ գրականության կարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները առանձնանում են իրականության խոր ու պատկերավոր նկարագրություններով, որտեղ արտացոլված են հայ ժողովրդի կյանքը, ցավը և դիմադրողականությունը պատմական ծանր ժամանակներում։ Թոթովենցի գրականության հիմնական թեմաներն են արևմտահայ կյանքի պատկերումը, պատերազմները, գաղթը և մարդու ճակատագիրը բարդ սոցիալական ու քաղաքական պայմաններում։ Նրա գործերում հաճախ զգացվում է անձնական փորձի ազդեցությունը, ինչը դրանք դարձնում է ավելի անկեղծ և ազդեցիկ։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններից է «Հին Հռոմեական ճանապարհի վրա» վեպը, որտեղ նա նկարագրում է իր մանկությունը և արևմտահայ իրականությունը՝ հարուստ ու կենդանի լեզվով։ Թոթովենցը նաև զբաղվել է լրագրությամբ և հասարակական գործունեությամբ՝ մասնակցելով ժամանակի մտավոր ու քաղաքական կյանքին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա կապեր է ունեցել հայկական ռազմական ու ազգային շրջանակների հետ, ինչը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա աշխարհայացքի վրա։ 1938 թվականին, ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ, նա ձերբակալվել և գնդակահարվել է։ Չնայած իր կյանքի ողբերգական ավարտին, Վահան Թոթովենցի ստեղծագործությունները այսօր համարվում են հայ գրականության արժեքավոր մաս՝ իրենց պատմական և գեղարվեստական նշանակությամբ։ menu_book2 Տեսնել ավելին Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book9 Տեսնել ավելին Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book14 Տեսնել ավելին