Петросян, Светлана Сергеевна

Петросян, Светлана Сергеевна

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Լեզվաբանություն

Բայական նախադասությունը ազ-Զամախշարիի լեզվաբանական հայեցակարգում

Աշխատությունը նվիրված է արաբական դասական քերականության կարևորագույն հարցերից մեկի՝ բայական նախադասության կառուցվածքի, քերականական առանձնահատկությունների և լեզվաբանական մեկնաբանության ուսումնասիրությանը՝ միջնադարյան արաբ մտածող և լեզվաբան ազ-Զամախշարիի գիտական հայացքների համատեքստում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում բայական նախադասության՝ որպես արաբերենի շարահյուսական համակարգի հիմնարար միավորի, տեսական ըմբռնումն է, դրա կառուցվածքային բաղադրիչների փոխհարաբերությունը, քերականական կազմակերպման սկզբունքները և նախադասության իմաստային ամբողջականության ձևավորման առանձնահատկությունները։ Հեղինակի ուշադրությունը կենտրոնացած է ազ-Զամախշարիի լեզվաբանական հայեցակարգի վրա, որը նշանակալի տեղ է զբաղեցնում արաբական քերականական մտքի զարգացման պատմության մեջ։ Նրա մոտեցումները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպես է դասական արաբական լեզվաբանությունը սահմանել բայի դերը նախադասության կառուցվածքում, ինչպիսի հարաբերություններ է հաստատել բայական բաղադրիչի և նախադասության մյուս անդամների միջև, ինչպես է մեկնաբանել քերականական ձևերի, շարադասության և իմաստային կապերի փոխազդեցությունը։ Աշխատանքի գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նաև արաբական լեզվաբանական ավանդույթի առանձնահատկությունների ներկայացմամբ, քանի որ ազ-Զամախշարիի տեսական ժառանգությունը միավորում է քերականական վերլուծության, լեզվի կառուցվածքի համակարգային ընկալման և լեզվական ձևերի իմաստային մեկնաբանության կարևոր սկզբունքներ։ Նրա գիտական մոտեցումների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու դասական արաբերենի շարահյուսական համակարգը, բայական նախադասության բնույթը և այն տեսական հիմքերը, որոնց միջոցով միջնադարյան արաբ լեզվաբանները նկարագրել ու դասակարգել են լեզվական երևույթները։ Թեման կարևոր է նաև ընդհանուր լեզվաբանության տեսանկյունից, քանի որ բայական նախադասության կառուցվածքի ուսումնասիրությունը առնչվում է նախադասության անդամների գործառույթների, քերականական հարաբերությունների, շարադասության և իմաստի փոխկապակցվածության հիմնարար խնդիրներին։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել արաբերենագիտությամբ, արևելագիտությամբ, սեմական լեզուների քերականությամբ և լեզվաբանական մտքի պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, ինչպես նաև այն ընթերցողներին, որոնք ցանկանում են ծանոթանալ արաբական դասական քերականության տեսական ժառանգությանը և դրա ազդեցությանը լեզվի կառուցվածքի ժամանակակից ուսումնասիրությունների վրա։

Թարմացվել է՝ 2026-11-21
Բայական նախադասությունը ազ-Զամախշարիի լեզվաբանական հայեցակարգում

Անվճար

Վահան Տերյան Վահան Տերյան 1885 թ․ – 1920 թ․ Վահան Տերյանը հայ քնարական պոեզիայի ամենասիրելի հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտահայտված են սերը, մենությունը, կարոտը և կյանքի անցողիկությունը։ Տերյանի բանաստեղծությունները հայտնի են իրենց երաժշտականությամբ և նուրբ տրամադրությամբ։ Նա մեծ ազդեցություն է կրել եվրոպական խորհրդապաշտությունից։ Նրա պոեզիան նոր շունչ է բերել հայկական գրականությանը։ Տերյանի լեզուն մեղմ է, գեղեցիկ և հուզական։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծություններ դարձել են երգեր։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա սերունդների բանաստեղծների վրա։ Տերյանի ստեղծագործությունները շարունակում են մնալ ամենաընթերցվողներից։ Նա համարվում է հայ քնարերգության մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Տեսնել ավելին Գրիգոր Նարեկացի Գրիգոր Նարեկացի 951 թ․ – 1003 թ․ Գրիգոր Նարեկացին միջնադարյան հայ գրականության և քրիստոնեական մտքի ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Մատյան ողբերգությունն» է, որը հաճախ կոչվում է պարզապես «Նարեկ»։ Գիրքը բաղկացած է աղոթքներից և հոգևոր խորհրդածություններից։ Նարեկացին խորությամբ ուսումնասիրել է մարդու հոգին, մեղքը, ապաշխարությունն ու հավատքը։ Նրա լեզուն չափազանց հարուստ և պատկերավոր է։ Նարեկացու ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ հոգևոր մշակույթի վրա։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ 2015 թվականին նա հռչակվել է Կաթոլիկ եկեղեցու Վարդապետ։ Նարեկացին համարվում է համաշխարհային քրիստոնեական գրականության կարևոր հեղինակներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել ամբողջ աշխարհում։ menu_book29 Տեսնել ավելին Գուրգեն Մահարի Գուրգեն Մահարի 1903 թ․ – 1969 թ․ Գուրգեն Մահարին հայ արձակի և հուշագրության կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ հիմնված են սեփական կյանքի փորձի վրա։ Նա նկարագրել է խորհրդային ժամանակների դժվարությունները և բանտային կյանքը։ Նրա հայտնի գործերից է «Ծաղկած փշալարեր» վեպը։ Մահարու լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունի մարդու ազատության գաղափարը։ Նա նաև անդրադարձել է պատմական և սոցիալական թեմաներին։ Մահարու գործերը արժեքավոր վկայություն են ժամանակաշրջանի մասին։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից արձակի վրա։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել այսօր։ menu_book4 Տեսնել ավելին Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան 1884 թ․ – 1915 թ․ Դանիել Վարուժանը արևմտահայ պոեզիայի ամենատաղանդավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն բնությունը, գյուղական կյանքը և մարդու ստեղծագործ ուժը։ Վարուժանը հիանում էր աշխատանքի գեղեցկությամբ և մարդու հոգևոր ուժով։ Նրա բանաստեղծությունները հարուստ են պատկերներով և զգացմունքներով։ Նա ձգտել է վերածնել ազգային մշակութային արժեքները։ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ նա ձերբակալվել և սպանվել է։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պոեզիայի զարգացման վրա։ Վարուժանի ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Նա համարվում է արևմտահայ գրականության դասականներից մեկը։ menu_book3 Տեսնել ավելին Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book17 Տեսնել ավելին Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book5 Տեսնել ավելին