Петросян, Светлана Сергеевна

Петросян, Светлана Сергеевна

menu_book Посмотреть материалы

Книги автора (1)

Онлайн

Лингвистика

Բայական նախադասությունը ազ-Զամախշարիի լեզվաբանական հայեցակարգում

Աշխատությունը նվիրված է արաբական դասական քերականության կարևորագույն հարցերից մեկի՝ բայական նախադասության կառուցվածքի, քերականական առանձնահատկությունների և լեզվաբանական մեկնաբանության ուսումնասիրությանը՝ միջնադարյան արաբ մտածող և լեզվաբան ազ-Զամախշարիի գիտական հայացքների համատեքստում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում բայական նախադասության՝ որպես արաբերենի շարահյուսական համակարգի հիմնարար միավորի, տեսական ըմբռնումն է, դրա կառուցվածքային բաղադրիչների փոխհարաբերությունը, քերականական կազմակերպման սկզբունքները և նախադասության իմաստային ամբողջականության ձևավորման առանձնահատկությունները։ Հեղինակի ուշադրությունը կենտրոնացած է ազ-Զամախշարիի լեզվաբանական հայեցակարգի վրա, որը նշանակալի տեղ է զբաղեցնում արաբական քերականական մտքի զարգացման պատմության մեջ։ Նրա մոտեցումները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպես է դասական արաբական լեզվաբանությունը սահմանել բայի դերը նախադասության կառուցվածքում, ինչպիսի հարաբերություններ է հաստատել բայական բաղադրիչի և նախադասության մյուս անդամների միջև, ինչպես է մեկնաբանել քերականական ձևերի, շարադասության և իմաստային կապերի փոխազդեցությունը։ Աշխատանքի գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նաև արաբական լեզվաբանական ավանդույթի առանձնահատկությունների ներկայացմամբ, քանի որ ազ-Զամախշարիի տեսական ժառանգությունը միավորում է քերականական վերլուծության, լեզվի կառուցվածքի համակարգային ընկալման և լեզվական ձևերի իմաստային մեկնաբանության կարևոր սկզբունքներ։ Նրա գիտական մոտեցումների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու դասական արաբերենի շարահյուսական համակարգը, բայական նախադասության բնույթը և այն տեսական հիմքերը, որոնց միջոցով միջնադարյան արաբ լեզվաբանները նկարագրել ու դասակարգել են լեզվական երևույթները։ Թեման կարևոր է նաև ընդհանուր լեզվաբանության տեսանկյունից, քանի որ բայական նախադասության կառուցվածքի ուսումնասիրությունը առնչվում է նախադասության անդամների գործառույթների, քերականական հարաբերությունների, շարադասության և իմաստի փոխկապակցվածության հիմնարար խնդիրներին։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել արաբերենագիտությամբ, արևելագիտությամբ, սեմական լեզուների քերականությամբ և լեզվաբանական մտքի պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, ինչպես նաև այն ընթերցողներին, որոնք ցանկանում են ծանոթանալ արաբական դասական քերականության տեսական ժառանգությանը և դրա ազդեցությանը լեզվի կառուցվածքի ժամանակակից ուսումնասիրությունների վրա։

Обновлено. 2026-11-21
Բայական նախադասությունը ազ-Զամախշարիի լեզվաբանական հայեցակարգում

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) 1835 թ․ – 1888 թ․ Րաֆֆին հայ պատմավեպի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում ազգային ազատագրության և հայրենասիրության թեմաները։ «Սամվել», «Խենթը» և «Դավիթ Բեկ» վեպերը համարվում են հայ գրականության դասականներ։ Նա ստեղծել է ուժեղ և հիշվող հերոսներ։ Րաֆֆու կերպարները պայքարում են հանուն ազատության և արդարության։ Նրա գրքերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ երիտասարդության վրա։ Նա կարողացել է պատմությունը ներկայացնել հետաքրքիր և կենդանի ձևով։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Րաֆֆին համարվում է ազգային մտածողության ձևավորման կարևոր գործիչ։ Նրա անունը մշտապես կապված է հայրենասիրական գրականության հետ։ menu_book18 Подробнее Հրանտ Մաթևոսյան Հրանտ Մաթևոսյան 1935 թ․ – 2002 թ․ Հրանտ Մաթևոսյանը համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի մեծագույն վարպետներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում խորությամբ ներկայացված են գյուղական կյանքը, մարդկային հարաբերությունները և ազգային մտածողությունը։Հրանտ Մաթևոսյանը հայ արձակի ամենամեծ վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական աշխարհի, մարդու և բնության փոխհարաբերությունը։ Նա հայտնի է իր խորը հոգեբանական դիտարկումներով և յուրահատուկ լեզվով։ Նրա գործերը հաճախ ներկայացնում են մարդու ներքին պայքարը և ազգային մտածողությունը։ Մաթևոսյանի հայտնի գործերից են «Մենք ենք, մեր սարերը» և բազմաթիվ պատմվածքներ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից գրականության վրա։ Նրա լեզուն պատկերավոր և փիլիսոփայական է։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս ուսումնասիրվում են։ Նա համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի հիմնասյուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book4 Подробнее Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book9 Подробнее Հակոբ Պարոնյան Հակոբ Պարոնյան 1843 թ․ – 1891 թ․ Հակոբ Պարոնյանը հայ երգիծական գրականության ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում քննադատել է հասարակական արատները, կեղծավորությունը և անարդարությունը։ Նրա հումորը սուր է և հաճախ շատ արդիական նույնիսկ այսօր։ Պարոնյանը ստեղծել է բազմաթիվ հիշարժան կերպարներ։ Նրա գործերը համատեղում են ծիծաղն ու հասարակական քննադատությունը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ երգիծանքի զարգացման վրա։ Նրա լեզուն կենդանի է և արտահայտիչ։ Պարոնյանի ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են դպրոցներում և համալսարաններում։ Նա համարվում է հայ սատիրայի դասականը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է հետաքրքրել ընթերցողներին։ menu_book2 Подробнее Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book9 Подробнее Դերենիկ Դեմիրճյան Դերենիկ Դեմիրճյան 1877 թ․ – 1956 թ․ Դերենիկ Դեմիրճյանը գրող, դրամատուրգ և հասարակական գործիչ էր։ Նա առավել հայտնի է իր «Վարդանանք» պատմական վեպով, որը հայ գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից է։ Դեմիրճյանը մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել հայկական պատմության և ազգային հերոսների նկատմամբ։ Նրա գործերում հաճախ հանդիպում են հայրենասիրական գաղափարներ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ պիեսներ և պատմվածքներ։ Դեմիրճյանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պատմական արձակի զարգացման վրա։ Նա կարևոր դեր է ունեցել նաև հայկական թատրոնի զարգացման գործում։ Նրա աշխատանքները մինչ օրս լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Դեմիրճյանը համարվում է հայ դասական գրականության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ menu_book7 Подробнее