Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Պատմություն

Իրաքի աշխատանքային և արհմիութենական շարժումը (1945–1958 թթ.)

Աշխատությունը նվիրված է Իրաքի աշխատանքային դասակարգի ձևավորման, աշխատավորական շարժման զարգացման և արհմիութենական կազմակերպությունների գործունեության պատմությանը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից մինչև 1958 թվականի քաղաքական շրջադարձերը։ Այն ուսումնասիրում է Իրաքի հասարակական-քաղաքական կյանքի այն կարևոր ժամանակաշրջանը, երբ երկրի սոցիալ-տնտեսական կառուցվածքում տեղի ունեցող փոփոխությունները, ազգային անկախության համար պայքարը, արտաքին քաղաքական ազդեցությունները և հասարակական հակասությունները նպաստեցին աշխատավորության քաղաքական ու հասարակական դերի աստիճանական բարձրացմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բանվոր դասակարգի կազմակերպվածության աճին, աշխատանքային շահերի պաշտպանության ձևավորմանը, արհմիությունների ստեղծմանն ու գործունեությանը, աշխատավորների իրավունքների և սոցիալական պահանջների շուրջ ծավալված պայքարին։ Աշխատության առանցքային թեմաներից է աշխատանքային շարժման փոխհարաբերությունը երկրի ազգային-ազատագրական և հակագաղութատիրական պայքարի հետ, քանի որ այդ ժամանակաշրջանում սոցիալական արդարության, տնտեսական ինքնուրույնության և քաղաքական անկախության ձգտումները սերտորեն փոխկապակցված էին։ Իրաքը, գտնվելով արտաքին ազդեցությունների և ներքին հասարակական հակասությունների պայմաններում, անցնում էր քաղաքական ու տնտեսական վերափոխումների բարդ ճանապարհ, իսկ աշխատավորական կազմակերպությունները աստիճանաբար դառնում էին հասարակական ակտիվության և քաղաքական պայքարի կարևոր մասնակիցներ։ Քննության առարկա են նաև բանվոր դասակարգի և տարբեր առաջադիմական հասարակական ուժերի փոխհարաբերությունները, աշխատավորական շարժման գաղափարական ուղղվածությունը, կազմակերպական զարգացման առանձնահատկությունները և երկրի քաղաքական կյանքում նրա ունեցած ազդեցությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հետպատերազմյան միջազգային իրադրությանը, համաշխարհային աշխատանքային և արհմիութենական շարժումների ազդեցությանը, ինչպես նաև ազգային-ազատագրական պայքարի ընդհանուր զարգացմանը, որոնց պայմաններում իրաքյան աշխատավորության պայքարը ձեռք էր բերում ոչ միայն տեղական, այլև ավելի լայն տարածաշրջանային ու միջազգային նշանակություն։ Պատմական տեսանկյունից առանձնահատուկ նշանակություն ունի 1958 թվականի իրադարձությունների ուսումնասիրությունը, քանի որ դրանք խորհրդանշեցին Իրաքի քաղաքական համակարգի արմատական փոփոխությունը և նոր փուլ բացեցին երկրի հասարակական զարգացման պատմության մեջ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու, թե ինչպես էին աշխատավորական կազմակերպությունները ներգրավվում քաղաքական գործընթացներում, ինչպիսի դեր էին ստանձնում հասարակական վերափոխումների ընթացքում և ինչպես էին աշխատանքային ու սոցիալական պահանջները միահյուսվում ազգային ինքնիշխանության և ժողովրդավարական փոփոխությունների ձգտումների հետ։ Հետազոտության կարևոր առանձնահատկություններից է պատմական գործընթացների դիտարկումը սոցիալական հարաբերությունների, դասակարգային շահերի և քաղաքական պայքարի փոխկապակցվածության շրջանակում, ինչը թույլ է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել ժամանակաշրջանի հասարակական զարգացման մասին։ Այն արժեքավոր է նաև արաբական աշխարհի նորագույն պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ Իրաքի աշխատավորական շարժման զարգացումը ներկայացնում է որպես տարածաշրջանի հակագաղութատիրական, ազգային-ազատագրական և հասարակական վերափոխումների ընդհանուր գործընթացների բաղկացուցիչ մաս։ Աշխատությունը կարևոր պատմագիտական նշանակություն ունի Իրաքի հասարակական-քաղաքական պատմությամբ, բանվոր դասակարգի ձևավորմամբ, արհմիությունների գործունեությամբ և Մերձավոր Արևելքի սոցիալական շարժումներով հետաքրքրվողների համար։ Այն ընթերցողին հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու, թե ինչպիսի պատմական պայմաններում ձևավորվեցին աշխատավորության կազմակերպված պայքարի նախադրյալները, ինչպես զարգացավ նրա հասարակական դերը և ինչ նշանակություն ունեցավ աշխատանքային ու արհմիութենական շարժումը Իրաքի նորագույն պատմության մեջ։

Թարմացվել է՝ 2026-11-21
Իրաքի աշխատանքային և արհմիութենական շարժումը (1945–1958 թթ.)

Անվճար

Գրիգոր Նարեկացի Գրիգոր Նարեկացի 951 թ․ – 1003 թ․ Գրիգոր Նարեկացին միջնադարյան հայ գրականության և քրիստոնեական մտքի ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Մատյան ողբերգությունն» է, որը հաճախ կոչվում է պարզապես «Նարեկ»։ Գիրքը բաղկացած է աղոթքներից և հոգևոր խորհրդածություններից։ Նարեկացին խորությամբ ուսումնասիրել է մարդու հոգին, մեղքը, ապաշխարությունն ու հավատքը։ Նրա լեզուն չափազանց հարուստ և պատկերավոր է։ Նարեկացու ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ հոգևոր մշակույթի վրա։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ 2015 թվականին նա հռչակվել է Կաթոլիկ եկեղեցու Վարդապետ։ Նարեկացին համարվում է համաշխարհային քրիստոնեական գրականության կարևոր հեղինակներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել ամբողջ աշխարհում։ menu_book29 Տեսնել ավելին Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book9 Տեսնել ավելին Գաբրիել Սունդուկյան Գաբրիել Սունդուկյան 1825 թ․ – 1912 թ․ Հայ մեծ դրամատուրգ, արձակագիր և հասարակական գործիչ էր, որը համարվում է հայկական ռեալիստական դրամատուրգիայի հիմնադիրը։ Նա ծնվել է 1825 թվականի հուլիսի 11-ին՝ Թիֆլիսում, և մահացել 1912 թվականի մարտի 29-ին։ Սունդուկյանի ստեղծագործություններում արտացոլված են XIX դարի հայ հասարակության կյանքը, կենցաղը, սովորույթներն ու սոցիալական խնդիրները։ Նրա ամենահայտնի պիեսներից են «Պեպո»-ն, «Խաթաբալա»-ն և «Էլի մեկ զոհ»-ը, որոնք մեծ ժողովրդականություն են վայելում մինչ օրս։ Սունդուկյանը կարևոր դեր է ունեցել հայկական թատրոնի զարգացման գործում, իսկ նրա ստեղծագործությունները դարձել են հայ դրամատուրգիայի դասական նմուշներ։ Նրա անունը կրում է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնը, որը Հայաստանի ամենահեղինակավոր թատրոններից է։ menu_book2 Տեսնել ավելին Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Տեսնել ավելին Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book9 Տեսնել ավելին Պերճ Պռոշյան Պերճ Պռոշյան 1837 թ․ – 1907 թ․ Պերճ Պռոշյանը հայ ռեալիստական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում պատկերել է գյուղական կյանքը և հասարակ մարդկանց առօրյան։ Նրա հերոսները սովորական մարդիկ են՝ իրենց խնդիրներով ու երազանքներով։ Պռոշյանը մեծ ուշադրություն է դարձրել սոցիալական հարցերին։ Նրա գրքերը արժեքավոր տեղեկություններ են տալիս 19-րդ դարի հայկական կյանքի մասին։ Նա կարևորել է կրթության և լուսավորության դերը։ Նրա լեզուն պարզ է և բնական։ Պռոշյանի ստեղծագործությունները աչքի են ընկնում իրատեսական նկարագրություններով։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա անունը շարունակում է հիշվել որպես ռեալիզմի կարևոր ներկայացուցիչ։ menu_book3 Տեսնել ավելին