Сопин, Алексей Евгеньевич

Сопин, Алексей Евгеньевич

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Տնտեսագիտություն

ԽՍՀՄ-ի տնտեսական և տեխնիկական համագործակցության նոր ձևերը անկախություն ձեռք բերած երկրների հետ (Ալժիրի, Մարոկկոյի և Թունիսի օրինակով)

Աշխատությունը նվիրված է Խորհրդային Միության և ազգային անկախություն ձեռք բերած պետությունների միջև տնտեսական ու տեխնիկական համագործակցության նոր ձևերի ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով Հյուսիսային Աֆրիկայի երեք երկրների՝ Ալժիրի, Մարոկկոյի և Թունիսի օրինակներին։ Այն ներկայացնում է հետգաղութային ժամանակաշրջանում ձևավորվող միջազգային տնտեսական հարաբերությունների առանձնահատկությունները, երբ նախկին գաղութային կախվածությունից ազատագրված պետությունները կանգնած էին ազգային տնտեսությունների վերակառուցման, արտադրական ներուժի զարգացման, արդյունաբերականացման և ժամանակակից տեխնիկական կարողությունների ձևավորման կարևոր խնդիրների առաջ։ Այս պատմական պայմաններում ԽՍՀՄ-ի հետ տնտեսական և տեխնիկական համագործակցությունը դիտարկվում է որպես միջազգային տնտեսական կապերի ընդլայնման և զարգացման լրացուցիչ ուղղություն, որը ներառում էր փոխշահավետ տնտեսական հարաբերությունների հաստատում, տեխնիկական աջակցության տրամադրում, մասնագետների պատրաստում, արտադրական փորձի փոխանակում և տարբեր ոլորտներում համագործակցության նոր մեխանիզմների ձևավորում։ Ալժիրի, Մարոկկոյի և Թունիսի օրինակների միջոցով բացահայտվում են համագործակցության զարգացման տարբեր ուղղությունները, դրանց տնտեսական ու քաղաքական նախադրյալները, ինչպես նաև յուրաքանչյուր երկրի ազգային զարգացման առաջնահերթությունների և արտաքին տնտեսական կապերի միջև ձևավորվող փոխազդեցությունները։ Աշխատության կարևոր թեմաներից է տնտեսական համագործակցության ավանդական ձևերից դեպի ավելի բազմակողմանի և գործնական հարաբերությունների անցումը, որի շրջանակներում տեխնիկական գիտելիքների փոխանցումը, արդյունաբերական նախագծերի իրականացումը, ենթակառուցվածքների զարգացումը և մասնագիտական կադրերի պատրաստումը ձեռք էին բերում առանձնահատուկ նշանակություն։ Քննարկվող հարցերը հնարավորություն են տալիս դիտարկելու նաև ԽՍՀՄ արտաքին տնտեսական քաղաքականության առանձնահատկությունները զարգացող երկրների նկատմամբ, խորհրդային տնտեսական ու տեխնիկական ներուժի կիրառման հնարավորությունները և միջազգային համագործակցության ընդլայնման գործընթացում առաջացող նոր մոտեցումները։ Պատմական և աշխարհաքաղաքական տեսանկյունից թեման առնչվում է 20-րդ դարի երկրորդ կեսի ապագաղութացման լայնածավալ գործընթացին, Աֆրիկայի և արաբական աշխարհի նորանկախ պետությունների միջազգային դիրքավորման փոփոխություններին, ինչպես նաև Սառը պատերազմի ժամանակաշրջանում ձևավորված տնտեսական ու քաղաքական կապերի բազմազանությանը։ Միաժամանակ այն կարևոր նյութ է տրամադրում սոցիալիստական համակարգի և զարգացող երկրների հարաբերությունների ուսումնասիրության համար՝ ցույց տալով, թե ինչպես էին տնտեսական ու տեխնիկական կապերը դառնում պետությունների միջև երկարաժամկետ հարաբերությունների ձևավորման, ազգային տնտեսությունների արդիականացման և միջազգային ազդեցության ընդլայնման միջոց։ Իր թեմատիկ ընդգրկմամբ աշխատությունը արժեքավոր է ԽՍՀՄ արտաքին տնտեսական քաղաքականության, Հյուսիսային Աֆրիկայի երկրների նորագույն պատմության, ապագաղութացման, միջազգային տնտեսական հարաբերությունների և խորհրդային ժամանակաշրջանի միջազգային համագործակցության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։ Այն նաև հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու հետպատերազմյան աշխարհակարգի վերափոխումների, նորանկախ պետությունների տնտեսական զարգացման խնդիրների և միջազգային համագործակցության այն ձևերի մասին, որոնք նշանակալի դեր են ունեցել 20-րդ դարի երկրորդ կեսի քաղաքական, տնտեսական ու մշակութային հարաբերությունների ձևավորման գործում։

Թարմացվել է՝ 2026-11-21
ԽՍՀՄ-ի տնտեսական և տեխնիկական համագործակցության նոր ձևերը անկախություն ձեռք բերած երկրների հետ (Ալժիրի, Մարոկկոյի և Թունիսի օրինակով)

Անվճար

Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Տեսնել ավելին Ներսես Շնորհալի Ներսես Շնորհալի 1102 թ․ – 1173 թ․ Ներսես Շնորհալին եղել է հայ եկեղեցու կաթողիկոս, բանաստեղծ և աստվածաբան։ Նա հայտնի է իր հոգևոր երգերով, աղոթքներով և բանաստեղծություններով։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում բարությունը, սերը և մարդասիրությունը։ Շնորհալին ձգտել է միավորել մարդկանց և ամրապնդել քրիստոնեական արժեքները։ Նրա գրական լեզուն պարզ է, բայց միևնույն ժամանակ խորիմաստ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ եկեղեցական շարականներ։ Ներսես Շնորհալու ստեղծագործությունները մինչ օրս օգտագործվում են հայկական եկեղեցական կյանքում։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հայ մշակույթի և կրթության զարգացման մեջ։ Նա համարվում է հայ միջնադարյան գրականության ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա անունը շարունակում է մնալ ազգային հպարտության աղբյուր։ menu_book13 Տեսնել ավելին Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book5 Տեսնել ավելին Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book5 Տեսնել ավելին Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) 1878 թ․ – 1915 թ․ Սիամանթոն արևմտահայ գրականության ամենահզոր բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները նվիրված են ազգային պայքարին, ազատությանը և մարդկային արժանապատվությանը։ Նա մեծ ցավով նկարագրել է հայ ժողովրդի ողբերգական ճակատագիրը։ Սիամանթոյի լեզուն ուժեղ է, կրակոտ և հուզական։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է բողոք և արդարության պահանջ։ Հայոց ցեղասպանության տարիներին նա զոհվել է օսմանյան իշխանությունների կողմից։ Նրա գործերը դարձել են ազգային հիշողության կարևոր մաս։ Սիամանթոն մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ բանաստեղծների վրա։ Նրա ստեղծագործությունները շարունակում են արդիական մնալ։ Նա համարվում է ազատատենչ պոեզիայի խորհրդանիշներից մեկը։ menu_book2 Տեսնել ավելին Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book18 Տեսնել ավելին