Сопин, Алексей Евгеньевич

Сопин, Алексей Евгеньевич

menu_book Посмотреть материалы

Книги автора (1)

Онлайн

Экономика

ԽՍՀՄ-ի տնտեսական և տեխնիկական համագործակցության նոր ձևերը անկախություն ձեռք բերած երկրների հետ (Ալժիրի, Մարոկկոյի և Թունիսի օրինակով)

Աշխատությունը նվիրված է Խորհրդային Միության և ազգային անկախություն ձեռք բերած պետությունների միջև տնտեսական ու տեխնիկական համագործակցության նոր ձևերի ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով Հյուսիսային Աֆրիկայի երեք երկրների՝ Ալժիրի, Մարոկկոյի և Թունիսի օրինակներին։ Այն ներկայացնում է հետգաղութային ժամանակաշրջանում ձևավորվող միջազգային տնտեսական հարաբերությունների առանձնահատկությունները, երբ նախկին գաղութային կախվածությունից ազատագրված պետությունները կանգնած էին ազգային տնտեսությունների վերակառուցման, արտադրական ներուժի զարգացման, արդյունաբերականացման և ժամանակակից տեխնիկական կարողությունների ձևավորման կարևոր խնդիրների առաջ։ Այս պատմական պայմաններում ԽՍՀՄ-ի հետ տնտեսական և տեխնիկական համագործակցությունը դիտարկվում է որպես միջազգային տնտեսական կապերի ընդլայնման և զարգացման լրացուցիչ ուղղություն, որը ներառում էր փոխշահավետ տնտեսական հարաբերությունների հաստատում, տեխնիկական աջակցության տրամադրում, մասնագետների պատրաստում, արտադրական փորձի փոխանակում և տարբեր ոլորտներում համագործակցության նոր մեխանիզմների ձևավորում։ Ալժիրի, Մարոկկոյի և Թունիսի օրինակների միջոցով բացահայտվում են համագործակցության զարգացման տարբեր ուղղությունները, դրանց տնտեսական ու քաղաքական նախադրյալները, ինչպես նաև յուրաքանչյուր երկրի ազգային զարգացման առաջնահերթությունների և արտաքին տնտեսական կապերի միջև ձևավորվող փոխազդեցությունները։ Աշխատության կարևոր թեմաներից է տնտեսական համագործակցության ավանդական ձևերից դեպի ավելի բազմակողմանի և գործնական հարաբերությունների անցումը, որի շրջանակներում տեխնիկական գիտելիքների փոխանցումը, արդյունաբերական նախագծերի իրականացումը, ենթակառուցվածքների զարգացումը և մասնագիտական կադրերի պատրաստումը ձեռք էին բերում առանձնահատուկ նշանակություն։ Քննարկվող հարցերը հնարավորություն են տալիս դիտարկելու նաև ԽՍՀՄ արտաքին տնտեսական քաղաքականության առանձնահատկությունները զարգացող երկրների նկատմամբ, խորհրդային տնտեսական ու տեխնիկական ներուժի կիրառման հնարավորությունները և միջազգային համագործակցության ընդլայնման գործընթացում առաջացող նոր մոտեցումները։ Պատմական և աշխարհաքաղաքական տեսանկյունից թեման առնչվում է 20-րդ դարի երկրորդ կեսի ապագաղութացման լայնածավալ գործընթացին, Աֆրիկայի և արաբական աշխարհի նորանկախ պետությունների միջազգային դիրքավորման փոփոխություններին, ինչպես նաև Սառը պատերազմի ժամանակաշրջանում ձևավորված տնտեսական ու քաղաքական կապերի բազմազանությանը։ Միաժամանակ այն կարևոր նյութ է տրամադրում սոցիալիստական համակարգի և զարգացող երկրների հարաբերությունների ուսումնասիրության համար՝ ցույց տալով, թե ինչպես էին տնտեսական ու տեխնիկական կապերը դառնում պետությունների միջև երկարաժամկետ հարաբերությունների ձևավորման, ազգային տնտեսությունների արդիականացման և միջազգային ազդեցության ընդլայնման միջոց։ Իր թեմատիկ ընդգրկմամբ աշխատությունը արժեքավոր է ԽՍՀՄ արտաքին տնտեսական քաղաքականության, Հյուսիսային Աֆրիկայի երկրների նորագույն պատմության, ապագաղութացման, միջազգային տնտեսական հարաբերությունների և խորհրդային ժամանակաշրջանի միջազգային համագործակցության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։ Այն նաև հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու հետպատերազմյան աշխարհակարգի վերափոխումների, նորանկախ պետությունների տնտեսական զարգացման խնդիրների և միջազգային համագործակցության այն ձևերի մասին, որոնք նշանակալի դեր են ունեցել 20-րդ դարի երկրորդ կեսի քաղաքական, տնտեսական ու մշակութային հարաբերությունների ձևավորման գործում։

Обновлено. 2026-11-21
ԽՍՀՄ-ի տնտեսական և տեխնիկական համագործակցության նոր ձևերը անկախություն ձեռք բերած երկրների հետ (Ալժիրի, Մարոկկոյի և Թունիսի օրինակով)

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1875 թ․ – 1957 թ․ Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա պոեզիան լի է սիրո, հայրենիքի, կարոտի և մարդկային զգացմունքների թեմաներով։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև արտերկրում։Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում սերը, հայրենիքը, կարոտը և մարդու ներաշխարհը։ Իսահակյանի լեզուն առանձնանում է մեղմությամբ, երաժշտականությամբ և խոր զգացմունքայնությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Աբու Լալա Մահարին» և բազմաթիվ քնարական բանաստեղծություններ։ Նա երկար տարիներ ապրել է արտասահմանում, սակայն մշտապես կապված է եղել հայրենիքի հետ։ Իսահակյանի պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել նաև միջազգային մակարդակով։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Նա եղել է նաև հասարակական և մշակութային ակտիվ գործիչ։ Իսահակյանի ստեղծագործությունները շարունակում են սիրել տարբեր սերունդներ։ Նա համարվում է հայ պոեզիայի մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Подробнее Գուրգեն Մահարի Գուրգեն Մահարի 1903 թ․ – 1969 թ․ Գուրգեն Մահարին հայ արձակի և հուշագրության կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ հիմնված են սեփական կյանքի փորձի վրա։ Նա նկարագրել է խորհրդային ժամանակների դժվարությունները և բանտային կյանքը։ Նրա հայտնի գործերից է «Ծաղկած փշալարեր» վեպը։ Մահարու լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունի մարդու ազատության գաղափարը։ Նա նաև անդրադարձել է պատմական և սոցիալական թեմաներին։ Մահարու գործերը արժեքավոր վկայություն են ժամանակաշրջանի մասին։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից արձակի վրա։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել այսօր։ menu_book4 Подробнее Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book5 Подробнее Ակսել Բակունց Ակսել Բակունց 1899 թ․ – 1937 թ․ Ակսել Բակունցը հայ արձակի ամենաբարձր մակարդակի վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական կյանքի, մարդու և բնության ներդաշնակության պատկերումը։ Բակունցը առանձնանում է նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով և լեզվական ճշգրտությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Ալպիական մանուշակ», «Մթնաձոր» և այլ պատմվածքներ։ Նա համարվում է հայ կարճ արձակի անգերազանցելի հեղինակներից մեկը։ Բակունցի ստեղծագործությունները լի են մարդկային խորությամբ և լուռ տխրությամբ։ Նրա հերոսները հաճախ պայքարում են սոցիալական դժվարությունների հետ։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նա զոհվել է ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ։ menu_book5 Подробнее Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Подробнее Սիլվա Կապուտիկյան Սիլվա Կապուտիկյան 1919 թ․ – 2006 թ․ Սիլվա Կապուտիկյանը հայ պոեզիայի ամենաազդեցիկ կին հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն հայրենիքը, սերը, լեզուն և ազգային ինքնությունը։ Կապուտիկյանը գրել է բազմաթիվ բանաստեղծություններ և հրապարակախոսական նյութեր։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել հայ լեզվի պահպանման հարցերին։ Նրա գործերը լայն ճանաչում են ստացել ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ սփյուռքում։ Կապուտիկյանը նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ նվիրված են ազգային արժեքներին։ Նա համարվում է հայ կին պոեզիայի ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ ազդեցիկ։ menu_book2 Подробнее