Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Պատմություն

Ուկրաինայի պատմություն

Ուկրաինայի պատմությանը նվիրված այս աշխատությունը ներկայացնում է ուկրաինական ժողովրդի պատմական զարգացման, պետականության ձևավորման, ազգային ինքնության կայացման և երկրի քաղաքական, հասարակական ու մշակութային կյանքի կարևորագույն փուլերը։ Այն հնարավորություն է տալիս ծանոթանալու այն պատմական գործընթացներին, որոնք դարերի ընթացքում ձևավորել են Ուկրաինայի ինքնատիպ տեղն ու դերը Արևելյան Եվրոպայի պատմության մեջ։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է ուկրաինական հողերի պատմական անցյալը, դրանցում ձևավորված վաղ բնակավայրերն ու քաղաքական կազմավորումները, Կիևյան Ռուսիայի պատմական ժառանգությունը, միջնադարյան իշխանությունների զարգացումը, հարևան պետությունների և ժողովուրդների հետ ունեցած քաղաքական ու մշակութային հարաբերությունները, ինչպես նաև ուկրաինական տարածքների՝ տարբեր ժամանակաշրջաններում օտար տիրապետությունների ներքո գտնվելու հանգամանքները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ուկրաինական ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման, լեզվի, մշակույթի, ավանդույթների և պատմական հիշողության պահպանման խնդիրը, որը կարևոր տեղ է զբաղեցնում երկրի պատմական ընթացքի ըմբռնման մեջ։ Պատմական զարգացման հաջորդ փուլերի դիտարկումը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու կազակության առաջացման և հասարակական-քաղաքական դերի, ազգային ազատագրական շարժումների, ինքնավարության ու անկախ պետականության ձգտումների, ինչպես նաև Ռուսական և Ավստրո-Հունգարական կայսրությունների քաղաքական ազդեցության պայմաններում ուկրաինական հասարակության կրած փոփոխությունների մասին։ Կարևոր պատմական նշանակություն ունեն նաև նոր ժամանակների ազգային շարժումները, հեղափոխական իրադարձությունները, ուկրաինական պետականության վերականգնման փորձերը, խորհրդային ժամանակաշրջանի քաղաքական և սոցիալ-տնտեսական վերափոխումները, կոլեկտիվացման հետևանքները, սովետական բռնաճնշումները, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի իրադարձությունները և հետպատերազմյան հասարակական զարգացումները։ Այս պատմական իրադարձությունների համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու Ուկրաինայի աշխարհաքաղաքական դիրքի առանձնահատկությունները, արտաքին ուժերի ազդեցությունը երկրի ճակատագրի վրա և ուկրաինական ժողովրդի ինքնուրույն քաղաքական ու մշակութային զարգացման ձգտումը։ Աշխատության կարևոր գաղափարական առանցքներից է պատմական շարունակականության և ազգային ինքնության փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև այն հանգամանքը, որ պետականության կայացումը պայմանավորված է ոչ միայն քաղաքական իրադարձություններով, այլև հասարակական գիտակցության, մշակույթի, լեզվի և ազգային համախմբվածության զարգացմամբ։ Պատմական նյութի ուսումնասիրությունը նպաստում է Ուկրաինայի և հարևան ժողովուրդների, մասնավորապես՝ արևելաեվրոպական տարածաշրջանի պատմական հարաբերությունների ավելի ամբողջական ընկալմանը՝ ցույց տալով տարբեր ժողովուրդների քաղաքական, տնտեսական, կրոնական և մշակութային փոխազդեցությունների նշանակությունը։ Գրքի թեման կարևոր է նաև Հայաստանի պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ հայ և ուկրաինացի ժողովուրդների պատմական շփումները, տարածաշրջանային քաղաքական զարգացումները և մշակութային կապերը ձևավորել են փոխադարձ հետաքրքրությունների ու պատմական առնչությունների հարուստ միջավայր։ Պատմական շարադրանքի ճանաչողական արժեքը պայմանավորված է այն հնարավորությամբ, որ ընթերցողը կարող է հետևել Ուկրաինայի անցյալի հիմնական շրջադարձերին, հասկանալ նրա հասարակական կառուցվածքի և քաղաքական համակարգերի փոփոխությունները, գնահատել ազգային ազատագրական պայքարի դերն ու նշանակությունը և բացահայտել պատմական ժառանգության ազդեցությունը ժամանակակից ազգային ինքնության վրա։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում պատմությամբ, արևելաեվրոպական տարածաշրջանով, սլավոնական ժողովուրդների անցյալով, միջազգային հարաբերություններով և ազգային պետականության ձևավորման գործընթացներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար, ինչպես նաև կարող է օգտակար լինել ուսանողների, հետազոտողների, դասախոսների և պատմագիտական գրականությամբ հետաքրքրվող անձանց համար՝ որպես Ուկրաինայի պատմական ուղին և նրա քաղաքական ու մշակութային առանձնահատկությունները ճանաչելու կարևոր ճանաչողական նյութ։

Թարմացվել է՝ 2026-11-18
Ուկրաինայի պատմություն

Անվճար

Սիլվա Կապուտիկյան Սիլվա Կապուտիկյան 1919 թ․ – 2006 թ․ Սիլվա Կապուտիկյանը հայ պոեզիայի ամենաազդեցիկ կին հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն հայրենիքը, սերը, լեզուն և ազգային ինքնությունը։ Կապուտիկյանը գրել է բազմաթիվ բանաստեղծություններ և հրապարակախոսական նյութեր։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել հայ լեզվի պահպանման հարցերին։ Նրա գործերը լայն ճանաչում են ստացել ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ սփյուռքում։ Կապուտիկյանը նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ նվիրված են ազգային արժեքներին։ Նա համարվում է հայ կին պոեզիայի ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ ազդեցիկ։ menu_book2 Տեսնել ավելին Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book10 Տեսնել ավելին Հրանտ Մաթևոսյան Հրանտ Մաթևոսյան 1935 թ․ – 2002 թ․ Հրանտ Մաթևոսյանը համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի մեծագույն վարպետներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում խորությամբ ներկայացված են գյուղական կյանքը, մարդկային հարաբերությունները և ազգային մտածողությունը։Հրանտ Մաթևոսյանը հայ արձակի ամենամեծ վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական աշխարհի, մարդու և բնության փոխհարաբերությունը։ Նա հայտնի է իր խորը հոգեբանական դիտարկումներով և յուրահատուկ լեզվով։ Նրա գործերը հաճախ ներկայացնում են մարդու ներքին պայքարը և ազգային մտածողությունը։ Մաթևոսյանի հայտնի գործերից են «Մենք ենք, մեր սարերը» և բազմաթիվ պատմվածքներ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից գրականության վրա։ Նրա լեզուն պատկերավոր և փիլիսոփայական է։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս ուսումնասիրվում են։ Նա համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի հիմնասյուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book4 Տեսնել ավելին Միսաք Մեծարենց Միսաք Մեծարենց 1886 թ․ – 1908 թ․ Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարական պոեզիայի ամենապայծառ ներկայացուցիչներից է։ Չնայած կարճ կյանքին, նա ստեղծել է բարձրարժեք գրական ժառանգություն։Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարերգության ամենապայծառ անուններից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, սերը և կյանքի գեղեցկությունը։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա հասցրել է ստեղծել բարձրարժեք պոեզիա։ Նրա լեզուն երաժշտական է և նուրբ։ Մեծարենցը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ռոմանտիկ պոեզիայի վրա։ Նրա բանաստեղծությունները լի են լույսով և զգացմունքայնությամբ։ Նա համարվում է արևմտահայ պոեզիայի ամենաքնարական ձայներից մեկը։ Նրա գործերը մինչ օրս սիրով ընթերցվում են։ Նրա ժառանգությունը փոքր ծավալով, բայց մեծ արժեք ունի։ Նա հայ գրականության բացառիկ տաղանդներից է։ menu_book2 Տեսնել ավելին Դերենիկ Դեմիրճյան Դերենիկ Դեմիրճյան 1877 թ․ – 1956 թ․ Դերենիկ Դեմիրճյանը գրող, դրամատուրգ և հասարակական գործիչ էր։ Նա առավել հայտնի է իր «Վարդանանք» պատմական վեպով, որը հայ գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից է։ Դեմիրճյանը մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել հայկական պատմության և ազգային հերոսների նկատմամբ։ Նրա գործերում հաճախ հանդիպում են հայրենասիրական գաղափարներ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ պիեսներ և պատմվածքներ։ Դեմիրճյանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պատմական արձակի զարգացման վրա։ Նա կարևոր դեր է ունեցել նաև հայկական թատրոնի զարգացման գործում։ Նրա աշխատանքները մինչ օրս լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Դեմիրճյանը համարվում է հայ դասական գրականության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ menu_book7 Տեսնել ավելին Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book9 Տեսնել ավելին