Книги автора (1)

Онлайн

История

Ուկրաինայի պատմություն

Ուկրաինայի պատմությանը նվիրված այս աշխատությունը ներկայացնում է ուկրաինական ժողովրդի պատմական զարգացման, պետականության ձևավորման, ազգային ինքնության կայացման և երկրի քաղաքական, հասարակական ու մշակութային կյանքի կարևորագույն փուլերը։ Այն հնարավորություն է տալիս ծանոթանալու այն պատմական գործընթացներին, որոնք դարերի ընթացքում ձևավորել են Ուկրաինայի ինքնատիպ տեղն ու դերը Արևելյան Եվրոպայի պատմության մեջ։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է ուկրաինական հողերի պատմական անցյալը, դրանցում ձևավորված վաղ բնակավայրերն ու քաղաքական կազմավորումները, Կիևյան Ռուսիայի պատմական ժառանգությունը, միջնադարյան իշխանությունների զարգացումը, հարևան պետությունների և ժողովուրդների հետ ունեցած քաղաքական ու մշակութային հարաբերությունները, ինչպես նաև ուկրաինական տարածքների՝ տարբեր ժամանակաշրջաններում օտար տիրապետությունների ներքո գտնվելու հանգամանքները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ուկրաինական ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման, լեզվի, մշակույթի, ավանդույթների և պատմական հիշողության պահպանման խնդիրը, որը կարևոր տեղ է զբաղեցնում երկրի պատմական ընթացքի ըմբռնման մեջ։ Պատմական զարգացման հաջորդ փուլերի դիտարկումը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու կազակության առաջացման և հասարակական-քաղաքական դերի, ազգային ազատագրական շարժումների, ինքնավարության ու անկախ պետականության ձգտումների, ինչպես նաև Ռուսական և Ավստրո-Հունգարական կայսրությունների քաղաքական ազդեցության պայմաններում ուկրաինական հասարակության կրած փոփոխությունների մասին։ Կարևոր պատմական նշանակություն ունեն նաև նոր ժամանակների ազգային շարժումները, հեղափոխական իրադարձությունները, ուկրաինական պետականության վերականգնման փորձերը, խորհրդային ժամանակաշրջանի քաղաքական և սոցիալ-տնտեսական վերափոխումները, կոլեկտիվացման հետևանքները, սովետական բռնաճնշումները, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի իրադարձությունները և հետպատերազմյան հասարակական զարգացումները։ Այս պատմական իրադարձությունների համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու Ուկրաինայի աշխարհաքաղաքական դիրքի առանձնահատկությունները, արտաքին ուժերի ազդեցությունը երկրի ճակատագրի վրա և ուկրաինական ժողովրդի ինքնուրույն քաղաքական ու մշակութային զարգացման ձգտումը։ Աշխատության կարևոր գաղափարական առանցքներից է պատմական շարունակականության և ազգային ինքնության փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև այն հանգամանքը, որ պետականության կայացումը պայմանավորված է ոչ միայն քաղաքական իրադարձություններով, այլև հասարակական գիտակցության, մշակույթի, լեզվի և ազգային համախմբվածության զարգացմամբ։ Պատմական նյութի ուսումնասիրությունը նպաստում է Ուկրաինայի և հարևան ժողովուրդների, մասնավորապես՝ արևելաեվրոպական տարածաշրջանի պատմական հարաբերությունների ավելի ամբողջական ընկալմանը՝ ցույց տալով տարբեր ժողովուրդների քաղաքական, տնտեսական, կրոնական և մշակութային փոխազդեցությունների նշանակությունը։ Գրքի թեման կարևոր է նաև Հայաստանի պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ հայ և ուկրաինացի ժողովուրդների պատմական շփումները, տարածաշրջանային քաղաքական զարգացումները և մշակութային կապերը ձևավորել են փոխադարձ հետաքրքրությունների ու պատմական առնչությունների հարուստ միջավայր։ Պատմական շարադրանքի ճանաչողական արժեքը պայմանավորված է այն հնարավորությամբ, որ ընթերցողը կարող է հետևել Ուկրաինայի անցյալի հիմնական շրջադարձերին, հասկանալ նրա հասարակական կառուցվածքի և քաղաքական համակարգերի փոփոխությունները, գնահատել ազգային ազատագրական պայքարի դերն ու նշանակությունը և բացահայտել պատմական ժառանգության ազդեցությունը ժամանակակից ազգային ինքնության վրա։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում պատմությամբ, արևելաեվրոպական տարածաշրջանով, սլավոնական ժողովուրդների անցյալով, միջազգային հարաբերություններով և ազգային պետականության ձևավորման գործընթացներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար, ինչպես նաև կարող է օգտակար լինել ուսանողների, հետազոտողների, դասախոսների և պատմագիտական գրականությամբ հետաքրքրվող անձանց համար՝ որպես Ուկրաինայի պատմական ուղին և նրա քաղաքական ու մշակութային առանձնահատկությունները ճանաչելու կարևոր ճանաչողական նյութ։

Обновлено. 2026-11-18
Ուկրաինայի պատմություն

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Գրիգոր Նարեկացի Գրիգոր Նարեկացի 951 թ․ – 1003 թ․ Գրիգոր Նարեկացին միջնադարյան հայ գրականության և քրիստոնեական մտքի ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Մատյան ողբերգությունն» է, որը հաճախ կոչվում է պարզապես «Նարեկ»։ Գիրքը բաղկացած է աղոթքներից և հոգևոր խորհրդածություններից։ Նարեկացին խորությամբ ուսումնասիրել է մարդու հոգին, մեղքը, ապաշխարությունն ու հավատքը։ Նրա լեզուն չափազանց հարուստ և պատկերավոր է։ Նարեկացու ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ հոգևոր մշակույթի վրա։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ 2015 թվականին նա հռչակվել է Կաթոլիկ եկեղեցու Վարդապետ։ Նարեկացին համարվում է համաշխարհային քրիստոնեական գրականության կարևոր հեղինակներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել ամբողջ աշխարհում։ menu_book29 Подробнее Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book5 Подробнее Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book5 Подробнее Գուրգեն Մահարի Գուրգեն Մահարի 1903 թ․ – 1969 թ․ Գուրգեն Մահարին հայ արձակի և հուշագրության կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ հիմնված են սեփական կյանքի փորձի վրա։ Նա նկարագրել է խորհրդային ժամանակների դժվարությունները և բանտային կյանքը։ Նրա հայտնի գործերից է «Ծաղկած փշալարեր» վեպը։ Մահարու լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունի մարդու ազատության գաղափարը։ Նա նաև անդրադարձել է պատմական և սոցիալական թեմաներին։ Մահարու գործերը արժեքավոր վկայություն են ժամանակաշրջանի մասին։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից արձակի վրա։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել այսօր։ menu_book4 Подробнее Պերճ Պռոշյան Պերճ Պռոշյան 1837 թ․ – 1907 թ․ Պերճ Պռոշյանը հայ ռեալիստական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում պատկերել է գյուղական կյանքը և հասարակ մարդկանց առօրյան։ Նրա հերոսները սովորական մարդիկ են՝ իրենց խնդիրներով ու երազանքներով։ Պռոշյանը մեծ ուշադրություն է դարձրել սոցիալական հարցերին։ Նրա գրքերը արժեքավոր տեղեկություններ են տալիս 19-րդ դարի հայկական կյանքի մասին։ Նա կարևորել է կրթության և լուսավորության դերը։ Նրա լեզուն պարզ է և բնական։ Պռոշյանի ստեղծագործությունները աչքի են ընկնում իրատեսական նկարագրություններով։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա անունը շարունակում է հիշվել որպես ռեալիզմի կարևոր ներկայացուցիչ։ menu_book3 Подробнее Գաբրիել Սունդուկյան Գաբրիել Սունդուկյան 1825 թ․ – 1912 թ․ Հայ մեծ դրամատուրգ, արձակագիր և հասարակական գործիչ էր, որը համարվում է հայկական ռեալիստական դրամատուրգիայի հիմնադիրը։ Նա ծնվել է 1825 թվականի հուլիսի 11-ին՝ Թիֆլիսում, և մահացել 1912 թվականի մարտի 29-ին։ Սունդուկյանի ստեղծագործություններում արտացոլված են XIX դարի հայ հասարակության կյանքը, կենցաղը, սովորույթներն ու սոցիալական խնդիրները։ Նրա ամենահայտնի պիեսներից են «Պեպո»-ն, «Խաթաբալա»-ն և «Էլի մեկ զոհ»-ը, որոնք մեծ ժողովրդականություն են վայելում մինչ օրս։ Սունդուկյանը կարևոր դեր է ունեցել հայկական թատրոնի զարգացման գործում, իսկ նրա ստեղծագործությունները դարձել են հայ դրամատուրգիայի դասական նմուշներ։ Նրա անունը կրում է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնը, որը Հայաստանի ամենահեղինակավոր թատրոններից է։ menu_book2 Подробнее