Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Այլ առարկաներ

Ամենուն տարեցույցը․ 1916–1920 թվականներ

Այս տարեգրական հրատարակությունը ներկայացնում է 1916–1920 թվականներն ընդգրկող ժամանակաշրջանի հասարակական, մշակութային, ազգային և մտավոր կյանքի վերաբերյալ տեղեկությունների ու նյութերի ամբողջություն՝ նպատակ ունենալով ընթերցողին տրամադրել տարբեր բնույթի գիտելիքներ, հիշարժան իրադարձությունների մասին տեղեկություններ և ժամանակակից կյանքի վերաբերյալ օգտակար տվյալներ։ Տարեցույցի հիմնական նշանակությունը ժամանակի իրադարձությունների, հասարակական զարգացումների և մշակութային երևույթների ամփոփումն ու ընթերցողի համար համակարգված տեղեկատու նյութի ստեղծումն է։ Նման հրատարակությունները սովորաբար միավորում են տարեթվերի ու ժամանակագրական տեղեկությունների, պատմական հիշատակությունների, հասարակական կյանքի ակնարկների, գրական ու մշակութային նյութերի, կենսագրական տեղեկությունների, գործնական խորհուրդների և հանրօգուտ գիտելիքների տարբեր բաժիններ՝ հանդես գալով որպես բազմաբովանդակ պարբերական տեղեկատու։ Ժամանակաշրջանի ընդգրկումը հատկապես նշանակալի է, քանի որ 1916–1920 թվականները հայ ժողովրդի պատմության ամենածանր ու բեկումնային փուլերից են։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի շարունակությունը, Օսմանյան կայսրությունում հայ ժողովրդի դեմ իրականացված ցեղասպանությունը, արևմտահայության զանգվածային տեղահանություններն ու բռնությունները, փրկվածների գաղթը և տարբեր երկրներում հայկական համայնքների վերակազմավորումը խորապես փոխեցին հայ հասարակական ու մշակութային կյանքի ընթացքը։ Այս իրադարձությունների ֆոնին Կոստանդնուպոլսի հայ համայնքը շարունակում էր կարևոր դեր ունենալ հայալեզու մամուլի, գրականության, կրթական նախաձեռնությունների և հասարակական կազմակերպությունների գործունեության մեջ։ Հետևաբար տարեգրական այս հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև որպես այդ բարդ ժամանակաշրջանի հայ ընթերցողական միջավայրի և տեղեկատվական պահանջների արտահայտություն։ Տարեցույցների առանձնահատկությունն այն է, որ դրանք չեն սահմանափակվում միայն պատմական իրադարձությունների թվարկմամբ, այլ հաճախ ներառում են առօրյա կյանքի, գիտության, գրականության, արվեստի, հասարակական հարաբերությունների և տարբեր մասնագիտական ոլորտների վերաբերյալ տեղեկություններ՝ միավորելով հանրագիտարանային ու գործնական բնույթի բովանդակությունը։ Այս առումով հրատարակությունը կարելի է դիտարկել որպես իր ժամանակի ընթերցողի համար նախատեսված բազմակողմանի տեղեկատու, որի նպատակն էր ընդլայնել ընդհանուր գիտելիքները, նպաստել հասարակական իրազեկվածությանը և ապահովել անհրաժեշտ տեղեկությունների հասանելիությունը։ Գրական-հրատարակչական առումով այն հարում է հայկական տարեգրությունների և օրացուցային տեղեկատուների ավանդույթին, որոնք 19-րդ դարի վերջից և 20-րդ դարի սկզբից կարևոր տեղ էին զբաղեցնում հայ տպագրական մշակույթում։ Տարեցույցները միաժամանակ կատարում էին տեղեկատվական, կրթական, մշակութային և ժամանցային գործառույթներ՝ ընթերցողին ներկայացնելով տարբեր թեմաների վերաբերյալ նյութեր մեկ ամբողջության մեջ։ Դրանց միջոցով տարածվում էին գիտելիքներ, պահպանվում էին հասարակական հիշողության տարրերը և ամրապնդվում հայերեն գրավոր խոսքի ու ընթերցանության մշակույթը։ Պատմամշակութային առումով հրատարակությունն առանձնահատուկ արժեք ունի 20-րդ դարասկզբի արևմտահայ գրքի և Կոստանդնուպոլսի տպագրական կյանքի ուսումնասիրության համար։ Այդ քաղաքի հայկական տպագրական միջավայրը երկար ժամանակ եղել է հայ մամուլի, գրականության և մտավոր գործունեության կարևոր կենտրոն։ Հայերեն տարեգրությունների հրատարակումը նպաստել է տարբեր հասարակական խմբերի տեղեկատվական կապերի պահպանմանը և ազգային մշակութային կյանքի շարունակականությանը։ 1919 թվականի հրատարակության ժամանակային համատեքստը ևս կարևոր է. այն լույս է տեսել պատերազմի ավարտից և հայ ժողովրդի պատմական մեծ աղետներից հետո, երբ ազգային կյանքի վերականգնման, կրթության շարունակման, մշակութային ինքնության պահպանման և համայնքային կապերի ամրապնդման խնդիրները դարձել էին առաջնահերթ։ Այսպիսի գրքերը կարևոր դեր ունեին նաև սերունդների միջև գիտելիքի ու հիշողության փոխանցման գործում։ Հրատարակությունը արժեքավոր է արևմտահայ տպագրության պատմության, հայ տարեգրական գրականության, 20-րդ դարասկզբի հասարակական կյանքի և Կոստանդնուպոլսի հայկական մշակութային միջավայրի ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբաններին, մատենագետներին, մամուլի և գրքի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև այն ընթերցողներին, որոնք հետաքրքրված են հայ ժողովրդի պատմության բեկումնային ժամանակաշրջանով և այդ տարիներին ձևավորված տեղեկատվական ու մշակութային ժառանգությամբ։

Թարմացվել է՝ 2026-11-11
Ամենուն տարեցույցը․ 1916–1920 թվականներ

Անվճար

Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book17 Տեսնել ավելին Վահան Տերյան Վահան Տերյան 1885 թ․ – 1920 թ․ Վահան Տերյանը հայ քնարական պոեզիայի ամենասիրելի հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտահայտված են սերը, մենությունը, կարոտը և կյանքի անցողիկությունը։ Տերյանի բանաստեղծությունները հայտնի են իրենց երաժշտականությամբ և նուրբ տրամադրությամբ։ Նա մեծ ազդեցություն է կրել եվրոպական խորհրդապաշտությունից։ Նրա պոեզիան նոր շունչ է բերել հայկական գրականությանը։ Տերյանի լեզուն մեղմ է, գեղեցիկ և հուզական։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծություններ դարձել են երգեր։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա սերունդների բանաստեղծների վրա։ Տերյանի ստեղծագործությունները շարունակում են մնալ ամենաընթերցվողներից։ Նա համարվում է հայ քնարերգության մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Տեսնել ավելին Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book10 Տեսնել ավելին Հրանտ Մաթևոսյան Հրանտ Մաթևոսյան 1935 թ․ – 2002 թ․ Հրանտ Մաթևոսյանը համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի մեծագույն վարպետներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում խորությամբ ներկայացված են գյուղական կյանքը, մարդկային հարաբերությունները և ազգային մտածողությունը։Հրանտ Մաթևոսյանը հայ արձակի ամենամեծ վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական աշխարհի, մարդու և բնության փոխհարաբերությունը։ Նա հայտնի է իր խորը հոգեբանական դիտարկումներով և յուրահատուկ լեզվով։ Նրա գործերը հաճախ ներկայացնում են մարդու ներքին պայքարը և ազգային մտածողությունը։ Մաթևոսյանի հայտնի գործերից են «Մենք ենք, մեր սարերը» և բազմաթիվ պատմվածքներ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից գրականության վրա։ Նրա լեզուն պատկերավոր և փիլիսոփայական է։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս ուսումնասիրվում են։ Նա համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի հիմնասյուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book4 Տեսնել ավելին Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1875 թ․ – 1957 թ․ Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա պոեզիան լի է սիրո, հայրենիքի, կարոտի և մարդկային զգացմունքների թեմաներով։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև արտերկրում։Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում սերը, հայրենիքը, կարոտը և մարդու ներաշխարհը։ Իսահակյանի լեզուն առանձնանում է մեղմությամբ, երաժշտականությամբ և խոր զգացմունքայնությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Աբու Լալա Մահարին» և բազմաթիվ քնարական բանաստեղծություններ։ Նա երկար տարիներ ապրել է արտասահմանում, սակայն մշտապես կապված է եղել հայրենիքի հետ։ Իսահակյանի պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել նաև միջազգային մակարդակով։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Նա եղել է նաև հասարակական և մշակութային ակտիվ գործիչ։ Իսահակյանի ստեղծագործությունները շարունակում են սիրել տարբեր սերունդներ։ Նա համարվում է հայ պոեզիայի մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book3 Տեսնել ավելին Դերենիկ Դեմիրճյան Դերենիկ Դեմիրճյան 1877 թ․ – 1956 թ․ Դերենիկ Դեմիրճյանը գրող, դրամատուրգ և հասարակական գործիչ էր։ Նա առավել հայտնի է իր «Վարդանանք» պատմական վեպով, որը հայ գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից է։ Դեմիրճյանը մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել հայկական պատմության և ազգային հերոսների նկատմամբ։ Նրա գործերում հաճախ հանդիպում են հայրենասիրական գաղափարներ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ պիեսներ և պատմվածքներ։ Դեմիրճյանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պատմական արձակի զարգացման վրա։ Նա կարևոր դեր է ունեցել նաև հայկական թատրոնի զարգացման գործում։ Նրա աշխատանքները մինչ օրս լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Դեմիրճյանը համարվում է հայ դասական գրականության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ menu_book7 Տեսնել ավելին