Books by this author (1)

Online

Other Subjects

Ամենուն տարեցույցը․ 1916–1920 թվականներ

Այս տարեգրական հրատարակությունը ներկայացնում է 1916–1920 թվականներն ընդգրկող ժամանակաշրջանի հասարակական, մշակութային, ազգային և մտավոր կյանքի վերաբերյալ տեղեկությունների ու նյութերի ամբողջություն՝ նպատակ ունենալով ընթերցողին տրամադրել տարբեր բնույթի գիտելիքներ, հիշարժան իրադարձությունների մասին տեղեկություններ և ժամանակակից կյանքի վերաբերյալ օգտակար տվյալներ։ Տարեցույցի հիմնական նշանակությունը ժամանակի իրադարձությունների, հասարակական զարգացումների և մշակութային երևույթների ամփոփումն ու ընթերցողի համար համակարգված տեղեկատու նյութի ստեղծումն է։ Նման հրատարակությունները սովորաբար միավորում են տարեթվերի ու ժամանակագրական տեղեկությունների, պատմական հիշատակությունների, հասարակական կյանքի ակնարկների, գրական ու մշակութային նյութերի, կենսագրական տեղեկությունների, գործնական խորհուրդների և հանրօգուտ գիտելիքների տարբեր բաժիններ՝ հանդես գալով որպես բազմաբովանդակ պարբերական տեղեկատու։ Ժամանակաշրջանի ընդգրկումը հատկապես նշանակալի է, քանի որ 1916–1920 թվականները հայ ժողովրդի պատմության ամենածանր ու բեկումնային փուլերից են։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի շարունակությունը, Օսմանյան կայսրությունում հայ ժողովրդի դեմ իրականացված ցեղասպանությունը, արևմտահայության զանգվածային տեղահանություններն ու բռնությունները, փրկվածների գաղթը և տարբեր երկրներում հայկական համայնքների վերակազմավորումը խորապես փոխեցին հայ հասարակական ու մշակութային կյանքի ընթացքը։ Այս իրադարձությունների ֆոնին Կոստանդնուպոլսի հայ համայնքը շարունակում էր կարևոր դեր ունենալ հայալեզու մամուլի, գրականության, կրթական նախաձեռնությունների և հասարակական կազմակերպությունների գործունեության մեջ։ Հետևաբար տարեգրական այս հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև որպես այդ բարդ ժամանակաշրջանի հայ ընթերցողական միջավայրի և տեղեկատվական պահանջների արտահայտություն։ Տարեցույցների առանձնահատկությունն այն է, որ դրանք չեն սահմանափակվում միայն պատմական իրադարձությունների թվարկմամբ, այլ հաճախ ներառում են առօրյա կյանքի, գիտության, գրականության, արվեստի, հասարակական հարաբերությունների և տարբեր մասնագիտական ոլորտների վերաբերյալ տեղեկություններ՝ միավորելով հանրագիտարանային ու գործնական բնույթի բովանդակությունը։ Այս առումով հրատարակությունը կարելի է դիտարկել որպես իր ժամանակի ընթերցողի համար նախատեսված բազմակողմանի տեղեկատու, որի նպատակն էր ընդլայնել ընդհանուր գիտելիքները, նպաստել հասարակական իրազեկվածությանը և ապահովել անհրաժեշտ տեղեկությունների հասանելիությունը։ Գրական-հրատարակչական առումով այն հարում է հայկական տարեգրությունների և օրացուցային տեղեկատուների ավանդույթին, որոնք 19-րդ դարի վերջից և 20-րդ դարի սկզբից կարևոր տեղ էին զբաղեցնում հայ տպագրական մշակույթում։ Տարեցույցները միաժամանակ կատարում էին տեղեկատվական, կրթական, մշակութային և ժամանցային գործառույթներ՝ ընթերցողին ներկայացնելով տարբեր թեմաների վերաբերյալ նյութեր մեկ ամբողջության մեջ։ Դրանց միջոցով տարածվում էին գիտելիքներ, պահպանվում էին հասարակական հիշողության տարրերը և ամրապնդվում հայերեն գրավոր խոսքի ու ընթերցանության մշակույթը։ Պատմամշակութային առումով հրատարակությունն առանձնահատուկ արժեք ունի 20-րդ դարասկզբի արևմտահայ գրքի և Կոստանդնուպոլսի տպագրական կյանքի ուսումնասիրության համար։ Այդ քաղաքի հայկական տպագրական միջավայրը երկար ժամանակ եղել է հայ մամուլի, գրականության և մտավոր գործունեության կարևոր կենտրոն։ Հայերեն տարեգրությունների հրատարակումը նպաստել է տարբեր հասարակական խմբերի տեղեկատվական կապերի պահպանմանը և ազգային մշակութային կյանքի շարունակականությանը։ 1919 թվականի հրատարակության ժամանակային համատեքստը ևս կարևոր է. այն լույս է տեսել պատերազմի ավարտից և հայ ժողովրդի պատմական մեծ աղետներից հետո, երբ ազգային կյանքի վերականգնման, կրթության շարունակման, մշակութային ինքնության պահպանման և համայնքային կապերի ամրապնդման խնդիրները դարձել էին առաջնահերթ։ Այսպիսի գրքերը կարևոր դեր ունեին նաև սերունդների միջև գիտելիքի ու հիշողության փոխանցման գործում։ Հրատարակությունը արժեքավոր է արևմտահայ տպագրության պատմության, հայ տարեգրական գրականության, 20-րդ դարասկզբի հասարակական կյանքի և Կոստանդնուպոլսի հայկական մշակութային միջավայրի ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբաններին, մատենագետներին, մամուլի և գրքի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև այն ընթերցողներին, որոնք հետաքրքրված են հայ ժողովրդի պատմության բեկումնային ժամանակաշրջանով և այդ տարիներին ձևավորված տեղեկատվական ու մշակութային ժառանգությամբ։

Updated: 2026-11-11
Ամենուն տարեցույցը․ 1916–1920 թվականներ

Free

Ակսել Բակունց Ակսել Բակունց 1899 թ․ – 1937 թ․ Ակսել Բակունցը հայ արձակի ամենաբարձր մակարդակի վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական կյանքի, մարդու և բնության ներդաշնակության պատկերումը։ Բակունցը առանձնանում է նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով և լեզվական ճշգրտությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Ալպիական մանուշակ», «Մթնաձոր» և այլ պատմվածքներ։ Նա համարվում է հայ կարճ արձակի անգերազանցելի հեղինակներից մեկը։ Բակունցի ստեղծագործությունները լի են մարդկային խորությամբ և լուռ տխրությամբ։ Նրա հերոսները հաճախ պայքարում են սոցիալական դժվարությունների հետ։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նա զոհվել է ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ։ menu_book5 Read more Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book5 Read more Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1875 թ․ – 1957 թ․ Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա պոեզիան լի է սիրո, հայրենիքի, կարոտի և մարդկային զգացմունքների թեմաներով։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև արտերկրում։Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում սերը, հայրենիքը, կարոտը և մարդու ներաշխարհը։ Իսահակյանի լեզուն առանձնանում է մեղմությամբ, երաժշտականությամբ և խոր զգացմունքայնությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Աբու Լալա Մահարին» և բազմաթիվ քնարական բանաստեղծություններ։ Նա երկար տարիներ ապրել է արտասահմանում, սակայն մշտապես կապված է եղել հայրենիքի հետ։ Իսահակյանի պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել նաև միջազգային մակարդակով։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Նա եղել է նաև հասարակական և մշակութային ակտիվ գործիչ։ Իսահակյանի ստեղծագործությունները շարունակում են սիրել տարբեր սերունդներ։ Նա համարվում է հայ պոեզիայի մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book3 Read more Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book10 Read more Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book5 Read more Գրիգոր Նարեկացի Գրիգոր Նարեկացի 951 թ․ – 1003 թ․ Գրիգոր Նարեկացին միջնադարյան հայ գրականության և քրիստոնեական մտքի ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Մատյան ողբերգությունն» է, որը հաճախ կոչվում է պարզապես «Նարեկ»։ Գիրքը բաղկացած է աղոթքներից և հոգևոր խորհրդածություններից։ Նարեկացին խորությամբ ուսումնասիրել է մարդու հոգին, մեղքը, ապաշխարությունն ու հավատքը։ Նրա լեզուն չափազանց հարուստ և պատկերավոր է։ Նարեկացու ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ հոգևոր մշակույթի վրա։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ 2015 թվականին նա հռչակվել է Կաթոլիկ եկեղեցու Վարդապետ։ Նարեկացին համարվում է համաշխարհային քրիստոնեական գրականության կարևոր հեղինակներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել ամբողջ աշխարհում։ menu_book18 Read more