Թերլեմեզյան, Փանոս

Թերլեմեզյան, Փանոս

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Պատմություն

Իմ կյանքի հուշերը

Գիրքը հայ նշանավոր գեղանկարիչ Փանոս Թերլեմեզյանի ինքնակենսագրական հուշագրությունն է, որն ընթերցողին հնարավորություն է տալիս ծանոթանալու արվեստագետի կյանքի ուղուն, անձնական փորձառություններին, աշխարհայացքի ձևավորմանը, ստեղծագործական որոնումներին և այն պատմական ու հասարակական միջավայրին, որտեղ անցել է նրա կյանքն ու ձևավորվել նրա արվեստը։ Հուշագրության հիմքում սեփական անցյալի վերաիմաստավորումն է՝ մանկության և պատանեկության տարիներից մինչև հասուն ստեղծագործական կյանք, երբ անձնական ապրումները, հասարակական իրադարձությունները և գեղարվեստական հետաքրքրությունները միահյուսվում են մեկ ամբողջական կենսապատումի մեջ։ Հեղինակը ներկայացնում է իր կյանքի կարևոր իրադարձությունները, անցած ճանապարհի դժվարությունները, հանդիպումներն ու տպավորությունները՝ ընթերցողին փոխանցելով ոչ միայն սեփական կենսագրության պատկերը, այլև այն ժամանակաշրջանի հոգևոր, մշակութային և հասարակական մթնոլորտը, որի անմիջական մասնակիցն ու ականատեսն է եղել։ Ստեղծագործության կարևոր առանցքներից մեկը արվեստագետի անհատականության և մասնագիտական ինքնության ձևավորումն է, կերպարվեստի նկատմամբ նրա վերաբերմունքը, գեղագիտական ընկալումների զարգացումը և ստեղծագործական աշխատանքի նշանակությունը։ Հուշագրության միջոցով բացահայտվում է արվեստի հանդեպ նվիրվածությունը՝ որպես ոչ միայն անհատական ինքնարտահայտման, այլև ազգային մշակույթի պահպանման, զարգացման և հանրահռչակման կարևոր միջոց։ Փանոս Թերլեմեզյանի կենսագրությունն առանձնահատուկ նշանակություն ունի հայ կերպարվեստի պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ նրա կյանքն ու գործունեությունը կապված են հայ մշակութային զարթոնքի, ազգային գեղարվեստական մտածողության զարգացման և հայ կերպարվեստի նոր ուղղությունների ձևավորման կարևոր ժամանակաշրջանի հետ։ Նրա հիշողությունները արժեքավոր պատկերացում են տալիս նաև հայ մտավորականության ու արվեստագետների կյանքի պայմանների, հասարակական հարաբերությունների, ազգային ինքնագիտակցության, հայրենիքի և մշակութային ժառանգության նկատմամբ վերաբերմունքի մասին։ Անձնական հիշողությունների և պատմական իրականության համադրությունը ստեղծագործությանը հաղորդում է փաստագրական ու ճանաչողական նշանակություն՝ այն դարձնելով ոչ միայն մեկ արվեստագետի կյանքի պատմություն, այլև իր ժամանակի մշակութային կյանքի յուրօրինակ վկայություն։ Գրական առումով հուշագրությունն առանձնանում է ինքնակենսագրական պատումին բնորոշ անմիջականությամբ, անձնական դիտարկումներով, հիշողությունների վերարտադրմամբ և անցյալի իրադարձություններին հետահայաց գնահատական տալու հնարավորությամբ։ Հեղինակի անհատական ձայնը, ապրումների և իրադարձությունների ներկայացումը թույլ են տալիս ավելի խորությամբ ընկալել ստեղծագործող մարդու ներաշխարհը, նրա արժեքային համակարգը, նպատակներն ու ձգտումները։ Գիրքը կարևոր սկզբնաղբյուր է Փանոս Թերլեմեզյանի կյանքի և ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվողների, հայ կերպարվեստի պատմաբանների, արվեստաբանների, մշակութաբանների և հայ մտավորականության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։ Միաժամանակ այն հետաքրքիր ընթերցանություն է բոլոր նրանց համար, ովքեր ցանկանում են ճանաչել հայ մշակույթի նշանավոր ներկայացուցիչների անձնական պատմությունները, հասկանալ արվեստագետի ձևավորման ընթացքը և ծանոթանալ այն պատմական իրողություններին, որոնք ազդեցություն են ունեցել հայ արվեստի զարգացման վրա։ Ստեղծագործությունն իր կենսագրական, պատմական և մշակութային շերտերի ամբողջությամբ նպաստում է ազգային հիշողության պահպանմանը, հայ գեղարվեստական ժառանգության ավելի խոր ճանաչմանը և ընթերցողի մեջ անցյալի, մշակույթի ու արվեստի նկատմամբ գիտակցված հետաքրքրության ձևավորմանը։

Թարմացվել է՝ 2026-11-18
Իմ կյանքի հուշերը

Անվճար

Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book5 Տեսնել ավելին Սիլվա Կապուտիկյան Սիլվա Կապուտիկյան 1919 թ․ – 2006 թ․ Սիլվա Կապուտիկյանը հայ պոեզիայի ամենաազդեցիկ կին հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն հայրենիքը, սերը, լեզուն և ազգային ինքնությունը։ Կապուտիկյանը գրել է բազմաթիվ բանաստեղծություններ և հրապարակախոսական նյութեր։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել հայ լեզվի պահպանման հարցերին։ Նրա գործերը լայն ճանաչում են ստացել ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ սփյուռքում։ Կապուտիկյանը նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ նվիրված են ազգային արժեքներին։ Նա համարվում է հայ կին պոեզիայի ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ ազդեցիկ։ menu_book2 Տեսնել ավելին Պերճ Պռոշյան Պերճ Պռոշյան 1837 թ․ – 1907 թ․ Պերճ Պռոշյանը հայ ռեալիստական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում պատկերել է գյուղական կյանքը և հասարակ մարդկանց առօրյան։ Նրա հերոսները սովորական մարդիկ են՝ իրենց խնդիրներով ու երազանքներով։ Պռոշյանը մեծ ուշադրություն է դարձրել սոցիալական հարցերին։ Նրա գրքերը արժեքավոր տեղեկություններ են տալիս 19-րդ դարի հայկական կյանքի մասին։ Նա կարևորել է կրթության և լուսավորության դերը։ Նրա լեզուն պարզ է և բնական։ Պռոշյանի ստեղծագործությունները աչքի են ընկնում իրատեսական նկարագրություններով։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա անունը շարունակում է հիշվել որպես ռեալիզմի կարևոր ներկայացուցիչ։ menu_book3 Տեսնել ավելին Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book9 Տեսնել ավելին Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book5 Տեսնել ավելին Ներսես Շնորհալի Ներսես Շնորհալի 1102 թ․ – 1173 թ․ Ներսես Շնորհալին եղել է հայ եկեղեցու կաթողիկոս, բանաստեղծ և աստվածաբան։ Նա հայտնի է իր հոգևոր երգերով, աղոթքներով և բանաստեղծություններով։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում բարությունը, սերը և մարդասիրությունը։ Շնորհալին ձգտել է միավորել մարդկանց և ամրապնդել քրիստոնեական արժեքները։ Նրա գրական լեզուն պարզ է, բայց միևնույն ժամանակ խորիմաստ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ եկեղեցական շարականներ։ Ներսես Շնորհալու ստեղծագործությունները մինչ օրս օգտագործվում են հայկական եկեղեցական կյանքում։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հայ մշակույթի և կրթության զարգացման մեջ։ Նա համարվում է հայ միջնադարյան գրականության ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա անունը շարունակում է մնալ ազգային հպարտության աղբյուր։ menu_book13 Տեսնել ավելին