Տերտերյան, Գրիգոր Մարգարի

Տերտերյան, Գրիգոր Մարգարի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Քաղաքագիտություն

Սիոնիզմի և պանթուրքիզմի առնչությունները և դրանց սպառնալիքը Հայաստանի գոյությանը

Աշխատությունը նվիրված է սիոնիզմի և պանթուրքիզմի գաղափարական ու քաղաքական ուղղությունների, դրանց պատմական ձևավորման, նպատակների և հնարավոր փոխառնչությունների ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով Հայաստանի և հայ ժողովրդի ազգային ու պետական գոյության հետ կապված հարցերին։ Հեղինակը դիտարկում է երկու տարբեր պատմական և գաղափարախոսական շարժումների ծագումը, զարգացման ընթացքը, քաղաքական նպատակադրումները և դրանց ազդեցությունը Մերձավոր Արևելքի ու հարակից տարածաշրջանների քաղաքական գործընթացների վրա։ Սիոնիզմը ներկայացվում է որպես հրեական ազգային շարժում, որը ձևավորվել է 19-րդ դարի վերջին՝ նպատակ ունենալով ապահովել հրեա ժողովրդի ազգային ինքնորոշումն ու պետականության ստեղծումը պատմական Պաղեստինի տարածքում, իսկ պանթուրքիզմը՝ որպես թուրքալեզու ժողովուրդների քաղաքական, մշակութային և ազգային միասնության գաղափարախոսություն, որը ձևավորվել է 19-րդ դարի վերջին և 20-րդ դարի սկզբին ու տարբեր ժամանակաշրջաններում ստացել է տարբեր քաղաքական դրսևորումներ։ Աշխատության հիմնական ուսումնասիրության առարկան այս շարժումների հնարավոր քաղաքական և ռազմավարական հատման կետերն են, դրանց գաղափարական ընդհանրությունների ու տարբերությունների մեկնաբանությունը և տարածաշրջանային ուժերի հարաբերակցության վրա դրանց ազդեցության հարցը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի աշխարհաքաղաքական դիրքին, հայ ժողովրդի պատմական փորձին, ազգային ինքնության պահպանման խնդիրներին և հայկական պետականության անվտանգության վերաբերյալ մտահոգություններին։ Գրքույկի գաղափարական առանցքում Հայաստանի գոյության, տարածքային ամբողջականության, ինքնիշխանության և ազգային շահերի պաշտպանության հարցերն են։ Հեղինակը քննարկում է այն մտահոգությունները, որոնք կապվում են թուրքական ազգայնականության, պանթուրքիստական տարածքային պատկերացումների և տարածաշրջանային քաղաքական վերադասավորումների հնարավոր հետևանքների հետ՝ դրանք դիտարկելով հայկական պատմական փորձի և ազգային անվտանգության տեսանկյունից։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև գաղափարախոսությունների և իրական քաղաքական գործընթացների փոխհարաբերության հարցը՝ ընդգծելով, որ ազգային շարժումների ծրագրերը, արտաքին քաղաքական շահերը և պետությունների ռազմավարական նպատակները կարող են էական ազդեցություն ունենալ հարևան ժողովուրդների ու պետությունների ճակատագրի վրա։ Միաժամանակ թեմայի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս տարբերակելու սիոնիզմի և պանթուրքիզմի պատմական ծագումը, գաղափարական բովանդակությունը և քաղաքական դրսևորումները՝ խուսափելով դրանք նույնականացնելուց կամ որպես միասնական երևույթ ներկայացնելուց։ Սիոնիզմն ու պանթուրքիզմը տարբեր պատմական պայմաններում ձևավորված շարժումներ են, և դրանց հնարավոր փոխգործակցության վերաբերյալ առաջադրված տեսակետները պետք է դիտարկել տվյալ ժամանակաշրջանի քաղաքական պատկերացումների ու հեղինակային մեկնաբանությունների համատեքստում։ Աշխատության գրական և բովանդակային առանձնահատկությունը հրապարակախոսական ու քաղաքական վերլուծական մոտեցումն է, որի միջոցով ազգային անվտանգության, աշխարհաքաղաքականության և գաղափարախոսությունների փոխհարաբերության բարդ հարցերը ներկայացվում են հայ ազգային շահերի տեսանկյունից։ Այն արտացոլում է 20-րդ դարի վերջին տասնամյակի հայկական քաղաքական մտքի այն մտահոգությունները, որոնք պայմանավորված էին Խորհրդային Միության փլուզմամբ, Հայաստանի անկախ պետականության վերականգնմամբ, տարածաշրջանային ուժային հարաբերությունների փոփոխությամբ և ազգային անվտանգության նոր մարտահրավերներով։ 1990 թվականը հայ ժողովրդի պատմության մեջ առանձնահատուկ ժամանակաշրջան էր, երբ անկախության վերականգնման գործընթացները, Արցախի հիմնախնդիրը և Հարավային Կովկասի քաղաքական վերափոխումները նոր հրատապություն էին հաղորդում Հայաստանի աշխարհաքաղաքական դիրքի ու ապագայի վերաբերյալ քննարկումներին։ Այս առումով աշխատությունը կարևոր է ոչ միայն իր բարձրացրած քաղաքական հարցերով, այլև որպես ժամանակաշրջանի ազգային մտահոգությունների, գաղափարական պատկերացումների և հասարակական-քաղաքական քննարկումների արտահայտություն։ Այն կարող է հետաքրքրել հայոց նորագույն պատմությամբ, քաղաքական գաղափարախոսություններով, թուրքական ազգայնականության պատմությամբ, սիոնիզմի ուսումնասիրությամբ, հայ-թուրքական հարաբերություններով և Հայաստանի ազգային անվտանգության հիմնախնդիրներով զբաղվող պատմաբաններին, քաղաքագետներին, արևելագետներին ու հետազոտողներին։ Գրքույկի արժեքը պայմանավորված է նաև նրանով, որ այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու 1990 թվականի հայ քաղաքական հրապարակախոսության առանձնահատկությունները և հասկանալու, թե ինչպես էին այդ ժամանակաշրջանի հայ մտավոր ու հասարակական շրջանակներում մեկնաբանվում Հայաստանի պետականության, տարածաշրջանային քաղաքականության և ազգային գոյության հետ կապված հարցերը։

Թարմացվել է՝ 2026-11-17
Սիոնիզմի և պանթուրքիզմի առնչությունները և դրանց սպառնալիքը Հայաստանի գոյությանը

Անվճար

Գուրգեն Մահարի Գուրգեն Մահարի 1903 թ․ – 1969 թ․ Գուրգեն Մահարին հայ արձակի և հուշագրության կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ հիմնված են սեփական կյանքի փորձի վրա։ Նա նկարագրել է խորհրդային ժամանակների դժվարությունները և բանտային կյանքը։ Նրա հայտնի գործերից է «Ծաղկած փշալարեր» վեպը։ Մահարու լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունի մարդու ազատության գաղափարը։ Նա նաև անդրադարձել է պատմական և սոցիալական թեմաներին։ Մահարու գործերը արժեքավոր վկայություն են ժամանակաշրջանի մասին։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից արձակի վրա։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել այսօր։ menu_book4 Տեսնել ավելին Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book17 Տեսնել ավելին Վահան Տերյան Վահան Տերյան 1885 թ․ – 1920 թ․ Վահան Տերյանը հայ քնարական պոեզիայի ամենասիրելի հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտահայտված են սերը, մենությունը, կարոտը և կյանքի անցողիկությունը։ Տերյանի բանաստեղծությունները հայտնի են իրենց երաժշտականությամբ և նուրբ տրամադրությամբ։ Նա մեծ ազդեցություն է կրել եվրոպական խորհրդապաշտությունից։ Նրա պոեզիան նոր շունչ է բերել հայկական գրականությանը։ Տերյանի լեզուն մեղմ է, գեղեցիկ և հուզական։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծություններ դարձել են երգեր։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա սերունդների բանաստեղծների վրա։ Տերյանի ստեղծագործությունները շարունակում են մնալ ամենաընթերցվողներից։ Նա համարվում է հայ քնարերգության մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Տեսնել ավելին Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book5 Տեսնել ավելին Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան 1884 թ․ – 1915 թ․ Դանիել Վարուժանը արևմտահայ պոեզիայի ամենատաղանդավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն բնությունը, գյուղական կյանքը և մարդու ստեղծագործ ուժը։ Վարուժանը հիանում էր աշխատանքի գեղեցկությամբ և մարդու հոգևոր ուժով։ Նրա բանաստեղծությունները հարուստ են պատկերներով և զգացմունքներով։ Նա ձգտել է վերածնել ազգային մշակութային արժեքները։ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ նա ձերբակալվել և սպանվել է։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պոեզիայի զարգացման վրա։ Վարուժանի ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Նա համարվում է արևմտահայ գրականության դասականներից մեկը։ menu_book3 Տեսնել ավելին Պերճ Պռոշյան Պերճ Պռոշյան 1837 թ․ – 1907 թ․ Պերճ Պռոշյանը հայ ռեալիստական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում պատկերել է գյուղական կյանքը և հասարակ մարդկանց առօրյան։ Նրա հերոսները սովորական մարդիկ են՝ իրենց խնդիրներով ու երազանքներով։ Պռոշյանը մեծ ուշադրություն է դարձրել սոցիալական հարցերին։ Նրա գրքերը արժեքավոր տեղեկություններ են տալիս 19-րդ դարի հայկական կյանքի մասին։ Նա կարևորել է կրթության և լուսավորության դերը։ Նրա լեզուն պարզ է և բնական։ Պռոշյանի ստեղծագործությունները աչքի են ընկնում իրատեսական նկարագրություններով։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա անունը շարունակում է հիշվել որպես ռեալիզմի կարևոր ներկայացուցիչ։ menu_book3 Տեսնել ավելին