Конституционное регулирование прав собственности и экономической деятельности։ Опыт Армении и ряда зарубежных стран

Իրավաբանություն

Աշխատանքը նվիրված է առանձին դաժանությամբ կատարված սպանությունների քրեաիրավական բնութագրին և դրանց իրավական որակման ընթացքում առաջացող տեսական ու գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում կյանքի դեմ ուղղված այն հանցավոր արարքներն են, որոնց կատարման եղանակը, հանգամանքները կամ տուժողին պատճառված ֆիզիկական և հոգեբանական տառապանքի բնույթը վկայում են առանձնահատուկ դաժանության մասին։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակն է բացահայտել այդ արարքների քրեաիրավական էությունը, սահմանել դրանց բնորոշ օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ հատկանիշները և տարբերակել դրանք սպանության այլ դրսևորումներից։ Աշխատանքում քննարկվում են հանցագործության օբյեկտը, օբյեկտիվ կողմը, սուբյեկտը և սուբյեկտիվ կողմը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով մեղավորության ձևին, հանցավոր մտադրությանը և այն հանգամանքներին, որոնք կարող են վկայել տուժողին հատուկ տառապանք պատճառելու գիտակցված ցանկության կամ այդպիսի հետևանքի գիտակցված թույլտվության մասին։ Առանձնահատուկ դաժանության գնահատումը բարդ է նրանով, որ այն միշտ չէ, որ կարող է որոշվել միայն հանցագործության արտաքին դրսևորումներով։ Անհրաժեշտ է համադրել արարքի կատարման եղանակը, տևողությունը, տուժողի վիճակը, հանցագործի վարքագիծը, դեպքին նախորդող և հաջորդող հանգամանքները, ինչպես նաև մեղավորի հոգեբանական վերաբերմունքը կատարվածի նկատմամբ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է այն հարցի ուսումնասիրությունը, թե ինչպիսի փաստական հանգամանքներ կարող են հիմք հանդիսանալ առանձնահատուկ դաժանության իրավական գնահատման համար և որոնք, ընդհակառակը, բավարար չեն այդ հատկանիշը հաստատելու համար։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև դատաբժշկական և այլ մասնագիտական ապացույցների նշանակությանը, քանի որ մարմնական վնասվածքների բնույթը, դրանց առաջացման հաջորդականությունը և տուժողի տառապանքի հնարավոր աստիճանը կարող են կարևոր դեր ունենալ իրավական գնահատման գործընթացում։ Միաժամանակ ընդգծվում է, որ իրավական որակումը չի կարող հիմնվել բացառապես վնասվածքների քանակի կամ ծանրության վրա․ անհրաժեշտ է պարզել դրանց պատճառման հանգամանքները և մեղավորի հոգեբանական վերաբերմունքը։ Առանձին բաժին կարող է նվիրվել առանձնահատուկ դաժանությամբ կատարված սպանության և հարակից հանցակազմերի սահմանազատմանը։ Այդպիսի տարբերակումը կարևոր է, քանի որ արտաքինից նման դեպքերը կարող են ունենալ ընդհանուր հատկանիշներ, սակայն իրավական հետևանքները և հանցագործության որակումը կարող են տարբեր լինել՝ կախված հանցավոր մտադրությունից, կատարման եղանակից, տուժողների թվից և այլ հանգամանքներից։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև իրավակիրառ պրակտիկայի վերլուծությունը, որի միջոցով բացահայտվում են այն դժվարությունները, որոնք առաջանում են նախաքննության և դատական քննության ընթացքում։ Հատկապես կարևոր է ապացույցների ամբողջական գնահատումը, քանի որ առանձնահատուկ դաժանության հատկանիշի հաստատումը պահանջում է ոչ միայն առանձին փաստերի արձանագրում, այլև դրանց փոխկապակցված վերլուծություն։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել նաև քրեական իրավունքի տեսության և դատական պրակտիկայի միջև առկա մոտեցումների տարբերությունները՝ առաջարկելով իրավական որակման առավել հստակ չափանիշներ։ Նման չափանիշների ձևավորումը կարևոր է իրավական որոշումների կանխատեսելիության, նույնատիպ գործերի նկատմամբ միասնական մոտեցման և անձի քրեական պատասխանատվության արդարացի սահմանման համար։ Հետազոտության արդյունքում կարող են ներկայացվել օրենսդրական և մեթոդական կատարելագործման առաջարկություններ, որոնք ուղղված կլինեն առանձնահատուկ դաժանության հասկացության առավել հստակ սահմանմանը, ապացուցման գործընթացի բարելավմանը և հարակից հանցակազմերից ճիշտ սահմանազատմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է քրեաիրավական տեսության, դատական պրակտիկայի և քրեական գործերի փաստական հանգամանքների վերլուծությունը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել առանձնահատուկ դաժանությամբ կատարված սպանությունների իրավական բնութագրի առանձնահատկությունները և մշակել դրանց ճիշտ ու հիմնավորված որակման մոտեցումներ։ Թեման ունի կարևոր գործնական նշանակություն, քանի որ նման գործերի ճիշտ իրավական գնահատումը անմիջականորեն կապված է կյանքի իրավունքի պաշտպանության, քրեական պատասխանատվության արդարացի կիրառման և դատական պրակտիկայի միասնականության ապահովման հետ։

Ինֆորմատիկա

Ինֆորմատիկա 10-րդ դասարան ընդհանուր և հումանիտար հոսք դպրոցական ուսումնական դասագիրք է, որը նախատեսված է 10-րդ դասարանի ընդհանուր և հումանիտար հոսքերի աշակերտների համար և ներկայացնում է ինֆորմատիկայի հիմնական հասկացությունները, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառությունները և թվային գրագիտության հիմունքները։ Գրքում բացատրվում են համակարգչի կառուցվածքը, օպերացիոն համակարգերի աշխատանքը, տվյալների ներկայացման ձևերը, ալգորիթմների գաղափարը և ծրագրավորման տարրական սկզբունքները՝ մատչելի և աստիճանական ձևով։ Աշխատության մեջ ընդգրկված են նաև գրասենյակային ծրագրերի կիրառությունը, ինտերնետի անվտանգ օգտագործումը, տեղեկատվության որոնման և մշակման մեթոդները, ինչպես նաև թվային միջավայրում պատասխանատու վարքագծի կանոնները։ Հեղինակները կարևորում են գործնական հմտությունների զարգացումը՝ աշակերտներին հնարավորություն տալով կիրառել գիտելիքները իրական խնդիրների լուծման մեջ և զարգացնել տրամաբանական մտածողությունը։ Դասագիրքը նպատակ ունի ձևավորել ժամանակակից տեղեկատվական հասարակության համար անհրաժեշտ հիմնական թվային կարողություններ։

Մաթեմատիկա

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է բարդ կիսահաղորդչային և գերհաղորդիչ միջավայրերում ճառագայթային ազդեցությամբ առաջացող ֆիզիկական երևույթների վերլուծությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել նյութերի կառուցվածքային և էլեկտրական հատկությունների փոփոխությունների մեխանիզմները բարձր էներգիայի ճառագայթման պայմաններում։ Նյութում քննարկվում են ճառագայթման փոխազդեցության հիմնական գործընթացները՝ իոնիզացիա, դեֆեկտների առաջացում, բյուրեղային ցանցի խախտումներ և կրիչների կոնցենտրացիայի փոփոխություններ, որոնք էական ազդեցություն են ունենում կիսահաղորդիչների էլեկտրահաղորդականության և գերհաղորդիչների կրիտիկական պարամետրերի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն բարդ համակարգերին, որտեղ միաժամանակ դրսևորվում են տարբեր ֆիզիկական երևույթներ՝ ոչ գծային հաղորդականություն, ֆազային անցումներ և քվազի-մասնիկային փոխազդեցություններ, որոնք ճառագայթման ազդեցության տակ կարող են զգալիորեն փոխվել։ Քննարկվում են նաև փորձարարական հետազոտությունների մեթոդները՝ արագացուցիչների օգտագործում, սպեկտրոսկոպիկ վերլուծություն և ցածր ջերմաստիճանային չափումներ, որոնք թույլ են տալիս գնահատել նյութերի դիմադրողականությունը և կառուցվածքային կայունությունը։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը հայագիտական բնույթի լեզվաբանական ուսումնասիրություն է, որի առանցքում հայոց լեզվի կառուցվածքի, պատմական զարգացման և հնդեվրոպական լեզվաընտանիքում նրա զբաղեցրած տեղի հետ կապված հարցերն են։ Նյութը հնարավորություն է տալիս հայերենը դիտարկել պատմահամեմատական լեզվաբանության շրջանակում՝ ուսումնասիրելով նրա հնչյունական, ձևաբանական, բառապաշարային և ստուգաբանական առանձնահատկությունները։ Հիմնական ուշադրությունը հատկացվում է լեզվական փաստերի պատմական վերլուծությանը և տարբեր ժամանակաշրջանների լեզվական նյութի համադրմանը, որի միջոցով հնարավոր է բացահայտել հայերենի զարգացման օրինաչափությունները և հնագույն լեզվական վիճակների հետ նրա կապերը։ Քննության են առնվում բառերի ծագման, հնչյունական փոփոխությունների, բառարմատների և քերականական ձևերի պատմության հետ կապված խնդիրներ՝ դրանք համեմատելով հնդեվրոպական այլ լեզուների համապատասխան տվյալների հետ։ Առանձին նշանակություն է տրվում ստուգաբանական վերլուծությանը, որի միջոցով պարզաբանվում են հայերեն բառապաշարի տարբեր շերտերի ծագումն ու պատմական զարգացումը։ Տարբերակվում են ժառանգական հնդեվրոպական բառապաշարը և պատմական լեզվական շփումների հետևանքով ձևավորված փոխառությունները՝ հնարավորություն տալով ավելի հստակ պատկերացնել հայերենի բառային կազմի ձևավորման երկարատև ընթացքը։ Ուսումնասիրվում են նաև հայերենի հնչյունական համակարգում տեղի ունեցած պատմական փոփոխությունները և դրանց համապատասխանությունները ցեղակից լեզուների հնչյունական երևույթներին։ Նման համադրությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայերենի ինքնուրույն լեզվաճյուղի ձևավորման և նրա վաղ պատմության վերականգնման համար։ Անդրադարձ է կատարվում քերականական կառուցվածքին, բառերի ձևափոխությանը, անվանական և բայական համակարգերին ու դրանց պատմական զարգացման առանձնահատկություններին։ Գրաբարի և հին գրավոր աղբյուրների լեզվական նյութը կարևոր հիմք է ծառայում հայերենի ավելի վաղ փուլերի ուսումնասիրության և լեզվական փոփոխությունների հաջորդականության բացահայտման համար։ Աշխատության մեջ լեզուն դիտարկվում է նաև ժողովուրդների պատմական շփումների ուսումնասիրության աղբյուր, քանի որ բառապաշարում պահպանված փոխառությունները և լեզվական փոխազդեցությունները կարող են տեղեկություններ հաղորդել հայերի՝ տարբեր ժամանակաշրջաններում հարևան ժողովուրդների ու մշակույթների հետ ունեցած հարաբերությունների մասին։ Այս առումով լեզվաբանական տվյալները կապվում են պատմության, մշակույթի և ազգագրության ուսումնասիրության հետ։ Գիտական կարևորություն ունի նաև հայերենի տվյալների ներգրավումը ընդհանուր հնդեվրոպաբանության խնդիրների քննության մեջ, քանի որ հայկական լեզվական նյութը հնարավորություն է տալիս համեմատական եղանակով ուսումնասիրել նախալեզվային ձևերը և հնդեվրոպական լեզուների պատմական զարգացման ընդհանուր օրինաչափությունները։ Հրատարակությունը միաժամանակ արտացոլում է հայագիտության և պատմահամեմատական լեզվաբանության զարգացման որոշակի փուլ՝ ցույց տալով այն մեթոդներն ու գիտական մոտեցումները, որոնց միջոցով հետազոտողները փորձել են համակարգել և մեկնաբանել հայերեն լեզվական նյութը։ Այն կարող է օգտակար լինել հայոց լեզվի պատմության, հնդեվրոպաբանության, ստուգաբանության, համեմատական լեզվաբանության և ընդհանուր հայագիտության խնդիրներով զբաղվող լեզվաբանների, բանասերների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Գրականություն

Սա գրականագիտական և փիլիսոփայական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է Ֆրիդրիխ Հյոլդեռլինի ստեղծագործություններում քրիստոնեական մոտիվների և գաղափարների դրսևորումների վերլուծությանը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են նրա պոեզիայում և արձակ-փիլիսոփայական տեքստերում հանդիպող աստվածաշնչյան պատկերացումները, սրբազանության ընկալումը, աստվածայինի և մարդու հարաբերության մեկնաբանությունները, ինչպես նաև զոհաբերության, մեղքի, փրկության և հոգևոր վերածննդի թեմաները։ Վերլուծվում է քրիստոնեական գաղափարների փոխակերպումը Հյոլդեռլինի բանաստեղծական աշխարհում՝ դրանց միաձուլումը անտիկ հունական մշակույթի իդեալների, գերմանական իդեալիզմի փիլիսոփայական հոսանքների և հեղինակի անձնական մետաֆիզիկական փորձառության հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նրա լեզվական խորհրդանշականությանը, միստիկական պատկերային համակարգին և պատմա-մշակութային կոնտեքստում քրիստոնեական մոտիվների վերաիմաստավորմանը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի գերմանական գրականագիտության, համեմատական գրականության և կրոնափիլիսոփայական ուսումնասիրությունների ոլորտներում՝ բացահայտելով Հյոլդեռլինի ստեղծագործության հոգևոր և գաղափարական խորքային շերտերը։

Աշխարհագրություն

Գրքում մանրամասն ներկայացվում են ռադիոակտիվ նստվածքների աղբյուրները, դրանց տարածման մեխանիզմները և ազդեցության տեսակները մարդկանց առողջության վրա։ Անդրադառնում է նաև պաշտպանական միջոցառումներին՝ ճառագայթից պաշտպանվելու տեխնիկական, հիգիենիկ և կազմակերպչական մեթոդներին, շտապ միջամտության ու երկարաժամկետ անվտանգության գործողություններին։ Աշխատությունը նախատեսված է բնակչության պաշտպանության ոլորտում աշխատող մասնագետների, միջուկային անվտանգության ու արտակարգ իրավիճակների ծառայությունների աշխատակիցների, ուսանողների և ընդհանրապես ռադիոակտիվ ռիսկերով հետաքրքրված անձանց համար, ովքեր ցանկանում են ստանալ գիտական ու գործնական ուղեցույց՝ ռադիոակտիվ վտանգներից պաշտպանվելու համար։