Народное хозяйство С.С.Р. Армении к концу восстановительного периода

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում միջազգային ֆակտորինգի զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ շեշտադրելով դրա նշանակությունը արտաքին առևտրի ֆինանսավորման, ձեռնարկությունների շրջանառու միջոցների կառավարման և միջազգային շուկաներում հայկական ընկերությունների մրցունակության բարձրացման գործում։ Հետազոտության շրջանակում ներկայացվում է ֆակտորինգի տնտեսական էությունը, դրա հիմնական տեսակներն ու գործառույթները, ինչպես նաև ֆինանսավորման այս մեխանիզմի առանձնահատկությունները միջազգային առևտրային հարաբերությունների պայմաններում։ Քննության են առնվում ֆակտորինգի միջոցով արտահանող և ներմուծող կազմակերպությունների ֆինանսական հոսքերի կառավարման, առևտրային պահանջների վերաֆինանսավորման, վճարումների հետաձգման և գործարքային ռիսկերի նվազեցման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում միջազգային ֆակտորինգի մասնակիցների փոխհարաբերություններին, ֆինանսական կազմակերպությունների դերակատարությանը և միջազգային գործարքների ընթացքում առաջացող վարկային, արժութային և այլ ռիսկերի կառավարմանը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են Հայաստանի ֆինանսական և բանկային համակարգի առանձնահատկությունները, ֆակտորինգային ծառայությունների զարգացման մակարդակը և այն տնտեսական, իրավական ու կազմակերպական գործոնները, որոնք կարող են խոչընդոտել միջազգային ֆակտորինգի լայն կիրառմանը։ Վերլուծվում են նաև հայկական ձեռնարկությունների արտաքին առևտրային գործունեության ֆինանսավորման պահանջները և ֆակտորինգի միջոցով դրանց ֆինանսական հասանելիության ընդլայնման հնարավորությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է միջազգային փորձի ուսումնասիրությունը՝ տարբեր երկրների ֆակտորինգային շուկաների զարգացման առանձնահատկությունների, կիրառվող ֆինանսական գործիքների և կարգավորման մոտեցումների համադրմամբ Հայաստանի պայմանների հետ։ Այդ համադրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն մեխանիզմները, որոնք կարող են նպաստել ՀՀ-ում միջազգային ֆակտորինգի շուկայի կայացմանը, ֆինանսական ծառայությունների բազմազանության ընդլայնմանը և արտահանմանն ուղղված ֆինանսավորման կատարելագործմանը։ Աշխատության մեջ քննարկվում են նաև միջազգային ֆակտորինգի զարգացման իրավական և ինստիտուցիոնալ նախադրյալները, շուկայի մասնակիցների փոխգործակցության արդյունավետության բարձրացման և ռիսկերի կառավարման կատարելագործման հնարավորությունները։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել ֆինանսների և բանկային գործի մասնագետների, տնտեսագետների, արտաքին առևտրով զբաղվող կազմակերպությունների ներկայացուցիչների, պետական կառավարման մարմինների մասնագետների, ուսանողների և միջազգային ֆինանսական գործիքների զարգացման խնդիրներով հետաքրքրվող հետազոտողների համար։

Գրականություն

Այս մեթոդական նյութը նվիրված է ԽՄԿԿ XX համագումարի որոշումների և նյութերի գաղափարական տարածման կազմակերպմանը գրադարանային համակարգի միջոցով՝ ընդգծելով գրադարանների դերը որպես հասարակական-քաղաքական տեղեկատվության տարածման և գաղափարական դաստիարակության կարևոր կենտրոնների։ Աշխատությունում ներկայացվում են այն հիմնական մոտեցումները, որոնք կիրառվում են համագումարի որոշումների բովանդակության բացատրության, ընթերցողների հետ աշխատանքների կազմակերպման և քարոզչական-տեղեկատվական միջոցառումների իրականացման համար՝ ներառյալ թեմատիկ ցուցահանդեսներ, քննարկումներ, դասախոսություններ և ընթերցողական ակումբներ։ Քննարկվում է նաև գրադարանավարների մեթոդական աշխատանքի առանձնահատկությունը՝ ուղղված նյութերի մատչելի և գաղափարապես ճիշտ մեկնաբանմանը, ինչպես նաև ընթերցողների քաղաքական կրթության մակարդակի բարձրացմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գրադարանների համագործակցությանը կրթական և մշակութային հաստատությունների հետ՝ նպատակ ունենալով ապահովել գաղափարական աշխատանքի համակարգվածություն և արդյունավետություն։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է տեղեկատվական նյութերի ընտրության, դասակարգման և ներկայացման սկզբունքները, որոնք թույլ են տալիս առավել արդյունավետ կերպով կազմակերպել քարոզչական գործընթացը։ Նյութի նպատակն է աջակցել գրադարանային աշխատողներին գաղափարական-լուսավորչական աշխատանքի կատարելագործման գործում և նպաստել հասարակության քաղաքական իրազեկվածության բարձրացմանը։

Lեզվաբանություն

Русский язык աշխատությունը ռուսաց լեզվի ուսուցման հիմնարար ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է լեզվի համակարգային կառուցվածքը և դրա գործառական առանձնահատկությունները, այն ընդգրկում է հնչյունաբանության, բառագիտության, ձևաբանության և շարահյուսության հիմնական բաժինները, ինչպես նաև ուղղագրության և կետադրության կանոնները, գիրքը բացատրում է լեզվական նորմերի կիրառումը տարբեր հաղորդակցական իրավիճակներում, բառապաշարի զարգացման հիմնական մեխանիզմները և ոճական տարբերությունները, միաժամանակ ներառում է գործնական վարժություններ և տեքստային վերլուծության օրինակներ, որոնք նպաստում են լեզվական հմտությունների ամրապնդմանը և ճիշտ գրավոր ու բանավոր խոսքի ձևավորմանը, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր ուսանողների և ռուսերեն լեզու ուսումնասիրողների համար։

Այլ առարկաներ

Մակրոէկոնոմիկան տնտեսագիտության այն կարևոր ճյուղն է, որն ուսումնասիրում է ազգային տնտեսության ընդհանուր գործունեությունը, տնտեսական համակարգի զարգացման օրինաչափությունները, համախառն արտադրության, զբաղվածության, գնաճի, գործազրկության, պետական բյուջեի, դրամավարկային քաղաքականության և տնտեսական աճի փոխազդեցությունները։ Այն ձևավորվել է որպես առանձին գիտական ուղղություն՝ պայմանավորված տնտեսական կյանքի բարդացմամբ, արդյունաբերության զարգացման արագ տեմպերով և պետության դերի մեծացմամբ տնտեսության կառավարման գործընթացում։ Մակրոէկոնոմիկայի ծագման հիմնական նախադրյալներից էր այն հանգամանքը, որ միկրոէկոնոմիկական ուսումնասիրությունները չէին կարող ամբողջությամբ բացատրել ազգային տնտեսության մակարդակում տեղի ունեցող լայնածավալ փոփոխությունները, ինչպիսիք էին տնտեսական ճգնաժամերը, զանգվածային գործազրկությունը կամ երկարատև գնաճը։ Հատկապես 1929-1933 թվականների համաշխարհային տնտեսական մեծ ճգնաժամը ցույց տվեց, որ անհրաժեշտ է տնտեսությունը դիտարկել ոչ միայն առանձին ձեռնարկությունների և սպառողների, այլ ամբողջ տնտեսական համակարգի մակարդակում։ Այդ շրջանում մեծ նշանակություն ունեցան անգլիացի տնտեսագետ Ջոն Մեյնարդ Քեյնս-ի գաղափարները, ով հիմնավորեց, որ պետությունը պետք է ակտիվորեն միջամտի տնտեսությանը՝ ապահովելու տնտեսական կայունություն և բարձր զբաղվածություն։ Նրա տեսությունները դարձան ժամանակակից մակրոէկոնոմիկայի հիմքը և նպաստեցին այս գիտության զարգացմանը։ Մակրոէկոնոմիկայի առաջացման անհրաժեշտ նախադրյալներից էին նաև աշխատանքի բաժանման խորացումը, միջազգային տնտեսական կապերի ընդլայնումը, շուկաների փոխկախվածության աճը և ֆինանսական համակարգի զարգացումը։ Տնտեսական հարաբերությունների բարդացումը հանգեցրեց այն բանին, որ պետությունները սկսեցին մշակել ընդհանուր տնտեսական քաղաքականություններ՝ ուղղված ազգային եկամտի աճին, սոցիալական կայունության պահպանմանը և տնտեսական ճգնաժամերի կանխմանը։ Մակրոէկոնոմիկայի հիմնական սկզբունքները հիմնված են տնտեսական համակարգի ամբողջական ուսումնասիրության վրա։ Այդ սկզբունքներից են ազգային տնտեսության միասնական դիտարկումը, տնտեսական ցուցանիշների փոխկապակցվածության ճանաչումը, պետական կարգավորման անհրաժեշտության ընդունումը և տնտեսական գործընթացների կանխատեսման հնարավորությունը։ Մակրոէկոնոմիկան լայնորեն օգտագործում է այնպիսի կարևոր ցուցանիշներ, ինչպիսիք են համախառն ներքին արդյունքը, ազգային եկամուտը, գնաճի մակարդակը, գործազրկության ցուցանիշը և վճարային հաշվեկշիռը։ Այս ցուցանիշների միջոցով գնահատվում է երկրի տնտեսական վիճակը և մշակվում տնտեսական քաղաքականությունը։ Մակրոէկոնոմիկայի կարևոր սկզբունքներից է նաև հավասարակշռության գաղափարը, որի համաձայն տնտեսության արդյունավետ զարգացումը հնարավոր է միայն այն դեպքում, երբ պահանջարկն ու առաջարկը հարաբերականորեն հավասարակշռված են։ Բացի դրանից, մակրոէկոնոմիկան ուսումնասիրում է տնտեսական ցիկլերը, որոնք բնութագրվում են վերելքների և անկումների պարբերական փոփոխություններով։ Ժամանակակից պայմաններում մակրոէկոնոմիկան մեծ դեր ունի ոչ միայն տնտեսագիտական տեսությունների զարգացման, այլև գործնական քաղաքականության մշակման մեջ, քանի որ դրա միջոցով կառավարությունները կարողանում են վերահսկել տնտեսական գործընթացները, պայքարել ճգնաժամերի դեմ և խթանել տնտեսական աճը։ Այսպիսով, մակրոէկոնոմիկայի ծագումը պայմանավորված էր տնտեսական հարաբերությունների զարգացման անհրաժեշտությամբ, իսկ դրա սկզբունքները դարձան ազգային տնտեսության արդյունավետ կառավարման և տնտեսական կայունության ապահովման կարևոր հիմք։

Քաղաքագիտություն

Քաղաքական միֆը հասարակական գիտակցության մեջ ձևավորված և տարածված պատկերացումների, պատմությունների ու խորհրդանշական մեկնաբանությունների համակարգ է, որը օգտագործվում է քաղաքական իրականությունը բացատրելու, արդարացնելու կամ որոշակի նպատակներով ուղղորդելու համար։ Դրա ծագումը կապված է մարդկային հասարակությունների վաղ փուլերի հետ, երբ աշխարհի ընկալումը հիմնված էր ոչ թե գիտական վերլուծության, այլ առասպելական մտածողության վրա, և աստիճանաբար այդ մտածողության որոշ տարրեր պահպանվել են նաև ժամանակակից քաղաքական մշակույթում՝ վերափոխված ձևերով։ Քաղաքական միֆերը կարող են ձևավորվել ինչպես բնական սոցիալական գործընթացների արդյունքում, այնպես էլ նպատակային կերպով՝ քաղաքական էլիտաների, կուսակցությունների կամ պետական ինստիտուտների կողմից, որոնք դրանք օգտագործում են հասարակական աջակցություն ձևավորելու, իշխանությունը լեգիտիմացնելու կամ հակառակորդներին վարկաբեկելու համար։ Դրանց դինամիկան պայմանավորված է այն հանգամանքով, թե որքանով են դրանք համապատասխանում հասարակության սպասումներին, վախերին և արժեքներին, քանի որ միֆերը արդյունավետ են այն դեպքում, երբ նրանք հուզականորեն ազդում են մարդկանց վրա և հեշտ են ընկալվում, նույնիսկ եթե չեն համապատասխանում իրականությանը։ Գործունեության մեխանիզմները ներառում են տեղեկատվության ընտրովի ներկայացում, խորհրդանիշների և պատմական սյուժեների օգտագործում, կրկնություն մեդիայում և կրթական կամ քարոզչական համակարգերում, ինչպես նաև հասարակական կարծիքի ձևավորման վերահսկում։ Քաղաքական միֆերը կարող են ունենալ ինչպես ինտեգրացիոն, այնպես էլ ապակայունացնող ազդեցություն․ մի կողմից դրանք կարող են ամրապնդել ազգային ինքնությունը և համախմբել հասարակությունը ընդհանուր գաղափարի շուրջ, իսկ մյուս կողմից՝ խորացնել բաժանումները, ստեղծել թշնամու կերպարներ և արդարացնել հակամարտությունները։ Ժամանակակից տեղեկատվական դարաշրջանում քաղաքական միֆերի տարածումը ավելի արագ և լայնամասշտաբ է դարձել լրատվամիջոցների և սոցիալական ցանցերի շնորհիվ, ինչը մեծացնում է դրանց ազդեցությունը հասարակական գիտակցության վրա և բարդացնում քննադատական վերլուծության հնարավորությունները։ Ընդհանուր առմամբ, քաղաքական միֆը ոչ միայն գաղափարական երևույթ է, այլ նաև իշխանության, հաղորդակցության և հասարակական ընկալման կարևոր գործիք, որը շարունակում է ակտիվ դեր ունենալ քաղաքական գործընթացներում։

Պատմություն

Վերսալյան պալատ (Վերսալ) Ֆրանսիայի պատմական և մշակութային ամենանշանավոր համալիրներից է, որը գտնվում է Փարիզի մոտակայքում՝ Վերսալ քաղաքում։ Այն կառուցվել է XVII դարում՝ Լյուդովիկոս XIV թագավորի օրոք և դարձել է Ֆրանսիայի բացարձակ միապետության խորհրդանիշը։ Վերսալյան պալատը հայտնի է իր շքեղ ճարտարապետությամբ, մեծ դահլիճներով, հայելիների սրահով և ընդարձակ այգիներով։ Այն երկար ժամանակ ծառայել է որպես թագավորական նստավայր և քաղաքական իշխանության կենտրոն։ 1789 թվականի Ֆրանսիական հեղափոխությունից հետո պալատը կորցրել է իր վարչական նշանակությունը և հետագայում վերածվել է թանգարանի։ Այսօր Վերսալը համարվում է համաշխարհային ժառանգության կարևոր հուշարձան և հանդիսանում է զբոսաշրջության գլխավոր կենտրոններից մեկը Ֆրանսիայում։