Некоторые вопросы организации параллельных вычислений в многопроцессорных вычислительных системах кластерного типа

Պատմություն

Այս աշխատությունը նվիրված է 1985–1991 թվականների Հայաստանի պարբերական մամուլի զարգացման, բովանդակային փոփոխությունների և հասարակական դերի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով վերակառուցման (պերեստրոյկա) և անկախության նախօրեի քաղաքական-սոցիալական գործընթացների ազդեցությունը մամուլի համակարգի վրա։ Գրքում վերլուծվում է խորհրդային վերջին տարիների հայկական մամուլի կառուցվածքը՝ կենտրոնական և հանրապետական թերթեր, գիտական հանդեսներ, արտադրական ու մասնագիտական պարբերականներ, ինչպես նաև դրանց խմբագրական քաղաքականության առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում 1985-ից սկսված գաղափարական մեղմացման և խոսքի հարաբերական ազատության աճին, որի արդյունքում մամուլում աստիճանաբար ընդլայնվեց քննադատական հրապարակումների շրջանակը, սկսեցին քննարկվել սոցիալական խնդիրներ, տնտեսական դժվարություններ, բնապահպանական հարցեր և հասարակական բարեփոխումների անհրաժեշտություն։ Աշխատությունում առանձնապես կարևոր տեղ է զբաղեցնում 1988 թվականի Ղարաբաղյան շարժման, Սպիտակի երկրաշարժի և 1991 թվականի անկախության գործընթացի լուսաբանման վերլուծությունը, որոնք կտրուկ փոխեցին մամուլի թեմատիկան՝ այն դարձնելով առավել քաղաքականացված և ազգային օրակարգին ուղղված։ Քննարկվում է նաև մամուլի դերի աճը հասարակական կարծիքի ձևավորման, ազգային ինքնագիտակցության բարձրացման և քաղաքական մոբիլիզացիայի գործընթացներում՝ ցույց տալով, թե ինչպես պարբերականները դարձան անցումային շրջանի կարևոր տեղեկատվական և գաղափարական հարթակներ։ Վերլուծվում են նաև գրաքննության թուլացման, խմբագրական անկախության ընդլայնման և նոր պարբերականների առաջացման միտումները, որոնք նախանշեցին հետխորհրդային մամուլի համակարգի ձևավորումը Հայաստանում։ Գրքի նպատակն է ներկայացնել այդ շրջանի մամուլի բազմաշերտ զարգացումը՝ որպես հասարակական փոփոխությունների և պետական վերափոխման կարևոր աղբյուր։

Տնտեսագիտություն

Սոցիալ-տնտեսական վիճակագրություն աշխատությունը վիճակագրության և տնտեսագիտական վերլուծության ոլորտի ուսումնական դասագիրք է, որը նվիրված է սոցիալ-տնտեսական երևույթների քանակական ուսումնասիրության, տվյալների հավաքագրման, մշակման և վերլուծության մեթոդների համակողմանի ներկայացմանը՝ նախատեսված տնտեսագիտության, վիճակագրության, ֆինանսների և հանրային կառավարման ոլորտներում սովորող ուսանողների ու մասնագետների համար, գրքում ներկայացվում են վիճակագրության հիմնական հասկացությունները՝ ընտրանք, միջիններ, տատանումներ, ինդեքսներ և դինամիկ շարքեր, ինչպես նաև դրանց կիրառությունը սոցիալ-տնտեսական գործընթացների գնահատման մեջ, բացատրվում են ազգային տնտեսության հիմնական ցուցանիշների հաշվարկման մեթոդները՝ ՀՆԱ, եկամուտ, զբաղվածություն, գնաճ և կենսամակարդակ, մանրամասն քննարկվում են վիճակագրական դիտարկման ձևերը, տվյալների խմբավորման և վերլուծության մեթոդները, ինչպես նաև ինդեքսային համակարգերի կիրառությունը տնտեսական փոփոխությունների գնահատման համար, աշխատությունը անդրադառնում է նաև ժողովրդագրական, սոցիալական և տարածաշրջանային վիճակագրության առանձնահատկություններին, ներկայացվում են վիճակագրական տեղեկատվության օգտագործման հիմնական ուղղությունները պետական կառավարման և տնտեսական քաղաքականության մշակման գործընթացներում, գրքում ընդգծվում է վիճակագրության դերը տնտեսական երևույթների օբյեկտիվ գնահատման, կանխատեսման և կառավարչական որոշումների կայացման գործում, աշխատությունը համադրում է տեսական վիճակագրական հիմքերը և կիրառական տնտեսական վերլուծությունը՝ ձևավորելով սոցիալ-տնտեսական գործընթացների քանակական ուսումնասիրության ամբողջական համակարգ։

Տնտեսագիտություն

Ձեռնարկատիրական գործունեությունը տնտեսական գործունեության ձև է, որի նպատակն է շահույթ ստանալ՝ ապրանքների արտադրության, ծառայությունների մատուցման կամ առևտրի միջոցով՝ ընդունելով ֆինանսական և տնտեսական ռիսկերը։ Ձեռնարկատիրության ձևերը տարբերվում են ըստ սեփականության, կազմակերպական կառուցվածքի և պատասխանատվության աստիճանի։ Ամենատարածված ձևերից մեկը անհատ ձեռնարկատիրությունն է, երբ մեկ անձ ինքնուրույն իրականացնում է բիզնես գործունեությունը և պատասխանատու է իր ողջ գույքով։ Մյուս ձևը գործընկերությունն է, որտեղ երկու կամ ավելի անձինք միավորում են իրենց միջոցներն ու ջանքերը՝ համատեղ կառավարելով բիզնեսը և կիսելով շահույթն ու ռիսկերը։ Կորպորացիան կամ բաժնետիրական ընկերությունը ձեռնարկատիրության ավելի բարդ ձև է, որտեղ կապիտալը բաժանված է բաժնետոմսերի, և սեփականատերերը՝ բաժնետերերը, պատասխանատվություն են կրում միայն իրենց ներդրման չափով։ Սա թույլ է տալիս մեծ ծավալի ներդրումներ ներգրավել և զարգացնել խոշոր բիզնեսներ։ Բացի այդ, կան նաև սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերություններ, որոնք համատեղում են գործընկերության և կորպորացիայի որոշ առանձնահատկություններ՝ ապահովելով ավելի ճկուն կառավարման համակարգ։ Ձեռնարկատիրական գործունեության ձևերը կարող են նաև բաժանվել պետական և մասնավոր ձեռնարկությունների, կախված նրանից, թե ով է հանդիսանում սեփականատերը։ Ժամանակակից տնտեսությունում տարածված են նաև խառը ձևերը և ֆրանչայզինգը, երբ անհատը կամ ընկերությունը օգտագործում է հայտնի բրենդի անունը և բիզնես մոդելը որոշակի պայմաններով։ Ձեռնարկատիրության տարբեր ձևերի ընտրությունը կախված է գործունեության չափից, ռիսկերի մակարդակից, ֆինանսական հնարավորություններից և զարգացման նպատակներից։ Այս ձևերի ճիշտ ընտրությունը կարևոր դեր ունի բիզնեսի հաջողության և կայուն զարգացման համար։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է կազմակերպություններում գովազդի արդյունավետության ուսումնասիրմանը և դրա գնահատման առանձնահատկություններին՝ Հայաստանի Հանրապետության շուկայի նյութերի հիման վրա։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն գործոնները, որոնք պայմանավորում են գովազդային գործունեության արդյունավորությունը, ուսումնասիրել գովազդային միջոցների ազդեցությունը սպառողների վարքագծի վրա և գնահատել կազմակերպությունների կողմից գովազդային բյուջեների օգտագործման արդյունավետությունը։ Գովազդը կազմակերպության մարքեթինգային հաղորդակցության կարևոր գործիքներից է, որի միջոցով հնարավոր է բարձրացնել ապրանքների և ծառայությունների ճանաչելիությունը, ձևավորել ապրանքանիշի նկատմամբ դրական վերաբերմունք, ներգրավել նոր հաճախորդներ և խթանել վաճառքի աճը։ Միաժամանակ գովազդային ծախսերի ավելացումը ինքնին չի երաշխավորում ցանկալի արդյունք, ուստի կազմակերպության համար կարևոր խնդիր է ճիշտ որոշել թիրախային լսարանը, հաղորդակցության ուղիները, գովազդի բովանդակությունը և կիրառվող գործիքների համադրությունը։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են գովազդի տնտեսական և հաղորդակցական էությունը, դրա հիմնական գործառույթները, նպատակները և կազմակերպության մարքեթինգային ռազմավարության մեջ ունեցած դերը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում գովազդի տարբեր տեսակների՝ հեռուստատեսային, ռադիո, տպագիր, արտաքին, առցանց, սոցիալական ցանցերի և թվային գովազդի համեմատական ուսումնասիրությանը։ Ժամանակակից պայմաններում հատկապես մեծ նշանակություն ունի թվային գովազդը, քանի որ այն կազմակերպություններին հնարավորություն է տալիս ավելի ճշգրիտ թիրախավորել սպառողների խմբերը, հետևել քարոզարշավների արդյունքներին և համեմատաբար արագ փոփոխել կիրառվող ռազմավարությունը։ Արդյունավետության գնահատման ժամանակ կարող են օգտագործվել ինչպես քանակական, այնպես էլ որակական ցուցանիշներ։ Դրանց շարքում կարևոր են գովազդի հասանելիությունը, դիտումների և արձագանքների քանակը, կայքի այցելությունները, հաճախորդների ներգրավման մակարդակը, վաճառքի փոփոխությունը, ապրանքանիշի ճանաչելիությունը, սպառողների վերաբերմունքը և գովազդային ներդրումների վերադարձը։ Սակայն գովազդի ազդեցությունը միշտ չէ, որ հնարավոր է անմիջականորեն կապել վաճառքի փոփոխության հետ, քանի որ սպառողի վարքագծի վրա միաժամանակ ազդում են գինը, ապրանքի որակը, մրցակցային միջավայրը, տնտեսական իրավիճակը, բրենդի հեղինակությունը և բազմաթիվ այլ գործոններ։ Հայաստանի Հանրապետության նյութերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տեղական շուկայի առանձնահատկությունները և հասկանալու, թե ինչպես են կազմակերպությունները համադրում ավանդական և ժամանակակից մարքեթինգային հաղորդակցության միջոցները։ Հայկական շուկայում կազմակերպությունների համար կարևոր է ոչ միայն լայն լսարանի հասանելիությունը, այլև հաղորդագրության համապատասխանեցումը կոնկրետ սպառողական խմբերի պահանջներին, հետաքրքրություններին և վարքագծային առանձնահատկություններին։ Այդ պատճառով արդյունավետ գովազդային ռազմավարության մշակման ընթացքում անհրաժեշտ է իրականացնել շուկայի և սպառողների նախնական ուսումնասիրություն, սահմանել հստակ նպատակներ և ընտրել դրանց հասնելու համապատասխան հաղորդակցական միջոցներ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է գովազդային բյուջեի օպտիմալացման խնդիրը։ Կազմակերպությունը պետք է կարողանա որոշել, թե ֆինանսական միջոցների որ մասն ուղղել տարբեր գովազդային ալիքներին, ինչպես համադրել դրանց կիրառությունը և ինչ արդյունք է ակնկալվում յուրաքանչյուր ներդրված դրամից։ Այս տեսանկյունից կարող են կիրառվել վիճակագրական, տնտեսական և տնտեսագիտամաթեմատիկական մեթոդներ, որոնք հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել գովազդային ծախսերի և կազմակերպության տնտեսական արդյունքների միջև փոխկապակցվածությունը։ Աշխատության մեջ կարևոր նշանակություն ունի նաև գովազդային արշավների նախնական, ընթացիկ և հետագա գնահատումը։ Նախնական գնահատումը թույլ է տալիս պարզել հաղորդագրության հնարավոր ընկալումը և թիրախային լսարանի համապատասխանությունը, ընթացիկ գնահատումը հնարավորություն է տալիս վերահսկել քարոզարշավի ընթացքը, իսկ հետագա գնահատումը՝ որոշել ստացված արդյունքների համապատասխանությունը նախապես սահմանված նպատակներին։ Հետազոտության շրջանակում կարող է դիտարկվել նաև սպառողի հոգեբանական վարքագիծը, քանի որ գովազդի արդյունավետությունը մեծապես կախված է ոչ միայն տեղեկատվության փոխանցումից, այլև ուշադրություն գրավելու, հետաքրքրություն առաջացնելու, վստահություն ձևավորելու և գործողության դրդելու կարողությունից։ Արդյունավետ գովազդային հաղորդակցությունը պետք է համապատասխանի սպառողի կարիքներին, լինի հասկանալի և համոզիչ, միաժամանակ պահպանելով օրինականության, հավաստիության և բարեխղճության պահանջները։ Հայաստանի Հանրապետությունում գովազդային գործունեությունը կարգավորվում է համապատասխան իրավական նորմերով, որոնք սահմանում են գովազդի ստեղծման և տարածման հիմնական պահանջներն ու սահմանափակումները։ Այս հանգամանքը ևս կարևոր է կազմակերպությունների համար, քանի որ գովազդային արդյունավետությունը պետք է գնահատվի ոչ միայն տնտեսական արդյունքի, այլև իրավական և էթիկական չափանիշների պահպանման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը գովազդի արդյունավետությունը դիտարկում է որպես կազմակերպության մարքեթինգային գործունեության համալիր արդյունք, որը ձևավորվում է ճիշտ ընտրված թիրախային լսարանի, հաղորդակցության միջոցների, բովանդակության, բյուջեի և գնահատման մեթոդների համադրման արդյունքում։ Աշխատանքը կարող է նպաստել Հայաստանի կազմակերպություններում գովազդային գործունեության կատարելագործմանը, մարքեթինգային ծախսերի ավելի արդյունավետ կառավարմանը, սպառողների պահանջների առավել խորքային ուսումնասիրմանը և գովազդային ռազմավարությունների արդյունավորության բարձրացմանը։

Այլ առարկաներ

Սպառումը, խնայողությունը և ինվեստիցիան տնտեսագիտության մեջ փոխկապակցված հիմնական կատեգորիաներ են, որոնք նկարագրում են տնային տնտեսությունների և տնտեսության ընդհանուր ֆինանսական վարքագիծը։ Սպառումը վերաբերում է եկամտի այն մասին, որը օգտագործվում է ապրանքների և ծառայությունների ձեռքբերման համար՝ անմիջական կարիքները բավարարելու նպատակով։ Այն տնտեսական գործունեության ամենակարճաժամկետ ձևն է, քանի որ ուղղված է ընթացիկ պահանջների բավարարմանը։ Խնայողությունը եկամտի այն մասն է, որը չի ծախսվում սպառման վրա և պահվում է ապագա օգտագործման կամ ներդրման նպատակով՝ ձևավորելով ֆինանսական պաշարներ։ Խնայողությունները կարող են պահվել բանկային ավանդների, կանխիկ գումարի կամ այլ ֆինանսական գործիքների տեսքով և հանդիսանում են կարևոր աղբյուր տնտեսության ֆինանսավորման համար։ Ինվեստիցիան կամ ներդրումը վերաբերում է այն միջոցներին, որոնք ուղղվում են արտադրության ընդլայնման, հիմնական կապիտալի ձեռքբերման կամ նոր նախագծերի իրականացման համար՝ նպատակ ունենալով ապագայում եկամուտ ստանալ։ Ինվեստիցիաները կարող են լինել ինչպես մասնավոր, այնպես էլ պետական և հանդիսանում են տնտեսական աճի հիմնական շարժիչ ուժը։ Այս երեք կատեգորիաները սերտորեն կապված են․ սովորաբար եկամուտի աճը կարող է մեծացնել ինչպես սպառումը, այնպես էլ խնայողությունները, իսկ խնայողությունները վերածվում են ինվեստիցիաների ֆինանսավորման աղբյուրի։ Այս հարաբերակցությունը կարևոր դեր ունի մակրոտնտեսական հավասարակշռության պահպանման և տնտեսական զարգացման ապահովման գործում։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատությունը նվիրված է տնտեսական համակարգի վերափոխման արդյունավետության գնահատման տեսական և գործնական հիմնահարցերին՝ հիմնվելով ինստիտուցիոնալ տնտեսագիտության մոտեցումների վրա։ Հեղինակը վերլուծում է տնտեսական բարեփոխումների իրականացման ընթացքում ինստիտուտների դերը, դրանց ազդեցությունը տնտեսական աճի, մրցունակության, ներդրումային միջավայրի և շուկայական հարաբերությունների զարգացման վրա։ Աշխատությունում ներկայացվում են տնտեսական համակարգի կառուցվածքային փոփոխությունների գնահատման մեթոդաբանությունները, ուսումնասիրվում են պետական և մասնավոր հատվածների փոխազդեցության առանձնահատկությունները, ինչպես նաև իրավական, քաղաքական և սոցիալական գործոնների ազդեցությունը վերափոխումների արդյունավետության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ինստիտուցիոնալ միջավայրի կատարելագործման, կառավարման որակի բարձրացման և տնտեսական քաղաքականության արդյունավետության գնահատման չափանիշներին՝ ներկայացնելով գիտականորեն հիմնավորված եզրակացություններ և գործնական առաջարկություններ։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետներին, պետական կառավարման մասնագետներին, գիտաշխատողներին, բուհերի դասախոսներին, ուսանողներին և տնտեսական բարեփոխումների ու զարգացման քաղաքականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։