ԻՆՖՈՐՄԱՏԻԿԱ. ՀԱՄԱԿԱՐԳՉԱՅԻՆ ՏԵԽՆՈԼՈԳԻԱՆԵՐ

Մշակույթ

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է պարսկական դասական պոեզիայի և ժամանակակից իրանական կերպարվեստի փոխառնչությունների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով գրական ժառանգության ազդեցությունը նորագույն գեղարվեստական մտածողության, պատկերային լեզվի և ստեղծագործական արտահայտչամիջոցների ձևավորման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում այն գործընթացն է, որի միջոցով դարերի ընթացքում ձևավորված պարսկական բանաստեղծական պատկերները, խորհրդանիշները, թեմաներն ու փիլիսոփայական գաղափարները վերաիմաստավորվում և նոր ձևերով արտահայտվում են ժամանակակից գեղանկարչության, գրաֆիկայի, քանդակագործության և հարակից արվեստների մեջ։ Աշխատանքը պարսկական դասական պոեզիան դիտարկում է ոչ միայն որպես գրական ժառանգություն, այլև որպես իրանական մշակութային հիշողության և գեղագիտական մտածողության կարևոր աղբյուր։ Դասական բանաստեղծական ավանդույթը դարեր շարունակ ձևավորել է պատկերների, խորհրդանիշների և գաղափարների հարուստ համակարգ, որն իր ազդեցությունն է թողել նաև տեսողական մշակույթի վրա։ Բանաստեղծական տեքստերում հանդիպող վարդի և սոխակի, այգու, գինու, սիրո, ճանապարհի, լույսի, թռչնի, հայելու և այլ խորհրդանիշները ժամանակակից արվեստագետների ստեղծագործություններում կարող են ստանալ նոր իմաստներ՝ պահպանելով իրենց մշակութային հիշողությունը և միաժամանակ վերափոխվելով ժամանակակից գեղարվեստական լեզվի միջոցով։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է դասական պոեզիայի հիմնական հեղինակների և նրանց ստեղծագործական ժառանգության ազդեցության ուսումնասիրությունը։ Իրանական մշակույթի մեջ առանձնահատուկ տեղ ունեցող բանաստեղծների ստեղծագործությունները դարեր շարունակ դարձել են ոչ միայն գրական, այլև գեղարվեստական ներշնչման աղբյուր։ Նրանց ստեղծագործություններում արտահայտված սիրո, հոգևոր որոնման, մարդու և աշխարհի փոխհարաբերության, կյանքի անցողիկության, ներքին ազատության և գոյաբանական հարցերի թեմաները կարող են վերածվել տեսողական պատկերների ու խորհրդանշական կոմպոզիցիաների։ Աշխատանքում կարևոր նշանակություն է տրվում պոեզիայի և կերպարվեստի միջև միջգեղարվեստական կապերի ուսումնասիրությանը։ Բանաստեղծական խոսքը կառուցվում է բառերի, պատկերների և փոխաբերությունների միջոցով, մինչդեռ կերպարվեստը նույն գաղափարները կարող է փոխանցել գույնի, գծի, ձևի, տարածության և կոմպոզիցիայի օգնությամբ։ Այս երկու արվեստների փոխազդեցության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես է գրական պատկերն անցում կատարում տեսողական միջավայր և ինչպիսի փոփոխություններ է կրում այդ ընթացքում։ Հետազոտության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել նաև պարսկական մանրանկարչության ավանդույթի ազդեցությունը ժամանակակից արվեստի վրա։ Դասական մանրանկարչությունը ձևավորել է իրանական տեսողական մշակույթի յուրահատուկ գեղագիտական սկզբունքներ՝ պայմանական տարածության, նուրբ գծանկարի, դեկորատիվ գունային լուծումների, բնապատկերային տարրերի և պատմողական պատկերների միջոցով։ Ժամանակակից արվեստագետները կարող են պահպանել այդ ավանդույթի առանձին տարրերը կամ հակադրության մեջ դնել դրանք նորարարական գեղարվեստական մոտեցումների հետ՝ ստեղծելով ավանդույթի և արդիականության յուրահատուկ համադրություն։ Աշխատանքը անդրադառնում է ժամանակակից իրանական կերպարվեստի զարգացման առանձնահատկություններին և այն սոցիալ-մշակութային միջավայրին, որտեղ ձևավորվել են նոր գեղարվեստական ուղղություններ։ Ժամանակակից արվեստագետը միաժամանակ գործում է ավանդույթի և արդիականության ազդեցության ներքո։ Մի կողմից՝ նա ժառանգում է դարավոր մշակութային խորհրդանիշներ ու պատկերային համակարգեր, մյուս կողմից՝ առնչվում է համաշխարհային ժամանակակից արվեստի միտումներին, նոր տեխնոլոգիաներին և փոփոխվող հասարակական իրականությանը։ Այս երկակի ազդեցությունը կարող է հանգեցնել դասական նյութի նոր մեկնաբանությունների և բազմաշերտ գեղարվեստական լուծումների։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է պարզել, թե ինչպիսի ձևերով է ժամանակակից արվեստում վերաիմաստավորվում դասական պոեզիայի ժառանգությունը։ Որոշ ստեղծագործություններ կարող են պահպանել բանաստեղծական սյուժեի կամ կերպարի ուղղակի ճանաչելիությունը, մինչդեռ մյուսներում գրական աղբյուրը կարող է արտահայտվել միայն խորհրդանշական, գունային կամ գաղափարական մակարդակում։ Այսպիսով, դասական պոեզիայի ազդեցությունը միշտ չէ, որ դրսևորվում է տեքստի ուղղակի պատկերավորմամբ․ այն կարող է արտահայտվել ստեղծագործության տրամադրության, կոմպոզիցիոն կառուցվածքի, խորհրդանշական համակարգի կամ փիլիսոփայական բովանդակության միջոցով։ Առանձին ուշադրության է արժանի սուֆիական և միստիկական մտածողության ազդեցությունը։ Պարսկական դասական պոեզիայի նշանակալի հատվածը կապված է հոգևոր որոնման, մարդու ներքին աշխարհի, աստվածայինի հետ միասնության և նյութական ու հոգևոր աշխարհների հարաբերության գաղափարների հետ։ Այդ գաղափարները ժամանակակից կերպարվեստում կարող են վերածվել վերացական պատկերների, խորհրդանշական կերպարների, լույսի և ստվերի հակադրությունների կամ այլ գեղարվեստական լուծումների։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է հայերենի գոյականի և ածականի խոսքիմասային տարարժեքության երևույթի ուսումնասիրությանը և դրա ուսուցման մեթոդական հիմնախնդիրներին բուհական համակարգում։ Հետազոտության առանցքում այն լեզվական դեպքերն են, երբ բառը կամ բառաձևը կարող է դրսևորվել տարբեր խոսքի մասերի նշանակությամբ և գործառույթով՝ պայմանավորված համատեքստով, շարահյուսական դիրքով, իմաստային առանձնահատկություններով և խոսքային կիրառությամբ։ Աշխատության մեջ կարևորվում է գոյականի և ածականի սահմանազատման խնդիրը, դրանց փոխադարձ անցումները, խոսքիմասային և խոսքիմաստային հատկանիշների հարաբերակցությունը, ինչպես նաև այն չափանիշները, որոնց միջոցով հնարավոր է որոշել տվյալ միավորի պատկանելությունը համապատասխան խոսքի մասին։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում տարարժեքության դրսևորման տարբեր ձևերին, դրանց լեզվական պատճառներին և գործածական առանձնահատկություններին՝ ցույց տալով, որ խոսքի մասերի դասակարգումը միշտ չէ, որ կարող է հիմնվել միայն բառի բառարանային նշանակության վրա։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչներից է տեսական նյութի ուսուցման մեթոդաբանությունը։ Քննարկվում են բուհական կրթական գործընթացում գոյականի և ածականի տարարժեքության վերաբերյալ գիտելիքների մատուցման, համակարգման և ամրապնդման արդյունավետ եղանակները, ինչպես նաև ուսանողների լեզվաբանական մտածողության և վերլուծական կարողությունների զարգացման հնարավորությունները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայոց լեզվի տեսությամբ, բառագիտությամբ, քերականությամբ և լեզվի ուսուցման մեթոդիկայով զբաղվող մասնագետների, դասախոսների, հետազոտողների և ուսանողների համար։ Այն համադրում է լեզվաբանական տեսական դիտարկումները և դրանց մանկավարժական կիրառությունը՝ նպատակ ունենալով ավելի հստակ ներկայացնել տարարժեքության էությունը և ձևավորել դրա ճանաչման ու վերլուծության գործնական հմտություններ։ Աշխատանքը 2009 թվականին հրատարակվել է որպես Խ. Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարանում պատրաստված թեկնածուական գիտական աշխատանքի սեղմագիր՝ 20 էջ ծավալով։

Պատմություն

Այս գիրքը ուսումնասիրում է Խորհրդային Հայաստանի ձևավորման և իրավաքաղաքական կարգավիճակի հարցերը՝ կենտրոնանալով 1921 թվականի Մոսկվայի և Կարսի պայմանագրերի վրա, որոնք վճռական ազդեցություն են ունեցել տարածաշրջանի սահմանների և քաղաքական դասավորության վրա։ Հեղինակը վերլուծում է այդ պայմանագրերի նախապատմությունը, դրանց կնքման միջազգային և տարածաշրջանային պայմանները, ինչպես նաև մեծ տերությունների ու հարևան պետությունների շահերի բախումը այդ գործընթացներում։ Գրքում ներկայացվում է, թե ինչպես են այդ համաձայնագրերը ձևավորել Խորհրդային Հայաստանի տարածքային ամբողջականությունը, ինչպիսի հետևանքներ են ունեցել հայկական պետականության և ազգային հարցերի համար, և ինչպես են դրանք ազդել հետագա պատմական զարգացումների վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում դիվանագիտական բանակցություններին, քաղաքական որոշումների տրամաբանությանը և հայկական կողմի դիրքորոշումների սահմանափակ հնարավորություններին այդ բարդ միջազգային իրավիճակում։ Ստեղծագործությունը հիմնված է պատմական աղբյուրների և վերլուծական մոտեցումների վրա՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով հասկանալ այդ պայմանագրերի երկարաժամկետ քաղաքական և իրավական նշանակությունը։

Բժշկություն

Գիրքը ներկայացնում է գենետիկական և կլինիկական հետազոտություն, որը նվիրված է ընտանեկան միջերկրածովյան տենդով տառապող հայ հիվանդների շրջանում MEFV և SAA1 գեների մուտացիաների ու հիվանդության կլինիկական դրսևորումների միջև առկա փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը։ Աշխատությունում վերլուծվում է, թե ինչպես են տարբեր գենետիկական փոփոխություններ ազդում հիվանդության արտահայտման բնույթի, ախտանշանների ծանրության, բարդությունների զարգացման և հիվանդության ընթացքի առանձնահատկությունների վրա։ Հեղինակը ներկայացնում է գենոտիպ–ֆենոտիպ փոխհարաբերությունների գիտական գնահատականը՝ հիմնվելով կլինիկական տվյալների, լաբորատոր հետազոտությունների և մոլեկուլային գենետիկական վերլուծությունների արդյունքների վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ամիլոիդոզի զարգացման ռիսկի, հիվանդության վաղ ախտորոշման, գենետիկական թեստավորման նշանակության և անհատականացված բուժման մոտեցումների հիմնավորմանը։ Հետազոտությունը նպաստում է ընտանեկան միջերկրածովյան տենդի ժառանգական առանձնահատկությունների ավելի խորքային ըմբռնմանը և կարող է հիմք ծառայել հիվանդության կանխարգելման, կանխատեսման և բուժման արդյունավետ ռազմավարությունների մշակման համար։ Գիրքը նախատեսված է բժիշկների, գենետիկների, ռևմատոլոգների, կենսաբժշկական հետազոտողների, ինչպես նաև բժշկական բուհերի դասախոսների և ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են ժառանգական հիվանդությունների գենետիկական հիմքերի և կլինիկական դրսևորումների ուսումնասիրությամբ։

Քաղաքագիտություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է քաղաքական երկխոսության հիմնախնդրի ուսումնասիրությանը արդի հասարակական-քաղաքական փոխակերպումների պայմաններում՝ դիտարկելով երկխոսությունը որպես քաղաքական գործընթացների, հասարակության տարբեր խմբերի փոխգործակցության և հակասությունների կարգավորման կարևոր մեխանիզմ։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել քաղաքական երկխոսության էությունը, դրա ձևավորման և զարգացման պայմանները, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնք ժամանակակից հասարակությունների արագ փոփոխությունների պայմաններում նպաստում կամ խոչընդոտում են արդյունավետ քաղաքական հաղորդակցությանը։ Աշխատության շրջանակում քաղաքական երկխոսությունը կարող է դիտարկվել ոչ միայն որպես իշխանության և ընդդիմության կամ տարբեր քաղաքական ուժերի միջև հաղորդակցության ձև, այլև որպես հասարակության, պետական ինստիտուտների, քաղաքացիական հասարակության, փորձագիտական շրջանակների և տարբեր սոցիալական խմբերի միջև փոխըմբռնման հասնելու գործընթաց։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ժամանակակից հասարակական-քաղաքական վերափոխումների ազդեցությանը քաղաքական հաղորդակցության բնույթի վրա։ Տեխնոլոգիական զարգացումը, տեղեկատվական միջավայրի արագ փոփոխությունը, սոցիալական ցանցերի տարածումը, հասարակական մասնակցության նոր ձևերը և քաղաքական գործընթացների թվայնացումը փոխում են ինչպես քաղաքական դերակատարների հաղորդակցության եղանակները, այնպես էլ հանրային կարծիքի ձևավորման մեխանիզմները։ Այս պայմաններում երկխոսությունը կարող է նպաստել հասարակական վստահության ամրապնդմանը, տարբեր շահերի համադրմանը և քաղաքական հակասությունների խաղաղ կարգավորմանը, սակայն միաժամանակ կարող է բախվել բևեռացման, ապատեղեկատվության, փոխադարձ անվստահության և քաղաքական մանիպուլյացիաների խնդիրներին։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է քաղաքական երկխոսության և ժողովրդավարական կառավարման փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը։ Արդյունավետ երկխոսությունը ենթադրում է ոչ միայն տարբեր տեսակետների արտահայտման հնարավորություն, այլև դրանց լսելու, քննարկելու և քաղաքական որոշումների կայացման գործընթացում հաշվի առնելու պատրաստակամություն։ Այդ տեսանկյունից ուսումնասիրվում են քաղաքական մասնակցության, ներկայացուցչականության, հանրային քննարկումների, փոխզիջումների և կոնսենսուսի ձևավորման խնդիրները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև քաղաքական երկխոսության տարբեր մակարդակները՝ պետական ինստիտուտների ներսում իրականացվող քննարկումներից մինչև հասարակական և միջազգային հարթակներում տեղի ունեցող բանակցություններ։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ճգնաժամային իրավիճակներում երկխոսության դերը, երբ հասարակական լարվածության, քաղաքական հակասությունների կամ ինստիտուցիոնալ անվստահության պայմաններում հաղորդակցության արդյունավետ մեխանիզմների առկայությունը կարող է էապես ազդել կայունության պահպանման և հակամարտությունների խորացման կանխարգելման վրա։ Աշխատության տեսական նշանակությունն այն է, որ քաղաքական երկխոսության երևույթը դիտարկվում է ժամանակակից հասարակական փոփոխությունների ավելի լայն համատեքստում՝ կապելով այն իշխանության, քաղաքական մշակույթի, հանրային մասնակցության, հաղորդակցության և ժողովրդավարական կառավարման հիմնախնդիրների հետ։ Գործնական առումով ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել քաղաքական գործընթացների մասնակիցների, պետական կառավարման մարմինների, հասարակական կազմակերպությունների, վերլուծաբանների և քաղաքական հաղորդակցության ոլորտում աշխատող մասնագետների համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը քաղաքական երկխոսությունը ներկայացնում է որպես ժամանակակից հասարակության մեջ փոխըմբռնման, քաղաքական մասնակցության, հակասությունների կարգավորման և կայուն հասարակական հարաբերությունների ձևավորման կարևոր գործիք՝ ուսումնասիրելով դրա հնարավորություններն ու սահմանափակումները արագ փոփոխվող հասարակական-քաղաքական միջավայրում։

Պատմություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Սասանյանների դինաստիայի պատմության ուսումնասիրությանը՝ հայ հեղինակների և պատմագիրների հաղորդած տեղեկությունների հիման վրա։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ներկայացնել Սասանյան Իրանի քաղաքական, ռազմական և հասարակական պատմության տարբեր դրվագները՝ դրանք դիտարկելով հայկական գրավոր աղբյուրների տեսանկյունից։ Հայ պատմիչների երկերը կարևոր աղբյուրագիտական նշանակություն ունեն, քանի որ Հայաստանը երկար ժամանակ գտնվել է Սասանյան Իրանի հետ սերտ քաղաքական, ռազմական և մշակութային փոխհարաբերությունների մեջ, իսկ այդ հարաբերություններն իրենց արտացոլումն են գտել հայկական պատմագրության մեջ։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել Սասանյան արքաների իշխանության ժամանակաշրջանները, արտաքին քաղաքականությունը, պատերազմները, Հայաստանի նկատմամբ իրականացվող քաղաքականությունը, հայ-իրանական հարաբերությունները և տարածաշրջանային կարևոր իրադարձությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական հեղինակների հաղորդած տեղեկությունների համադրմանը, դրանց պատմական արժեքի գնահատմանը և հնարավոր հակասությունների կամ տարբեր մեկնաբանությունների բացահայտմանը։ Աղբյուրագիտական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն վերականգնել Սասանյան պետության պատմության առանձին էջերը, այլև հասկանալ, թե ինչպես էին այդ իրադարձությունները ընկալվում և ներկայացվում հայկական պատմագրության մեջ։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև հայ և իրանական պատմական ավանդույթների փոխհարաբերությանը, պատմական հիշողության ձևավորմանը և միջնադարյան հեղինակների կողմից քաղաքական իրադարձությունների մեկնաբանման առանձնահատկություններին։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի Սասանյան ժամանակաշրջանի պատմության, հայ-իրանական հարաբերությունների և հայկական պատմագրական ժառանգության ուսումնասիրության համար և կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, հայագետներին, իրանագետներին, աղբյուրագետներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։