Отчёт о деятельности земской агрономической организации Закавказья за 1914 год по Эриванской губернии

Տնտեսագիտություն

Մարքեթինգային քաղաքականության հայեցակարգը ներկայացնում է այն սկզբունքների, նպատակների և գործիքների համակարգը, որի միջոցով կազմակերպությունը ուսումնասիրում է շուկան, ձևավորում է պահանջարկը և արդյունավետ կերպով իրականացնում է իր ապրանքների կամ ծառայությունների առաջխաղացումը և վաճառքը։ Այն հիմնված է շուկայի վերլուծության, սպառողների կարիքների բացահայտման և մրցակցային միջավայրի գնահատման վրա։ Մարքեթինգային քաղաքականությունը ներառում է մարքեթինգային համալիրի հիմնական տարրերը՝ ապրանքային քաղաքականություն (product), գնային քաղաքականություն (price), բաշխման կամ դիստրիբուցիոն քաղաքականություն (place) և առաջխաղացման քաղաքականություն (promotion), որոնք միասին հայտնի են որպես 4P մոդել։ Այս համակարգի միջոցով կազմակերպությունը որոշում է, թե ինչ արտադրել, ինչ գնով վաճառել, ինչպես հասցնել սպառողին և ինչպես տեղեկացնել շուկային իր առաջարկի մասին։ Մարքեթինգային քաղաքականության հայեցակարգը նպատակ ունի ապահովել սպառողի բավարարվածությունը և կազմակերպության շահութաբերությունը՝ ստեղծելով հավասարակշռություն շուկայի պահանջների և ընկերության հնարավորությունների միջև։ Ժամանակակից պայմաններում այն նաև ներառում է թվային մարքեթինգի գործիքներ, բրենդինգ և տվյալների վրա հիմնված որոշումների կայացում, ինչը բարձրացնում է մրցունակությունը և շուկայի արդյունավետությունը։

Lեզվաբանություն

Այս աշխատանքը նվիրված է համեմատության պատկերաձևի (ֆիգուրայի) ուսումնասիրությանը որպես հեղինակի անհատական ոճի կարևոր առանձնահատկություն՝ անգլերեն լեզվի նյութի հիման վրա։ Վերլուծության մեջ դիտարկվում է, թե ինչպես են համեմատական կառուցվածքները՝ «as…as», «like», «as if», ինչպես նաև ավելի բարդ և անուղղակի համեմատական ձևերը, օգտագործվում տարբեր հեղինակների կողմից ոչ միայն պատկերավոր արտահայտչականության համար, այլ նաև որպես ոճային ինքնության ձևավորման միջոց։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն դեպքերին, երբ համեմատությունը դուրս է գալիս զուտ լեզվական պարզ կառուցվածքի սահմաններից և դառնում է հեղինակային մտածողության, աշխարհընկալման և գեղարվեստական պատկերավորման համակարգի մաս։ Աշխատությունում վերլուծվում են տարբեր գրական ժանրերի օրինակներ՝ ցույց տալու համար, թե ինչպես է համեմատության ֆիգուրան նպաստում տեքստի էմոցիոնալ լարվածության, պատկերայնության և արտահայտչական խորության բարձրացմանը։ Միաժամանակ դիտարկվում են համեմատության և այլ ոճական միջոցների փոխազդեցությունները՝ մետաֆորայի, հիպերբոլայի և էպիտետի հետ, որոնք միասին ձևավորում են հեղինակի անհատական լեզվական ոճը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ընդգծում է, որ համեմատության ֆիգուրան ոչ միայն լեզվական կառուցվածք է, այլև կարևոր գործիք է գրողի ոճական ինքնության և գեղարվեստական մտածողության բացահայտման համար:

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է Կարեն Միքայելյանի ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրությանը և հայ-ռուսական գրական ու հասարակական կապերի զարգացման գործում նրա ունեցած դերի գնահատմանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է գրողի գրական, հրապարակախոսական և հասարակական գործունեության վրա՝ այն դիտարկելով XX դարի հայ և ռուս մշակութային փոխհարաբերությունների համատեքստում։ Քննության են առնվում նրա ստեղծագործությունների գաղափարական և գեղարվեստական առանձնահատկությունները, թեմատիկ ուղղությունները, հեղինակային աշխարհայացքը և ժամանակաշրջանի հասարակական խնդիրների արտացոլումը։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում այն հանգամանքին, թե ինչպես է նրա գործունեությունը նպաստել հայկական գրականության և մշակույթի ներկայացմանը ռուսալեզու մտավոր ու գրական միջավայրում և, հակառակ ուղղությամբ, ռուսական գրական ու հասարակական մտքի հետ հայկական մշակութային շրջանակների հաղորդակցությանը։ Ուսումնասիրվում են գրական փոխազդեցությունների ձևերը, ստեղծագործական շփումները, հրապարակախոսական գործունեությունը, թարգմանական և մշակութային միջնորդության հնարավոր դրսևորումները, ինչպես նաև տարբեր գրական շրջանակների միջև գաղափարների տարածման գործընթացները։ Կարևորվում է հեղինակի գործունեության հասարակական կողմը, քանի որ գրական կապերը դիտարկվում են ոչ միայն գեղարվեստական ստեղծագործությունների փոխադարձ ազդեցության, այլև մտավորականների համագործակցության, մամուլի, մշակութային նախաձեռնությունների և հասարակական քննարկումների համատեքստում։ Նրա ստեղծագործական ուղու ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել անհատական գրական գործունեության և ավելի լայն միջմշակութային գործընթացների փոխկապակցվածությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ազգային մշակութային ինքնության պահպանման և այլ գրական ավանդույթների հետ երկխոսության խնդիրներին՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող են տարբեր մշակութային միջավայրերի միջև կապերը նպաստել գրական մտքի զարգացմանն ու փոխադարձ ճանաչողությանը։ Աշխատությունը նաև հնարավորություն է տալիս գնահատել տվյալ ժամանակաշրջանի հայ-ռուսական հասարակական հարաբերությունների մշակութային բաղադրիչը և հասկանալ գրականության դերը ժողովուրդների միջև մտավոր հաղորդակցության ձևավորման գործում։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի ինչպես առանձին հեղինակի ստեղծագործական ժառանգության համակարգված գնահատման, այնպես էլ հայ և ռուս գրականությունների պատմական փոխառնչությունների ուսումնասիրության համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հայ գրականության պատմությամբ, ռուս գրականությամբ, համեմատական գրականագիտությամբ, հայ-ռուսական մշակութային հարաբերություններով և գրական-հասարակական կապերի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների, գրականագետների և ուսանողների համար։

Ֆինանսներ

Ֆինանսական առողջացման վարույթը Հայաստանի Հանրապետությունում աշխատությունը գիտագործնական բնույթի իրավաբանական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ֆինանսական առողջացման վարույթի իրավական կարգավորման և կիրառական մեխանիզմների վերլուծությանը՝ կենտրոնանալով սնանկության գործընթացներում պարտապանի վճարունակության վերականգնման հնարավորությունների վրա, այն ուսումնասիրում է ֆինանսական առողջացման ծրագրերի մշակման, հաստատման և իրականացման իրավական հիմքերը, պարտատերերի և պարտապանի իրավունքների ու պարտականությունների հավասարակշռությունը, ինչպես նաև դատարանների և կառավարման մարմինների դերակատարությունը վերականգնողական գործընթացներում, գիրքը միաժամանակ անդրադառնում է միջազգային փորձին և համեմատական իրավունքի մոտեցումներին՝ փորձելով գնահատել Հայաստանի օրենսդրության արդյունավետությունը և դրա զարգացման հնարավոր ուղղությունները, ներկայացնելով նաև գործնական օրինակներ, դատական պրակտիկայի վերլուծություններ և ճգնաժամային կառավարման մեխանիզմներ, որոնք կարևոր նշանակություն ունեն տնտեսավարող սուբյեկտների կայունության և տնտեսական միջավայրի առողջացման համար։

Իրավաբանություն

Работа посвящена комплексному исследованию института освобождения от уголовной ответственности в связи с деятельным раскаянием и выявлению проблем его теоретического обоснования и практического применения посредством сравнительно-правового анализа. В центре внимания находится деятельное раскаяние как форма положительного постпреступного поведения лица, совершившего преступление, при которой добровольные действия виновного могут иметь юридическое значение для решения вопроса об освобождении от уголовной ответственности. Исследование рассматривает содержание и признаки данного института, его место в системе оснований освобождения от уголовной ответственности, условия применения соответствующих норм и правовые последствия принятого решения. Особое значение имеет разграничение собственно раскаяния как внутреннего психологического отношения лица к содеянному и объективно выраженного деятельного поведения, направленного на устранение или уменьшение вредных последствий преступления, возмещение ущерба, оказание содействия правоохранительным органам и иное позитивное постпреступное поведение. Научные исследования отмечают, что именно отсутствие достаточно четких критериев деятельного раскаяния и неоднозначность его законодательного регулирования создают определенные трудности для правоприменительной практики. Существенную часть работы составляет сравнительно-правовое исследование законодательства различных государств, позволяющее выявить сходства и различия в подходах к определению условий освобождения, характеру требований к поведению виновного, пределам усмотрения правоприменителя и последствиям освобождения. Такой подход дает возможность оценить преимущества и недостатки национальной модели и определить направления возможного совершенствования уголовно-правового регулирования. Особое внимание уделяется проблеме соотношения обязательных и оценочных условий освобождения от ответственности, поскольку чрезмерно широкое усмотрение может создавать риск неодинакового применения закона, тогда как чрезмерная формализация способна препятствовать индивидуализации уголовно-правового воздействия. Исследование также затрагивает взаимосвязь деятельного раскаяния с другими основаниями освобождения от уголовной ответственности, в частности с примирением с потерпевшим, добровольным отказом от преступления и специальными основаниями освобождения, предусмотренными нормами Особенной части уголовного законодательства. Важным направлением является анализ роли возмещения вреда, содействия раскрытию преступления, добровольного признания и иных позитивных действий лица в оценке его постпреступного поведения. Отдельное внимание может уделяться вопросам эффективности применения рассматриваемого института, единообразию судебной и следственной практики, защите прав потерпевших и обеспечению баланса между интересами личности, общества и государства. Значимость сравнительного подхода подтверждается и исследованиями, сопоставляющими регулирование деятельного раскаяния в законодательстве разных государств, в частности России, Беларуси и Украины. Для армянского уголовно-правового контекста тема также представляет непосредственный интерес: исследования указывают на необходимость совершенствования законодательной регламентации института деятельного раскаяния и выработки более обоснованных критериев его применения. В целом работа направлена на формирование научно обоснованных предложений по совершенствованию уголовного законодательства и правоприменительной практики, повышению определенности условий освобождения от ответственности, обеспечению единообразия принимаемых решений и более эффективному использованию поощрительных механизмов уголовного права.

Մանկավարժություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է դեկորատիվ-կիրառական արվեստի դասընթացների, խմբակների և ֆակուլտատիվ պարապմունքների միջոցով սովորողների գեղարվեստական-ստեղծագործական կարողությունների զարգացման ուսումնասիրությանը։ Աշխատության կենտրոնում այն մանկավարժական պայմաններն ու մեթոդներն են, որոնց կիրառմամբ հնարավոր է խթանել սովորողների ստեղծագործական մտածողությունը, գեղագիտական ընկալումը, երևակայությունը, ինքնուրույնությունը և գործնական հմտությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում է դեկորատիվ-կիրառական արվեստի կրթական ներուժը՝ հաշվի առնելով դրա կապը մշակութային ժառանգության, ստեղծագործական ինքնարտահայտման և սովորողի անհատական զարգացման հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր նյութերի, տեխնիկաների և ստեղծագործական առաջադրանքների կիրառմանը, որոնք հնարավորություն են տալիս սովորողներին ոչ միայն յուրացնել գործնական հմտություններ, այլև ինքնուրույն գաղափարներ ձևավորել և դրանք վերածել գեղարվեստական աշխատանքների։ Քննության են առնվում խմբակային և արտադասարանային գործունեության կազմակերպման առանձնահատկությունները, ուսուցման մեթոդների ընտրությունը, ստեղծագործական միջավայրի ձևավորումը և սովորողների անհատական կարողությունների հաշվառումը։ Աշխատության մեջ կարևորվում է ուսուցչի դերը՝ որպես ստեղծագործական գործընթացը ուղղորդող և սովորողի նախաձեռնողականությունը խթանող մասնագետի, ինչպես նաև սովորողների ակտիվ մասնակցությունը սեփական ստեղծագործական արդյունքի ձևավորման գործընթացում։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև ստեղծագործական ունակությունների զարգացման չափանիշներին, սովորողների աշխատանքների գնահատման սկզբունքներին և առաջընթացի դիտարկման հնարավոր մեթոդներին։ Դեկորատիվ-կիրառական արվեստի պարապմունքները դիտարկվում են ոչ միայն որպես գեղարվեստական հմտությունների ձևավորման միջոց, այլև որպես սովորողների գեղագիտական ճաշակի, աշխատասիրության, համառության, մանր մոտորիկայի, համագործակցության և մշակութային արժեքների նկատմամբ հետաքրքրության զարգացման արդյունավետ միջավայր։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու արտադասարանային գեղարվեստական գործունեության մանկավարժական հնարավորությունները և մշակելու սովորողների գեղարվեստական-ստեղծագործական կարողությունների զարգացմանն ուղղված առավել արդյունավետ մոտեցումներ։ Այն կարող է օգտակար լինել մանկավարժների, արվեստի ուսուցիչների, խմբակավարների, կրթական ծրագրեր մշակողների, մանկավարժական բուհերի ուսանողների, հետազոտողների և դեկորատիվ-կիրառական արվեստի միջոցով երեխաների ստեղծագործական զարգացման խնդիրներով հետաքրքրվող մասնագետների համար։