Палеолит в Армении

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է 1950–1980-ական թվականների հայկական բեմանկարչության զարգացման հիմնական միտումների և գեղարվեստական արտահայտչամիջոցների փոփոխությունների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է բեմական միջավայրի գեղարվեստական կազմակերպման, բեմանկարչական կերպարի ձևավորման, տարածության կառուցման, կոմպոզիցիոն սկզբունքների և գունային լուծումների զարգացման առանձնահատկությունների վրա։ Քննության են առնվում տարբեր ժամանակաշրջաններում բեմադրության տեսողական կառուցվածքի վերաբերյալ պատկերացումների փոփոխությունները և դրանց կապը թատերական արվեստի ընդհանուր գեղագիտական զարգացումների հետ։ Բեմանկարչությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես ներկայացման արտաքին ձևավորման միջոց, այլև որպես բեմադրության գաղափարական և կերպարային համակարգի կարևոր բաղադրիչ, որը մասնակցում է ստեղծագործության բովանդակության բացահայտմանը և հանդիսատեսի գեղարվեստական ընկալման ձևավորմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բեմական տարածության կազմակերպմանը՝ ուսումնասիրելով դեկորացիաների, ծավալների, հարթությունների, լուսային միջավայրի և դերասանի շարժման միջև ձևավորվող փոխհարաբերությունները։ Վերլուծվում են կոմպոզիցիոն լուծումների փոփոխությունները՝ ավանդական դեկորատիվ կառուցվածքներից մինչև պայմանական, ընդհանրացված և առավել արտահայտչական ձևերի կիրառումը։ Կարևորվում է նաև գույնի դերը բեմական կերպարի ստեղծման գործընթացում, դրա հուզական, խորհրդանշական և կառուցվածքային նշանակությունը, ինչպես նաև գունային հարաբերությունների կապը ներկայացման ընդհանուր գաղափարական ու գեղարվեստական մտահղացման հետ։ Անդրադարձ է կատարվում բեմանկարչի և ռեժիսորի ստեղծագործական համագործակցությանը, քանի որ բեմական ձևավորման սկզբունքների փոփոխությունները սերտորեն կապված են տվյալ ժամանակաշրջանի ռեժիսորական մտածողության և թատերական նորարարությունների հետ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևել մի քանի տասնամյակների ընթացքում հայկական թատրոնի տեսողական լեզվի վերափոխմանը, ազգային գեղարվեստական ավանդույթների և ժամանակակից ձևաստեղծման սկզբունքների փոխազդեցությանը, ինչպես նաև առանձին ստեղծագործական մոտեցումների ազդեցությանը բեմանկարչության զարգացման վրա։ Բեմական ձևավորման օրինակների համեմատական դիտարկումը նպաստում է տարբեր ժամանակաշրջանների ոճական առանձնահատկությունների, գեղարվեստական որոնումների և նոր արտահայտչամիջոցների բացահայտմանը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հայ թատրոնի և կերպարվեստի փոխհարաբերությունների ուսումնասիրման համար՝ ներկայացնելով բեմանկարչությունը որպես ինքնուրույն ստեղծագործական ոլորտ և միաժամանակ թատերական ներկայացման ամբողջական համակարգի բաղադրիչ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել թատերագիտության, արվեստաբանության, բեմանկարչության, թատրոնի պատմության և բեմական ձևավորման ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, նկարիչների, ռեժիսորների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Գյուղատնտեսություն

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում գյուղատնտեսության ապահովագրության իրականացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ գյուղատնտեսական արտադրությանն ուղեկցող բազմաբնույթ ռիսկերի պայմաններում ապահովագրական մեխանիզմների դերի և արդյունավետության գնահատման նպատակով։ Հետազոտության հիմքում այն իրողությունն է, որ գյուղատնտեսությունը զգալիորեն կախված է բնական և կլիմայական պայմաններից, ինչի հետևանքով գյուղատնտեսական արտադրողները կարող են բախվել բերքի կորստի, կենդանիների անկման, ցրտահարության, կարկտահարության, երաշտի, ուժեղ տեղումների և այլ անբարենպաստ երևույթների հետևանքով առաջացող ֆինանսական վնասների։ Այս պայմաններում ապահովագրությունը դիտարկվում է որպես ռիսկերի կառավարման կարևոր գործիք, որը կարող է նվազեցնել գյուղատնտեսական տնտեսությունների եկամուտների անկայունությունը և նպաստել դրանց ֆինանսական կայունությանը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել գյուղատնտեսական ապահովագրության տնտեսական էությունը, դրա հիմնական սկզբունքները և կիրառման առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով գյուղատնտեսության ոլորտի արտադրական ցիկլերի, եկամուտների սեզոնայնության և բնական ռիսկերի առանձնահատկությունները։ Կարևոր խնդիր է ապահովագրական ռիսկերի ճիշտ նույնականացումը և գնահատումը, քանի որ տարբեր մշակաբույսեր, մարզեր և գյուղատնտեսական գործունեության տեսակներ ունեն ռիսկերի տարբեր մակարդակներ։ Հետազոտության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել նաև ապահովագրական պայմանագրերի կառուցվածքը՝ ապահովագրության օբյեկտները, ապահովագրական դեպքերը, ծածկույթի չափը, ապահովագրավճարները, փոխհատուցման մեխանիզմները և վնասի գնահատման կարգը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում գյուղատնտեսական ապահովագրության պետական աջակցության մեխանիզմներին։ Գյուղատնտեսական ապահովագրության տարածման համար կարևոր դեր կարող է ունենալ պետության կողմից ապահովագրավճարների մասնակի սուբսիդավորումը, քանի որ գյուղատնտեսական ռիսկերի բարձր մակարդակը կարող է ապահովագրությունը թանկ դարձնել փոքր և միջին տնտեսությունների համար։ Պետական մասնակցությունը կարող է նպաստել ապահովագրական ծառայությունների մատչելիության բարձրացմանը և գյուղատնտեսական արտադրողների կողմից դրանց օգտագործման ընդլայնմանը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ապահովագրական ընկերությունների և գյուղատնտեսական արտադրողների փոխհարաբերություններին։ Արդյունավետ համակարգի համար անհրաժեշտ է, որ ապահովագրական ընկերությունները կարողանան ճիշտ գնահատել ռիսկերը և վնասները, իսկ գյուղատնտեսական տնտեսությունները բավարար տեղեկացված լինեն ապահովագրության պայմանների, առավելությունների և սահմանափակումների վերաբերյալ։ Տեղեկատվության պակասը և ապահովագրական մշակույթի ոչ բավարար մակարդակը կարող են խոչընդոտել համակարգի տարածմանը։ Կարևոր խնդիր է նաև ապահովագրական դեպքերի ժամանակ վնասի օբյեկտիվ և արագ գնահատումը։ Գյուղատնտեսության ոլորտում վնասները կարող են ընդգրկել մեծ տարածքներ և տարբեր աստիճանի վնասվածություն ունեցող մշակաբույսեր կամ կենդանիներ, ուստի փոխհատուցման գործընթացի արդյունավետությունը մեծապես կախված է գնահատման մեթոդների ճշգրտությունից։ Այս համատեքստում կարող են ուսումնասիրվել ժամանակակից տեխնոլոգիաների՝ հեռահար զոնդավորման, արբանյակային տվյալների, թվային քարտեզագրման և տվյալների վերլուծության հնարավորությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև գյուղատնտեսական ապահովագրության պահանջարկի վրա ազդող գործոնների բացահայտումը։ Գյուղատնտեսական տնտեսությունների չափը, եկամուտների մակարդակը, ապահովագրության արժեքը, նախկինում ունեցած վնասների փորձը, պետական աջակցության առկայությունը, ֆինանսական գրագիտությունը և ապահովագրական ընկերությունների նկատմամբ վստահությունը կարող են ազդել ապահովագրական ծառայությունից օգտվելու որոշման վրա։ Այս գործոնների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչու որոշ տնտեսություններ ակտիվորեն օգտվում են ապահովագրությունից, իսկ մյուսները նախընտրում են ռիսկերը կրել ինքնուրույն։ Աշխատանքում կարող է վերլուծվել նաև գյուղատնտեսության ապահովագրության զարգացմանը խոչընդոտող հիմնախնդիրների ամբողջությունը։ Դրանց թվում կարող են լինել ապահովագրական ծառայությունների համեմատաբար բարձր արժեքը, գյուղացիական տնտեսությունների սահմանափակ ֆինանսական հնարավորությունները, ռիսկերի գնահատման բարդությունը, վնասների փոխհատուցման նկատմամբ անվստահությունը, տեղեկատվության պակասը և ապահովագրական շուկայի սահմանափակ ծավալը։ Խնդիրների լուծումը պահանջում է պետության, ապահովագրական ընկերությունների, գյուղատնտեսական արտադրողների և ոլորտային կառույցների համագործակցություն։ Գործնական առումով աշխատանքը կարող է առաջարկել գյուղատնտեսական ապահովագրության կատարելագործման ուղղություններ՝ ապահովագրական արտադրանքի բազմազանեցում, պայմանների պարզեցում, ֆերմերների իրազեկվածության բարձրացում, ռիսկերի գնահատման մեթոդների կատարելագործում, պետական աջակցության արդյունավետության բարձրացում և թվային տեխնոլոգիաների ավելի լայն կիրառում։ Կարևոր է նաև ապահովագրական համակարգը համապատասխանեցնել տարբեր մարզերի և գյուղատնտեսական գործունեության տեսակների առանձնահատկություններին՝ խուսափելով բոլոր տնտեսությունների համար միատեսակ մոտեցումից։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը գյուղատնտեսության ապահովագրությունը դիտարկում է որպես ՀՀ գյուղատնտեսական ոլորտի ֆինանսական կայունության և ռիսկերի կառավարման կարևոր բաղադրիչ։ Դրա արդյունավետ զարգացումը կարող է նպաստել գյուղատնտեսական արտադրողների եկամուտների պաշտպանությանն, ներդրումային ակտիվության բարձրացմանը, արտադրության շարունակականության ապահովմանը և բնական ու կլիմայական ռիսկերի հետևանքով առաջացող տնտեսական կորուստների մեղմմանը։

Քիմիա

Աշխատությունը նվիրված է α,β-դեհիդրոպեպտիդների ածանցյալների սինթեզի մեթոդների և դրանց ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով ամինոբենզոյական թթուների մնացորդներ պարունակող միացությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունները և կենսաբանական ակտիվության հնարավոր ուղղությունները։ Հեղինակը վերլուծում է դեհիդրոպեպտիդների ստացման հիմնական սինթետիկ ուղիները՝ ներառյալ կոնդենսացման, օքսիդացման և կատալիտիկ ռեակցիաների կիրառումը՝ նպատակ ունենալով ստանալ կայուն և ֆունկցիոնալացված պեպտիդային համակարգեր։ Գրքում դիտարկվում են ստացված միացությունների կառուցվածք-հատկություն հարաբերությունները՝ ընդգծելով կոնյուգացված կապերի, էլեկտրոնային դելոկալիզացիայի և մոլեկուլային կոնֆորմացիայի ազդեցությունը քիմիական կայունության և ռեակտիվության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ամինոբենզոյական թթուների ներմուծման ազդեցությանը պեպտիդային շղթաների ֆիզիկաքիմիական վարքագծի և հնարավոր կենսաբանական ակտիվության վրա։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև սպեկտրոսկոպիկ, քրոմատոգրաֆիկ և կառուցվածքային վերլուծության մեթոդները՝ ստացված միացությունների բնութագրման համար։ Աշխատությունը ընդգծում է դեհիդրոպեպտիդների ածանցյալների կարևորությունը դեղագործական քիմիայի և նոր կենսաակտիվ նյութերի մշակման ոլորտում։ Այն օգտակար է քիմիկոսների, դեղագետների և կենսաքիմիայի ոլորտի հետազոտողների համար։

Կենսաբանություն

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի սուլֆիդային հանքավայրերում քեմոլիթոտրոֆ բակտերիաների տարածվածության, կենսաբանական առանձնահատկությունների և դրանց գործնական կիրառության հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն միկրոօրգանիզմներն են, որոնք իրենց կենսագործունեության համար օգտագործում են անօրգանական միացությունների օքսիդացման արդյունքում ստացվող էներգիան և այդ գործընթացների միջոցով կարող են էական դեր ունենալ հանքային միջավայրերում տարրերի բնական շրջանառության, հատկապես մետաղների լուծման ու տեղափոխման գործընթացներում։ Աշխատանքը կարևոր է Հայաստանի հանքային ռեսուրսների և երկրաբանական առանձնահատկությունների համատեքստում, քանի որ սուլֆիդային հանքերը հարուստ են տարբեր մետաղական միացություններով, իսկ դրանցից մետաղների արդյունահանման ավանդական մեթոդների նկատմամբ կենսաբանական մոտեցումները կարող են ներկայացնել ավելի նպատակային և բնապահպանական տեսանկյունից հետաքրքիր այլընտրանքներ։ Հետազոտության ընթացքում ուշադրություն է դարձվում տարբեր հանքավայրերից մեկուսացված կամ հայտնաբերված քեմոլիթոտրոֆ բակտերիաների տեսակային և ֆիզիոլոգիական առանձնահատկություններին, դրանց աճի պայմաններին, նյութափոխանակության բնույթին, հանքանյութերի հետ փոխազդեցությանը և մետաղների կենսատարալվացման գործընթացներում հնարավոր դերակատարությանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի այն հարցը, թե ինչպիսի միկրոօրգանիզմներ են առավել հարմար մետաղների կենսաբանական տարալվացման համար, ինչ պայմաններում են նրանք ցուցաբերում առավել ակտիվ կենսաքիմիական գործունեություն և որքան արդյունավետ կարող են նպաստել սուլֆիդային հանքանյութերից մետաղների անցմանը լուծույթ։ Նման ուսումնասիրությունները կարող են հիմք հանդիսանալ Հայաստանի հանքարդյունաբերության համար կենսատեխնոլոգիական մեթոդների զարգացման, դժվարամատչելի կամ ցածր պարունակությամբ հանքանյութերից արժեքավոր մետաղների կորզման արդյունավետության բարձրացման և որոշ դեպքերում քիմիական ռեագենտների կիրառման նվազեցման ուղղությամբ։ Միաժամանակ աշխատանքը կարևոր է նաև բնապահպանական տեսանկյունից, քանի որ հանքավայրերում միկրոօրգանիզմների գործունեության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի լավ հասկանալ հանքարդյունաբերական տարածքներում ընթացող կենսաերկրաքիմիական գործընթացները, թթվային դրենաժի առաջացման հետ կապված երևույթները և մետաղների բնական միգրացիան։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են արժեքավոր լինել մանրէաբանության, մանրէաբանական կենսատեխնոլոգիայի, երկրաքիմիայի, հանքաբանության և հանքարդյունաբերության ոլորտների մասնագետների համար, քանի որ դրանք միավորում են հիմնարար գիտելիքը կիրառական խնդրի՝ մետաղների կենսատարալվացման հեռանկարների գնահատման հետ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ Հայաստանի սուլֆիդային հանքավայրերը կարող են դիտարկվել ոչ միայն որպես մետաղական հումքի աղբյուր, այլև որպես կենսաբանական բազմազանության և արդյունաբերական նշանակություն ունեցող միկրոօրգանիզմների պոտենցիալ բնական միջավայր, որի ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել տեղական կենսատեխնոլոգիական լուծումների ստեղծմանը և հանքային ռեսուրսների առավել արդյունավետ ու գիտականորեն հիմնավորված օգտագործմանը։

Կենսաբանություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է մարդու էքսֆոլիատիվ (թափվող) բջիջներում ցիտոգենետիկական խանգարումների ուսումնասիրությանը՝ միկրոմիջուկային թեստի կիրառմամբ։ Գրքում ներկայացվում են բջջային գենետիկայի հիմունքները և քրոմոսոմային վնասումների ձևավորման մեխանիզմները՝ ընդգծելով մուտագեն և գենոտոքսիկ գործոնների ազդեցությունը մարդու օրգանիզմի վրա։ Հեղինակը վերլուծում է միկրոմիջուկային թեստի մեթոդաբանական հիմքերը, դրա զգայունությունը և կիրառելիությունը որպես բջջային գենետիկական վնասների վաղ հայտնաբերման գործիք։ Աշխատությունում քննարկվում են շրջակա միջավայրի տարբեր գործոնների՝ քիմիական նյութերի, ճառագայթման և կենսաբանական ազդեցությունների կապը քրոմոսոմային աբերացիաների և միկրոմիջուկների ձևավորման հաճախականության հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հետազոտական արդյունքների վիճակագրական մշակմանը, ռիսկերի գնահատմանը և կանխարգելիչ բժշկության մեջ այս մեթոդի կիրառման հնարավորություններին։ Գիրքը նախատեսված է գենետիկների, կենսաբանների, բժշկական լաբորատորիաների մասնագետների, թունաբանների, հանրային առողջապահության ոլորտի աշխատողների և ուսանողների համար՝ առաջարկելով ինչպես տեսական հիմքեր, այնպես էլ կիրառական մոտեցումներ ցիտոգենետիկական հետազոտությունների ոլորտում։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է հանրային ծառայողների աշխատանքի վարձատրության գործող համակարգի ուսումնասիրմանը և դրա կատարելագործման հիմնական ուղղությունների բացահայտմանը։ Վերլուծվում են հանրային ծառայության ոլորտում աշխատավարձերի ձևավորման սկզբունքները, վարձատրության կառուցվածքը, պաշտոնների գնահատման մեխանիզմները և աշխատանքի արդյունավետության հետ փոխկապակցված խթանման գործիքները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են գործող համակարգի առավելություններն ու խնդիրները, այդ թվում՝ վարձատրության արդարության, մրցունակության, թափանցիկության և հանրային ծառայության գրավչության հետ կապված հարցերը։ Քննարկվում են միջազգային փորձը, ժամանակակից կառավարչական մոտեցումները և դրանց կիրառման հնարավորությունները՝ ուղղված հանրային ծառայողների մասնագիտական մոտիվացիայի բարձրացմանը, արդյունավետ աշխատանքի խրախուսմանը և պետական կառավարման համակարգի կատարելագործմանը։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի հանրային կառավարման բարեփոխումների, մարդկային ռեսուրսների կառավարման և պետական ծառայության զարգացման խնդիրների ուսումնասիրման համար՝ հետաքրքրություն ներկայացնելով պետական կառավարման մասնագետների, տնտեսագետների, իրավաբանների և ոլորտի հետազոտողների համար։