Разработка комплекса алгоритмов программ иерархической сегментации восстановления изображений

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է հայ միջնադարյան արվեստի պատմագրության ձևավորման, զարգացման և լուսաբանման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը 19-րդ դարի և 20-րդ դարասկզբի հայ պարբերական մամուլի էջերում։ Գրքում վերլուծվում են այն գաղափարական, գիտական և մշակութային գործընթացները, որոնց շրջանակներում հայ մտավորականները, պատմաբանները, արվեստաբանները և հրապարակախոսները անդրադարձել են հայկական միջնադարյան ճարտարապետությանը, քանդակագործությանը, մանրանկարչությանը և արվեստի այլ ճյուղերին։ Հեղինակը բացահայտում է, թե ինչպես են ժամանակի պարբերականները նպաստել ազգային մշակութային ժառանգության արժևորմանը, գիտական շրջանառության մեջ մտցրել արվեստագիտական նոր նյութեր և ձևավորել հայ միջնադարյան արվեստի վերաբերյալ հանրային ու գիտական պատկերացումները։ Ուսումնասիրությունը ներկայացնում է տարբեր մամուլային աղբյուրներում տեղ գտած հոդվածների, ակնարկների, հետազոտությունների և բանավեճերի համեմատական քննություն՝ ցույց տալով դրանց դերը արվեստի պատմության ազգային դպրոցի կայացման գործում։ Աշխատության մեջ առանձնակի ուշադրություն է դարձվում նաև հայ մշակութային ինքնության, պատմական հիշողության և ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման գործընթացներում միջնադարյան արվեստի նշանակության ընկալմանը։ Գիրքը նախատեսված է արվեստաբանների, պատմաբանների, հայագետների, մշակութաբանների, ուսանողների և բոլոր այն ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրված են հայկական մշակութային ժառանգության ուսումնասիրման պատմությամբ և հայ պարբերական մամուլի գիտամշակութային դերակատարությամբ։

Այլ առարկաներ

Բաժնետիրական ընկերությունների լուծարումը իրավական և տնտեսական գործընթաց է, որի ընթացքում բաժնետիրական ընկերությունը դադարեցնում է իր գործունեությունը, կատարում է պարտավորությունների վերջնական կարգավորում և իր ակտիվները վերածում դրամական միջոցների՝ դրանք բաշխելով պարտատերերի և բաժնետերերի միջև օրենքով սահմանված հերթականությամբ, այս գործընթացը կարող է լինել կամավոր, երբ բաժնետերերի ժողովը որոշում է դադարեցնել ընկերության գործունեությունը, կամ հարկադիր՝ դատարանի կամ պետական մարմինների որոշմամբ՝ օրինակ սնանկության, օրենքի խախտումների կամ գործունեության անհնարինության դեպքում, լուծարման ընթացքում ձևավորվում է լուծարային հանձնաժողով, որը իրականացնում է ընկերության գույքի հաշվառումը, պարտքերի մարումը, պահանջների կարգավորումը և մնացած միջոցների բաշխումը բաժնետերերի միջև, առաջնահերթությամբ վճարվում են պարտատերերի պահանջները, այնուհետև՝ պետության նկատմամբ հարկային պարտավորությունները, և միայն վերջում՝ բաժնետերերին հասանելիք բաժնեմասերը, լուծարման գործընթացը նաև ներառում է հաշվետվությունների ներկայացում պետական ռեգիստրին և հարկային մարմիններին, ինչպես նաև ընկերության իրավաբանական անձի վերջնական դադարեցում, և ընդհանուր առմամբ այն ծառայում է որպես մեխանիզմ տնտեսական շրջանառության կարգավորման և շուկայի առողջացման համար՝ թույլ տալով դուրս բերել ոչ արդյունավետ կամ պարտքային ծանրաբեռնված կազմակերպությունները տնտեսական համակարգից։

Իրավաբանություն

Այս գիրքը նվիրված է մասնավոր կյանքի անձեռնմխելիության իրավունքի տեսական և գործնական հիմնահարցերի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ համեմատաիրավական վերլուծության շրջանակում ներկայացնելով տարբեր պետությունների իրավական համակարգերում ձևավորված մոտեցումները, միջազգային իրավական չափանիշները և դատական պրակտիկան։ Աշխատությունն անդրադառնում է անձնական և ընտանեկան կյանքի, բնակարանի, հաղորդակցության գաղտնիության, անձնական տվյալների պաշտպանության, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների զարգացման պայմաններում գաղտնիության ապահովման, ինչպես նաև պետական և մասնավոր սուբյեկտների միջամտության իրավաչափության սահմաններին։ Վերլուծվում են միջազգային պայմանագրերի, սահմանադրական նորմերի, մարդու իրավունքների պաշտպանության մեխանիզմների և ազգային օրենսդրությունների առանձնահատկությունները՝ բացահայտելով դրանց ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, դատավորների, փաստաբանների, իրավագիտության դասախոսների և ուսանողների, ինչպես նաև մարդու իրավունքների պաշտպանության ոլորտում գործունեություն ծավալող մասնագետների և բոլոր այն ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրված են մասնավոր կյանքի պաշտպանության իրավական հիմնախնդիրներով։

Բժշկություն

Գիտական աշխատանքը նվիրված է էնտերոբիոզի ժամանակակից համաճարակաբանական օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը և դրա նկատմամբ համաճարակաբանական հսկողության համակարգի կատարելագործման ուղիների մշակմանը։ Էնտերոբիոզը լայնորեն տարածված հելմինթային վարակ է, որի հարուցիչը մարդու աղիքային մակաբույծն է։ Հիվանդության տարածման առանձնահատկությունները պայմանավորված են հարուցչի կենսաբանական հատկություններով, փոխանցման մեխանիզմով, բնակչության կենցաղային և հիգիենիկ պայմաններով, ինչպես նաև կազմակերպված կոլեկտիվներում վարակի տարածման բարձր հնարավորությամբ։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակն է բացահայտել հիվանդության տարածվածության, սեզոնայնության, տարիքային և սոցիալական կառուցվածքի, ինչպես նաև վարակի փոխանցմանը նպաստող գործոնների ժամանակակից առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել երեխաների շրջանում հիվանդության տարածմանը, քանի որ մանկական կոլեկտիվներում սերտ շփումները և հիգիենիկ սովորությունների առանձնահատկությունները կարող են նպաստել վարակի փոխանցմանը։ Աշխատանքի շրջանակում կարող է իրականացվել տարբեր տարիքային խմբերում հիվանդացության մակարդակի համեմատական ուսումնասիրություն՝ հաշվի առնելով բնակության վայրը, կենցաղային պայմանները, կազմակերպված կոլեկտիվ հաճախելը և այլ համաճարակաբանական գործոններ։ Կարևոր ուղղություն է հիվանդության տարածման ժամանակային դինամիկայի ուսումնասիրությունը։ Տարիների ընթացքում հիվանդացության ցուցանիշների փոփոխության վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել համաճարակաբանական իրավիճակի զարգացումը և բացահայտել այն ժամանակաշրջանները, երբ վարակի տարածման ռիսկը բարձրանում է։ Սեզոնային տատանումների ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել կանխարգելիչ միջոցառումների ճիշտ ժամանակային պլանավորմանը։ Հիվանդության տարածման գործում առանձնահատուկ դեր ունի փոխանցման մեխանիզմը։ Հարուցիչի ձվերը կարող են տարածվել կենցաղային շփումների, աղտոտված ձեռքերի, առարկաների և շրջակա միջավայրի միջոցով, ինչի պատճառով անձնական հիգիենայի կանոնների պահպանումը կարևոր նշանակություն ունի վարակի կանխարգելման համար։ Ուստի հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ բնակչության հիգիենիկ վարքագծին, ձեռքերի լվացման սովորություններին, եղունգների խնամքին, բնակելի և կազմակերպված միջավայրի սանիտարական պայմաններին և այդ գործոնների կապին հիվանդության տարածման հետ։ Էնտերոբիոզի դեմ պայքարի կարևոր բաղադրիչ է ժամանակին հայտնաբերումը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել հիվանդության ախտորոշման և լաբորատոր հայտնաբերման կիրառվող մեթոդները, դրանց արդյունավետությունը և համաճարակաբանական հետազոտությունների շրջանակում օգտագործման հնարավորությունները։ Վաղ հայտնաբերումը կարևոր է ոչ միայն հիվանդի բուժման, այլև վարակի հետագա տարածումը կանխելու համար։ Համաճարակաբանական հսկողության համակարգի կատարելագործման տեսանկյունից կարևոր է դեպքերի գրանցման, տվյալների հավաքագրման, վերլուծության և փոխանցման մեխանիզմների ուսումնասիրությունը։ Հուսալի համաճարակաբանական տեղեկատվությունը հնարավորություն է տալիս ժամանակին գնահատել իրավիճակը, բացահայտել վարակի տարածման օջախները և կազմակերպել նպատակային կանխարգելիչ միջոցառումներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել կազմակերպված մանկական հաստատություններում հսկողության կազմակերպմանը։ Նախադպրոցական և դպրոցական միջավայրերում վարակի հայտնաբերման դեպքում կարևոր է ոչ միայն հիվանդի նկատմամբ համապատասխան բժշկական միջոցառումների իրականացումը, այլև շփվող անձանց նկատմամբ համաճարակաբանական վերահսկողությունը, հիգիենիկ պայմանների բարելավումը և անհրաժեշտ կանխարգելիչ միջոցառումների կազմակերպումը։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել նաև ընտանիքի և կրթական հաստատության համագործակցության նշանակությունը, քանի որ վարակի կանխարգելումը պահանջում է հետևողական վարքագիծ ինչպես երեխայի, այնպես էլ նրա շրջապատի կողմից։ Հիվանդության նկատմամբ համաճարակաբանական հսկողության արդյունավետությունը մեծապես կախված է բնակչության իրազեկվածության մակարդակից։ Կանխարգելիչ կրթական ծրագրերը կարող են ուղղված լինել անձնական հիգիենայի, ձեռքերի ճիշտ լվացման, եղունգների խնամքի, կենցաղային իրերի մաքրության և վարակի կրկնակի փոխանցումը կանխելու վերաբերյալ գիտելիքների տարածմանը։ Այդպիսի միջոցառումները հատկապես կարևոր են երեխաների և նրանց ծնողների շրջանում։ Ուսումնասիրության գործնական նշանակությունը կայանում է էնտերոբիոզի համաճարակաբանական իրավիճակի գնահատման և հսկողության համակարգի բարելավման առաջարկությունների մշակման մեջ։ Կարող են առաջարկվել դեպքերի հայտնաբերման և գրանցման կատարելագործում, համաճարակաբանական տվյալների պարբերական վերլուծություն, ռիսկային խմբերի ավելի նպատակային հսկողություն, կազմակերպված կոլեկտիվներում կանխարգելիչ միջոցառումների ուժեղացում և բնակչության առողջապահական իրազեկվածության բարձրացում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը հիվանդության նկատմամբ պայքարը դիտարկում է ոչ միայն որպես առանձին վարակված անձանց հայտնաբերման և բուժման խնդիր, այլ որպես համաճարակաբանական համալիր գործընթաց, որը ներառում է հիվանդության տարածվածության շարունակական գնահատում, փոխանցման գործոնների բացահայտում, վաղ հայտնաբերում, կանխարգելում, առողջապահական կրթություն և համաճարակաբանական տվյալների արդյունավետ կառավարում։ Նման համակարգային մոտեցումը կարող է նպաստել վարակի տարածման սահմանափակմանը, կրկնակի վարակման դեպքերի նվազեցմանը և բնակչության առողջության պահպանման արդյունավետության բարձրացմանը։

Այլ առարկաներ

Ակունք. Գիտական հոդվածների ժողովածու – թիվ 2 (8)-ը գիտական պարբերական ժողովածու է, որը ներառում է տարբեր հեղինակների ակադեմիական հոդվածներ՝ հիմնականում հայագիտության, պատմության, լեզվաբանության, մշակութաբանության և հարակից հասարակական գիտությունների ոլորտներից, աշխատությունում ներկայացված ուսումնասիրությունները վերաբերում են հայ ժողովրդի պատմական զարգացման տարբեր փուլերին, աղբյուրագիտական վերլուծություններին, լեզվամշակութային գործընթացներին և ազգային ժառանգության ուսումնասիրության արդի մոտեցումներին, ժողովածուն ունի գիտական բնույթ և ծառայում է որպես հետազոտական արդյունքների հրապարակման և մասնագիտական քննարկումների հարթակ, որտեղ համադրվում են տարբեր մեթոդաբանական մոտեցումներ և գիտական դպրոցների դիրքորոշումներ, միաժամանակ ընդգծվում է հայագիտական հետազոտությունների շարունակական զարգացումը և նոր գիտական խնդիրների ձևակերպումը, աշխատությունը նպաստում է գիտելիքի տարածմանը և ակադեմիական համագործակցության խորացմանը՝ ապահովելով գիտական հաղորդակցության կարևոր միջավայր։

Քաղաքագիտություն

Գիրքը նվիրված է ԱՄՆ-ում և Գերմանիայում ձևավորված հայկական և թուրքական համայնքների գործունեության ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի և Թուրքիայի արտաքին քաղաքական գործընթացների համատեքստում։ Աշխատության մեջ իրականացվում է համեմատական վերլուծություն՝ բացահայտելու համայնքային կառույցների, կազմակերպությունների և հասարակական խմբերի ազդեցությունը երկու երկրների միջազգային հարաբերությունների, քաղաքական օրակարգերի և հանրային դիվանագիտության վրա։ Հեղինակը ուսումնասիրում է սփյուռքային համայնքների ձևավորման առանձնահատկությունները, նրանց կազմակերպչական ներուժը, քաղաքական լոբբինգի մեխանիզմները և կապերը համապատասխան պետությունների արտաքին քաղաքական շահերի հետ։ Ներկայացվում են հայկական և թուրքական համայնքների գործունեության հիմնական ուղղությունները, դրանց տարբերություններն ու ընդհանրությունները, ինչպես նաև դրանց դերը պատմական, քաղաքական և հասարակական հարցերի շուրջ ձևավորվող դիրքորոշումների ներկայացման գործում։ Աշխատությունը կարևոր աղբյուր է միջազգային հարաբերությունների, քաղաքագիտության, սփյուռքագիտության և տարածաշրջանային ուսումնասիրությունների ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար՝ նպաստելով համայնքային քաղաքականության և արտաքին հարաբերությունների փոխազդեցության խորքային ըմբռնմանը։