Синаптические процессы нейронах спинного мозга и черной субстанции на модели болезни паркинсона в условиях овариэктомии и протекции синэстролом

Lեզվաբանություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է գրաբարի նախդիրների համակարգին և դրանց գործածությանը հայ մատենագրության մեջ 5-11-րդ դարերի ընթացքում՝ ընդգծելով լեզվական կառուցվածքների զարգացման և իմաստային գործառույթների փոփոխությունները վաղ միջնադարյան հայերենում։ Դիտարկվում են գրաբարի նախդիրների հիմնական տեսակները, դրանց շարահյուսական դերը և կապակցական հնարավորությունները, ինչպես նաև այն ձևերը, որոնց միջոցով նախդիրները մասնակցում են գոյականական և բայական կառույցների ձևավորմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ գրաբարում նախդիրները հաճախ հանդես են գալիս ոչ միայն որպես տարածական կամ ժամանակային հարաբերություններ արտահայտող միավորներ, այլ նաև որպես ավելի վերացական իմաստային կապերի ցուցիչներ, որոնք նպաստում են տեքստի տրամաբանական կառուցվածքի ձևավորմանը։ Աշխատանքում վերլուծվում է 5-11-րդ դարերի հայ մատենագրության նյութը՝ ներառյալ պատմիչների, եկեղեցական հեղինակների և թարգմանական գրականության օրինակները, որոնցում պարզորոշ երևում է նախդիրների գործածության բազմազանությունն ու աստիճանական կայունացումը։ Քննարկվում է նաև հունարենից կատարված թարգմանությունների ազդեցությունը գրաբարի նախդիրային համակարգի վրա, ինչպես նաև այն, թե ինչպես են լեզվական փոխառությունները նպաստել շարահյուսական նոր ձևերի ձևավորմանը։ Ընդգծվում է, որ գրաբարի նախդիրների ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն լեզվաբանական տեսանկյունից, այլ նաև հայ մատենագրության տեքստային կառուցվածքի, ոճական առանձնահատկությունների և պատմամշակութային զարգացման ավելի խոր ընկալման համար։

Այլ առարկաներ

Այս նյութը ներկայացնում է հանձնարարական բնույթի գրականության ցանկ և ուղեցույցային մոտեցումներ՝ ուղղված կոմունիստական կենսակերպի և աշխատանքի սկզբունքների ձևավորմանն ու ամրապնդմանը հասարակության մեջ։ Այն անդրադառնում է գաղափարական այն հիմքերին, որոնք նպատակ ունեն ձևավորել կոլեկտիվիզմի, սոցիալիստական աշխատանքի էթիկայի և հասարակական պարտքի գիտակցման վրա հիմնված վարքագիծ։ Նյութում ընդգրկված գրականությունը սովորաբար ուղղված է աշխատավորի դաստիարակությանը, արտադրական կարգապահության բարձրացմանը, հասարակական ունեցվածքի նկատմամբ պատասխանատու վերաբերմունքի ձևավորմանը և անհատական ու կոլեկտիվ շահերի համադրմանը։ Շեշտադրվում է նաև գաղափարական կրթության դերը՝ որպես սոցիալիստական հասարակարգում անձի ձևավորման կարևոր գործոն, որտեղ աշխատանքը դիտարկվում է ոչ միայն տնտեսական անհրաժեշտություն, այլև բարոյական և հասարակական արժեք։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության արտաքին տնտեսական հարաբերությունների կարևորագույն մակրոտնտեսական ցուցանիշներից մեկի ձևավորման, կառուցվածքի և կարգավորման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են երկրի և արտաքին աշխարհի միջև ապրանքների, ծառայությունների, եկամուտների, տրանսֆերտների և ֆինանսական միջոցների շարժի հիմնական ուղղությունները՝ ուշադրություն դարձնելով դրանց ազդեցությանը տնտեսության արտաքին հավասարակշռության և ֆինանսական կայունության վրա։ Քննվում են ընթացիկ հաշվի, կապիտալի և ֆինանսական գործառնությունների փոխկապակցվածությունը, արտաքին առևտրի կառուցվածքը, արտահանման ու ներմուծման հարաբերակցությունը, ինչպես նաև արտաքին ֆինանսական հոսքերի նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում արտաքին անհավասարակշռությունների առաջացման պատճառներին և այն գործոններին, որոնք կարող են պայմանավորել ընթացիկ հաշվի պակասուրդի կամ այլ կառուցվածքային շեղումների ձևավորումը։ Դիտարկվում են տնտեսության ներմուծումից կախվածությունը, արտահանման մրցունակությունը, փոխարժեքային զարգացումները, ներքին պահանջարկը, ներդրումային հոսքերը և արտաքին տնտեսական միջավայրի փոփոխությունները։ Կարևորվում է դրամավարկային, հարկաբյուջետային, փոխարժեքային և արտաքին առևտրային քաղաքականությունների փոխազդեցությունը՝ արտաքին հավասարակշռության պահպանման տեսանկյունից։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է միջազգային պահուստների դերի ուսումնասիրությունը, քանի որ դրանք կարող են նշանակություն ունենալ արտաքին վճարումների սպասարկման և արտաքին տնտեսական ցնցումների նկատմամբ երկրի դիմակայունության ապահովման համար։ Ուսումնասիրվում են նաև օտարերկրյա ուղղակի ներդրումների, վարկային միջոցների, պետական ու մասնավոր արտաքին պարտավորությունների և դրամական փոխանցումների ազդեցության ընդհանուր մեխանիզմները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում արտաքին առևտրի կառուցվածքային խնդիրներին և արտահանման հնարավորությունների ընդլայնմանը, քանի որ արտադրության մրցունակության, ապրանքների ու ծառայությունների արտահանման և արտաքին շուկաների հասանելիության փոփոխությունները կարող են էականորեն անդրադառնալ արտաքին հաշիվների վիճակի վրա։ Մակրոտնտեսական ցուցանիշների և դրանց միջև պատճառահետևանքային կապերի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու տարբեր կարգավորիչ գործիքների հնարավոր ազդեցությունները և դրանց կիրառման սահմանափակումները։ Կարևորվում է նաև արտաքին ցնցումների՝ միջազգային գների փոփոխությունների, ֆինանսական հոսքերի տատանումների և արտաքին պահանջարկի փոփոխության ազդեցության գնահատումը։ Տեսական մոտեցումների և Հայաստանի տնտեսության առանձնահատկությունների համադրումը հնարավորություն է տալիս համակարգված ներկայացնելու արտաքին տնտեսական հավասարակշռության կառավարման խնդիրները և դրանց լուծման համար կիրառվող տնտեսական քաղաքականության գործիքակազմը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել մակրոտնտեսագիտության, միջազգային տնտեսագիտության, ֆինանսների և արտաքին տնտեսական քաղաքականության ոլորտներում աշխատող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Բնապահպանություն

Շրջակա միջավայրի կայուն պահպանումը ժամանակակից աշխարհի կարևորագույն խնդիրներից մեկն է, որի նպատակն է ապահովել բնական ռեսուրսների խելամիտ օգտագործումը, էկոլոգիական հավասարակշռության պահպանումը և ապագա սերունդների համար անվտանգ ու առողջ կենսապայմանների ստեղծումը։ Արդյունաբերության, քաղաքաշինության, տրանսպորտի և մարդկային գործունեության արագ զարգացումը հանգեցրել է օդի, ջրի և հողի աղտոտման, կենսաբազմազանության կրճատման և կլիմայական փոփոխությունների խորացման, ինչի հետևանքով մեծացել է բնապահպանական խնդիրների կարևորությունը։ Կայուն պահպանման հիմնական ուղղություններից են բնական պաշարների արդյունավետ կառավարումը, վերականգնվող էներգիայի օգտագործումը, թափոնների վերամշակումը, անտառների և ջրային ռեսուրսների պաշտպանությունը, ինչպես նաև շրջակա միջավայրի աղտոտման նվազեցումը։ Կարևոր դեր ունեն նաև էկոլոգիական կրթությունը և հասարակության իրազեկվածության բարձրացումը, քանի որ մարդկանց պատասխանատու վերաբերմունքը բնության նկատմամբ նպաստում է բնապահպանական խնդիրների լուծմանը։ Ժամանակակից տեխնոլոգիաները հնարավորություն են տալիս մշակել էկոլոգիապես անվտանգ արտադրական մեթոդներ, վերահսկել աղտոտման մակարդակը և կանխատեսել բնապահպանական ռիսկերը։ Միջազգային համագործակցությունը ևս կարևոր նշանակություն ունի, քանի որ բազմաթիվ բնապահպանական խնդիրներ ունեն գլոբալ բնույթ և պահանջում են տարբեր երկրների համատեղ ջանքերը։ Բացի այդ, շրջակա միջավայրի պահպանությունը սերտորեն կապված է տնտեսական և սոցիալական զարգացման հետ, քանի որ կայուն զարգացումը ենթադրում է բնական ռեսուրսների օգտագործում առանց բնության վերականգնման հնարավորությունները վնասելու։ Այսպիսով, շրջակա միջավայրի կայուն պահպանումը կարևոր նախապայման է մարդկության առողջ կյանքի, տնտեսական կայունության և բնական համակարգերի երկարաժամկետ պահպանման համար։

Պատմություն

Отрывок из предисловия к книге: «Армянская Советская Социалистическая Республика занимает видное место в народном хозяйстве Советского Союза. В единое народное хозяйство CCCP она входит как район развитой горнодобывающей промышленности, цветной металлургии, машиностроения, химической, легкой и пищевой промышленности, производства строительных материалов и электроэнергии на базе гидроресурсов. Важное место в хозяйстве республики занимают возделывание зерновых и технических культур, виноградарство, плодоводство и животноводство»... В книге упоминается о проделанных и планируемых работах в Армянской ССР

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության և Իրանի Իսլամական Հանրապետության միջև հարաբերությունների զարգացման գործընթացին 1991-2005 թվականների ընթացքում՝ ընդգծելով նորանկախ Հայաստանի արտաքին քաղաքականության ձևավորման պայմաններում Իրանի հետ համագործակցության առանձնահատկությունները, ուղղությունները և դինամիկան։ Հեղինակը վերլուծում է երկու պետությունների միջև քաղաքական երկխոսության հաստատման փուլերը, դիվանագիտական կապերի ամրապնդումը և տարածաշրջանային համագործակցության ձևավորման նախադրյալները՝ հաշվի առնելով Հարավային Կովկասի աշխարհաքաղաքական բարդ միջավայրը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում էներգետիկ համագործակցությանը, տրանսպորտային և ենթակառուցվածքային նախագծերին, տնտեսական կապերի զարգացմանը, ինչպես նաև սահմանային անվտանգության և տարածաշրջանային կայունության հարցերին։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև միջազգային պատժամիջոցների և արտաքին ճնշումների պայմաններում Իրանի վարած քաղաքականության ազդեցությունը Հայաստանի արտաքին տնտեսական և քաղաքական հնարավորությունների վրա, ինչպես նաև երկու երկրների միջև փոխադարձ շահերի համընկնումները։ Վերլուծվում է տարածաշրջանային ուժային կենտրոնների ազդեցությունը, մասնավորապես Ռուսաստանի Դաշնության, Միացյալ Նահանգների և հարևան պետությունների դերակատարությունը հայ-իրանական հարաբերությունների զարգացման վրա։ Նյութը ցույց է տալիս, որ 1991-2005 թվականներին ձևավորվել է հարաբերությունների համեմատաբար կայուն և պրագմատիկ հենք, որը նպաստել է Հայաստանի արտաքին քաղաքականության բազմավեկտորության ամրապնդմանը և տարածաշրջանային համագործակցության խորացմանը՝ Iran և Armenia միջև։