ФИНАНСЫ И КРЕДИТ

Տնտեսագիտություն

Գիրքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում բնակարանային ֆոնդի կառավարման համակարգի ուսումնասիրությանը՝ անդրադառնալով դրա արդյունավետության բարձրացման, առկա խնդիրների բացահայտման և կառավարման ժամանակակից մեխանիզմների ներդրման հիմնահարցերին։ Աշխատության մեջ բնակարանային ֆոնդը դիտարկվում է որպես երկրի սոցիալ-տնտեսական և քաղաքային զարգացման կարևոր բաղադրիչ, որի արդյունավետ կառավարումը անմիջականորեն կապված է բնակչության կենսապայմանների, բնակարանների պահպանման, շենքերի տեխնիկական վիճակի, համայնքային ենթակառուցվածքների և քաղաքային միջավայրի որակի հետ։ Քննարկվում են բնակարանային ֆոնդի ձևավորման և պահպանման առանձնահատկությունները, սեփականության տարբեր ձևերը, կառավարման գործող մոդելները և դրանց կիրառման ընթացքում առաջացող կազմակերպական, ֆինանսական ու իրավական խնդիրները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բազմաբնակարան շենքերի կառավարմանը, բնակիչների և կառավարման մարմինների փոխհարաբերություններին, ընդհանուր օգտագործման տարածքների պահպանմանը, վերանորոգման և սպասարկման աշխատանքների կազմակերպմանը, ինչպես նաև ֆինանսավորման արդյունավետ աղբյուրների որոնմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են նաև պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների դերերը բնակարանային քաղաքականության իրականացման գործում, բնակարանային ֆոնդի տեխնիկական վիճակի գնահատման և վերահսկողության մեխանիզմները, ինչպես նաև կառավարման ոլորտում առկա թերությունների հաղթահարման հնարավորությունները։ Գրքում ներկայացվող մոտեցումները միտված են բնակարանային ֆոնդի կառավարման արդյունավետության բարձրացմանը՝ շեշտադրելով կառավարման թափանցիկությունը, պատասխանատվության հստակեցումը, բնակիչների մասնակցության ընդլայնումը և ֆինանսատնտեսական մեխանիզմների կատարելագործումը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, քաղաքաշինության և համայնքային կառավարման մասնագետների, բնակարանային քաղաքականությամբ զբաղվող պետական և տեղական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչների, հետազոտողների, ուսանողների և ոլորտի այլ մասնագետների համար։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում պետական ֆինանսական վերահսկողություն իրականացնող մարմինների իրավական կարգավիճակի և դրա առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում այն պետական կառույցների գործունեությունն է, որոնց միջոցով վերահսկվում է պետական ֆինանսական միջոցների ձևավորման, բաշխման և օգտագործման օրինականությունը, արդյունավետությունն ու նպատակային բնույթը։ Ուսումնասիրվում են այդ մարմինների իրավական հիմքերը, լիազորությունների շրջանակը, գործառույթները, կառուցվածքային առանձնահատկությունները և պետական կառավարման համակարգում նրանց տեղն ու դերը։ Աշխատության մեջ կարևոր ուշադրություն է դարձվում ֆինանսական վերահսկողության իրականացման ձևերին և մեթոդներին, վերահսկող մարմինների իրավունքներին ու պարտականություններին, ստուգումների և ուսումնասիրությունների կազմակերպման ընթացակարգերին, ինչպես նաև վերահսկողության արդյունքների հիման վրա համապատասխան միջոցների կիրառման իրավական հնարավորություններին։ Առանձին նշանակություն ունի վերահսկողություն իրականացնող մարմինների անկախության, հաշվետվողականության և օրինականության սկզբունքների ուսումնասիրությունը, քանի որ արդյունավետ ֆինանսական վերահսկողությունը պետք է համատեղի պետական ֆինանսների պաշտպանության անհրաժեշտությունը և վերահսկվող սուբյեկտների օրինական շահերի ապահովումը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև պետական ֆինանսական վերահսկողության տարբեր ինստիտուտների միջև լիազորությունների բաշխմանը, փոխգործակցությանը և դրանց իրավասությունների սահմանազատման խնդիրներին։ Կարևոր է նաև վերահսկողության համակարգի համապատասխանությունը իրավական պետության, թափանցիկության, արդյունավետ կառավարման և հանրային ֆինանսների պատասխանատու օգտագործման սկզբունքներին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչ իրավական գործիքներով է պետությունը վերահսկում հանրային ֆինանսների կառավարումը և ինչպիսի մեխանիզմներով է ապահովվում ֆինանսական կարգապահությունը։ Այն կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, պետական կառավարման մասնագետների, ֆինանսական վերահսկողության ոլորտի աշխատակիցների, տնտեսագետների, հետազոտողների և իրավաբանական ու կառավարչական մասնագիտությունների ուսանողների համար՝ հատկապես պետական ֆինանսների իրավական կարգավորման և վերահսկողության ինստիտուցիոնալ համակարգի ուսումնասիրության շրջանակում։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում գյուղատնտեսական արտադրանքի իրացման շուկայի զարգացման հիմնախնդիրների, շուկայավարման մեխանիզմների և արտահանման ռազմավարության ձևավորման համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են գյուղմթերքների արտադրության և իրացման շղթայի առանձնահատկությունները, ներքին և արտաքին շուկաների պահանջարկը, մրցունակության բարձրացման գործոնները, գնագոյացման, լոգիստիկայի, պահեստավորման և արտադրանքի իրացման կազմակերպման արդիական խնդիրները։ Հեղինակը գնահատում է արտահանման ներուժը, միջազգային շուկաներում հայկական գյուղմթերքի դիրքավորման հնարավորությունները, պետական աջակցության գործիքների արդյունավետությունը և արտաքին առևտրի զարգացման հիմնական ուղղությունները՝ առաջարկելով ոլորտի կայուն զարգացմանն ուղղված ռազմավարական և գործնական լուծումներ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ագրարային ոլորտի մասնագետների, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչների, արտահանմամբ զբաղվող կազմակերպությունների, գիտաշխատողների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են գյուղատնտեսության տնտեսագիտությամբ, շուկայի զարգացմամբ և արտահանման քաղաքականությամբ։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Հուգո Գրոտիուսի գաղափարների և հայացքների ուսումնասիրությանը՝ եվրոպական պատմական կարգի նոր հարացույցի ձևավորման համատեքստում՝ XVII դարի կեսերից մինչև XIX դարի սկիզբը։ Հետազոտության կենտրոնում Գրոտիուսի բնական իրավունքի, պետության, ինքնիշխանության, միջազգային հարաբերությունների և ժողովուրդների միջև հարաբերությունների վերաբերյալ պատկերացումների ազդեցությունն է եվրոպական քաղաքական և իրավական մտքի հետագա զարգացման վրա։ Ուսումնասիրվում են այն պատմական և գաղափարական պայմանները, որոնց ներքո ձևավորվեց նոր ժամանակի եվրոպական քաղաքական մտածողությունը, ինչպես նաև կրոնական պատերազմների, պետությունների միջև հարաբերությունների և միջազգային իրավական նորմերի վերափոխման նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բնական իրավունքի գաղափարին, որի միջոցով փորձ էր արվում քաղաքական և իրավական հարաբերությունները հիմնավորել համընդհանուր և ռացիոնալ սկզբունքներով՝ անկախ առանձին պետությունների կամ կրոնական համայնքների առանձնահատկություններից։ Աշխատության մեջ քննարկվում են նաև Գրոտիուսի պատկերացումները պետության և ինքնիշխանության մասին, պատերազմի և խաղաղության իրավական կարգավորումը, պայմանագրային հարաբերությունները և միջազգային իրավունքի ձևավորման նախադրյալները։ Հետազոտությունը Գրոտիուսի ժառանգությունը դիտարկում է ոչ միայն որպես առանձին մտածողի փիլիսոփայական համակարգ, այլև որպես եվրոպական պատմական և քաղաքական կարգի փոփոխության ավելի լայն գործընթացի բաղադրիչ։ Այդ տեսանկյունից ուսումնասիրվում է նրա գաղափարների հետագա ընկալումն ու զարգացումը եվրոպական քաղաքական, իրավական և պատմափիլիսոփայական մտքում մինչև XIX դարի սկիզբը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել փիլիսոփաների, պատմաբանների, իրավաբանների, քաղաքագետների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, քաղաքական մտքի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների և համապատասխան ոլորտներում սովորող ուսանողների համար։

Այլ առարկաներ

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներառում է օտար լեզուներով նոր հրատարակված գրքերի համառոտ համակարգված ներկայացում՝ նպատակ ունենալով ապահովել ընթերցողներին և հետազոտողներին արդի միջազգային գրականության մասին տեղեկացվածություն և կողմնորոշում տարբեր լեզվամշակութային ու գիտական ոլորտներում առկա նոր միտումների վերաբերյալ։ Այն ընդգրկում է ինչպես գիտական և ակադեմիական աշխատություններ, այնպես էլ հանրամատչելի գրականություն՝ տարբեր ուղղություններով, ներառյալ հասարակական գիտություններ, պատմություն, փիլիսոփայություն, տնտեսագիտություն, տեխնոլոգիաներ, ինչպես նաև գեղարվեստական գրականության նոր նմուշներ, որոնք արտացոլում են ժամանակակից համաշխարհային մշակութային և ինտելեկտուալ զարգացումները։ Ցանկի նպատակն է հեշտացնել օտար լեզուներով տեղեկատվության հասանելիությունը, խթանել միջմշակութային գիտական հաղորդակցությունը և աջակցել հետազոտողների ու ուսանողների համար միջազգային աղբյուրների օգտագործմանը։ Այն նաև հնարավորություն է տալիս հետևել գիտական և գրական դաշտում տեղի ունեցող փոփոխություններին, նոր գաղափարների ձևավորմանը և տարբեր երկրների հրատարակչական գործունեության հիմնական ուղղություններին՝ ստեղծելով լայն պատկերացում համաշխարհային տեղեկատվական հոսքերի մասին։

Սոցիոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է XX դարի երկրորդ կեսի արևմտյան սոցիոլոգիական մտքում քաղաքացիական հասարակության վերաբերյալ տեսական պատկերացումների ձևավորման, վերաիմաստավորման և զարգացման հիմնական ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում քաղաքացիական հասարակությունը դիտարկվում է որպես պետության, անհատի, սոցիալական խմբերի և հասարակական կազմակերպությունների փոխհարաբերությունները մեկնաբանելու կարևոր տեսական հասկացություն։ Ուշադրություն է հատկացվում այն սոցիալական ու մտավոր պայմաններին, որոնց ազդեցությամբ քաղաքացիական հասարակության գաղափարը նոր նշանակություն ձեռք բերեց հետպատերազմյան ժամանակաշրջանի արևմտյան հասարակագիտական քննարկումներում։ Քննվում են տարբեր սոցիոլոգիական մոտեցումներ, որոնցում քաղաքացիական հասարակությունը կարող է ներկայացվել որպես պետական կառույցներից հարաբերականորեն ինքնուրույն հասարակական հարաբերությունների, միավորումների, նախաձեռնությունների և հաղորդակցական տարածքների ամբողջություն։ Կարևորվում են անհատի ինքնավարության, հասարակական մասնակցության, կամավոր միավորումների, հանրային ոլորտի, սոցիալական վստահության, համերաշխության և հասարակական ինքնակազմակերպման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պետության և քաղաքացիական հասարակության հարաբերակցության տարբեր մեկնաբանություններին՝ բացահայտելով դրանց տեսական հիմքերը և հասարակության կառուցվածքի վերաբերյալ տարբեր պատկերացումները։ Հետազոտության մեջ կարող են համադրվել կառուցվածքային-գործառութային, կոնֆլիկտաբանական, նեոմարքսիստական, հաղորդակցական և այլ տեսական ուղղություններ՝ ցույց տալու համար, թե ինչպես են տարբեր դպրոցներ մեկնաբանել հասարակական կազմակերպությունների, սոցիալական շարժումների և հանրային հաղորդակցության դերը։ Առանձին ուսումնասիրության առարկա են XX դարի երկրորդ կեսին տարածում ստացած նոր սոցիալական շարժումները, որոնց գործունեությունը նպաստեց հասարակական մասնակցության և ինքնակազմակերպման վերաբերյալ տեսությունների վերանայմանը։ Քննվում է նաև հանրային ոլորտի գաղափարը՝ որպես քաղաքացիների միջև հաղորդակցության, հասարակական խնդիրների քննարկման և ընդհանուր հետաքրքրությունների ձևակերպման միջավայր։ Կարևոր տեղ է հատկացվում սոցիալական կապիտալի, վստահության, հասարակական ցանցերի և կամավոր մասնակցության վերաբերյալ տեսական մոտեցումներին, որոնց միջոցով փորձ է արվում բացատրել հասարակական համագործակցության կայունությունը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև գլոբալացման, տեղեկատվական հասարակության ձևավորման և պետական կառավարման փոփոխությունների ազդեցությանը քաղաքացիական հասարակության տեսական ընկալումների վրա։ Տարբեր հեղինակների ու դպրոցների հայեցակարգերի համեմատական քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու դրանց ընդհանրությունները, տարբերությունները և պատմական զարգացումը՝ առանց որևէ մոտեցման գերակայությունը կանխադրելու։ Աշխատությունը նպաստում է ժամանակակից սոցիոլոգիական տեսության մեջ քաղաքացիական հասարակության հասկացության բազմաշերտ բովանդակության ըմբռնմանը և կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել սոցիոլոգիայի, սոցիալական տեսության, քաղաքական սոցիոլոգիայի և հասարակագիտական մտքի պատմության ոլորտներում աշխատող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։