Ամուսինների անձնային անբարենպաստ որակները որպես կոնֆլիկտների և ամուսնալուծությունների հոգեբանական նախադրյալներ

Պատմություն

Գիրքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության կողմից Հայկական հարցի վերաբերյալ իրականացված քաղաքականության ուսումնասիրությանը 1918-1920 թվականներին՝ Առաջին Հանրապետության գոյության առանցքային ժամանակահատվածում։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են նորաստեղծ հայկական պետության առջև ծառացած տարածքային, քաղաքական, դիվանագիտական և ազգային խնդիրները, ինչպես նաև դրանց լուծման ուղղությամբ պետական իշխանությունների ձեռնարկած քայլերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայոց ցեղասպանությունից հետո ստեղծված քաղաքական իրավիճակին, արևմտահայության ճակատագրին, Հայաստանի Հանրապետության և Օսմանյան կայսրության հարաբերություններին, ինչպես նաև տարածաշրջանում ձևավորված ուժերի հարաբերակցությանը։ Գիրքը ներկայացնում է հայկական դիվանագիտության գործունեությունը միջազգային հարթակներում՝ անդրադառնալով դաշնակից պետությունների, եվրոպական տերությունների, Միացյալ Նահանգների և հարևան երկրների հետ հարաբերություններին։ Քննարկվում են նաև Հայաստանի տարածքային պահանջների հիմնավորումները, Արևմտյան Հայաստանի խնդիրը, փախստականների և գաղթականների հարցերը, ազգային անվտանգության ապահովման անհրաժեշտությունը և պետական սահմանների ձևավորման գործընթացը։ Առանձին տեղ է հատկացվում Փարիզի խաղաղության խորհրդաժողովի, Սևրի պայմանագրի և միջազգային հանրության կողմից հայկական հարցի նկատմամբ ցուցաբերված վերաբերմունքի ուսումնասիրությանը։ Հեղինակը դիտարկում է նաև Հայաստանի Հանրապետության ներքաղաքական և տնտեսական սահմանափակումները, ռազմական հնարավորությունները և արտաքին քաղաքական միջավայրի ազդեցությունը Հայկական հարցի իրացման հեռանկարների վրա։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպիսի նպատակներ էր հետապնդում Հայաստանի առաջին հանրապետությունը, ինչ դիվանագիտական և քաղաքական միջոցներով էր փորձում պաշտպանել հայ ժողովրդի ազգային շահերը և ինչ պատճառներով այդ քաղաքականությունը բախվեց լուրջ խոչընդոտների։ Գիրքը կարևոր աղբյուր է 1918-1920 թվականների հայոց պատմության, Առաջին Հանրապետության արտաքին քաղաքականության, Հայկական հարցի միջազգային դիվանագիտության և տարածաշրջանային քաղաքական գործընթացների ուսումնասիրության համար և կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, քաղաքագետներին, դիվանագիտության ու միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, հայագետներին, ուսանողներին և հետազոտողներին։

Այլ առարկաներ

«Տարեգիրք: (ԶԼՄ արձագանքներ) 2011» տիպի հրատարակությունը սովորաբար ներկայացնում է տեղեկատվական-մատենագիտական կամ վերլուծական ժողովածու, որտեղ համակարգված կերպով ամփոփվում են տվյալ տարվա ընթացքում զանգվածային լրատվամիջոցների (թերթեր, հեռուստատեսություն, առցանց հարթակներ) արձագանքները տարբեր կարևոր իրադարձությունների վերաբերյալ։ Այսպիսի տարեգրքերը նպատակ ունեն փաստագրել տեղեկատվական դաշտում ձևավորված հիմնական թեմաները, հանրային հետաքրքրության առանցքային հարցերը և ԶԼՄ-ների դիրքորոշումների բազմազանությունը՝ ստեղծելով մեդիա գործընթացների ամբողջական պատկեր տվյալ տարվա համար։ 2011 թվականի համար նման նյութերը սովորաբար ներառում են քաղաքական, տնտեսական, մշակութային և սոցիալական իրադարձությունների լուսաբանումների վերլուծություն, ինչպես նաև լրատվամիջոցների լեզվական և գաղափարական առանձնահատկությունների դիտարկում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն, թե ինչպես են տարբեր ԶԼՄ-ներ մեկնաբանել պետական քաղաքականությունը, հասարակական զարգացումները, միջազգային իրադարձությունները և մշակութային գործընթացները, ինչպես նաև ինչ տեղեկատվական շեշտադրումներ են գերակշռել տվյալ ժամանակահատվածում։ Այսպիսի տարեգրքերը կարևոր աղբյուր են մեդիա ուսումնասիրությունների, լրագրագիտության և ժամանակակից պատմության համար, քանի որ թույլ են տալիս հետևել տեղեկատվական հոսքերի զարգացմանը և հասարակական կարծիքի ձևավորման մեխանիզմներին։ Միաժամանակ դրանք ծառայում են որպես փաստագրական հիմք հետագա գիտական ուսումնասիրությունների համար՝ ապահովելով ԶԼՄ-ների գործունեության համակարգված պատկեր։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը մեթոդական ցուցումների բնույթ ունեցող նյութ է, որը նվիրված է գրադարանի և ընթերցողի միջև արդյունավետ փոխհարաբերությունների ձևավորմանն ու գրադարանային սպասարկման կատարելագործմանը։ Այն անդրադառնում է ընթերցողների հետ աշխատանքի կազմակերպման սկզբունքներին, նրանց հետաքրքրությունների և պահանջների ուսումնասիրմանը, համապատասխան գրականության ընտրությանն ու ընթերցանության գործընթացի խթանմանը։ Մեթոդական ցուցումներում կարևոր տեղ է հատկացվում ընթերցողի անհատական առանձնահատկությունների, տարիքային և մասնագիտական հետաքրքրությունների հաշվառմանը, ինչպես նաև տարբեր խմբերի հետ աշխատանքի համապատասխան ձևերի ընտրությանը։ Քննարկվում են գրադարանային սպասարկման ընթացքում կիրառվող զրույցների, խորհրդատվությունների, գրականության ցուցադրությունների, թեմատիկ միջոցառումների, ընթերցանության քննարկումների և այլ մեթոդների կազմակերպման հնարավորությունները։ Աշխատությունը կարևորում է գրադարանավարի մասնագիտական դերը՝ որպես ընթերցողին անհրաժեշտ տեղեկատվության և գրականության ընտրության հարցում ուղղորդող, նրա ընթերցողական հետաքրքրությունները բացահայտող և մշակութային-կրթական պահանջները բավարարող մասնագետ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ընթերցանության նկատմամբ հետաքրքրության ձևավորմանը, գրքի նկատմամբ դրական վերաբերմունքի զարգացմանը և գրադարանի ծառայությունների առավել նպատակային օգտագործմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել գրադարանավարներին և գրադարանային ոլորտի մասնագետներին՝ ընթերցողների սպասարկման որակը բարձրացնելու, աշխատանքի արդյունավետ ձևեր ընտրելու և գրադարանային միջավայրը ընթերցողի կարիքներին ավելի համապատասխան դարձնելու նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը ներկայացնում է գրադարանը որպես ոչ միայն գրքերի և տեղեկատվության տրամադրման, այլև ընթերցողի կրթական, մշակութային և մտավոր զարգացմանը նպաստող հաստատություն։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է 20-րդ դարի երկրորդ կեսի հայ մանկական բանաստեղծության զարգացման հիմնական օրինաչափությունների, թեմատիկ ուղղությունների, ժանրային փոփոխությունների և գեղարվեստական որոնումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում մանկական պոեզիայի վերափոխումն է մի քանի տասնամյակների ընթացքում՝ հաշվի առնելով ինչպես գրական գործընթացի ներքին զարգացումները, այնպես էլ հասարակական ու մշակութային միջավայրի փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում երեխայի կերպարի, նրա ներաշխարհի, երևակայության, բնության ընկալման, ընտանիքի, ընկերության, դպրոցի և բարոյական արժեքների գեղարվեստական ներկայացմանը։ Քննվում է, թե ինչպես է ժամանակի ընթացքում փոխվում երեխային ուղղված հեղինակային խոսքը՝ առավել խրատական և ուսուցողական մոտեցումներից շարժվելով դեպի մանկական հոգեբանության, անհատականության, հումորի, խաղային մտածողության և ինքնուրույն աշխարհընկալման ավելի բազմակողմ արտահայտություն։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բանաստեղծական լեզվի ուսումնասիրությունը՝ բառապաշարի, պատկերավորման միջոցների, ռիթմի, հանգավորման, հնչյունական կազմակերպման և կրկնությունների տեսանկյունից։ Մանկական բանաստեղծության երաժշտականությունն ու լեզվական խաղը դիտարկվում են որպես փոքր տարիքի ընթերցողի ընկալման հետ սերտորեն կապված գեղարվեստական հատկանիշներ։ Ուսումնասիրվում են նաև քնարական, պատմողական, հումորային, բնապատկերային և խաղային ստեղծագործությունների փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև ժողովրդական բանահյուսության ազդեցությունը՝ հաշվելուկների, հանելուկների, խաղիկների և այլ ձևերի ստեղծագործական վերաիմաստավորման միջոցով։ Հետազոտության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում տարբեր սերունդների հեղինակների գեղարվեստական մոտեցումների համեմատությանը, ինչը հնարավորություն է տալիս բացահայտել շարունակականությունն ու նորարարությունը մանկական գրականության մեջ։ Առանձին նշանակություն ունի 1980–1990-ական թվականների հասարակական և մշակութային փոփոխությունների ազդեցության դիտարկումը, երբ գրականության մեջ վերանայվում էին թեմատիկ ու արժեքային մի շարք շեշտադրումներ։ Քննվում է նաև մանկական պոեզիայի երկակի գործառույթը՝ միաժամանակ գեղարվեստական հաճույք հաղորդելու և երեխայի լեզվական, հուզական ու արժեքային զարգացմանը նպաստելու տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է հայ մանկական բանաստեղծությունը որպես ինքնուրույն և զարգացող գրական համակարգ՝ բացահայտելով դրա թեմատիկ ընդլայնումը, գեղարվեստական լեզվի փոփոխությունները և երեխայի աշխարհի ներկայացման նոր ձևերի ձևավորումը։

Բժշկություն

Այս աշխատանքը նվիրված է հեմոռագիկ վասկուլիտի բուժման ընթացքում մեմբրանային պլազմաֆերեզի արդյունավետության գնահատմանը՝ դիտարկելով այն որպես էքստրակորպորալ թերապևտիկ մեթոդ, որն ուղղված է արյան պլազմայից պաթոգեն իմունային համալիրների, բորբոքային միջնորդների և տոքսիկ նյութերի հեռացմանը։ Վերլուծվում է հիվանդության իմունապաթոգենեզը, որտեղ կարևոր դեր ունեն անոթների պատերի իմունային վնասումը, իմունային կոմպլեքսների կուտակումը և միկրոանոթային բորբոքային գործընթացները, որոնք հանգեցնում են հեմոռագիկ արտահայտությունների և օրգանների ներգրավման։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պլազմաֆերեզի մեխանիզմին, որի ընթացքում մեմբրանային ֆիլտրացիայի միջոցով արյան պլազման բաժանվում է բջջային տարրերից, իսկ վնասակար բաղադրիչները հեռացվում են՝ հետագայում փոխարինվելով համապատասխան լուծույթներով կամ դոնորական պլազմայով։ Աշխատությունում քննարկվում են կլինիկական դիտարկումների արդյունքները, որոնք ցույց են տալիս մեթոդի արդյունավետությունը հիվանդության սուր փուլերում՝ բորբոքային ակտիվության նվազեցման, մաշկային և համակարգային ախտանիշների մեղմացման և բարդությունների կանխարգելման առումով։ Միաժամանակ վերլուծվում են պլազմաֆերեզի կիրառման սահմանափակումները, հնարավոր ռիսկերը և այն դեպքերը, երբ անհրաժեշտ է համակցել այլ իմունոսուպրեսիվ կամ հակաբորբոքային բուժման մեթոդների հետ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ընդգծում է, որ մեմբրանային պլազմաֆերեզը կարող է համարվել կարևոր օժանդակ թերապևտիկ մոտեցում հեմոռագիկ վասկուլիտի ծանր ձևերի բուժման մեջ՝ բարելավելով կլինիկական ելքերը և նվազեցնելով հիվանդության ակտիվությունը։

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է կաթնաթթվային բակտերիաների տեխնոլոգիական հատկությունների բարելավման նոր գենետիկական մոտեցումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է կաթնաթթվային բակտերիաների կարևոր դերը սննդային և կենսատեխնոլոգիական արտադրություններում, որտեղ դրանց աճի, թթվագոյացման, ֆերմենտացման, կայունության և այլ հատկությունները էական նշանակություն ունեն վերջնական արտադրանքի որակի ու արտադրական գործընթացների արդյունավետության համար։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են այդ միկրոօրգանիզմների ժառանգական և մոլեկուլային առանձնահատկությունները, տեխնոլոգիական արժեքավոր հատկանիշների ձևավորման գենետիկական հիմքերը և դրանց նպատակային փոփոխության հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գենետիկական մեխանիզմներին, որոնք կարող են օգտագործվել օգտակար հատկությունների ուժեղացման, անցանկալի հատկանիշների սահմանափակման և արտադրական պայմաններին բակտերիաների հարմարվողականության բարձրացման համար։ Քննարկվում են մանրէների գենետիկական բազմազանության ուսումնասիրման, ընտրության և նպատակային բարելավման ժամանակակից մոտեցումները, ինչպես նաև դրանց կիրառման հնարավորությունները տարբեր տեխնոլոգիական խնդիրների լուծման համար։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է գենետիկական փոփոխությունների և բակտերիաների ֆիզիոլոգիական ու կենսաքիմիական հատկությունների միջև կապի բացահայտումը, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի հիմնավորված ընտրել բարձր տեխնոլոգիական արժեք ունեցող շտամներ։ Աշխատության մեջ կարևորվում է նաև բարելավված շտամների հատկությունների գնահատումը՝ հաշվի առնելով դրանց աճի բնույթը, ֆերմենտացման արդյունավետությունը, միջավայրի նկատմամբ կայունությունը և տեխնոլոգիական գործընթացներում կանխատեսելի վարքագիծը։ Նոր գենետիկական մոտեցումների կիրառումը դիտարկվում է որպես ավանդական սելեկցիոն մեթոդները լրացնող հնարավորություն, որը կարող է արագացնել նպատակային հատկություններով միկրոօրգանիզմների ստացումը և ընդլայնել դրանց կիրառական ներուժը։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են նպաստել կաթնաթթվային բակտերիաների հիմքով նոր կենսատեխնոլոգիական գործընթացների զարգացմանը, ֆերմենտացված սննդամթերքի արտադրության կատարելագործմանը և բարձր արդյունավետությամբ մանրէային մշակույթների ստեղծմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մանրէաբանների, գենետիկների, կենսատեխնոլոգների, սննդի տեխնոլոգների, մոլեկուլային կենսաբանների, հետազոտողների, դասախոսների, ասպիրանտների և կենսատեխնոլոգիական ու կենսաբանական ուղղությունների ուսանողների համար։