Նոր գենետիկական մոտեցումներ կաթնաթթվային բակտերիաների տեխնոլոգիական հատկությունների բարելավման համար

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է իմունային համակարգի ազդանշանային և կարգավորիչ գործոնների հնարավոր մասնակցության ուսումնասիրությանը շիզոֆրենիայի ախտածագման բարդ մեխանիզմներում։ Հետազոտության կենտրոնում իմունային պատասխանի միջնորդների և կենտրոնական նյարդային համակարգում ընթացող կենսաբանական գործընթացների փոխազդեցությունն է՝ դիտարկելով նյարդային, իմունային և ներզատական համակարգերի միջև գոյություն ունեցող բազմակողմ կապերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ցիտոկիններին և իմունային կարգավորման այլ կենսաբանական գործոններին, որոնք մասնակցում են բորբոքային և հակաբորբոքային պատասխանների վերահսկմանը և կարող են փոխկապակցված լինել նյարդային համակարգի ֆունկցիոնալ փոփոխությունների հետ։ Քննվում են նյարդաբորբոքման վերաբերյալ գիտական պատկերացումները, իմունային հավասարակշռության փոփոխությունները և դրանց հնարավոր առնչությունը նյարդային հաղորդակցման, նեյրոնների ու գլիալ բջիջների փոխազդեցության և ուղեղի գործառնական կարգավորման գործընթացների հետ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ ինչպես բնածին, այնպես էլ ձեռքբերովի իմունային պատասխանի առանձնահատկություններին՝ գնահատելով տարբեր իմունաբանական ցուցանիշների հնարավոր նշանակությունը հիվանդության կենսաբանական հիմքերի ուսումնասիրման համար։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ծայրամասային իմունային համակարգի և կենտրոնական նյարդային համակարգի միջև հաղորդակցության մեխանիզմների դիտարկումը, ինչպես նաև այն հարցը, թե իմունային կարգավորման փոփոխությունները որքանով կարող են հանդես գալ որպես հիվանդության հետ կապված կենսաբանական գործընթացների արտահայտություն։ Միաժամանակ ընդգծվում է, որ նման կապերի առկայությունը ինքնին չի հաստատում պատճառահետևանքային հարաբերություն, քանի որ դիտվող իմունաբանական փոփոխությունների վրա կարող են ազդել բազմաթիվ կենսաբանական և միջավայրային գործոններ։ Աշխատանքի շրջանակում իմունաբանական տվյալները կարող են համադրվել կլինիկական և նյարդակենսաբանական դիտարկումների հետ՝ հիվանդության բազմագործոն բնույթն առավել ամբողջական պատկերացնելու նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը գտնվում է իմունաբանության, նյարդակենսաբանության և հոգեբուժության հատման կետում և նպաստում է շիզոֆրենիայի կենսաբանական մեխանիզմների վերաբերյալ ինտեգրված պատկերացումների զարգացմանը՝ առանց այն մեկ առանձին իմունային գործոնի կամ մեխանիզմի ազդեցությամբ բացատրելու։

Կրոն

Աշխատությունը նվիրված է Եդեսիայի իշխան Աբգարի և Հիսուս Քրիստոսի միջև հարաբերությունների մասին հնագույն քրիստոնեական ավանդության ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են Աբգարի՝ Քրիստոսին ուղղված նամակի և նրան վերագրվող պատասխանի մասին պատմությունները, դրանց ծագումը, տարածումը և տարբեր պատմական ու եկեղեցական աղբյուրներում պահպանված տարբերակները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ավանդության պատմական հիմքերին, սկզբնաղբյուրների հավաստիության խնդրին և այն հանգամանքներին, որոնց պայմաններում պատմությունը ձևավորվել ու տարածվել է վաղ քրիստոնեական աշխարհում։ Անդրադարձ է կատարվում Եդեսիայի՝ որպես վաղ քրիստոնեության կարևոր կենտրոններից մեկի պատմությանը, Աբգարի կերպարի մեկնաբանություններին և քրիստոնեության ընդունման վերաբերյալ ավանդական պատկերացումներին։ Ուսումնասիրության շրջանակում համադրվում և քննության են ենթարկվում պատմագրական ու եկեղեցական վկայությունները՝ պարզաբանելու համար պատմական իրողությունների և հետագա ավանդապատումների փոխհարաբերությունը։ Նյութը կարևոր նշանակություն ունի վաղ քրիստոնեության պատմության, եկեղեցական ավանդությունների, հին աղբյուրագիտության և Մերձավոր Արևելքի քրիստոնեական մշակույթի ուսումնասիրության տեսանկյունից և կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, աստվածաբանների, կրոնագետների, աղբյուրագետների և վաղ քրիստոնեական պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է արաբերենի և Անտիոքի հայերեն խոսվածքների երկարատև լեզվական շփման հետևանքով առաջացած ազդեցությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն լեզվական փոփոխություններն են, որոնք ձևավորվել են արաբական լեզվամշակութային միջավայրում գոյատևած հայ համայնքների խոսքում։ Անտիոքի հայերեն խոսվածքները դարեր շարունակ գտնվել են արաբերենի հետ անմիջական շփման պայմաններում, ինչի հետևանքով դրանց բառապաշարում, հնչյունական համակարգում և լեզվական այլ մակարդակներում առաջացել են արաբերենից փոխառված կամ արաբերենի ազդեցությամբ ձևավորված միավորներ։ Նման ուսումնասիրությունը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ Անտիոքի հայերեն խոսվածքների արաբական ազդեցությունը միայն բառերի մեխանիկական փոխառությամբ չի սահմանափակվում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են քննվել արաբերենից անցած բառերի հնչյունական, ձևաբանական, իմաստային և գործառական փոփոխությունները, ինչպես նաև դրանց հարմարեցումը հայերենի տվյալ խոսվածքների ներքին օրինաչափություններին։ Գիտական ուսումնասիրություններում նշվում է, որ Անտիոքի հայերեն բարբառախմբի արաբական փոխառությունների մի մասը չի հակասում հայերեն խոսվածքների հնչյունական օրենքներին, իսկ որոշ փոխառություններ ենթարկվել են դրանց ազդեցությանը։ Միաժամանակ որոշ բառերում նկատվող հնչյունական առանձնահատկությունները կարող են վկայել միջնորդավորված փոխառության մասին, երբ արաբերեն ծագում ունեցող բառը հայերեն է անցել մեկ այլ լեզվի, օրինակ՝ թուրքերենի միջնորդությամբ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է արաբական փոխառությունների բառապաշարային քննությունը։ Կարող են առանձնացվել կենցաղային կյանքի, սննդի, հագուստի, արհեստների, առևտրի, հասարակական հարաբերությունների, բնության, վարչական կյանքի և այլ ոլորտների բառեր, որոնք տարբեր ժամանակաշրջաններում ներթափանցել են խոսվածք։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել այն հանգամանքին, թե փոխառված բառերը պահպանե՞լ են իրենց սկզբնական իմաստը, թե՞ հայերեն խոսվածքում ձեռք են բերել նոր կամ լրացուցիչ նշանակություններ։ Այս գործընթացը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն լեզվական փոխազդեցությունը, այլև այն հասարակական ու մշակութային միջավայրը, որում տեղի է ունեցել փոխառությունը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև արաբերեն բառերի հայերենացման ձևերը։ Փոխառված միավորները կարող են հնչյունականորեն համապատասխանեցվել Անտիոքի հայերեն խոսվածքի առանձնահատկություններին, ենթարկվել հայերենի քերականական կանոններին և ստանալ հայերեն բառափոխական կամ բառակազմական ձևեր։ Այսպիսով՝ օտարածին բառը ժամանակի ընթացքում կարող է դառնալ տվյալ խոսվածքի բնական և լիարժեք բառապաշարային միավոր։ Կարևոր է նաև արաբերենի ազդեցության տարբերակումը այլ լեզուների ազդեցությունից, քանի որ տարածաշրջանը պատմականորեն բազմալեզու միջավայր է եղել։ Որոշ արաբերեն ծագում ունեցող բառեր հայերեն կարող էին անցնել ոչ թե անմիջական շփման, այլ թուրքերենի կամ մեկ այլ միջնորդ լեզվի միջոցով, ինչն արտահայտվում է դրանց հնչյունական և երբեմն իմաստային առանձնահատկություններում։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև խոսվածքների հնչյունական համակարգի վրա արաբերենի ազդեցությանը՝ հատկապես փոխառյալ բառերում ձայնավորների և բաղաձայնների դրսևորումների համեմատական քննությամբ։ Այդպիսի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե փոխառության ընթացքում որ փոփոխություններն են պայմանավորված արաբերենի սկզբնական հնչյունական կառուցվածքով, իսկ որոնք՝ հայերեն խոսվածքի ներքին օրինաչափություններով։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն Անտիոքի հայերեն խոսվածքները դիտարկում է որպես երկարատև լեզվական շփման արդյունք և հնարավորություն է տալիս բացահայտելու լեզուների փոխազդեցության կոնկրետ մեխանիզմները։ Հետազոտությունը կարող է կարևոր նյութ տրամադրել նաև արևմտահայերենի և նրա բարբառների պատմական զարգացման, արաբահայ համայնքների լեզվական ժառանգության և Մերձավոր Արևելքի բազմալեզու միջավայրի ուսումնասիրության համար։ Թեմայի վերաբերյալ ՀՀ ԳԱԱ Հ. Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտի հրապարակումներում Սոնա Միքայելյանի ուսումնասիրությունը նշվում է որպես Անտիոքի հայերեն խոսվածքներում արաբերենի ազդեցությանը նվիրված առանձին գիտական ուղղություն։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել բարբառագետներին, հայերենագետներին, արաբագետներին, լեզվական շփումների և փոխառությունների տեսությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև արևմտահայերենի պատմությամբ ու Անտիոքի հայ համայնքի լեզվամշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է Եղիշե Չարենցի և արվեստի փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով գրողի ստեղծագործական աշխարհում արվեստի տարբեր տեսակների, գեղագիտական սկզբունքների և մշակութային գաղափարների դրսևորումները։ Հետազոտության կենտրոնում Չարենցի գեղարվեստական մտածողությունն է, նրա վերաբերմունքը գրականության, երաժշտության, կերպարվեստի, թատրոնի և արվեստի այլ ձևերի նկատմամբ, ինչպես նաև այդ ոլորտների փոխազդեցությունը նրա ստեղծագործական մեթոդի և աշխարհայացքի հետ։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել այն եղանակները, որոնց միջոցով տեսողական, երաժշտական և այլ արվեստների պատկերներն ու սկզբունքները ներթափանցում են բանաստեղծական խոսքի մեջ՝ ձևավորելով պատկերային, ռիթմական և գաղափարական յուրահատուկ համակարգեր։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել գեղարվեստական ձևի և բովանդակության փոխհարաբերությանը, նորարարական արտահայտչամիջոցների կիրառմանը և ժամանակակից արվեստի նկատմամբ հեղինակի հետաքրքրությանը։ Չարենցի ստեղծագործության մեջ արվեստը կարող է դիտարկվել ոչ միայն որպես թեմա, այլև որպես իրականության ընկալման և վերարտադրման ինքնուրույն միջոց, որի միջոցով բանաստեղծը ձևակերպում է իր գեղագիտական ու մշակութային պատկերացումները։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև գրողի ստեղծագործական կապերին իր ժամանակի հայ և համաշխարհային մշակույթի հետ՝ դիտարկելով այն գրական և արվեստագիտական ազդեցությունները, որոնք նպաստել են նրա գեղարվեստական մտածողության ձևավորմանը։ Կարևոր ուղղություն է արվեստի և ազգային ինքնության փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը, քանի որ մշակութային ժառանգության, հայկական արվեստի և ազգային գեղագիտական արժեքների թեմաները կարևոր տեղ են զբաղեցնում ժամանակաշրջանի մտավոր կյանքում։ Աշխատանքը կարող է վերլուծել նաև հեղինակի վերաբերմունքը արվեստի հասարակական առաքելությանը, ստեղծագործողի դերին և նոր մշակույթի ձևավորման անհրաժեշտությանը։ Չարենցի արվեստագիտական հայացքների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու նրա ստեղծագործական անհատականության, գեղագիտական որոնումների և 20-րդ դարի առաջին կեսի հայ մշակութային միջավայրի մասին։ Հետազոտությունը կարող է արժեքավոր լինել նաև միջարվեստային կապերի ուսումնասիրման տեսանկյունից՝ ցույց տալով, թե ինչպես են գրականությունը և արվեստի մյուս ոլորտները փոխադարձաբար ազդում միմյանց վրա։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, արվեստաբաններին, մշակութաբաններին, հայ գրականության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ուսուցիչներին, ուսանողներին և Չարենցի ստեղծագործական ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Գյուղատնտեսություն

Աշխատությունը ներկայացնում է գյուղատնտեսության բնագավառում նոր գյուտերի հեղինակային վկայագրությունների և պատենտների վերաբերյալ համակարգված տեղեկատվական-մատենագիտական նյութ, որի նպատակն է մասնագետներին և հետազոտողներին տեղեկացնել գյուղատնտեսական արտադրության տարբեր ոլորտներում ստեղծված և արտոնագրված տեխնիկական ու տեխնոլոգիական նորարարությունների մասին։ Այն ընդգրկում է գյուղատնտեսության հետ կապված գյուտերի վերաբերյալ տվյալներ և կարող է ծառայել որպես գիտատեխնիկական տեղեկատվության որոնման ու օգտագործման կարևոր աղբյուր։ Հավաքածուում ներկայացված նյութերը վերաբերում են գյուղատնտեսական արտադրության կատարելագործմանը, տեխնիկական միջոցների զարգացմանը, արտադրական գործընթացների մեքենայացմանն ու արդյունավետացմանը, մշակաբույսերի մշակության և բերքահավաքի գործընթացների բարելավմանը, ինչպես նաև գյուղատնտեսության այլ ուղղություններում կիրառվող նորարարական լուծումներին։ Հեղինակային վկայագրությունների և պատենտների համակարգված ներկայացումը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանում գյուղատնտեսական տեխնիկայի և տեխնոլոգիաների զարգացման ուղղությունների մասին, բացահայտել նորարարական գործունեության հիմնական ոլորտները և հետևել տարբեր տեխնիկական լուծումների զարգացման ընթացքին։ Նման տեղեկատվությունը կարևոր նշանակություն ունի հատկապես այն մասնագետների համար, ովքեր զբաղվում են գյուղատնտեսության մեքենայացմամբ, արտադրական գործընթացների կատարելագործմամբ, տեխնիկական սարքավորումների մշակմամբ և գյուղատնտեսական արտադրության արդյունավետության բարձրացմամբ։ Նյութի արժեքավոր կողմերից է նաև գյուտերի մասին տեղեկատվության մատենագիտական բնույթը, որը հնարավորություն է տալիս անհրաժեշտ նորարարությունը որոնել և նույնականացնել համապատասխան հեղինակային վկայագրի կամ պատենտի տվյալներով։ Այս առումով աշխատանքը ոչ միայն տեղեկատու, այլև որոնողական նշանակություն ունեցող աղբյուր է, որը կարող է հեշտացնել մասնագիտական գրականության և արտոնագրային փաստաթղթերի հետ աշխատանքը։ Գյուղատնտեսական գյուտերի վերաբերյալ տվյալների ամբողջացումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել տեխնիկական առաջընթացի տարբեր ուղղությունները և գնահատել, թե ինչպիսի խնդիրների լուծմանն են ուղղված եղել տվյալ ժամանակաշրջանի նորարարությունները։ Հատուկ նշանակություն ունի նաև գյուտերի դասակարգման հնարավորությունը՝ ըստ գյուղատնտեսության ճյուղերի, տեխնիկական նշանակության և կիրառման ոլորտների, ինչը մեծացնում է տեղեկատվության գործնական օգտագործման հնարավորությունները։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել գյուղատնտեսության, ագրոտեխնիկայի, գյուղատնտեսական մեքենաների և մեխանիզացիայի մասնագետներին, գիտատեխնիկական տեղեկատվության աշխատակիցներին, գյուտարարության և արտոնագրային գործի մասնագետներին, ինչպես նաև գյուղատնտեսական գիտությունների հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։ Հատկապես կարևոր է դրա նշանակությունը պատմական և գիտատեխնիկական ուսումնասիրությունների համար, քանի որ նման մատենագիտական ցանկերը հնարավորություն են տալիս վերականգնել խորհրդային ժամանակաշրջանում գյուղատնտեսության ոլորտում իրականացված գյուտարարական գործունեության պատկերը և հետևել տեխնիկական նորարարությունների տարածմանը։ Հայաստանի ազգային գրադարանի մատենագիտական տվյալները ցույց են տալիս, որ այս հրատարակությունը լույս է տեսել տարբեր տարիների համարներով, այդ թվում՝ 1970–1979 թվականներին, իսկ 1975 թվականի թողարկումը ներկայացված է որպես գյուղատնտեսության վերաբերյալ նոր հեղինակային վկայագրությունների և գյուտերի պատենտների տեղեկատվական ցուցիչ։ Ըստ գրադարանային նկարագրության՝ նյութը ռուսերեն է և ունի մատենագիտական ցանկի բնույթ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը գյուղատնտեսության բնագավառում գյուտարարական և արտոնագրային տեղեկատվության համակարգված աղբյուր է, որը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել գյուղատնտեսական տեխնիկայի և տեխնոլոգիաների նորարարական զարգացումները, որոնել համապատասխան գյուտերի վերաբերյալ տեղեկություններ և գնահատել տվյալ ժամանակաշրջանի գյուղատնտեսական արտադրության տեխնիկական կատարելագործման հիմնական ուղղությունները։

Իրավաբանություն

Այս գիրքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում անձի անվտանգության քրեաիրավական պաշտպանության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով քրեական իրավունքի շրջանակներում մարդու իրավունքների, ազատությունների և օրինական շահերի պաշտպանության հիմնական հարցերը։ Աշխատանքում վերլուծվում են անձի անվտանգության դեմ ուղղված վտանգները, դրանց իրավական կարգավորման առանձնահատկությունները, քրեական պատասխանատվության կիրառման խնդիրները և իրավապահ համակարգի դերը մարդու պաշտպանության գործում։ Գրքում անդրադարձ է կատարվում գործող օրենսդրության առանձնահատկություններին, տեսական մոտեցումներին և գործնական խնդիրներին՝ բացահայտելով այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով պետությունը ապահովում է անձի պաշտպանվածությունը։ Այն նախատեսված է իրավաբանների, իրավագիտության ոլորտի մասնագետների, ուսանողների, հետազոտողների և քրեական իրավունքի հիմնահարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։