Գերմանիան 1871-1896 թվականներին

Բժշկություն

Գիրքը ներկայացնում է բժշկական էթիկայի հիմնական սկզբունքները, որոնք կարգավորում են առողջապահական աշխատողների վարքը և որոշումները։ Այն ընդգծում է, որ բժշկի գործունեությունը պետք է հիմնված լինի ոչ միայն մասնագիտական գիտելիքների, այլ նաև բարձր բարոյական արժեքների վրա։ Հիմնական թեմաներն են՝ Բժշկի պարտականությունները հիվանդի նկատմամբ Բժշկական գաղտնիքի պահպանում Հիվանդի իրավունքների հարգում Բժշկի և հասարակության փոխհարաբերությունները Բժշկական դեոնտոլոգիա (մասնագիտական վարքի կանոններ) Գիրքը կարևոր է, քանի որ այն օգնում է ապագա և գործող բժիշկներին ճիշտ կողմնորոշվել բարդ բարոյական իրավիճակներում և պահպանել մասնագիտական էթիկան։

Այլ առարկաներ

Աշխատության մեջ սկզբում ներկայացվում են գենետիկայի հիմնարար հասկացությունները՝ ժառանգականություն, փոփոխականություն, գեն, գենոտիպ և ֆենոտիպ։ Բացատրվում է, թե ինչպես են գեները փոխանցվում սերունդներին և ինչ օրինաչափություններով են ձևավորվում կենդանիների տարբեր հատկանիշները՝ արտադրողականություն, դիմացկունություն հիվանդությունների նկատմամբ, վերարտադրողական ունակություն և այլն։ Նյութը նաև անդրադառնում է սելեկցիայի հիմունքներին՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարելի է ընտրության և խաչասերման միջոցով բարելավել ցանկալի հատկանիշները։ Կենսատեխնոլոգիական բաժնում քննարկվում են ժամանակակից մեթոդներ, որոնք կիրառվում են կենդանաբուծության մեջ։ Դրանցից են արհեստական սերմնավորումը, սաղմերի փոխպատվաստումը, ինչպես նաև գենետիկական ինժեներիայի որոշ տարրեր։ Այս տեխնոլոգիաները հնարավորություն են տալիս արագացնել սելեկցիոն գործընթացները, բարձրացնել կենդանիների արտադրողականությունը և պահպանել արժեքավոր գենետիկական հատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև մոլեկուլային գենետիկայի դերին։ Ներկայացվում են ԴՆԹ-ի կառուցվածքը, գենոմի կազմակերպվածությունը և այն մեթոդները, որոնց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել և վերահսկել կենդանիների գենետիկական հատկությունները։ Սա կարևոր է հատկապես հիվանդությունների կանխարգելման և առողջ, բարձրարժեք սերունդ ստանալու համար։

Հոգեբանություն

Ժողովածուն ընդգրկում է՝ հոգեբանության՝ որպես գիտության բնույթի վերաբերյալ տարբեր տեսական մոտեցումներ, հարցադրումներ՝ արդյոք հոգեբանությունը հումանիտար, բնագիտական, թե սոցիալական գիտություն է, միջդիսցիպլինար մոտեցումների քննարկում, հոգեբանական երևույթների ուսումնասիրության մեթոդաբանական խնդիրներ, տարբեր գիտնականների դիրքորոշումների համեմատական վերլուծություն։ Այն օգտակար է՝ հոգեբանության և փիլիսոփայության ուսանողների համար, հետազոտողների և դասախոսների համար, ինչպես նաև գիտության տեսության և մեթոդաբանության հարցերով հետաքրքրվողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, ժողովածուն նպաստում է հոգեբանության գիտական ինքնության շուրջ քննարկումների խորացմանը՝ ընդգծելով դրա միջանկյալ դիրքը հումանիտար և բնագիտական գիտությունների միջև։

Հոգեբանություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է սոցիալական մեկուսացման պայմաններում դատապարտյալների աուտոագրեսիվ վարքի հոգեբանական հիմքերի ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են ազատազրկման միջավայրի հոգեբանական ազդեցությունները, անձի դեֆորմացիայի և հարմարվողականության խանգարումների հիմնական մեխանիզմները։ Հեղինակը վերլուծում է սոցիալական մեկուսացման պայմաններում առաջացող սթրեսային վիճակները, հուզական անկայունությունը, հուսահատության և անհուսության դրսևորումները, որոնք կարող են հանգեցնել ինքնավնասող և աուտոագրեսիվ վարքի ձևավորմանը։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև անձի պաշտպանական մեխանիզմները, բանտային ենթամշակույթի ազդեցությունը, սոցիալական աջակցության բացակայության հետևանքները և հոգեբանական ճնշման երկարաժամկետ ազդեցությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կանխարգելիչ և ուղղիչ աշխատանքների կազմակերպմանը՝ ներառյալ հոգեբանական աջակցությունը, ռեաբիլիտացիոն ծրագրերը և վարքային միջամտությունները։ Գիրքը նախատեսված է հոգեբանների, քրեագետների, սոցիալական աշխատողների, քրեակատարողական համակարգի մասնագետների և համապատասխան ոլորտների ուսանողների համար՝ առաջարկելով համակողմանի վերլուծություն դատապարտյալների աուտոագրեսիվ վարքի հոգեբանական հիմքերի վերաբերյալ։

Գեղարվեստական հայ․

«Իմ գրադարանը․ Հակոբ Պարոնյան. Ստեղծագործությունների ժողովածու»**՝ Հակոբ Պարոնյանի լայնածավալ ստեղծագործությունների հավաքածուն է, որը ներառում է նրա լավագույն բանաստեղծություններն, պատմվածքները, դիմանկարներն ու երկերի մի շարք հետաքրքիր օրինակներ։ Պարոնյան հայ գրականության մեջ համարվում է մեծ վերածնունդի ներկայացուցիչ, ով հայտնի է իր սուր հումորի, սրամտության, սիրված լեզվաբանությամբ և հասարակական վերարտադրության խոր ուսումնասիրություններով։ Նրա ստեղծագործությունները լի են կեղծիքների, սոցիալական ու քաղաքական խեղումները քննադատող հարցադրումներով։ «Իմ գրադարանը» ժողովածուն ներառում է Պարոնյանի այն բոլոր գործերը, որոնք դարձան համընդհանուր ճանաչում՝ մաս կազմելով հայ գրականության մեծանուն ժառանգությանը։ Շատ դեպքերում Պարոնյանը կիրառել է հասարակական անարդարություններին ծաղր ու հեգնանք՝ բացահայտելով մարդու մոլորությունները և անհատականություն ստեղծելու դժվարությունը՝ այդպիսով խթանելով նոր մտածողության ձևեր։ Ժողովածուի մեջ ընդգրկված են նրա սրամիտ ու մտախոհ պատմվածքները, որոնք նուրբ հումորով և մելանխոլիկ թախիծով ծաղրում են ինչպես իր ժամանակի իրականությունը, այնպես էլ մարդկային արատները։ Պարոնյանը գտնում էր այն բոլոր փոխադարձ միությունները՝ անհատական հոգևոր աշխարհն ու հասարակական կյանքի անարդարությունները, որոնք հետագայում նրա ստեղծագործական փիլիսոփայության հիմնական հիմքը դարձան։ Հատկապես նրա «Որպես մի դիմանկար» ու «Խենթ հարս» պատմվածքները համարվում են գրականության թանկարժեք շերտեր։ Ընդհանուր առմամբ, Պարոնյանի գրականությունը իր բնույթով շատ սոցիալական է՝ հաճախ ընդգծելով այդ ժամանակաշրջանի հասարակական ու հոգեբանական իրավիճակը։ Նրա սրամիտ հեգնանքը շարունակաբար բացահայտում է մարդկային էական հարցերը՝ արդարության, սիրո, հարստության, սոցիալական հավասարության մասին։ Պարոնյանի ստեղծագործությունների մեջ հաճախ նկատվում է ակնհայտ մելանխոլիկ թախիծ, որը զուգորդվում է ծիծաղելի ու կատակերգական իրավիճակների հետ։ Նա թիրախավորում է մարդկանց մեջ գտնվող կեղծավորությունն ու հասարակական ստանդարտներին հնազանդվող վարքագիծը՝ դրանք ներկայացնելով որպես ժառանգություն, որից պետք է ազատվելու ճանապարհը։ «Իմ գրադարանը»՝ Հակոբ Պարոնյանի ստեղծագործությունների ժողովածուն, ներկայացնում է բացառիկ արժեքներ, որոնք մաս են կազմում հայ ազգային գրականության պատմության։ Այն ընթերցողին հնարավորություն է տալիս ավելի խորն ու մանրամասնորեն ծանոթանալ այս մեծ գրողին, նրա ստեղծած կերպարներին ու արվեստին, որոնք իբրև հայ գրականության ժառանգություն անմահանում են։ Հրատարակիչ - Էդիթ Պրինտ Հրատ. տարեթիվ - 2012 ISBN - 978-9939-52-467-2

Այլ առարկաներ

Բնական ցեոլիտները հանդիսանում են հրաբխային ծագման ալյումինոսիլիկատային հանքանյութեր, որոնք ունեն յուրահատուկ բյուրեղային կառուցվածք՝ կազմված մանր խոռոչներից և ալիքներից։ Այդ կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս ցեոլիտներին կլանել և փոխանակել տարբեր իոններ, ինչպես նաև պահել ջուր և սննդանյութեր։ Հենց այս հատկություններն են հիմք հանդիսանում դրանց լայն կիրառման համար գյուղատնտեսությունում։ Նյութում հեղինակները մանրամասն ներկայացնում են ցեոլիտների կիրառությունը հողի բարելավման մեջ։ Ցեոլիտները կարող են բարելավել հողի ֆիզիկական և քիմիական հատկությունները՝ բարձրացնելով ջրապահունակությունը, օդափոխությունը և սննդանյութերի հասանելիությունը բույսերի համար։ Դրանք հատկապես արդյունավետ են աղքատ, ավազային կամ դեգրադացված հողերում, որտեղ նպաստում են բերրիության բարձրացմանը։ Ցեոլիտները նաև գործում են որպես բնական կարգավորիչներ՝ կանխելով սննդանյութերի արագ լվացումը հողից և ապահովելով դրանց աստիճանական մատչելիությունը բույսերին։ Մեկ այլ կարևոր ուղղություն, որը քննարկվում է աշխատության մեջ, ցեոլիտների կիրառությունն է որպես հավելումներ կենդանիների կերերում։ Դրանք նպաստում են մարսողական գործընթացների բարելավմանը, թունավոր նյութերի կլանմանը և կենդանիների արտադրողականության բարձրացմանը։ Հատկապես նշվում է, որ ցեոլիտները կարող են նվազեցնել ամոնիակի և այլ վնասակար գազերի արտազատումը կենդանիների պահվածքի վայրերում՝ բարելավելով հիգիենիկ պայմանները։ Հեղինակները նաև անդրադառնում են ցեոլիտների կիրառությանը ջրի մաքրման և ագրոէկոլոգիական խնդիրների լուծման մեջ։ Ցեոլիտները ունակ են կլանել ծանր մետաղներ և այլ աղտոտիչներ, ինչը կարևոր է ինչպես ոռոգման ջրի որակի բարելավման, այնպես էլ շրջակա միջավայրի պահպանության համար։