Գյուղատնտեսական կոոպերացիան անցումային տնտեսության համակարգում

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում շրջակա միջավայրի պահպանության կարգավորման տնտեսական մեխանիզմի արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է բնապահպանական քաղաքականության և տնտեսական կառավարման այնպիսի մեխանիզմների ձևավորման խնդիրը, որոնք կարող են միաժամանակ նպաստել բնական ռեսուրսների ռացիոնալ օգտագործմանը, շրջակա միջավայրի աղտոտման նվազեցմանը և տնտեսական զարգացման կայունությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են շրջակա միջավայրի պահպանության տնտեսական կարգավորման հիմնական գործիքները, դրանց կիրառման սկզբունքները և ազդեցությունը տնտեսավարող սուբյեկտների վարքագծի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բնօգտագործման և բնապահպանական վճարներին, աղտոտման համար տնտեսական պատասխանատվության մեխանիզմներին, խթանող և սահմանափակող տնտեսական գործիքներին, ինչպես նաև բնապահպանական ծրագրերի ֆինանսավորման հնարավորություններին։ Աշխատության մեջ գնահատվում են Հայաստանի բնապահպանական և տնտեսական քաղաքականությունների փոխկապակցվածությունը, գործող մեխանիզմների արդյունավետությունն ու դրանց կատարելագործման անհրաժեշտությունը։ Քննարկվում են նաև բնապահպանական խնդիրների տնտեսական գնահատման, բնական ռեսուրսների արժեքավորման և շրջակա միջավայրին հասցվող վնասի հաշվարկման հարցերը, որոնք կարևոր նշանակություն ունեն հիմնավորված տնտեսական որոշումների ընդունման համար։ Հետազոտությունը ուշադրություն է դարձնում նաև միջազգային փորձին և այն հնարավորություններին, որոնք կարող են կիրառվել Հայաստանի պայմաններում՝ հաշվի առնելով երկրի տնտեսական կառուցվածքը, բնական ռեսուրսների սահմանափակությունը և բնապահպանական առանձնահատկությունները։ Առանձնացվում են տնտեսական խթանների, հարկային և ֆինանսական գործիքների, ներդրումային քաղաքականության, էկոլոգիական նորարարությունների և ռեսուրսախնայող տեխնոլոգիաների կիրառման ուղղությունները։ Կարևորվում է նաև պետական կառավարման մարմինների, մասնավոր հատվածի և հասարակության համագործակցությունը՝ որպես բնապահպանական քաղաքականության արդյունավետության բարձրացման կարևոր նախապայման։ Աշխատության արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ շրջակա միջավայրի պահպանության տնտեսական կարգավորման համակարգի կատարելագործման, բնապահպանական միջոցառումների ֆինանսավորման արդյունավետության բարձրացման և կայուն զարգացման սկզբունքների առավել հետևողական կիրառման համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետներին, բնապահպանության և բնական ռեսուրսների կառավարման մասնագետներին, պետական կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչներին, հետազոտողներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Այլ առարկաներ

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Երևան քաղաքում կանաչ տանիքների կիրառման հնարավորությունների, դրանց բնապահպանական, քաղաքաշինական և տնտեսական նշանակության, ինչպես նաև հետագա զարգացման հեռանկարների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ խիտ կառուցապատված քաղաքային միջավայրում, որտեղ հողի վրա նոր կանաչ տարածքների ստեղծման հնարավորությունները սահմանափակ են, շենքերի տանիքները կարող են վերածվել լրացուցիչ կանաչ ենթակառուցվածքի։ Երևանի «Կանաչ քաղաք» գործողությունների ծրագիրն արդեն կանաչ տանիքները դիտարկում է որպես քաղաքի կայուն և կանաչապատ միջավայրի ձևավորման հնարավոր լուծում, իսկ 2026 թվականին ընդունված Կայուն էներգիայի և կլիմայի գործողությունների նոր ծրագիրը շեշտադրում է քաղաքի կլիմայական դիմակայունության և կանաչ տարածքների զարգացումը։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել կանաչ տանիքների հիմնական տեսակները՝ ինտենսիվ և էքստենսիվ համակարգերը, դրանց կառուցվածքային բաղադրիչները, ջրահեռացման և ջրամեկուսացման համակարգերը, բուսական շերտը, հողի կամ աճեցման սուբստրատի առանձնահատկությունները և ոռոգման անհրաժեշտությունը։ Երևանի պայմաններում հատկապես կարևոր է ընտրել չորային և շոգ կլիմային հարմարվող բուսատեսակներ, քանի որ քաղաքն ունի կիսաանապատային կլիմա, իսկ ոռոգման ենթակառուցվածքների մի մասը մաշված է կամ պահանջում է վերականգնում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է կանաչ տանիքների ազդեցության գնահատումը քաղաքի միկրոկլիմայի վրա։ Բուսական ծածկույթը կարող է նվազեցնել տանիքի մակերևույթի տաքացումը, նպաստել շենքի շրջակայքում ջերմային պայմանների բարելավմանը և որոշ չափով մեղմել քաղաքային ջերմային կղզու ազդեցությունը։ Սա հատկապես արդիական է Երևանի շոգ ամառների պայմաններում, երբ կառուցապատված մակերեսների մեծ քանակությունը նպաստում է ջերմության կուտակմանը։ Կանաչ տանիքները կարող են նաև բարելավել շենքերի էներգաարդյունավետությունը՝ ամռանը սահմանափակելով արևային տաքացումը, իսկ որոշ դեպքերում՝ ձմռանը լրացուցիչ ջերմամեկուսացման դեր կատարելով։ Ուսումնասիրության մյուս կարևոր ուղղությունը անձրևաջրերի կառավարումն է։ Բուսական և սուբստրատային շերտերը կարող են պահել տեղումների մի մասը, դանդաղեցնել ջրի հոսքը և նվազեցնել կարճատև ուժեղ տեղումների ժամանակ ջրահեռացման համակարգերի ծանրաբեռնվածությունը։ Այս հատկությունը կանաչ տանիքները դարձնում է քաղաքային ջրային կառավարման և կլիմայական հարմարվողականության լրացուցիչ գործիք։ Միաժամանակ աշխատանքում կարող է գնահատվել կանաչ տանիքների ազդեցությունը օդի որակի և քաղաքային կենսաբազմազանության վրա։ Բուսական ծածկույթը կարող է որոշ չափով կլանել փոշու մասնիկներ, ստեղծել փոքր կենսամիջավայրեր միջատների և այլ օրգանիզմների համար և ավելացնել քաղաքի ընդհանուր կանաչ մակերեսը։ Երևանի կանաչապատման քաղաքականությունն ընդգծում է կանաչ տարածքների նշանակությունը սանիտարահիգիենիկ և միկրոկլիմայական պայմանների բարելավման, օդի աղտոտվածության նվազեցման և բնակչության կյանքի որակի բարձրացման համար։ Աշխատության մեջ կարող է առանձնահատուկ ուշադրություն դարձվել Երևանի շենքերի ֆիզիկական և տեխնիկական առանձնահատկություններին։ Կանաչ տանիքի տեղադրումը պահանջում է ստուգել շենքի կրող կոնստրուկցիաների դիմադրությունը, տանիքի ջրամեկուսացման վիճակը, ջրահեռացման հնարավորությունները և լրացուցիչ բեռնվածությունը։ Հետևաբար կանաչապատումը չի կարող իրականացվել միայն բուսական շերտի ավելացմամբ․ անհրաժեշտ է ամբողջական ինժեներական և ճարտարապետական լուծում, որը հաշվի կառնի շենքի տարիքը, կառուցվածքային համակարգը, տանիքի թեքությունը և շահագործման պայմանները։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել Երևանի տարբեր վարչական շրջանների և շենքերի տանիքների ներուժի գնահատումը։ Դրա համար հնարավոր է կիրառել քարտեզագրման, հեռահար զոնդավորման և աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի մեթոդներ՝ պարզելու համար, թե քաղաքի որ հատվածներում կանաչ տանիքների ներդրման հնարավորությունն առավել մեծ է։ Նման մոտեցումները միջազգային մակարդակում արդեն կիրառվում են՝ կանաչ և արևային տանիքների տարածական քարտեզագրման և քաղաքային կայունության գնահատման համար։ Տնտեսական տեսանկյունից ուսումնասիրությունը կարող է համեմատել կանաչ տանիքների կառուցման սկզբնական ներդրումները և դրանց երկարաժամկետ օգուտները։ Ծախսերի մեջ կարող են ներառվել նախագծումը, կոնստրուկտիվ ամրացումը, ջրամեկուսացումը, դրենաժային համակարգը, սուբստրատը, բուսական նյութը, ոռոգումը և հետագա սպասարկումը։ Օգուտների շարքում կարող են դիտարկվել էներգիայի խնայողությունը, տանիքի ծառայության ժամկետի հնարավոր երկարացումը, անձրևաջրերի կառավարման ծախսերի նվազումը, քաղաքային միջավայրի բարելավումը և շենքերի օգտագործման արժեքի բարձրացման հնարավորությունը։ Զարգացման հեռանկարների տեսանկյունից աշխատանքը կարող է առաջարկել կանաչ տանիքների փուլային ներդրման մոդել՝ սկսելով հանրային, վարչական, կրթական և այլ խոշոր շենքերից, որտեղ տեխնիկական պայմանների գնահատումն ու արդյունքների մոնիթորինգն ավելի հեշտ է կազմակերպել։ Հետագայում հնարավոր կլինի տարածել փորձը մասնավոր բնակելի և առևտրային շենքերի վրա՝ համապատասխան խթանների, տեխնիկական ստանդարտների և քաղաքաշինական պահանջների ձևավորման միջոցով։ Երևանի գործող քաղաքային ռազմավարություններում արդեն առկա է կանաչ ենթակառուցվածքների զարգացման ուղղությունը, իսկ քաղաքի երկարաժամկետ տեսլականում կանաչ տանիքները ներառված են կանաչապատված և կայուն քաղաքային միջավայրի հնարավոր տարրերի շարքում։ Հետազոտության գործնական նշանակությունն այն է, որ դրա արդյունքները կարող են հիմք ծառայել Երևանում կանաչ տանիքների համար համապատասխան նախագծային չափանիշների, բուսատեսակների ընտրության սկզբունքների, տեխնիկական պահանջների և խրախուսման մեխանիզմների մշակման համար։ Կարող են առաջարկվել նաև փորձնական ծրագրեր, որոնց միջոցով կգնահատվեն տարբեր տեսակի կանաչ տանիքների ջրասպառումը, ջերմաստիճանային ազդեցությունը, բույսերի կենսունակությունը, պահպանման ծախսերը և էներգետիկ արդյունավետությունը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը կանաչ տանիքները դիտարկում է ոչ միայն որպես շենքերի գեղագիտական լուծում, այլև որպես Երևանի քաղաքային կանաչ ենթակառուցվածքի լրացուցիչ բաղադրիչ, որը կարող է միաժամանակ նպաստել կլիմայական հարմարվողականությանը, միկրոկլիմայի բարելավմանը, անձրևաջրերի կառավարմանը, կենսաբազմազանության պահպանմանը, էներգիայի խնայողությանը և քաղաքի ընդհանուր բնապահպանական կայունության բարձրացմանը։

Ինֆորմատիկա

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է պարամետրական խնդիրների լուծման մեթոդների մշակմանը, մաթեմատիկական ծրագրավորման խնդիրների ուսումնասիրմանը և համապատասխան հաշվողական գործընթացների ավտոմատացմանը։ Աշխատության հիմնական նպատակն է մշակել այնպիսի մաթեմատիկական և ալգորիթմական մոտեցումներ, որոնք հնարավորություն կտան արդյունավետորեն լուծել խնդիրներ, որոնց պարամետրերի փոփոխությունը կարող է էական ազդեցություն ունենալ ստացվող լուծումների և օպտիմալության պայմանների վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել մաթեմատիկական ծրագրավորման տարբեր խնդիրներ, դրանց ձևակերպման առանձնահատկությունները, սահմանափակումների և նպատակային ֆունկցիաների փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև պարամետրերի փոփոխության դեպքում լուծումների վարքագիծը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հաշվողական ընթացակարգերի ավտոմատացմանը, որի նպատակն է նվազեցնել ձեռքով կատարվող հաշվարկների ծավալը, արագացնել խնդիրների լուծումը և բարձրացնել ստացված արդյունքների ճշգրտությունն ու հուսալիությունը։ Աշխատությունը կարող է ներառել ալգորիթմների մշակման, դրանց ծրագրային իրականացման, հաշվարկային ընթացակարգերի կազմակերպման և տարբեր մեթոդների արդյունավետության համեմատության հարցեր։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև այնպիսի ծրագրային գործիքների և հաշվողական մեխանիզմների կիրառումը, որոնք թույլ են տալիս ավտոմատ կերպով կատարել բարդ մաթեմատիկական հաշվարկներ, վերլուծել տարբեր պարամետրային իրավիճակներ և ստանալ օպտիմալ կամ մոտարկված լուծումներ։ Նման մոտեցումները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ օպտիմալացման, ինժեներական հաշվարկների, տնտեսագիտության, կառավարման, արտադրական պլանավորման և այլ ոլորտներում, որտեղ անհրաժեշտ է որոշումների ընդունումը հիմնավորել մաթեմատիկական մոդելների և բազմակի հաշվարկների միջոցով։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել կիրառական մաթեմատիկոսներին, ծրագրավորողներին, օպտիմալացման և հաշվողական մեթոդների մասնագետներին, հետազոտողներին և համապատասխան ուղղություններով սովորող ուսանողներին։

Պատմություն

Ստորև ներկայացված են 1975 թվականի ապրիլ, մայիս և հունիս ամիսների մի շարք նշանավոր և պատմականորեն կարևոր իրադարձություններ՝ համաշխարհային համատեքստում։ Ապրիլ 1975 — 1975 թվականի ապրիլի 4-ին ԱՄՆ-ում հիմնադրվում է Microsoft ընկերությունը՝ Բիլ Գեյթսի և Փոլ Ալենի կողմից, ինչը հետագայում դառնում է տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ոլորտի ամենաազդեցիկ իրադարձություններից մեկը։ Ապրիլի վերջին՝ ապրիլի 30-ին, ավարտվում է Վիետնամի պատերազմը՝ Սայգոնի անկմամբ և Հյուսիսային Վիետնամի հաղթանակով, ինչը համարվում է 20-րդ դարի կարևոր քաղաքական շրջադարձերից մեկը։ Մայիս 1975 — մայիսին տեղի է ունենում Մայագեսի միջադեպը (Mayaguez incident), երբ ԱՄՆ-ը ռազմական գործողություն է իրականացնում Կամբոջայի կարմիր խմերների դեմ՝ ամերիկյան նավի և անձնակազմի ազատման նպատակով (մայիսի 12–15)։ Այս իրադարձությունը հաճախ դիտարկվում է որպես Վիետնամի պատերազմից հետո ԱՄՆ-ի վերջին ռազմական միջամտություններից մեկը Հարավարևելյան Ասիայում։ Հունիս 1975 — հունիսի ամենանշանավոր իրադարձություններից է Հնդկաստանում արտակարգ դրության (Emergency) հաստատումը, որը սկսվում է 1975 թվականի հունիսի 25-ին վարչապետ Ինդիրա Գանդիի կողմից։ Այս քայլը հանգեցնում է քաղաքական ազատությունների սահմանափակման և մեծ ազդեցություն է ունենում երկրի ներքաղաքական զարգացման վրա։

Այլ առարկաներ

Հրատարակությունը մատենագիտական և տեղեկատվական բնույթի օրացուցային տեղեկատու է, որը համակարգում է 1948 թվականին լրացող պատմական, հասարակական, գիտական, գրական և մշակութային նշանակություն ունեցող տարեդարձերի ու հիշարժան իրադարձությունների վերաբերյալ նյութերը։ Այն նախատեսված է համապատասխան տարեթվերի մասին տեղեկատվությունը մեկ աղբյուրում հավաքելու և գրադարանների, մշակութային ու կրթական հաստատությունների տեղեկատվական և հանրային աշխատանքներում օգտագործելու համար։ Նյութերը կազմակերպվում են ժամանակագրական սկզբունքով՝ հնարավորություն տալով տարվա ընթացքում հետևողականորեն անդրադառնալ նշանավոր գործիչների ծննդյան կամ գործունեության տարեդարձերին, կարևոր պատմական իրադարձություններին, գրականության, արվեստի, գիտության, կրթության և հասարակական կյանքի նշանակալի դրվագներին։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում այն տարեթվերին, որոնք կարող են հիմք ծառայել գրքային ցուցահանդեսների, թեմատիկ միջոցառումների, ընթերցանությունների, զեկուցումների, գրական երեկոների և գրադարանային այլ նախաձեռնությունների կազմակերպման համար։ Տեղեկատուի մատենագիտական նշանակությունը պայմանավորված է նաև նրանով, որ հիշարժան իրադարձությունների վերաբերյալ տվյալները կարող են ուղեկցվել համապատասխան գրականության ընտրության կամ լրացուցիչ աղբյուրների օգտագործման ուղղորդմամբ՝ նպաստելով թեմաների առավել ամբողջական ներկայացմանը։ Հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանում մշակութային և կրթական հաստատությունների կողմից կարևորվող պատմական հիշողության, գիտական ժառանգության և գրական-մշակութային արժեքների շրջանակի մասին։ Միաժամանակ այն պատմական աղբյուրի նշանակություն ունի գրադարանային և մատենագիտական գործունեության զարգացման ուսումնասիրության համար, քանի որ արտացոլում է այն ժամանակվա տեղեկատվական աշխատանքի սկզբունքները, տարեդարձերի ընտրության չափանիշները և հասարակական-մշակութային լուսաբանման առաջնահերթությունները։ Նման օրացույցների կիրառական նշանակությունը հատկապես կարևոր է գրադարանավարների, ուսուցիչների, մշակութային աշխատողների և դասախոսների համար, որոնք դրանց միջոցով կարող են նախապես պլանավորել տարվա ընթացքում կազմակերպվող թեմատիկ և կրթադաստիարակչական միջոցառումները։ Տարբեր բնագավառների հիշարժան իրադարձությունների համատեղ ներկայացումը նպաստում է պատմության, գրականության, գիտության և մշակույթի միջև կապերի բացահայտմանը և համապատասխան ժամանակաշրջանների վերաբերյալ համակարգված գիտելիքների ձևավորմանը։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել նաև մատենագիտության, գրադարանագիտության, մշակույթի պատմության և պատմական ժամանակագրության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների ու ուսանողների համար՝ որպես որոշակի ժամանակաշրջանի տեղեկատվական և մշակութային քաղաքականության առանձնահատկություններն արտացոլող աղբյուր։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է շարժական հեռախոսային կապի համակարգերում հաղորդակցման կապուղիների մաթեմատիկական մոդելավորման, բնութագրերի գնահատման և աշխատանքի օպտիմալացման խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ռադիոկապուղու միջոցով տեղեկատվության փոխանցման գործընթացն է՝ հաշվի առնելով ազդանշանի տարածման միջավայրի առանձնահատկությունները, աղմուկը, միջամտությունները, բազմուղի տարածումը, ազդանշանի թուլացումը և շարժական բաժանորդների տեղաշարժի հետևանքով առաջացող փոփոխությունները։ Քննվում են կապուղիների մոդելավորման տեսական սկզբունքները և այն մաթեմատիկական ու վիճակագրական մոտեցումները, որոնց միջոցով հնարավոր է նկարագրել շարժական կապի համակարգի վարքը տարբեր պայմաններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ազդանշանի որակի, թողունակության, կապի հուսալիության, սպեկտրային արդյունավետության և ռադիոռեսուրսների օգտագործման միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածությանը։ Ուսումնասիրվում են կապուղիների հատկությունների վրա բազային կայանների տեղաբաշխման, ծածկույթի տարածքի, հաճախականային ռեսուրսների բաշխման և բաժանորդային ծանրաբեռնվածության ազդեցությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում օպտիմալացման խնդիրը, որի շրջանակում դիտարկվում են համակարգի սահմանափակ ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման, հաղորդման որակի պահպանման և սպասարկվող օգտվողների պահանջներին համապատասխան աշխատանքի կազմակերպման սկզբունքները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել մաթեմատիկական մոդելներ, համակարգչային նմանակումներ և տարբեր սցենարների համեմատական վերլուծություններ՝ կապուղիների աշխատանքային բնութագրերի գնահատման համար։ Անդրադարձ է կատարվում նաև շարժական կապի ցանցերում երթևեկության փոփոխականության և տարբեր բջիջների միջև ռեսուրսների բաշխման խնդիրներին, ինչպես նաև շարժվող բաժանորդի սպասարկման շարունակականության ապահովման նշանակությանը։ Մոդելավորման արդյունքները հնարավորություն են տալիս գնահատել տարբեր պարամետրերի ազդեցությունը համակարգի ընդհանուր արդյունավետության վրա և հիմնավորել կապի որակի բարելավման համար առավել նպատակահարմար մոտեցումները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հեռահաղորդակցության տեսության, ռադիոկապի, մաթեմատիկական մոդելավորման և օպտիմալացման մեթոդները՝ շարժական հեռախոսային համակարգերի կապուղիների արդյունավետության, կայունության և ռեսուրսների օգտագործման բարելավման խնդիրները համակարգված ուսումնասիրելու նպատակով։