Моделирование и оптимизация каналов мобильной телефонной системы

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է Եղիշե Չարենցի 1934–1937 թվականների ստեղծագործական վերջին շրջանի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով նրա գեղարվեստական մտածողության զարգացման եզրափակիչ փուլը և գաղափարական ու ոճական փոխակերպումները։ Վերլուծվում են այդ տարիների բանաստեղծական երկերի թեմատիկ շերտերը, ներքին դրամատիզմը, լեզվաոճական խտացվածությունը և պատկերային համակարգի նոր որակները՝ դիտարկելով դրանք ժամանակի սոցիալ-քաղաքական միջավայրի և անձնական ճակատագրական փորձառության համատեքստում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում քնարական հերոսի վերաիմաստավորմանը, պատմական և անձնական հիշողության փոխներթափանցմանը, ինչպես նաև խորհրդանշական մտածողության խորացմանը։ Ուսումնասիրությունը բացահայտում է նաև վերջին շրջանի ստեղծագործություններում ձևավորված գեղարվեստական լարվածությունն ու արտահայտչական ծայրահեղ խտացումը՝ ցույց տալով այդ փուլի նշանակությունը հեղինակի ամբողջական գրական ժառանգության համակարգում և հայ քնարական պոեզիայի զարգացման մեջ։

Այլ առարկաներ

Այս ինֆորմացիոն ցուցիչը ներկայացնում է հասարակական-քաղաքական գիտությունների ոլորտում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցանկը՝ նպատակ ունենալով ապահովել ընթերցողների, հետազոտողների և ուսանողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական և վերլուծական գրականության մեջ։ Այն ընդգրկում է քաղաքական գիտության, սոցիոլոգիայի, պատմության, տնտեսագիտության, իրավագիտության, միջազգային հարաբերությունների և հարակից այլ ուղղությունների հրատարակություններ, որոնք արտացոլում են հասարակական գործընթացների ուսումնասիրության ժամանակակից մոտեցումները և տեսական զարգացումները։ Ցուցիչը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների և հրատարակչական տվյալների հիման վրա՝ ապահովելով տեղեկատվության համակարգված ներկայացում և մատչելիություն մասնագիտական շրջանակների համար։ Այն ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների, ուսումնական գործընթացի և վերլուծական աշխատանքի համար՝ օգնելով հետևել ոլորտի նոր գրականությանը, գնահատել դրա գիտական արժեքը և կիրառելիությունը հասարակական-քաղաքական երևույթների ուսումնասիրության մեջ։

Քաղաքագիտություն

Գիրքը՝ «Արտակարգ իրավիճակների կառավարումը», հեղինակը Ենգոյան Մ.Ն., հանդիսանում է մասնագիտական և ուսումնական ձեռնարկ, որը նվիրված է արտակարգ իրավիճակների կառավարման համակարգի տեսական հիմքերին և գործնական կազմակերպման սկզբունքներին։ Այն ընդգրկում է արտակարգ իրավիճակների էությունը, դրանց տեսակները և դասակարգումը՝ ներառելով բնական, տեխնածին, էկոլոգիական և սոցիալական բնույթի վտանգները, ինչպես նաև դրանց առաջացման պատճառներն ու զարգացման փուլերը։ Գրքում մանրամասն ներկայացվում են ռիսկերի գնահատման և կանխարգելման մեթոդները, արտակարգ իրավիճակների կառավարման պետական համակարգի կառուցվածքը, պատասխանատու մարմինների գործառույթները և համագործակցության մեխանիզմները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձված արտակարգ իրավիճակներում գործողությունների պլանավորման, արագ արձագանքման, տարհանման կազմակերպման, փրկարարական և վերականգնողական աշխատանքների արդյունավետ իրականացման հարցերին։ Ներառված են նաև տեղեկատվական ապահովման, բնակչության իրազեկման և անվտանգության մշակույթի ձևավորման մոտեցումները, ինչպես նաև միջազգային փորձի կիրառման հնարավորությունները։ Այս աշխատությունը նախատեսված է ուսանողների, քաղաքացիական պաշտպանության և փրկարար ծառայությունների մասնագետների, պետական կառավարման ոլորտի աշխատակիցների և արտակարգ իրավիճակների կառավարմամբ հետաքրքրված անձանց համար՝ նպաստելով համակարգված գիտելիքների ձևավորմանը և գործնական պատրաստվածության բարձրացմանը։

Պատմություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի պատմական և քաղաքական պայքարին՝ ազգային ազատության և անկախության ձեռքբերման համար։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են հայ ժողովրդի պետականության գաղափարի ձևավորումը, ազգային ինքնության պահպանման գործընթացները և արտաքին քաղաքական ու տարածաշրջանային պայմանների ազդեցությունը Հայաստանի ազատագրական շարժումների վրա։ Աշխատությունում ներկայացվում են տարբեր պատմական փուլեր, որոնց ընթացքում հայ հասարակությունը փորձել է վերականգնել կամ պահպանել իր պետական ինքնուրույնությունը՝ սկսած միջնադարյան պետական կազմավորումներից մինչև նորագույն շրջանի ազգային-ազատագրական շարժումներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ազգային գաղափարախոսության ձևավորմանը, քաղաքական կազմակերպվածության զարգացմանը և միջազգային հարաբերությունների ազդեցությանը Հայաստանի անկախության ձգտումների վրա։ Վերլուծվում են նաև մշակութային և հոգևոր գործոնները, որոնք նպաստել են ազգային ինքնագիտակցության ամրապնդմանը և անկախության գաղափարի պահպանմանը տարբեր ժամանակաշրջաններում։ Աշխատությունը ընդգծում է, որ Հայաստանի ազատության և անկախության պահանջները ձևավորվել են ինչպես ներքին հասարակական զարգացումների, այնպես էլ արտաքին քաղաքական իրադրության բարդ փոխազդեցության արդյունքում։

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է 1965–1990 թվականներին Հայաստանում գրադարանային և մատենագիտական գործի զարգացման հիմնական միտումների, կազմակերպական փոփոխությունների և մասնագիտական ձեռքբերումների ուսումնասիրությանը։ Վերլուծվում են հանրապետության գրադարանային համակարգի ընդլայնման, գրադարանների գործունեության կազմակերպման, տեղեկատվական և մատենագիտական ծառայությունների կատարելագործման, ինչպես նաև գրքային ֆոնդերի համալրման ու պահպանման գործընթացները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են գրադարանների դերը գիտության, կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, մատենագիտական տեղեկատվության համակարգման սկզբունքները, մասնագիտական կադրերի պատրաստման և ոլորտի մեթոդական ապահովման հարցերը։ Քննարկվում են տվյալ ժամանակաշրջանում գրադարանային աշխատանքի արդիականացման, տեղեկատվական սպասարկման արդյունավետության բարձրացման և գրադարանային ցանցի զարգացմանն ուղղված նախաձեռնությունները։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի Հայաստանի գրադարանային համակարգի պատմության, տեղեկատվական մշակույթի ձևավորման և մատենագիտական գործունեության զարգացման ուսումնասիրման համար՝ հետաքրքրություն ներկայացնելով գրադարանավարների, մատենագետների, մշակութաբանների, պատմաբանների և տեղեկատվական ոլորտի մասնագետների համար։

Պատմություն

Պատմագիտական և հասարակական-քաղաքական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է XIX դարի 80-ական թվականներին հայ ազգային նարոդնիկական խմբակների և կազմակերպությունների ձևավորման, գաղափարական ուղղվածության ու գործունեության ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում հայ հասարակական-քաղաքական մտքի զարգացման պատմական նախադրյալները, Ռուսական կայսրությունում նարոդնիկական շարժման տարածումը և դրա գաղափարների ազդեցությունը հայ մտավորականության ու երիտասարդության շրջանում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ազգային ազատագրության, սոցիալական արդարության, հասարակական բարեփոխումների և ժողովրդի քաղաքական ինքնագիտակցության բարձրացման վերաբերյալ հայ նարոդնիկների պատկերացումներին։ Վերլուծվում են տարբեր խմբակների առաջացման պայմանները, կազմակերպական կառուցվածքը, գործունեության նպատակները և հասարակական տարբեր շերտերի հետ կապերի հաստատման առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են հայ ազգային նարոդնիկական շարժման գաղափարական ընդհանրություններն ու տարբերությունները ռուսական նարոդնիկության հետ, ինչպես նաև ազգային հարցի և սոցիալական խնդիրների փոխկապակցվածությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել գաղտնի խմբակների գործունեությունը, քաղաքական ու լուսավորական գաղափարների տարածման եղանակները, ժամանակի հասարակական գործիչների մասնակցությունը և ցարական իշխանությունների վերաբերմունքը նման կազմակերպությունների նկատմամբ։ Անդրադարձ է կատարվում արևելահայ հասարակական կյանքի, ազգային ինքնագիտակցության և քաղաքական կազմակերպվածության զարգացման գործընթացներում այդ խմբակների ունեցած պատմական նշանակությանը։ Կարևորվում է նարոդնիկական գաղափարների դերի գնահատումը հայ ազգային-ազատագրական շարժման հետագա զարգացման և XIX դարի վերջի հայկական քաղաքական կազմակերպությունների ձևավորման համատեքստում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայ ժողովրդի նոր պատմության, հասարակական-քաղաքական շարժումների, քաղաքական գաղափարախոսությունների պատմության և հայ ազգային-ազատագրական պայքարի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։