Երկրատեկտոնական պրոցեսների ուսումնասիրումը տեկտոնամագնիսական դաշտի մեթոդով (արարատյան սեյսմափորձադաշտի օրինակով)

Կենսաբանություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի երկկենցաղների ֆաունայի և էկոլոգիական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում ներկայացվում են Հայաստանի տարածքում հանդիպող երկկենցաղների տեսակային կազմը, տարածվածությունը, կենսաբանական առանձնահատկությունները, բնակության միջավայրերը և էկոհամակարգերում ունեցած դերը։ Աշխատությունում վերլուծվում են տարբեր տեսակների տարածքային բաշխման օրինաչափությունները, բազմացման պայմանները, կենսացիկլի առանձնահատկությունները, սննդային կապերը և շրջակա միջավայրի գործոնների ազդեցությունը նրանց գոյատևման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երկկենցաղների պոպուլյացիաների վիճակին, հազվագյուտ և պահպանության կարիք ունեցող տեսակներին, ինչպես նաև մարդու գործունեության, կլիմայական փոփոխությունների և բնական միջավայրերի փոփոխության ազդեցությանը դրանց թվաքանակի ու տարածման վրա։ Ուսումնասիրությունը ներառում է դաշտային դիտարկումների, կենսաբանական հետազոտությունների և էկոլոգիական վերլուծությունների արդյունքներ՝ նպաստելով Հայաստանի կենդանական աշխարհի վերաբերյալ գիտելիքների ընդլայնմանը և կենսաբազմազանության պահպանության խնդիրների լուծմանը։ Գիրքը արժեքավոր աղբյուր է կենդանաբանների, էկոլոգների, բնապահպանների, կենսաբանների, հետազոտողների, բուհերի դասախոսների և ուսանողների, ինչպես նաև Հայաստանի բնաշխարհով և կենդանական աշխարհի ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Ֆինանսներ

Աշխատանքը նվիրված է ֆինանսատնտեսական ճգնաժամերի փոխանցման մեխանիզմների ազդեցության գնահատման տեսական և գործնական մոտեցումների ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության պայմաններում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն ուղիները, որոնց միջոցով արտաքին կամ ներքին ֆինանսական ցնցումները կարող են տարածվել տնտեսության տարբեր հատվածների միջև, գնահատել դրանց ազդեցության չափն ու արագությունը և ուսումնասիրել այն գործոնները, որոնք կարող են ուժեղացնել կամ մեղմել ճգնաժամային ազդեցությունները։ Աշխատանքի հիմքում ընկած է այն մոտեցումը, որ ժամանակակից տնտեսություններում ֆինանսական և իրական հատվածները սերտորեն փոխկապակցված են, ուստի որևէ շուկայում առաջացած լուրջ խանգարումը կարող է աստիճանաբար փոխանցվել մյուս ոլորտներին։ Հայաստանի նման փոքր և բաց տնտեսության համար հատկապես կարևոր են արտաքին տնտեսական և ֆինանսական զարգացումների ազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ միջազգային շուկաների փոփոխությունները կարող են անդրադառնալ ներքին պահանջարկի, փոխարժեքի, կապիտալի հոսքերի, վարկավորման և տնտեսական ակտիվության վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ֆինանսական ճգնաժամի փոխանցման հիմնական ալիքների բացահայտումը։ Դրանց շարքում կարող են դիտարկվել ֆինանսական շուկաների, բանկային համակարգի, արտաքին առևտրի, դրամական փոխանցումների, փոխարժեքի, տոկոսադրույքների, ներդրումների և պետական ֆինանսների միջոցով ազդեցության տարածման մեխանիզմները։ Յուրաքանչյուր ալիք կարող է ունենալ տարբեր ուժգնություն և ժամանակային ուշացում, ուստի դրանց առանձին և համակցված ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել ճգնաժամային գործընթացների մասին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բանկային համակարգի դերին։ Ֆինանսական միջնորդության միջոցով բանկերը կապում են խնայողությունները, վարկավորումը և տնտեսական ակտիվությունը, հետևաբար ֆինանսական շուկաներում կամ բանկային համակարգում առաջացած խնդիրները կարող են սահմանափակել տնտեսության ֆինանսավորման հնարավորությունները։ Վարկավորման նվազումը կարող է ազդել ձեռնարկությունների ներդրումային ծրագրերի, արտադրության, սպառման և զբաղվածության վրա՝ ֆինանսական ցնցումը վերածելով իրական տնտեսության անկման։ Ուսումնասիրության մյուս կարևոր ուղղությունը փոխարժեքային փոխանցման մեխանիզմն է։ Արտաքին ֆինանսական ցնցումները կարող են առաջացնել ազգային արժույթի նկատմամբ պահանջարկի փոփոխություններ, փոխել ներմուծվող ապրանքների գները և ազդել գնաճային գործընթացների վրա։ Միաժամանակ փոխարժեքի տատանումները կարող են տարբեր կերպ անդրադառնալ ներմուծող և արտահանող ընկերությունների ֆինանսական վիճակի վրա, ինչպես նաև արտարժութային պարտավորություններ ունեցող տնտեսավարող սուբյեկտների վրա։ Արտաքին առևտրի միջոցով ճգնաժամի փոխանցումը նույնպես կարևոր նշանակություն ունի։ Միջազգային պահանջարկի նվազումը կարող է կրճատել արտահանման ծավալները, իսկ համաշխարհային գների և մատակարարման պայմանների փոփոխությունը կարող է ազդել ներմուծման արժեքի և ներքին արտադրության վրա։ Հայաստանի տնտեսության համար այս ալիքի գնահատումը հնարավորություն է տալիս հասկանալու արտաքին շուկաների փոփոխությունների ազդեցությունը տնտեսական աճի և զբաղվածության վրա։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել նաև արտերկրից ստացվող դրամական փոխանցումների դերը։ Տնտեսական ճգնաժամի պայմաններում արտագնա աշխատանքի հիմնական երկրներում եկամուտների կամ զբաղվածության նվազումը կարող է հանգեցնել փոխանցումների կրճատման, ինչը, իր հերթին, կարող է նվազեցնել տնային տնտեսությունների սպառումը և ազդել ներքին տնտեսական ակտիվության վրա։ Այս մեխանիզմը հատկապես կարևոր է այն տնտեսությունների համար, որտեղ տնային տնտեսությունների եկամուտների ձևավորման մեջ արտաքին փոխանցումները զգալի դեր ունեն։ Հետազոտության մեթոդաբանական մասը կարող է ներառել մակրոտնտեսական և ֆինանսական ցուցանիշների դինամիկ շարքի վերլուծություն, փոխկապակցվածության ուսումնասիրություն, տնտեսաչափական մոդելավորում և սցենարային գնահատումներ։ Նման գործիքների միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել ճգնաժամային ցնցումների ազդեցության չափը, դրանց տարածման արագությունը և տարբեր տնտեսական փոփոխականների արձագանքը։ Կարող են կիրառվել նաև իմպուլսային արձագանքների, պատճառահետևանքային կապերի և փոփոխականների փոխադարձ կախվածության գնահատման մեթոդներ։ Կարևոր է նաև տարբերակել կարճաժամկետ և երկարաժամկետ ազդեցությունները։ Որոշ ճգնաժամային շոկեր կարող են արագ անդրադառնալ ֆինանսական շուկաների և փոխարժեքի վրա, մինչդեռ դրանց ազդեցությունը արտադրության, զբաղվածության և պետական ֆինանսների վրա կարող է դրսևորվել ավելի ուշ։ Ժամանակային այս տարբերությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ճշգրիտ գնահատել փոխանցման ամբողջ շղթան։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ֆինանսական և մակրոտնտեսական քաղաքականության դերին ճգնաժամային ազդեցությունների մեղմացման գործում։ Կենտրոնական բանկի դրամավարկային գործիքները, բանկային համակարգի կարգավորումը, պետական ծախսերի և հարկաբյուջետային քաղաքականության միջոցառումները կարող են տարբեր փուլերում փոխել ճգնաժամի փոխանցման ուժգնությունը։ Այդ պատճառով գնահատման համակարգում կարևոր է հաշվի առնել ոչ միայն արտաքին շոկի բնույթը, այլև տնտեսական քաղաքականության արձագանքը։ Հայաստանի պայմաններում ճգնաժամային փոխանցման մեխանիզմների ուսումնասիրությունը կարող է հիմք ծառայել տնտեսության խոցելիության բացահայտման համար։ Եթե որոշակի արտաքին կամ ներքին շոկերի նկատմամբ առավել զգայուն են ֆինանսական շուկաները, փոխարժեքը, բանկային վարկավորումը կամ արտաքին առևտուրը, ապա դրանց նկատմամբ դիմակայունության բարձրացումը կարող է դառնալ տնտեսական քաղաքականության կարևոր ուղղություն։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է ֆինանսական շուկաների, բանկային համակարգի և մակրոտնտեսական գործընթացների վերլուծությունը՝ նպատակ ունենալով գնահատել ֆինանսատնտեսական ճգնաժամերի փոխանցման հիմնական ալիքների ազդեցությունը ՀՀ տնտեսության վրա։ Թեման ունի կարևոր գիտագործնական նշանակություն, քանի որ փոխանցման մեխանիզմների բացահայտումն ու քանակական գնահատումը կարող են նպաստել տնտեսական ռիսկերի վաղ հայտնաբերմանը, մակրոտնտեսական քաղաքականության արդյունավետության բարձրացմանը և արտաքին ու ներքին ճգնաժամերի նկատմամբ Հայաստանի տնտեսության դիմակայունության ամրապնդմանը։

Մանկավարժություն

Այս հրատարակությունը Լազարյան արևելյան լեզուների ինստիտուտի գիմնազիական դասարաններ ընդունվելու կարգը և ուսումնական ծրագրերը ներկայացնող պատմական-կրթական աղբյուր է, որը կարևոր տեղեկություններ է տալիս Ռուսական կայսրության ժամանակաշրջանում գործող այս նշանավոր կրթական հաստատության կառուցվածքի, ընդունելության պահանջների և ուսումնառության բովանդակության մասին։ Լազարյան ինստիտուտը Մոսկվայում գործող հայկական ծագմամբ կրթական հաստատություն էր, որը հիմնադրվել էր 1815 թվականին և գործել է մինչև 1919 թվականը։ Սկզբնական շրջանում այն միջնակարգ կրթական հաստատություն էր, իսկ հետագայում վերածվեց ավելի լայն կրթական համակարգի, որտեղ համատեղվում էին գիմնազիական և արևելագիտական մասնագիտական ուսուցումը։ Հրատարակության բովանդակային նշանակությունը հատկապես կապված է գիմնազիական դասարան ընդունվելու համար նախատեսված գիտելիքների և պահանջների համակարգման հետ։ Նման կանոնակարգերը սահմանում էին, թե ինչ պատրաստվածություն պետք է ունենար դիմորդը, ինչ առարկաներից էր անհրաժեշտ քննություն հանձնել և ինչ մակարդակի գիտելիքներ էին ակնկալվում ընդունվելու պահին։ Դրանք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմելու ժամանակի միջնակարգ կրթության չափորոշիչների, ուսումնական առարկաների կառուցվածքի և կրթական գործընթացի կազմակերպման մասին։ Հրատարակության կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ այն վերաբերում է ոչ միայն ընդհանուր կրթությանը, այլև այն հաստատությանը, որի հիմնական մասնագիտացումը արևելյան լեզուների և արևելագիտության ոլորտն էր։ Լազարյան ինստիտուտում արևելյան լեզուների նկատմամբ ուշադրությունը ժամանակի ընթացքում դարձավ հաստատության հիմնական տարբերակիչ առանձնահատկություններից մեկը։ Դասավանդվում էին հայերեն, արաբերեն, պարսկերեն և թուրքերեն լեզուներ ու գրականություններ, իսկ հաստատությունը հետագայում դարձավ նաև Ռուսաստանում արևելագիտության կարևոր կենտրոններից մեկը։ Գիմնազիական կրթությունը, սակայն, չէր սահմանափակվում արևելյան լեզուներով։ Հաստատության դասընթացը ընդհանուր առմամբ մոտ էր կայսրության գիմնազիական ծրագրերին, և դրա շրջանավարտները 1835 թվականից ստանում էին գիմնազիայի շրջանավարտների իրավունքներ։ Հետագայում կրթական կառուցվածքը մի քանի անգամ փոփոխվեց․ 1848 թվականից հաստատությունը համատեղում էր ընդհանուր միջնակարգ՝ գիմնազիական դասարանների, և բարձրագույն մասնագիտական՝ հատուկ դասարանների կրթությունը։ Հետևաբար այս փաստաթուղթը կարևոր է ոչ միայն ընդունելության տեխնիկական կանոնները հասկանալու, այլև այն կրթական համակարգի կառուցվածքը վերականգնելու համար, որի շրջանակում պատրաստվում էին ապագա ուսուցիչներ, թարգմանիչներ, պետական ծառայողներ և արևելագիտության մասնագետներ։ Լազարյան ինստիտուտի առանձնահատկություններից էր նաև հայկական կրթական և մշակութային գործառույթների համադրումը ռուսական կայսերական կրթական համակարգի հետ։ Հաստատությունը կապված էր Մոսկվայի հայկական համայնքի հետ և երկար ժամանակ կարևոր դեր էր կատարում հայ երիտասարդների կրթության գործում։ Գիմնազիական դասարաններում հայ աշակերտների համար նախատեսվում էր նաև հայոց լեզվի և Հայ Առաքելական եկեղեցու կրոնական ուսուցում, ինչը ցույց է տալիս, որ ընդհանուր կայսերական կրթական ծրագրի շրջանակում պահպանվում էին ազգային և դավանական կրթության առանձին բաղադրիչներ։ Ուսումնական ծրագրերի տեսանկյունից փաստաթուղթը արժեքավոր է նրանով, որ հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու տվյալ ժամանակաշրջանի կրթության բովանդակային առաջնահերթությունները։ Դպրոցական կրթության մեջ կարևոր դեր ունեին լեզուները, գրականությունը, պատմությունը, աշխարհագրությունը, մաթեմատիկական և բնական գիտությունները, ինչպես նաև դասական կրթությանը բնորոշ այլ առարկաներ։ Այս առարկաների համադրությունը ցույց է տալիս, որ հաստատությունը ձգտում էր ապահովել ոչ միայն մասնագիտական, այլև լայն ընդհանուր կրթություն։ Միաժամանակ արևելյան լեզուների նկատմամբ հատուկ ուշադրությունը ապագա շրջանավարտներին տալիս էր այնպիսի մասնագիտական պատրաստվածություն, որը հատկապես կարևոր էր Ռուսաստանի և Հարավային Կովկասի վարչական, դիվանագիտական ու մշակութային միջավայրում։ Հրատարակության պատմական արժեքը մեծանում է նաև այն պատճառով, որ այն ներկայացնում է կրթական կանոնակարգը ոչ թե հետագա պատմաբանի մեկնաբանությամբ, այլ ժամանակաշրջանին մոտ սկզբնաղբյուրային ձևով։ Այսպիսի փաստաթղթերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել, թե ինչպիսի պահանջներ էր պաշտոնապես սահմանում հաստատությունը դիմորդների համար և ինչ գիտելիքներ էր ակնկալում կրթության հաջորդ աստիճան անցնող աշակերտներից։ Դրանք նաև կարող են օգտագործվել կրթական պատմության, դպրոցական ծրագրերի զարգացման և Ռուսական կայսրության կրթական քաղաքականության ուսումնասիրության ժամանակ։ Լազարյան ինստիտուտի գործունեությունը սերտորեն կապված էր նաև արևելագիտության զարգացման հետ։ Հաստատությունում դասավանդել են այնպիսի հայտնի գիտնականներ և մանկավարժներ, ինչպիսիք են Վ. Ա. Գորդլևսկին, Ֆ. Ե. Կորշը, Ա. Ե. Կրիմսկին, Վ. Ֆ. Միլլերը, Ստեփան Նազարյանը և Ն. Օ. Էմինը։ Հաստատության գրադարանը ներառում էր պատմության, աշխարհագրության, լեզվաբանության և արևելագիտության հարուստ հավաքածուներ, այդ թվում՝ արժեքավոր ձեռագրեր։ Հրատարակության մատենագիտական հետքերը վկայում են, որ այն առանձին ընդգրկված է Լազարյանների ընտանիքին և ինստիտուտին նվիրված գրքային հավաքածուներում։ Նույն թեմատիկ շարքում պահպանվել են նաև ինստիտուտի ուսանողների ընդունելության, հատուկ դասարանների քննությունների և ուսուցման վերաբերյալ այլ կանոնակարգեր, ինչը հնարավորություն է տալիս այս հրատարակությունը դիտարկել ավելի լայն փաստաթղթային համալիրի շրջանակում։ Ընդհանուր առմամբ, այս աղբյուրը կարևոր է 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի կրթական համակարգի, Լազարյան ինստիտուտի պատմության, հայ կրթական և մշակութային կյանքի, ինչպես նաև արևելագիտական կրթության զարգացման ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հատկապես օգտակար լինել կրթության պատմությամբ, հայ-ռուսական մշակութային կապերով, Լազարյան ինստիտուտի գործունեությամբ, հայագիտությամբ և արևելագիտության պատմությամբ զբաղվող պատմաբաններին, մանկավարժներին, գրականագետներին, հետազոտողներին և ուսանողներին։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է մարդկային կապիտալի դերին տնտեսական անվտանգության և տնտեսական մրցունակության ապահովման համակարգում։ Գրքում ներկայացվում է մարդկային կապիտալի տեսական հիմքը՝ որպես գիտելիքների, հմտությունների, առողջության և փորձի համակցություն, որը ձևավորում է աշխատանքի արտադրողականությունը և տնտեսական աճի որակը։ Հեղինակը վերլուծում է, թե ինչպես է կրթության մակարդակը, մասնագիտական պատրաստվածությունը և նորարարական կարողությունները ազդում երկրի մրցունակության վրա ինչպես ներքին, այնպես էլ գլոբալ շուկաներում։ Աշխատության մեջ քննարկվում է տնտեսական անվտանգության հասկացությունը՝ ներառյալ զբաղվածության կայունությունը, եկամուտների բաշխումը, տեխնոլոգիական ինքնաբավությունը և արտաքին տնտեսական ցնցումների նկատմամբ դիմադրողականությունը։ Ներկայացվում են նաև մարդկային կապիտալի ձևավորման և զարգացման պետական քաղաքականության հիմնական ուղղությունները՝ կրթական համակարգի բարեփոխումներ, առողջապահական ներդրումներ, աշխատաշուկայի կարգավորում և միգրացիոն գործընթացների կառավարում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում միջազգային փորձի համեմատական վերլուծությանը և ՀՀ պայմաններում մարդկային կապիտալի արդյունավետ օգտագործման խնդիրներին։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագետների, պետական քաղաքականություն մշակողների, հետազոտողների, ուսանողների և տնտեսական զարգացման հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է Օդեսայում հայտնաբերված XV դարի հայկական ձեռագիր Շարակնոցի ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով որպես միջնադարյան հայ հոգևոր, գրական, երաժշտական և ձեռագրական մշակույթի արժեքավոր հուշարձան։ Հետազոտության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում ձեռագրի ծագմանը, ժամանակագրությանը, պահպանվածությանը, գրության առանձնահատկություններին և հնարավոր ստեղծման միջավայրին՝ նպատակ ունենալով որոշել դրա տեղը հայկական ձեռագրական ժառանգության մեջ։ Քննվում է ձեռագրի բովանդակային կառուցվածքը, եկեղեցական շարականների դասավորությունը, ծիսական նշանակությունը և դրանց առնչությունը հայ եկեղեցական ավանդույթի հետ։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում գրչության և հնագրագիտական հատկանիշները՝ տառաձևերը, գրատեսակը, գրության տեխնիկան, էջերի կազմակերպումը, խորագրերը, լուսանցքային նշումները և ձեռագրում պահպանված այլ գրառումները, որոնք կարող են տեղեկություններ հաղորդել գրչի, պատվիրատուի, օգտագործման միջավայրի կամ ձեռագրի հետագա պատմության վերաբերյալ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև գեղարվեստական ձևավորման քննությունը, եթե ձեռագրում առկա են զարդագրեր, գլխազարդեր, լուսանցազարդեր կամ մանրանկարչական տարրեր։ Դրանց ոճական առանձնահատկությունների համեմատությունը նույն ժամանակաշրջանի այլ հայկական ձեռագրերի հետ կարող է նպաստել ստեղծման ժամանակի և մշակութային կենտրոնի առավել ճշգրիտ բնութագրմանը։ Երաժշտագիտական տեսանկյունից նյութը կարևոր է հայկական հոգևոր երգարվեստի պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ շարականների ձեռագիր փոխանցումը կապված է ոչ միայն բանաստեղծական տեքստերի պահպանման, այլև եկեղեցական երգեցողության բազմադարյան ավանդույթի հետ։ Աղբյուրագիտական նշանակություն ունեն նաև հիշատակարանները և հետագա սեփականատերերի հնարավոր գրառումները, որոնց միջոցով հնարավոր է վերականգնել ձեռագրի պատմական ճանապարհը, դրա տեղափոխությունները և տարբեր միջավայրերում պահպանվելու հանգամանքները։ Օդեսայում դրա հայտնաբերումը հետաքրքիր հարցեր է առաջադրում նաև հայկական ձեռագրերի տարածման և Հայաստանի սահմաններից դուրս հայկական մշակութային արժեքների պահպանության պատմության վերաբերյալ։ Ձեռագրի լեզվական առանձնահատկությունների քննությունը կարող է լրացուցիչ նյութ տրամադրել միջնադարյան հայերենի, ուղղագրական ավանդույթների և եկեղեցական գրականության լեզվի ուսումնասիրության համար։ Այսպիսով, նյութը միաժամանակ կարևոր աղբյուր է ձեռագրագիտության, հայ եկեղեցու պատմության, միջնադարյան գրականության, երաժշտագիտության և արվեստի պատմության համար՝ հնարավորություն տալով առավել ամբողջական պատկերացում կազմել XV դարի հայկական հոգևոր ու գրավոր մշակույթի մասին։

Տեխնոլոգիա

Այս աշխատանքը նվիրված է էներգիայի վերականգնվող աղբյուրների կիրառմամբ շենքերի կառուցվածքային և ջեռուցման ու հովացման համակարգերի նախագծային օպտիմալ պարամետրերի որոշման մեթոդի մշակմանը։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակն է գտնել այնպիսի նախագծային լուծումներ, որոնց դեպքում շենքի կառուցվածքային առանձնահատկությունները և դրա ջերմային ապահովման համակարգերը փոխկապակցված կերպով ընտրվում են՝ նվազեցնելով էներգիայի սպառումը և միաժամանակ պահպանելով անհրաժեշտ ջերմային հարմարավետությունն ու համակարգի տեխնիկական արդյունավետությունը։ Աշխատության հիմքում շենքը դիտարկվում է որպես միասնական էներգետիկ համակարգ, որտեղ արտաքին պատերի, ծածկերի, պատուհանների և այլ կառուցվածքային տարրերի ջերմատեխնիկական հատկությունները անմիջականորեն ազդում են ջեռուցման և հովացման պահանջարկի վրա։ Այդ պատճառով նախագծային օպտիմալացման խնդիրը չի սահմանափակվում միայն ջեռուցման կամ հովացման սարքավորումների ընտրությամբ, այլ ներառում է շենքի ամբողջական էներգետիկ վարքի գնահատումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում վերականգնվող էներգիայի աղբյուրների կիրառմանը, որոնք կարող են օգտագործվել շենքի ջերմային և էլեկտրական պահանջարկի մի մասը կամ ամբողջը բավարարելու համար։ Դրանց շարքում կարող են դիտարկվել արևային էներգիայի օգտագործումը, ջերմային պոմպերը, երկրաջերմային կամ այլ վերականգնվող աղբյուրների վրա հիմնված համակարգերը։ Աշխատության կարևոր խնդիրներից է որոշել, թե տվյալ շենքի պայմաններում ինչպիսի հզորությամբ, կառուցվածքով և աշխատանքի ռեժիմով պետք է նախագծվեն ջեռուցման ու հովացման համակարգերը, որպեսզի վերականգնվող աղբյուրների օգտագործումն առավել արդյունավետ լինի։ Հաշվարկներում անհրաժեշտ է հաշվի առնել շենքի ջերմային կորուստները, արտաքին կլիմայական պայմանները, ներքին ջերմային բեռները, շենքի կողմնորոշումը, լուսավորության և արևային ճառագայթման ազդեցությունը, ջերմամեկուսացման մակարդակը, օդափոխության հետ կապված կորուստները և շահագործման ռեժիմները։ Մեթոդի մշակումը կարող է ներառել տարբեր նախագծային տարբերակների մաթեմատիկական մոդելավորում և դրանց համեմատական օպտիմալացում՝ էներգիայի սպառման, տնտեսական ծախսերի, համակարգի հզորության և շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության տեսանկյուններից։ Կարևոր է նաև սեզոնային աշխատանքի գնահատումը, քանի որ ջեռուցման և հովացման պահանջարկները տարվա ընթացքում էապես տարբերվում են, իսկ վերականգնվող աղբյուրներից ստացվող էներգիայի քանակը նույնպես փոփոխական է։ Աշխատության մեջ մշակվող մեթոդը կարող է նպաստել նախագծային որոշումների ընդունման գործընթացի կատարելագործմանը՝ հնարավորություն տալով նախապես գնահատել տարբեր կառուցվածքային և ինժեներական լուծումների արդյունավետությունը և ընտրել առավել նպատակահարմար համադրությունը։ Նման մոտեցումը կարևոր է հատկապես էներգաարդյունավետ և ցածր էներգասպառմամբ շենքերի նախագծման համար, որտեղ շենքի ճարտարապետական և կառուցվածքային լուծումները պետք է սերտորեն կապված լինեն էներգետիկ համակարգերի աշխատանքի հետ։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել ճարտարապետներին, շինարարական ինժեներներին, էներգետիկ համակարգերի նախագծողներին, ջերմատեխնիկներին, էներգետիկ աուդիտորներին և վերականգնվող էներգիայի ոլորտի մասնագետներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը նպատակ ունի ստեղծել նախագծային հաշվարկների և օպտիմալացման մեթոդաբանություն, որը հնարավորություն կտա վերականգնվող էներգիայի աղբյուրների կիրառման պայմաններում միաժամանակ ընտրել շենքի կառուցվածքային և ջեռուցման ու հովացման համակարգերի արդյունավետ պարամետրերը՝ նվազեցնելով էներգետիկ ծախսերը և բարձրացնելով շենքի ընդհանուր էներգաարդյունավետությունը։