Իզոտրոպ և անիզոտրոպ նյութերից պատրաստված կոշտության կողերով ուժեղացված շերտավոր սալերի օպտիմալ նախագծումը

Մաթեմատիկա

Մաթեմատիկայի դասական բաժիններից է, որտեղ երկրաչափական օբյեկտները (կետեր, ուղիղներ, հարթություններ, կորեր) ուսումնասիրվում են հանրահաշվական մեթոդներով՝ կոորդինատային համակարգերի օգնությամբ։ Այս գիտակարգը կապում է երկրաչափությունը և հանրահաշիվը՝ թույլ տալով ձևակերպել տարածական ու հարթության խնդիրները հավասարումների միջոցով։ Անալիտիկ երկրաչափության հիմքում ընկած են Դեկարտյան կոորդինատները, որոնց միջոցով ցանկացած կետ ներկայացվում է թվային զույգով կամ եռյակով։ Դրա շրջանակում ուսումնասիրվում են ուղիղի հավասարումները, երկրորդ կարգի կորերը՝ շրջանագիծ, էլիպս, պարաբոլ և հիպերբոլ, ինչպես նաև տարածական օբյեկտները՝ հարթություններ, ուղիղներ և նրանց փոխադարձ դիրքերը։ Առարկան կարևոր է նաև վեկտորների տեսության հետ կապով, քանի որ վեկտորային մեթոդները զգալիորեն պարզեցնում են երկրաչափական խնդիրների լուծումը։ Անալիտիկ երկրաչափությունը լայն կիրառություն ունի ֆիզիկայում, ինժեներիայում, համակարգչային գրաֆիկայում և այլ կիրառական գիտություններում՝ ապահովելով տարածական երևույթների մաթեմատիկական մոդելավորում։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է հայ ազգային և հոգևոր-կրթական մտքի կարևոր ներկայացուցիչներից մեկի՝ Մկրտիչ Խրիմյան մանկավարժական հայացքների և գործնական գործունեության համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով նրա դերը XIX դարի հայ կրթական համակարգի ձևավորման և ազգային ինքնագիտակցության բարձրացման գործընթացներում։ Գրքում վերլուծվում են Խրիմյանի գաղափարները կրթության նպատակների, դաստիարակության սկզբունքների, ազգային արժեքների փոխանցման և դպրոցական համակարգի կազմակերպման վերաբերյալ՝ ցույց տալով, թե ինչպես էր նա կապում կրթությունը ժողովրդի հոգևոր վերածննդի և հասարակական առաջընթացի հետ։ Հեղինակը դիտարկում է Խրիմյանի գործունեությունը որպես մանկավարժական մտքի և հասարակական ակտիվության միասնություն՝ ներառելով նրա հրապարակախոսական աշխատանքները, քարոզչական գործունեությունը և կրթական նախաձեռնությունները, որոնք ուղղված էին ազգային ինքնության պահպանմանը և զարգացմանը։ Ուսումնասիրության մեջ կարևորվում է նաև ժամանակի սոցիալ-քաղաքական պայմանների ազդեցությունը նրա մանկավարժական մոտեցումների ձևավորման վրա, ինչպես նաև նրա գաղափարների ազդեցությունը հետագա սերունդների կրթական և մշակութային մտածողության վրա։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել մանկավարժների, պատմաբանների, հայագիտական հետազոտողների և ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են հայ կրթության պատմությամբ և ազգային-մշակութային վերածննդի գործընթացներով։

Մաթեմատիկա

Այս աշխատանքը նվիրված է տերահերցային (THz) ճառագայթման տարածման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը մետաղական և պլազմոնային ալիքատարներում՝ ընդգծելով ենթամիլիմետրային տիրույթում էլեկտրամագնիսական ալիքների վարքագիծը և դրանց կառավարելիությունը տարբեր կառուցվածքներում։ Տերահերցային ճառագայթումը զբաղեցնում է սպեկտրի միջանկյալ հատվածը՝ ինֆրակարմիրի և միկրոալիքային տիրույթների միջև, և առանձնանում է բարձր զգայունությամբ նյութերի կառուցվածքային և դիէլեկտրիկ հատկությունների նկատմամբ։ Մետաղական ալիքատարներում տարածումը պայմանավորված է անդրադարձումների և մոդալ կառուցվածքների ձևավորմամբ, ինչը թույլ է տալիս ուղղորդել ալիքը, սակայն ուղեկցվում է որոշակի էներգետիկ կորուստներով։ Պլազմոնային ալիքատարներում, ընդհակառակը, մակերևութային պլազմոնների առաջացման շնորհիվ հնարավոր է հասնել լույսի ուժեղ տեղայնացման և ենթադիֆրակցիոն չափերի սահմաններում տարածման, ինչը հատկապես կարևոր է նանոֆոտոնիկ համակարգերի համար։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են տարածման արագությունը, կլանման կորուստները, դիսպերսիոն հատկությունները և կառուցվածքային պարամետրերի ազդեցությունը ալիքների վարքագծի վրա։ Այս ուսումնասիրությունները ունեն կիրառական նշանակություն տերահերցային պատկերագրման, սենսորների, բարձր արագության հաղորդակցության համակարգերի և նոր սերնդի օպտոէլեկտրոնային սարքերի զարգացման ոլորտներում։

Պատմություն

Արևելյան Հայաստանի՝ Ռուսական կայսրության կազմում 1801–1867 թվականների վարչական բաժանումները հիմնված են կայսրության վարչական ռեֆորմների վրա, որոնք նպատակ ունեին newly annexed շրջանները ինտեգրել ընդհանուր կառավարման համակարգի մեջ և վերահսկել տնտեսական, ռազմական ու դատական գործընթացները։ 1801 թվականին Կարսի, Գյումրիի, Էրզրումի և հարակից շրջանների մասով Ռուսաստանը սկսեց իրականացնել վարչական միավորումների՝ օկրուգների և գուբեռնիաների համակարգը, որտեղ տեղական բնակչությունը բաժանվում էր գյուղացիության, քաղաքացիության և զինվորական ծառայության հիմնարար դասակարգերի միջև։ 1828–1829 թվականների ռուս-պարսկական և ռուս-թուրքական պայմանագրերից հետո՝ Արևելյան Հայաստանի մի շարք շրջաններ (Երևան, Նախիջևան, Գյուլիստանյան և Թիֆլիսի գուբերնիաների մասեր) դարձան կայսրության մի մասը, և սկսվեց նոր վարչական բաժանման մշակում՝ սահմանելով գավառներ, ստորադաս շրջաններ, ինչպես նաև գյուղական ու քաղաքային վարչակազմի ձևաչափեր։

Պատմություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում մանկատան շրջանավարտների սոցիալականացման գործընթացի էթնոմշակութային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են այն սոցիալական, հոգեբանական, կրթական և մշակութային գործոնները, որոնք ազդում են հաստատություններից դուրս եկած երիտասարդների ինքնուրույն կյանքի անցման, հասարակության մեջ ինտեգրման և սոցիալական դերերի ձևավորման վրա։ Հեղինակը դիտարկում է ընտանիքի, համայնքի, ազգային արժեքների, ավանդույթների, սոցիալական միջավայրի և մշակութային պատկանելիության ազդեցությունը մանկատան շրջանավարտների ինքնագիտակցության, վարքային դրսևորումների և սոցիալական հարմարվողականության գործընթացների վրա։ Աշխատությունում ներկայացվում են սոցիալական աջակցության մեխանիզմների, կրթական և դաստիարակչական ծրագրերի արդյունավետության գնահատումներ, ինչպես նաև առաջարկվում են մոտեցումներ՝ ուղղված երիտասարդների լիարժեք ներառմանը հասարակական կյանքում։ Գիրքը կարևոր նշանակություն ունի սոցիալական մանկավարժների, հոգեբանների, սոցիալական աշխատողների, կրթության ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են խոցելի խմբերի սոցիալականացման, մանկատնային խնամքի համակարգի և երիտասարդների սոցիալական պաշտպանության հիմնախնդիրներով։

Գրականություն

Ստեղծագործությունը երգիծական-բարոյախոսական արձակ գործ է, որտեղ հեղինակը խորհրդանշական կերպով անդրադառնում է հասարակական արժեքների անկմանը, ձևականության գերակայությանը և մարդկային հարաբերությունների կեղծությանը։ «Պսակները» այստեղ հանդես են գալիս որպես խորհրդանշական պատկեր՝ կապված պատվի, ամուսնության, երջանկության կամ հասարակական ճանաչման գաղափարների հետ, իսկ դրանց «բողոքը» արտահայտում է այն գաղափարը, որ արտաքին փայլը հաճախ հակասում է իրական էությանը։ Մուրացանը ստեղծագործության մեջ քննադատում է այն հասարակությունը, որտեղ ձևական արարողությունները և արտաքին ցուցադրականությունը գերակշռում են իրական զգացմունքներին, ազնվությանը և բարոյական արժեքներին։ Գործում զգալի է նաև երգիծական երանգը, քանի որ հեղինակը որոշ իրավիճակներ ներկայացնում է հեգնանքով՝ բացահայտելով մարդկային թուլությունները և հասարակական արատները։ Միաժամանակ ստեղծագործությունը ունի բարոյախոսական ուղղվածություն՝ ընթերցողին մղելով մտածելու իրական և կեղծ արժեքների տարբերության մասին։ Լեզուն պարզ է, բայց արտահայտիչ, իսկ խորհրդանշական մտածողությունը ուժեղացնում է գաղափարական ազդեցությունը։