Լոռվա սարահարթի ջրաճահճային ֆլորան և դրա պահպանության խնդիրները

Մանկավարժություն

Գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության կրթության ոլորտում մանկավարժական մասնագիտական ներուժի ձևավորման և զարգացման հիմնական ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Աշխատանքի կենտրոնում ուսուցչի մասնագիտական պատրաստվածության, շարունակական զարգացման, մանկավարժական կարողությունների կատարելագործման և կրթական փոփոխություններին համապատասխանելու հիմնախնդիրներն են։ Ժամանակակից կրթական համակարգում ուսուցչի դերը չի սահմանափակվում գիտելիքի փոխանցմամբ․ մանկավարժը հանդես է գալիս որպես սովորողի զարգացման կազմակերպիչ, կրթական միջավայրի ձևավորող, խորհրդատու և նորարարական մեթոդների կիրառող։ Հետևաբար կրթության որակի բարձրացումը անմիջականորեն կապված է մանկավարժական մասնագիտական ներուժի նպատակային ձևավորման և արդյունավետ օգտագործման հետ։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ապագա ուսուցիչների մասնագիտական պատրաստման համակարգը, մանկավարժական կրթության բովանդակությունը, տեսական գիտելիքների և գործնական հմտությունների հարաբերակցությունը, ինչպես նաև մանկավարժական պրակտիկայի կազմակերպման արդյունավետությունը։ Կարևոր ուղղություն է ուսուցիչների շարունակական մասնագիտական զարգացումը, որը հնարավորություն է տալիս թարմացնել մասնագիտական գիտելիքները, յուրացնել ժամանակակից դասավանդման մեթոդներ և արձագանքել կրթության ոլորտում տեղի ունեցող փոփոխություններին։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի թվային տեխնոլոգիաների և նորարարական կրթական գործիքների կիրառման կարողությունների զարգացումը։ Թվայնացման պայմաններում ուսուցիչը պետք է կարողանա ոչ միայն օգտագործել տեխնիկական միջոցներ, այլև դրանք նպատակային ներառել ուսումնական գործընթացում՝ բարձրացնելով դասավանդման արդյունավետությունը և սովորողների ներգրավվածությունը։ Մանկավարժական ներուժի զարգացման կարևոր բաղադրիչ է նաև ներառական կրթության սկզբունքների կիրառումը։ Ուսուցիչների մասնագիտական պատրաստվածությունը պետք է հնարավորություն տա աշխատել տարբեր կրթական կարիքներ ունեցող սովորողների հետ, ապահովել անհատական մոտեցում և ձևավորել անվտանգ ու աջակցող կրթական միջավայր։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև մանկավարժի մասնագիտական մոտիվացիայի, աշխատանքի պայմանների, սոցիալական և մասնագիտական հեղինակության, կարիերայի զարգացման հնարավորությունների և աշխատանքի գնահատման համակարգերի խնդիրներին։ Ուսուցչի մասնագիտական ներուժը կախված է ոչ միայն անհատական գիտելիքներից ու հմտություններից, այլև այն հաստատության միջավայրից, որտեղ նա աշխատում է։ Այդ պատճառով կարևոր են դպրոցների կառավարման արդյունավետությունը, մասնագիտական համագործակցության մշակույթը, փորձի փոխանակումը, մենթորությունը և մանկավարժական համայնքների ձևավորումը։ Հայաստանի կրթության ոլորտի օրինակով ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել առկա ձեռքբերումներն ու խնդիրները, գնահատել մանկավարժական կադրերի պատրաստման և վերապատրաստման գործող մոտեցումները և առանձնացնել զարգացման առավել արդյունավետ ուղղությունները։ Այդ ուղղությունների շարքում կարող են ընդգրկվել ուսուցիչների նախնական և շարունակական կրթության փոխկապակցումը, գործնական հմտությունների ամրապնդումը, վերապատրաստման ծրագրերի անհատականացումը, թվային և հետազոտական կարողությունների զարգացումը, նորարարական մանկավարժական փորձի տարածումը և մասնագիտական գնահատման համակարգերի կատարելագործումը։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել նաև երիտասարդ մասնագետների ներգրավմանն ու դպրոցում նրանց մասնագիտական կայացմանը, քանի որ կրթական համակարգի երկարաժամկետ կայունության համար կարևոր է նոր սերնդի որակյալ մանկավարժական կադրերի ձևավորումը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը նպատակ ունի համակարգված կերպով ներկայացնել Հայաստանի կրթության ոլորտում մանկավարժական մասնագիտական ներուժի ձևավորման և զարգացման հիմնախնդիրները և առաջարկել դրանց լուծման հնարավոր ուղիներ։ Թեման ունի կարևոր գործնական նշանակություն, քանի որ որակյալ մանկավարժական ներուժի ձևավորումը կրթության արդյունավետության, սովորողների ուսումնառության արդյունքների բարելավման և կրթական համակարգի երկարաժամկետ զարգացման հիմնական նախապայմաններից է։

Ինֆորմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է բազմաչափ ավտոմատ կարգավորման համակարգերի համար արմատային տեղագծերի (root locus) կառուցման մեթոդների մշակման և կատարելագործման հիմնախնդիրներին՝ ընդգծելով դինամիկ համակարգերի կայունության և անցումային գործընթացների վերլուծության մաթեմատիկական հիմքերը։ Քննարկվում են բազմափոփոխական համակարգերի վիճակային ներկայացման ձևերը, փոխանցման մատրիցների հատկությունները և դրանց սպեկտրալ վերլուծության միջոցով կայունության գնահատման մեթոդները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում արմատային տեղագծերի ընդհանրացմանը բազմաչափ համակարգերի դեպքում, ինչպես նաև հաշվարկային ալգորիթմների արդյունավետության բարձրացմանը՝ կիրառելով թվային մոդելավորման և օպտիմալացման մոտեցումներ։ Ուսումնասիրությունը ներառում է նաև կարգավորման պարամետրերի ազդեցության վերլուծություն համակարգի բևեռների տեղաշարժի վրա՝ նպատակ ունենալով ապահովել ավելի ճշգրիտ նախագծում և կայունության վերահսկում։ Աշխատությունը ներկայացնում է տեսական և կիրառական լուծումների համադրություն, որոնք կարող են օգտագործվել ժամանակակից ավտոմատ կառավարման համակարգերի նախագծման և վերլուծության մեջ։

Մաթեմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է մաթեմատիկական անալիզի և մոտարկման տեսության շրջանակում ֆունկցիաների հավասարաչափ-շոշափական մոտարկումների ուսումնասիրմանը՝ կիրառելով լակունար աստիճանային շարքեր և հատուկ գործակիցներով քվազիբազմանդամներ։ Հետազոտության հիմքում այն խնդիրն է, թե ինչպես կարելի է բարդ կառուցվածք ունեցող ֆունկցիաները ներկայացնել կամ մոտարկել ավելի պարզ ֆունկցիոնալ համակարգերով՝ միաժամանակ պահպանելով ոչ միայն ֆունկցիայի արժեքների, այլև որոշակի ածանցյալների կամ շոշափական հատկությունների համապատասխանությունը։ Աշխատանքում լակունար աստիճանային շարքերը դիտարկվում են որպես այնպիսի ֆունկցիոնալ կառուցվածքներ, որոնցում աստիճանների որոշ անդամներ բացակայում են կամ ունեն հատուկ դասավորվածություն, ինչի շնորհիվ հնարավոր է ուսումնասիրել սովորական աստիճանային շարքից տարբերվող մոտարկման դասեր։ Հատուկ գործակիցներով քվազիբազմանդամների կիրառումը թույլ է տալիս կառուցել ավելի ճկուն մոտարկող արտահայտություններ և ուսումնասիրել դրանց կոնվերգենցիայի ու մոտարկման հատկությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հավասարաչափ մոտարկման ապահովման պայմանների բացահայտումը, երբ մոտարկվող ֆունկցիայի և մոտարկող արտահայտության միջև տարբերությունը որոշակի տիրույթում ձգտում է զրոյի։ Միաժամանակ շոշափական մոտարկման պահանջը բարձրացնում է խնդրի բարդությունը, քանի որ անհրաժեշտ է հաշվի առնել նաև ֆունկցիայի ածանցյալների համապատասխանությունը և մոտարկման տեղային վարքագիծը։ Աշխատանքը կարող է ներառել հատուկ գործակիցների ընտրության սկզբունքների, կառուցվող շարքերի կառուցվածքային հատկությունների, մոտարկման սխալի գնահատականների և կոնվերգենցիայի հարցերի ուսումնասիրություն։ Տեսական արդյունքները հնարավորություն են տալիս ընդլայնելու ֆունկցիաների մոտարկման վերաբերյալ պատկերացումները և բացահայտելու այն պայմանները, որոնց դեպքում լակունար կառուցվածքով շարքերը կարող են արդյունավետորեն կիրառվել տարբեր դասերի ֆունկցիաների ներկայացման համար։ Թեման կարևոր է նաև այն պատճառով, որ ֆունկցիոնալ մոտարկման մեթոդները կիրառվում են մաթեմատիկական մոդելավորման, թվային հաշվարկների, դիֆերենցիալ հավասարումների և այլ կիրառական խնդիրների լուծման ժամանակ, որտեղ բարդ ֆունկցիաների փոխարինումը հարմար հաշվարկային արտահայտություններով կարող է էապես պարզեցնել հետագա վերլուծությունը։ Աշխատանքի գիտական արժեքը պայմանավորված է մոտարկման նոր կամ ընդլայնված կառուցվածքների հատկությունների ուսումնասիրությամբ, իսկ մեթոդաբանական նշանակությունը՝ ֆունկցիաների հավասարաչափ և շոշափական մոտարկման խնդիրների լուծման համար տեսական գործիքների համակարգմամբ։ Այն կարող է հետաքրքրել մաթեմատիկական անալիզի, ֆունկցիաների տեսության, մոտարկման տեսության և կիրառական մաթեմատիկայի մասնագետներին, հետազոտողներին ու ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը խորացնում է պատկերացումները ոչ ստանդարտ աստիճանային շարքերի և հատուկ կառուցվածքով քվազիբազմանդամների միջոցով ֆունկցիաների մոտարկման հնարավորությունների վերաբերյալ՝ կենտրոնանալով մոտարկման ճշգրտության, հավասարաչափության և շոշափական հատկությունների պահպանման վրա։

Lեզվաբանություն

Գիտական աշխատանքը նվիրված է բառիմաստի ներլեզվական զարգացման ուսումնասիրությանը՝ անգլերենից և հայերենից փոխառված բառերի օրինակների հիման վրա։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել, թե ինչպես են լեզվում արդեն գործածության մեջ մտնող փոխառյալ բառերը ժամանակի ընթացքում ենթարկվում իմաստային փոփոխությունների, ինչպես են ձևավորվում դրանց նոր նշանակությունները և ինչպիսի ներլեզվական ու արտալեզվական գործոններ են պայմանավորում այդ փոփոխությունները։ Փոխառությունը սովորաբար չի սահմանափակվում միայն բառի՝ մեկ լեզվից մյուսը անցնելու գործընթացով․ նոր լեզվական միջավայրում հայտնվելով՝ բառը կարող է աստիճանաբար ձեռք բերել նոր իմաստներ, կորցնել սկզբնական նշանակության որոշ կողմեր, նեղացնել կամ ընդլայնել իր իմաստային ծավալը, ստանալ փոխաբերական կամ դարձվածային կիրառություններ և ներառվել տվյալ լեզվի բառապաշարային համակարգի մեջ։ Աշխատության շրջանակում կարևոր է փոխառյալ բառի սկզբնական նշանակության և ընդունող լեզվում ձևավորված իմաստների համեմատական քննությունը։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե արդյոք փոխառված միավորը պահպանել է սկզբնաղբյուր լեզվի իմաստը, թե ենթարկվել է մասնագիտացման, ընդհանրացման, իմաստային տեղաշարժի կամ այլ փոփոխության։ Անգլերենի և հայերենի նյութի համադրությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել տարբեր լեզվական համակարգերում ընթացող իմաստային զարգացման ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից մեկը իմաստային փոփոխությունների դասակարգումն է։ Կարող են ուսումնասիրվել իմաստի ընդլայնման և նեղացման, իմաստի բարելավման կամ վատթարացման, փոխաբերականացման, իմաստային տեղափոխության և այլ գործընթացներ։ Յուրաքանչյուր փոփոխություն կարելի է դիտարկել կոնկրետ բառի պատմական կիրառության օրինակներով՝ պարզելու համար, թե ինչպես է փոխվել դրա իմաստային կառուցվածքը տարբեր ժամանակաշրջաններում և տարբեր հաղորդակցական միջավայրերում։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի փոխառությունների հարմարեցումը ընդունող լեզվի բառապաշարային համակարգին։ Փոխառված բառը գործածության մեջ մտնելով՝ կարող է ստանալ նոր բառակապակցություններ, մասնակցել նոր բառակազմական շղթաների ձևավորմանը և փոխհարաբերությունների մեջ մտնել տվյալ լեզվի արդեն գոյություն ունեցող բառերի հետ։ Այդ գործընթացը կարող է հանգեցնել նաև իմաստային նոր կապերի ձևավորմանը, որոնց արդյունքում փոխառությունը աստիճանաբար դառնում է լեզվի բնական և ակտիվ բառապաշարային միավոր։ Աշխատանքի մեջ կարող է կարևորվել նաև համատեքստի դերը։ Բառի իմաստը հաճախ պայմանավորված է ոչ միայն բառարանի սահմանմամբ, այլև այն միջավայրով, որտեղ այն գործածվում է։ Տարբեր ոլորտներում՝ տեխնոլոգիա, տնտեսություն, քաղաքականություն, գիտություն, մշակույթ կամ առօրյա հաղորդակցություն, նույն փոխառյալ բառը կարող է ստանալ տարբեր մասնավոր նշանակություններ։ Այս երևույթը հատկապես նկատելի է ժամանակակից լեզուներում, որտեղ միջազգային հաղորդակցությունը արագացնում է նոր բառերի և հասկացությունների ներթափանցումը։ Ուսումնասիրության մեջ կարող է դիտարկվել նաև լեզվական և հասարակական փոփոխությունների փոխկապակցվածությունը։ Նոր տեխնոլոգիաների, սոցիալական հարաբերությունների, մշակութային երևույթների և միջազգային շփումների զարգացումը ստեղծում է նոր հասկացությունների անվանման անհրաժեշտություն։ Անգլերենը ժամանակակից միջազգային հաղորդակցության մեջ ունեցած իր մեծ դերակատարության շնորհիվ բազմաթիվ ոլորտների համար դարձել է նոր բառապաշարի կարևոր աղբյուր, և այդ բառերի՝ հայերենում գործածության ընթացքում կարող են առաջանալ իմաստային յուրահատուկ փոփոխություններ։ Միաժամանակ հայերենից այլ լեզուներ անցած բառերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել հակառակ ուղղությամբ ընթացող գործընթացները և պարզել, թե ինչպես է սկզբնաղբյուր լեզվի բառային միավորը փոխակերպվում օտար լեզվական միջավայրում։ Համեմատական վերլուծությունը կարող է բացահայտել, որ նույն բառը տարբեր լեզուներում կարող է զարգացնել տարբեր իմաստային շերտեր։ Դա պայմանավորված է տվյալ լեզվի ներքին համակարգով, խոսողների մշակութային փորձով, բառի գործածության հաճախականությամբ և այլ բառերի հետ ունեցած հարաբերություններով։ Հետևաբար փոխառության հետագա իմաստային զարգացումը պետք է դիտարկել ոչ միայն որպես օտար բառի մեխանիկական ներմուծում, այլ որպես նոր լեզվական միջավայրում դրա վերաիմաստավորման և համակարգայնացման գործընթաց։ Հետազոտության կարևոր աղբյուրներ կարող են լինել տարբեր ժամանակաշրջանների բառարանները, գրական և հրապարակախոսական տեքստերը, մամուլի նյութերը, մասնագիտական գրականությունը և ժամանակակից էլեկտրոնային հաղորդակցության լեզվական օրինակները։ Դրանց համադրումը հնարավորություն է տալիս հետևելու բառի իմաստային փոփոխությանը ժամանակի ընթացքում և տարբերակելու կայուն, անցողիկ ու համատեքստային նշանակությունները։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են օգտակար լինել ինչպես հայերենի և անգլերենի բառապաշարի ուսումնասիրության, այնպես էլ փոխառությունների տեսության և լեզվական շփումների հետազոտության համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը փոխառյալ բառը դիտարկում է որպես լեզվական համակարգում շարունակաբար զարգացող միավոր։ Այն ցույց է տալիս, որ բառի՝ նոր լեզու անցնելուց հետո նրա պատմությունը չի ավարտվում․ հակառակը, նոր լեզվական միջավայրը կարող է առաջացնել իմաստային վերակազմավորումներ, նոր նշանակությունների ձևավորում և գործածական նոր ոլորտների ընդլայնում։ Այդ գործընթացների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու լեզուների փոխազդեցությունը, բառապաշարի փոփոխության ներքին մեխանիզմները և բառիմաստի պատմական զարգացումը։

Տնտեսագիտություն

Գիրքը նվիրված է վճարային հաշվեկշռի էության, կառուցվածքի և պետական կարգավորման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով արտաքին տնտեսական հարաբերությունների և ազգային մակրոտնտեսական կայունության միջև կապը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են վճարային հաշվեկշռի հիմնական բաղադրիչները՝ ընթացիկ հաշիվ, կապիտալի և ֆինանսական հաշիվ, ինչպես նաև դրանց ձևավորման վրա ազդող գործոնները, ինչպիսիք են արտահանումն ու ներմուծումը, կապիտալի շարժը, փոխարժեքային քաղաքականությունը և միջազգային ներդրումները։ Հեղինակը վերլուծում է պետական կարգավորման գործիքները, դրամավարկային և հարկաբյուջետային քաղաքականության դերը արտաքին հաշվեկշռի հավասարակշռման գործում, ինչպես նաև կենտրոնական բանկի միջամտության մեխանիզմները ֆինանսական կայունության ապահովման նպատակով։ Գրքում քննարկվում են նաև վճարային հաշվեկշռի դեֆիցիտի և հավելուրդի պատճառները, դրանց ազդեցությունը տնտեսական զարգացման վրա և կարգավորման հնարավոր ռազմավարությունները՝ համեմատական վերլուծությամբ միջազգային փորձի հիման վրա։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալ արտաքին տնտեսական հոսքերի կարգավորման բարդ համակարգը և դրա նշանակությունը ազգային տնտեսության կայուն զարգացման համար՝ օգտակար լինելով տնտեսագետների, ուսանողների և ֆինանսական ոլորտի մասնագետների համար։

Այլ առարկաներ

Հրատարակությունը տեղեկատու-մատենագիտական և մեթոդական բնույթի օրացուցային ձեռնարկ է, որը համակարգում է տարվա երկրորդ եռամսյակի ընթացքում նշվող կարևոր պատմական, հասարակական, մշակութային, գիտական և գրական տարեթվերի վերաբերյալ նյութերը։ Այն նախատեսված է առաջին հերթին գրադարանների, մշակութային և կրթական հաստատությունների աշխատակիցների, մատենագետների, ինչպես նաև համապատասխան թեմաներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Նյութերը դասավորված են ժամանակագրական սկզբունքով՝ ապրիլ, մայիս և հունիս ամիսների շրջանակում, ինչը հնարավորություն է տալիս արագ կողմնորոշվել առաջիկա հիշարժան օրերի և հոբելյանների մեջ ու նախապես կազմակերպել դրանց նվիրված տեղեկատվական և մշակութային աշխատանքները։ Առանձին բաժիններում կարող են ներկայացվել նշանավոր գործիչների ծննդյան կամ մահվան տարելիցներ, պատմական իրադարձությունների տարեդարձեր, գրականության, արվեստի, գիտության և հասարակական կյանքի կարևոր դրվագներ։ Յուրաքանչյուր տարեթվի վերաբերյալ տրամադրվող համառոտ տեղեկությունը նպաստում է տվյալ իրադարձության կամ անձի նշանակության ընկալմանը, իսկ մատենագիտական բաղադրիչը ընթերցողին ուղղորդում է դեպի լրացուցիչ գրականություն։ Հատուկ նշանակություն ունի հրատարակության մեթոդական գործառույթը, քանի որ օրացույցում ընդգրկված նյութերը կարող են օգտագործվել գրքային ցուցահանդեսների, թեմատիկ դիտումների, գրական երեկոների, զեկուցումների, ընթերցողական հանդիպումների և այլ մշակութային-լուսավորչական միջոցառումների կազմակերպման համար։ Միաժամանակ այն արտացոլում է իր ստեղծման ժամանակաշրջանի հիշողության քաղաքականության, մշակութային առաջնահերթությունների և հոբելյանների ընտրության առանձնահատկությունները, ինչի շնորհիվ այսօր կարող է ուսումնասիրվել նաև որպես պատմական աղբյուր։ Նման պարբերական հրատարակությունների հաջորդական թողարկումները հնարավորություն են տալիս հետևել, թե տարբեր տարիներին ինչ իրադարձություններ ու անհատներ են ընդգրկվել հանրային հիշողության և գրադարանային աշխատանքի շրջանակում։ Մատենագիտական տեսանկյունից կարևոր են օգտագործված գրականության ընտրությունը, նյութերի թեմատիկ ընդգրկումը և տեղեկատվության համակարգման սկզբունքները։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը համադրում է օրացուցային տեղեկատուի, հանձնարարական մատենագիտության և գրադարանային մեթոդական ձեռնարկի գործառույթները՝ ծառայելով ինչպես գործնական մշակութային աշխատանքի կազմակերպմանը, այնպես էլ տվյալ ժամանակաշրջանի տեղեկատվական ու հիշատակի մշակույթի ուսումնասիրությանը։